ตอนที่ 142 ชื่อของข้าคือเจียงวู่เฉิง

โอวหยางห่าวยื่อเดินไปได้เพียงไม่กี่ก้าวทันใดนั้นมีร่างร่างหนึ่งปรากฏตัวต่อหน้าเขา

"เจ้าคือโอวหยางห่าวยื่อ อันดับที่21แห่งทำเนียบมังกรปฐพี?"เจียงวู่เฉิงกล่าวเสียงต่ำ

"หืม?"โอวหยางมองไปที่เจียงวู่เฉิงที่ยืนอยู่ต่อหน้าเขา

"ข้าต้องการที่จะเข้าร่วมรายชื่อทำเนียบมังกรปฐพีมานานแล้ว แต่โชคร้ายที่ข้าไม่พบเจอผู้เชี่ยวชาญในรายชื่อทำเนียบมังกรปฐพี แต่วันนี้ข้าช่างโชคดีที่พบกับเจ้า!มาสู้กัน!"เจียงวู่เฉิงพูดโดยตรง

เมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้ นักรบจำนวนมากข้างๆก็ระเบิดความโกลาหล

"เขามาเพื่อท้าทาย"

"เป็นอีกคนที่ไม่หวาดกลัวต่อความตาย"

"มีผู้เชี่ยวชาญจำนวนมากในรายชื่อทำเนียบมังกรปฐพี ซูหลีก็อยู่ในที่แห่งนี้เขาอยู่ที่อันดับ94 แต่แทนที่จะเลือกซูหลี เขากลับเลือกที่จะท้าทายโอวหยางห่าวยื่อ เขาเป็นผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริงหรือเป็นแค่คนที่โง่งม

นักรบหลายคนเริ่มที่จะพูด

หลังจากถูกท้าทายโดยเจียงวู่เฉิงต่อหน้าผู้คนมากมาย โอวหยางห่าวยื่อดูเศร้าหมองเล็กน้อย

"เจ้ามาจากไหน งี่เง่า เจ้าไม่รู้อะไรเลย?ออกไปให้พ้นหน้าข้าซะ!"

ดาบในมือของโอวหยางห่าวยื่อฟันเข้าหาเจียงวู่เฉิงทันที

มีการขยับเล็กน้อยที่มุมปากของเจียงวู่เฉิง เขาเอื้อมมือออกไปทันทีพร้อมกับที่โอวหยางห่าวยื่อเหวี่ยงดาบในมือของเขา แก่นแท้แห่งปฐพีจำนวนมหาศาลถูกรวมตัวกันในฝ่ามือของเจียงวู่เฉิง เขาคว้าไปที่ดาบของโอวหยางในทันที

ปัง!

เสียงอู้อี้ดังขึ้น ดาบสีฟ้านั้นไม่สามารถแม้แต่จะเจาะเกราะดินรอบฝ่ามือของเจียงวู่เฉิง ด้วยความที่มือของเจียงวู่เฉิงจับดาบอยู่ทำให้โอวหยางห่าวยื่อไม่สามารถขยับเขยื้อนได้อีก

"อะไร?"

"พระเจ้า!"

"ข้ากำลังเห็นอะไร?"

นักรบรอบข้างหลายคนตกตะลึง

การโจมตีครั้งนี้มีประสิทธิภาพเพียงใด โอวหยางห่าวยื่อคือคนที่อยู่อันดับ21ในรายชื่อทำเนียบมังกรปฐพี?

ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามันสามารถฆ่านักรบในขั้นอาณาแก่นทองคำขั้นสูงสุดได้

กระนั้นการจู่โจมของดาบที่ทรงพลังก็ถูกจับไว้ในมือของเขา?

มันเป็นไปได้ถ้าเจียงวู่เฉิงสวมถุงมือหรืออะไรสักอย่าง แต่เขาไม่สวมอะไรเลยเขาแค่คว้าดาบของโอวหยางห่าวยื่อ

นั่นหมายความว่าอย่างไร

"นี่จะเป็นไปได้ยังไง?"โอวหยางห่าวยื่อเองก็ประหลาดใจ

แม้ว่าเขาจะไม่ได้ใช้พลังเต็มที่ของเขา แต่ความแข็งแกร่งก็ยังมากกว่านักรบในขั้นอาณาแก่นทองคำสูงสุดทั่วไป อย่างไรก็ตามชายที่อยู่ตรงหน้าเขาจับดาบเขาด้วยมือเปล่าอย่างง่ายดาย!

"เจ้าอยู่อันดับที่21ในรายชื่อทำเนียบมังกรปฐพี แต่ความแข็งแกร่งของเจ้ามีเพียงเท่านี้?"ใบหน้าที่ซ่อนอยู่ใต้หมวกไผ่ของเจียงวู่เฉิงเยาะเย้ย

"ไปตายซะ!"

โอวหายห่าวยื่อโกรธแค้นกับคำดูถูกของเจียงวู่เฉิง กระแสลมปราณที่น่าหวาดหวั่นได้ปะทุออกมา การระเบิดอันทรงพลังของแก่นแท้แห่งไฟจู่ๆก็ปะทุออกมาจากดาบและจู่โจมฝ่ามือของเจียงวู่เฉิง

หลังจากนั้นโอวหยางห่าวยื่อก็ดึงดาบของเขากลับคืนมาและโจมตีอีกครั้งในทันที

แสงดาบที่บรรจุความโกรธเกรี้ยวอันน่าหวาดกลัวระเบิดออกมา ทำให้นักรบจำนวนมากในบริเวณสีหน้าซีดเซียวทันที

โอวหยางห่าวยื่อได้ระเบิดความแข็งแกร่งของเขาลงมาในดาบนี้

แต่ผลลัพธ์คือ...

ปัง

ฝ่ามือปรากฏต่อหน้าดาบอีกครั้งและจับมันเหมือนครั้งก่อน แก่นแท้แห่งดาบถูกทำลายพร้อมดาบที่ติดอยู่กับมือเจียงวู่เฉิงอีกครั้ง

"เป็นไปไม่ได้!"

โอวหยางห่าวยื่อเต็มไปด้วยความหวาดกลัวและโกรธจัด

ครั้งแรกมันถูกใช้ออกไปโดยไม่ตั้งใจ ดังนั้นจึงไม่มีความหมายใดๆแม้ว่าเจียงวู่เฉิงจะสามารถจับมันได้ด้วยมือเปล่า

แต่คราวนี้ เขาใช้พลังเต็มที่ แต่ผลลัพธ์ยังคงเหมือนเดิม เจียงวู่เฉิงจับมันด้วยมือเปล่าของเขา?

เขาหยุดดาบด้วยมือเปล่าสองครั้งติด?

นี่เป็นความแข็งแกร่งแบบใดกัน?

สิ่งที่เขาไม่รู้คือเจียงวู่เฉิงได้ทำความเข้าใจในแก่นแท้แห่งดาบของเขาอย่างมากในช่วงเวลาสองปีในสุสานดาบ

โดยเฉพาะกับแก่นแท้แห่งปฐพี แม้ว่ามันจะไม่ได้ถูกหลอมรวมเข้ากับแก่นแท้แห่งเพลิงและลม แต่มันก็กลายเป็นสิ่งที่ทรงพลังที่สุดในแก่นแท้ดาบทั้งสี่ชนิดที่เขาเข้าใจ เจียงวู่เฉิงยังมีความมั่นใจว่าแค่เพียงแก่นแท้แห่งปฐพีเขาก็สามารถผ่านชั้นที่11ของประตูมังกรได้อย่างง่ายดาย

ความเข้าใจอันลึกซึ้งเช่นนี้ในแก่นแท้แห่งดาบ จุดเด่นของมันคือการป้องกัน มันรวมกันอยู่ฝ่ามือเขาอย่างเข้มข้น ไม่น่าแปลกใจที่การโจมตีของโอวหยางห่าวยื่อจะไม่สามารถทำลายมันได้

"ฮี่ฮี่ อันดับที่21ของทำเนียบมังกรปฐพีก็ไม่เห็นจะเท่าไหร่"

เจียงวู่เฉิงยิ้มเล็กน้อยจากนั้นเขาก็ขยับฝ่ามือ กระแสพลังของแก่นแท้แห่งปฐพีปะทุขึ้นและพลังอันน่าสะพรึงกลัวก็พุ่งออกมา ในเวลาเดียวกันดาบสีฟ้าของโอวหยางห่าวยื่อก็โค้งงออย่างน่ากลัว จากนั้นมันก็บิดและหักลง

โดยบังเอิญดาบสีฟ้าที่หักลงเปลี่ยนเป็นเศษเหล็ก เจียงวู่เฉิงยิ้มและกดมันลงไปที่หน้าอกของโอวหยางห่าวยื่อ

"อั้ก!"

เลือดทะลักออกมาจากปากของโอวหยางที่กระเด็นไปข้างหลังอย่างไร้ความปราณีเหมือนว่าวที่ไร้สายและร่วงลงพื้นอย่างรุนแรง

ถนนทั้งหมดตกอยู่ในความเงียบ

ทุกคนที่เห็นภาพนั้นต่างตกใจ

เจียงวู่เฉิงเดินเข้าไปหาโอวหยางอย่างช้าๆและพูดด้วยน้ำเสียงที่เบาๆ"โอวหยางห่าวยื่อ นี่คือความแข็งแกร่งของเจ้า ความแข็งแกร่งแค่นี้เจ้ากลับมีคุณสมบัติที่จะอยู่อันดับที่21ในรายชื่อทำเนียบมังกรปฐพี?ไร้สาระ!ความแข็งแกร่งของเจ้ายังห่างจากเซียวหมางอีกมาก!"

สิ่งที่เจียงวู่เฉิงพูดนั้นเป็นความจริงเพราะเขาได้ต่อสู้กับเซียวหมางมาก่อน ในแง่ของความแข็งเซียวหมางก็แข็งแกร่งกว่าโอวหยางห่าวยื่ออย่างแน่นอน แต่เนื่องจากเขาไม่ค่อยออกไปสู้กับคนอื่นอันดับของเขาเลยยังคงอยู่ที่22มาเป็นเวลานาน

"เจ้า! เจ้าเป็นใคร?"โอวหยางห่าวยื่อจ้องไปที่เจียงวู่เฉิง

"เจ้าพูดถึงเซียวหมาง?เขาเป็นคนที่ไม่ค่อยจะปรากฏตัวและต่อสู้กับคนอื่น การต่อสู้ครั้งล่าสุดของเขาคือเมื่อสองปีก่อนและทำให้เกิดความปั่นป่วนครั้งยิ่งใหญ่ เขาสู้กับนักดาบ นักดาบที่ตาย..."

ก่อนที่เขาจะกล่าวจบ ก็เบิกตากว้างและตะโกนด้วยความกลัว"เจ้าคือนักดาบ!"

"อะไร?"ถนนทั้งสายตกอยู่ในความตะลึง

นักดาบ?

คนที่เปลี่ยนทั้งราชวงศ์เทียนซ่งเมื่อสองปีก่อน?

นักดาบเป็น"ยอดอัจฉริยะ"ที่ไม่เคยปรากฏมาหลายทศวรรษ เขามีชื่ออยู่ในบันทึกประวัติศาสตร์ที่ลานนักสู้ได้เขียนขึ้นมา

ทุกคนคุ้นเคยกับชื่อ"นักดาบ"

แต่ตอนนี้โอวหยางห่าวยื่อกลับกล่าวว่าชายผู้ลึกลับตรงหน้าของทุกคนคือนักดาบคนนั้น

"นักดาบ?"ซูหลียกหัวขึ้นมาและจ้องมองไปที่เจียงวู่เฉิง

ทุกคนบนถนนต่างมองไปที่เจียงวู่เฉิง

เจียงวู่เฉิงผู้ซ่อนใบหน้าของเขาไว้ใต้หมวกไม้ไผ่ขดมุมปากของเขาเล็กน้อยในขณะนี้จากนั้นจึงโยนหมวกไม้ไผ่ของเขาทิ้ง ขณะที่เขาเงยหน้าขึ้น ใบหน้าที่เย็นชาแต่หล่อเหลาก็ปรากฏ

ในขณะเดียวกันเสียงของเขาที่เต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งก็สะท้อนไปทั่วถนน

"ข้าไม่ใช่นักดาบ!"

"ชื่อของข้าคือเจียงวู่เฉิง!"

"ด้วยดาบในมือข้า จะไม่มีใครเทียบข้าได้!"

"จำเอาไว้!"

...