ตอนที่ 106 การรวมตัวของผู้เชี่ยวชาญ

ณ เทือกเขาไร้ขอบเขต

จำนวนนักรบในเทือกเขาไร้ขอบเขตนั้นเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว หลังจากมีข่าวแพร่กระจายออกไปว่าพบดอกบัวทมิฬ

แม้ว่าเทือกเขาไร้ขอบเขตนั้นจะเต็มไปด้วยภูเขาหลายลูกที่เชื่อมต่อกัน แต่มันก็ยังคงมีทะเลสาบและลำธาร

ทะเลสาบจันทร์กระจ่างเป็นทะเลสาบแห่งหนึ่งในเทือกเขาไร้ขอบเขต

อย่างไรก็ตามด้วยการปรากฏของดอกบัวทมิฬ ทำให้ทะเลสาบจันทร์กระจ่างเต็มไปด้วยความคึกคัก

ใกล้พื้นที่ทะเลสาย ปรากฏผู้คนจำนวนมากพูดคุยกัน ทำให้พื้นที่นี้เป็นเหมือนงานรื่นเริง

"คนเยอะจริงๆ"

ทั้งเจียงวู่เฉิงที่อยู่ในขั้นอาณาแก่นทองคำ หรือซูรูที่อยู่ในขั้นอาณาแก่นทองคำอันลึกซึ้งต่างไม่ได้เป็นที่สนใจในที่แห่งนี้

อย่างไรก็ตาม นักรบทั้งหมดที่เตรียมจะมาหาดอกบัวทมิฬนั้นเกือบจะทั้งหมดอยู่ในขั้นอาณาแก่นทองคำ ในบรรดาพวกเขา มีผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ในขั้นจุดสูงสุดอาณาแก่นทองคำอยู่มาก จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เจียงวู่เฉิงและซูรูจะไม่ได้รับความสนใจ

แต่พวกเขากลับมีความสุขที่มันเป็นอย่างนี้ พวกเขาหาพื้นที่ว่างและนั่งลง

"มีไม่กี่คนที่เข้าใจในแก่นแท้แห่งน้ำ ท่ามกลางคนเหล่านี้ส่วนใหญ่มาเพื่อเมล็ดดอกบัวทมิฬ"เจียงวู่เฉิงยิ้มเล็กน้อย

เหมือนกับวังมังกรทอง ผู้พิทักษ์มังกรทองสามารถได้รับการว่าจ้าง ตราบใดที่จ่ายค่าตอบแทนที่มากพอ

บางคนที่มีความแข็งแกร่งต่ำ แต่มีภูมิหลังที่ยิ่งใหญ่จะจ้างผู้เชี่ยวชาญด้วยราคามหาศาลเพื่อนำดอกบัวทมิฬมาเป็นของตน

"ผู้เชี่ยวชาญหลายร้อยคนอยู่ที่นี่และอีกหลายคนกำลังมา ข้าเดาได้ว่าจะมีการต่อสู้ที่รุนแรงเมื่อดอกบัวทมิฬปรากฏขึ้นมา"ซูรูกล่าวและมองไปที่ใจกลางของทะเลสาบ

เห็นดอกบัวทมิฬที่ยังโตไม่เต็มที่อยู่ที่นี่

มันคือดอกบัวทมิฬที่มีความสำคัญกับนางอย่างยิ่ง

"ไม่ต้องกังวลไป..ข้าเดาจากรูปร่างของมันว่ามันจะบานในอีกสองถึงสามวัน"เจียงวู่เฉิงกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม

ณ ตอนนี้...

"ไอ้พวกเด็กเหลิอขอ"ทันใดนั้นมีน้ำเสียงที่รุนแรงดังขึ้น ปรากฏชายผมสีแดงและพูดด้วยน้ำเสียงต่ำ"ที่แห่งนี้เป็นของพวกเรา ออกไปซะ"

"ทำไม?"บางคนไม่พอใจในทันที

เจียงวู่เฉิงและซูรูมองไปที่พวกเขาเช่นกัน เพราะพวกเขาก็นั่งอยู่ในที่แห่งนี้

"ถ้าพวกเจ้าไม่ทำตามที่ข้าพูด ข้าจะฆ่าเจ้าซะ"ชายที่ผมสีแดงกล่าวและมองไปยังบรรดาคนที่ไม่พอใจ ในเวลาเดียวกัน ด้านหลังของชายผมแดง ปรากฏคนกลุ่มหนึ่งขึ้นมา และหัวหน้ากลุ่มของพวกเขาก็พูดขึ้น

"พวกข้าเป็นคนค้นพบที่แห่งนี้"ชายคนดังกล่าวพูดอย่างเย็นชา แสดงให้เห็นถึงความเย่อยิ่งของเขา

เมื่อเห็นชายคนดังกล่าว คนที่ไม่พอใจทั้งหลายก็เริ่มตกใจ

"เขาคือ...ปรมาจารย์มู่ป่าย"

"ใช่แล้ว เขาคือหลิงมู่ป่าย อันดับที่96ของทำเนียบมังกรปฐพี"

"ผู้คนที่ติดอันดับทำเนียบมังกรปฐพีอยู่ที่นี่?"

การอยู่ในรายชื่อทำเนียบมังกรปฐพีนั้นเป็นสิ่งที่นักรบทุกคนในขั้นอาณาแก่นทองคำนั้นต้องการมากที่สุด

การที่มีชื่ออยู่ในทำเนียบมังกรปฐพีนั้นเป็นสิ่งที่ทุกคนฝันหา

ราชวงศ์เทียนซ่งนั้นกว้างใหญ่ไพศาล นักรบในขั้นอาณาแก่นทองคำนั้นมีนับไม่ถ้วน อย่างไรก็ตามมีเพียงหนึ่งร้อยคนเท่านั้นที่จะมีรายชื่ออยู่ในทำเนียบมังกรปฐพี โดยธรรมชาติแล้วพวกเขาทั้งหมดเป็นผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริง และแต่ละคนก็มีชื่อเสียงอย่างมาก

ตอนนี้นักรบในทำเนียบมังกรปฐพีก็ได้ถึงที่แห่งนี้ สิ่งนี้ทำให้เกิดความปั่นป่วนขึ้นเล็กน้อย

"อืม ตั้งแต่ที่พวกเจ้ารู้ว่านี่คือปรมาจารย์มู่ป่ายก็ไสหัวออกไปซะ"ชายผมแดงตะโกนอย่างไร้ความปราณี

ในทันทีที่เขาพูดจบ คนทั้งหมดที่ไม่พอใจก็ลุกขึ้นและเดินออกไปด้วยความระมัดระวัง

"ไปกันเถอะ!"เจียงวู่เฉิงกล่าว จากนั้นเขาและซูรูก็เดินออกไป

แน่นอนเจียงวู่เฉิงไม่ได้ทำเพราะเขากลัวหลิงมู่ป่าย แต่เขาแค่รู้สึกว่าไม่จำเป็นที่จะเป็นศัตรูกับคนๆนี้

"ถึงแม้ว่าหลิงมู่ป่ายจะดูเป็นคนอ่อนโยน แต่จริงๆแล้วเขานั้นดุร้ายอย่างมาก"ซูรูอดไม่ได้ที่จะพูดออกมา

"ในการต่อสู้ครั้งนี้ ผู้เชี่ยวชาญที่มีรายชื่ออยู่ในทำเนียบมังกรต้องไม่ได้มีเพียงแค่หลิงมู่ป่าย อย่างไรก็ตาม เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น ผู้เชี่ยวชาญเหล่านั้นจะตกเป็นเป้าหมายทันทีเพราะชื่อเสียงของพวกเขา ซึ่งแตกต่างจากพวกเรา"เจียงวู่เฉิงยิ้มและพูดขึ้น

“การบ่มเพาะของพวกเรานั้นเป็นธรรมดาอย่างมาก มันไม่มีอะไรที่โดดเด่น ไม่มีใครรู้ว่าพวกเราแข็งแกร่งแค่ไหน ดังนั้นเราจะใช้ประโยชน์จากเรื่องเหล่านี้เมื่อการต่อสู้เริ่มขึ้น”

"ได้"ซูรูพยักหน้าเข้าใจ

ในสามวัน เหล่านักรบในขั้นอาณาแก่นทองคำต่างมาถึงทะเลสาบจันทร์กระจ่าง ในตอนนี้ มีจำนวนมากกว่า10000คนที่อยู่ในบริเวณของทะเลสาบ ในบรรดาคนเหล่านั้นมีผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงมากมาย

ไม่ต้องพูดถึงผู้เชี่ยวชาญที่มีความแข็งแกร่งและมีชื่อเสียงในราชวงศ์เทียนซ่ง แค่ผู้เชี่ยวชาญที่มีรายชื่อในทำเนียบมังกรก็มีถึงหกคน

ผู้เชี่ยวชาญทั้งหกนี้ยอดเยี่ยมมากเมื่อเทียบกับคนอื่น

"ดูนั่น เขาคือสิงโตเพลิง อันดับ63ของทำเนียบมังกรปฐพี!"

"มีดโลหิต ตู้ซิน เขาก็อยู่ที่นี่!"

"ดูสิ นั่นคือปรมาจารย์มู่ป่าย เขาดูออนโยนอย่างมาก"

"นางคือชีหยาง หญิงสาวผู้บ้าคลั่ง!แม้แต่นางก็อยู่ที่นี่!

ฝูงชนจำนวนมากกำลังพูดกัน และพวกเขาก็มุ่งเน้นไปที่ผู้เชี่ยวชาญที่มีรายชื่ออยู่ในทำเนียบมังกร

"สิงโตเพลิง,ตู้ซิน,ซีหยางและหลิงมู่ป่ายนั้นมีอันดับมากกว่า60ในรายชื่้อทำเนียบมังกร ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริง"เจียงวู่เฉิงพูดคุยกับซูรูอย่างไม่เป็นทางการ

ในรายชื่อทำเนียบมังกร ยิ่งอันดับสูงขึ้นก็ยิ่งหมายถึงความแข็งแกร่งที่มากขึ้น

หนึ่งในหกผู้เชี่ยวชาญที่มีรายชื่อในทำเนียบมังกร มีเพียงสองคนเท่านั้นที่เป็นอันตรายแก่เจียงวู่เฉิง

คนแรกคือชายที่สวมเสื้อคลุมสีม่วง เขาแบกหอกยาวสองส่วนไว้ข้างหลังของเขา แม้ว่าเขาจะมีอายุเพียง20ปี แต่ดวงตาสีเข้มของเขานั้นปรากฏความเยือกเย็น และบรรยากาศรอบตัวของเขาก็น่าสะพรึงกลัวอย่างมาก

หอกเวทย์มนตร์ กูเถา!

เขาอยู่อันดับที่39ในรายชื่อทำเนียบมังกร

มีคำบอกเล่าว่ากูเถาคือเด็กกำพร้าที่เติบโตมาในกองโจร หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความฆ่าฟันจากประสบการณ์ในวัยเด็ก เขาเข้าใจในแก่นแท้แห่งน้ำ ดังนั้นเมล็ดดอกบัวทมิฬจึงมีประโยชน์สำหรับเขาอย่างมาก

ส่วนอีกคนเป็นชายวัยกลางคน

ชายที่สวมเสื้อคลุมสีฟ้า ท่าทางสบายๆและกำลังยืนพิงต้นไม้อย่างผ่อนคลาย ในมือของเขาถือสุราและดื่มมันอย่างไร้กังวล

เซียวหมางได้กลายเป็นคนที่มีชื่อเสียงเมื่อสิบปีก่อน ในเวลานั้นเขาก็เข้ามาอยู่ในรายชื่อทำเนียบมังกร แต่ตอนนี้สิบปีต่อเขาอยู่ในอันดับที่22ของรายชื่อ

เขาอยู่ในอันดับที่ดีที่สุดในบรรดาผู้เชี่ยวชาญทั้งหก

ในขณะเดียวกัน เซียวหมางนั้นไม่ได้เข้าใจในแก่นแท้แห่งน้ำ และเขาก็ไม่ได้มาเพื่อช่วยใคร ดังนั้นเขาจึงอยู่คนเดียว

อย่างไรก็ตาม เขาก็ยังมา

...