ตอนที่ 89 ฆ่า!

"อะไร?"รอยยิ้มบนใบหน้าของนักรบชุดสีเงินแข็งค้างในทันที เขามองไปที่แสงดาบด้วยความไม่อยากเชื่อ

"นั่นมันเขา"นักรบในชุดสีเงินจำได้ทันทีว่าใครเป็นคนลงมือ

เป็นนักรบที่อยู่ในขั้นอาณาทะเลลมปราณที่เขาไม่ได้ให้ความสนใจ และเขาได้คิดว่าน่าเบื่อเกินไปที่จะฆ่า

ใช่ เขาคือนักรบในขั้นอาณาทะเลลมปราณ ทุกคนรอบตัวรวมถึงเย่เหมยยังไม่ทันรู้ตัวว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่เจียงวู่เฉิงกลับเห็นมันอย่างชัดเจน

"แสงดาบนี้..."ความกลัวปรากฏอยู่ในดวงตาของนักรบชุดเงิน

แสงดาบนั้นเร็วเกินไป เร็วกว่าเขาเมื่อใช้พลังเต็มที่ มันเร็วเกินไปสำหรับเขาที่จะป้องกัน ในวินาทีต่อมาดาบก็ฟันลงมาหาเขา

"อาา!"

นักรบชุดเงินร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด เขามองที่มือขวาของเขาด้วยความประหลาดใจ แสงดาบนั้นตัดผ่านฝ่ามือของเขาไปครึ่งนึง เลือดของเขาไหลทะลักออกมาในทันที

"อะไรน่ะ?"

ทุกคนรอบๆเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น ในที่สุดพวกเขาก็สามารถเห็นลักษณะที่ชัดเจนของนักรบในชุดเงิน เช่นเดียวกับมือของเขาที่ขาดออกไปและดาบสีม่วงก็หล่นลงพื้น

ในขณะนั้น ทุกคนหยุดหายใจ

"หนี!"

มือของเขาถูกตัดออก นักรบชุดเงินใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด แต่เขายังคงมีสติ เขารีบหยิบมือกับดาบสีม่วงขึ้นมาและรีบหนีอย่างรวดเร็ว

เขารู้ว่าจุดเด่นของเขาอยู่ที่การลอบสังหารและความเร็ว สำหรับการสู้ตรงๆกับปาหยานและไท่ซานที่อยู่ในขั้นอาณาแก่นทองคำลึกซึ้ง คนทั้งสองจะเอาชนะเขาได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นเมื่อถูกพบเจอ เขาต้องรีบหนีออกไปทันที สิ่งที่แย่กว่านั้นคือมือขวาของเขาพิการและความแข็งแกร่งในการต่อสู้ของเขาลดลงอย่างมาก

"ในเมื่อเจ้าอยู่ที่นี่แล้ว งั้นก็อยู่ต่อเถอะ"

เสียงล่องลอยเข้าไปในหูของนักรบชุดเงิน เมื่อได้ยินการแสดงออกของเขาเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว

"ฉึบ!"

คมดาบเยือกเย็นทะลุร่างของนักรบชุดเงินจากด้านหลัง โดยปลายของดาบโผล่ออกที่ตำแหน่งหัวใจ

กระบวนท่าที่สามของเพลงดาบไร้ลักษณ์...ดาบสัมประยุทธ์

นักรบชุดเงินนั้นรู้สึกถึงความหวานในลำคอ ในทันใดนั้นเลือกก็พุ่งทะลักออกมาจากปากของเขา ก่อนที่ร่างขายของเขาจะค่อยๆทรุดตัวลงสู่พื้น

แม้ว่าเขาจะเสียชีวิต เขาก็ไม่เชื่อว่าเขาจะถูกฆ่าโดยนักรบที่อยู่ในขั้นอาณาทะเลลมปราณ

หลังจากฆ่านักรบชุดเงินแล้ว เจียงวู่เฉิงก็นำดาบสะบั้นพิฆาตกลับใส่ฝัก จากนั้นเขาก็เก็บแหวนมิติและดาบสีม่วงขึ้นมาจากพื้นและหันมามองปาหยานและคนอื่นๆ

ทันทีที่เขาหันกลับไป เจียงวู่เฉิงพบว่าปาหยาน,ไท่ซาน,เย่เหมยและชายผมสีม่วงจ้องมองเขาด้วยใบหน้าที่ตกใจ

"นักดาบ เจ้า...เจ้าฆ่าเขา?"ปาหยานพูดด้วยความประหลาดใจ

"หรือข้าไม่ควรที่จะฆ่าเขา และรอให้เขาฆ่าพวกเจ้าทีละคน?"เจียงวู่เฉิงถามกลับ

ทั้งปาหยานและไท่ซานมองไปที่เจียงวู่เฉิงด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

เช่นเดียวกับไท่ซาน เขาไม่คิดว่าเจียงวู่เฉิงจะแข็งแกร่งขนาดนี้ ในมุมมองของเขา นักรบในขั้นอาณาทะเลลมปราณพยายามที่จะทำภารกิจองครักษ์มังกรทองสองกรงเล็บให้สำเร็จนั้นเหมือนการฆ่าตัวตาย ก่อนหน้าเขาทะเลาะกับเจียงวู่เฉิง แต่ตอนนี้...ไท่ซานไม่กล้าที่จะมองไปที่เจียงวู่เฉิงตรงๆ เขารู้สึกกลัวอย่างจับใจ

ใช่ มันเป็นความกลัว

อย่างไรก็ตามนักรบชุดเงินได้ไล่ฆ่าสหายของเขาไปถึงสามคนต่อหน้าเขา แต่เขากลับไม่เห็นแม้แต่เงาของคู่ต่อสู้ แต่เจียงวู่เฉิงกลับฆ่านักรบคนนั้นได้โดยตรง

เมื่อได้เห็นความแข็งแกร่ง เขาจะยืนอยู่ที่นั่นโดยไม่หวาดกลัวได้อย่างไร?

สำหรับเย่เหมยและชายที่มีผมสีม่วง พวกเขาเคยเห็นมาก่อนว่าเจียงวู่เฉิงฆ่าปีศาจวานรที่อยู่ขั้นอาณาแก่นทองคำลึกซึ้งด้วยระยะเวลาอันสั้น ดังนั้นเขาจึงรู้ถึงความแข็งแกร่งของเจียงวู่ แต่ถึงอย่างนั้นเมื่อพวกเขาเห็นเจียงวู่เฉิงฆ่านักรบชุดเงินด้วยความง่ายดาย พวกเขาก็ยังรู้สึกตกใจอย่างมาก

"นักดาบ ขอบคุณ!"เย่เหมยจ้องไปที่เจียงวู่เฉิงอย่างจริงจัง และแสดงความขอบคุณ

เมื่อไม่นานมานี้ นักรบชุดเงินตั้งใจจะฆ่านาง ซึ่งนางรู้ดีว่า ถ้าเจียงวู่เฉิงไม่ได้ช่วยชีวิตนางไว้ นางคงตายไปแล้ว

"ด้วยความยินดี อย่างไรก็ตาม พวกเราเป็นเพื่อนกัน แน่นอนว่าข้าไม่สามารถที่จะมองเจ้าถูกฆ่าได้"เจียงวู่เฉิงตอบอย่างจริงใจ

เย่เหมยพยักหน้าเล็กน้อย แม้ว่าเจียงวู่เฉิงจะดูสบายๆ แต่นางก็จำได้ว่าเขาเพิ่งช่วยเหลือนาง

"เอาล่ะ คนที่ขวางทางเราอยู่ได้ถูกสังหารไปแล้ว หัวหน้าปาหยาน ไปต่อกันเถอะ"เจียงวู่เฉิงกล่าว

"หืม?"ปาหยานตกตะลึง ก่อนที่จะเข้าใจคำพูดของเขา จากนั้นก็พยักหน้าอย่างเร่งรีบและพูดว่า"เอาล่ะ ไปกันเถอะ!"

...

ในตอนกลางคืน บนเทือกเขาไร้ขอบเขตปาหยานและอีกหลายคนรวมตัวกันอยู่หน้ากองไฟ

"เป็นไปได้อย่างไร? ชายคนนั้นอยู่ขั้นอาณาแก่นทองคำลึกซึ้งถึงเขาจะไม่ค่อยแข็งแกร่ง แต่ในด้านการลอบสังหารเขาเก่งเป็นอย่างมาก ถ้าข้าต่อสู้กับเขาตรงๆ บางทีข้าอาจจะเอาชนะเขาได้"เสียงของไท่ซานแสดงออกถึงความแข็งแกร่ง

"ฮึ่ม น่าละอายอย่างมาก! อย่างไรก็ตาม เจ้าเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญในขั้นอาณาแก่นทองคำลึกซึ้ง แต่เจ้ากลับไม่สามารถรับรู้การบ่มเพาะของเขาได้!"ปาหยานเย้ยหยัน

"นั่นเป็นเพราะความเร็วของเขา!"ไท่ซานพูด"ถึงอย่างนั้นน้องชายนักดาบนั้นยอดเยี่ยมจริงๆ เขาอยู่เพียงขั้นอาณาทะเลลมปราณเท่านั้น แต่เขาสามารถฆ่านักรบในขั้นอาณาแก่นทองคำแรกเริ่มได้อย่างง่ายดาย"

หลังจากรับรู้ถึงความแข็งแกร่งของเจียงวู่เฉิง ไท่ซานก็ไม่กล้าที่จะหยิ่งยโสต่อหน้าของเจียงวู่เฉิงอีก

"เยี่ยมจริงๆ!"ปาหยานก็ชื่นชมเขาเช่นกัน"นักรบที่ยอดเยี่ยมในขั้นอาณาทะเลลมปราณคนนี้ต้องไม่ใช่คนธรรมดา ในความคิดของข้า เขาต้องเบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่ บางทีเขาอาจจะเป็นศิษย์จากวังมังกร"

"วังมังกร?"ทั้งไท่ซานและชายที่มีผมสีม่วงเบิกตากว้าง

"นักดาบคนนั้นเป็นศิษย์ของวังมังกรจริงๆ"เย่เหมยพูด

"จริงหรือ?"ปาหยาน,ไท่ซานและชายผมสีม่วงแสดงความสนใจอย่างมาก

ที่ด้านข้างของพวกเขา เจียงวู่เฉิงกำลังนั่งอยู่บนก้อนหินขนาดใหญ่และเล่นกับดาบมีม่วงในมือเขา

ดาบสีม่วงนั้นได้มาจากการฆ่านักรบชุดเงิน สิ่งที่เห็นได้ชัดเจนคือมีตัวอักษรสีแดงสองตัวสลักอยู่ที่ด้ามดาบ..."11"

"11?"เจียงวู่เฉิงพึมพำ จากนั้นเขาก็พลิกมือของเขาและปรากฏม้วนหนังสือเล็กๆ

นั่นเป็นภารกิจของวังมังกร

ภารกิจวังมังกรในขั้นที่หนึ่ง นั้นเสร็จสิ้นแล้ว ดังนั้นเขาจึงเริ่มดูภารกิจขั้นที่สอง

เปิดอ่าน...

"ภารกิจที่สอง:ฆ่าผู้พิทักษ์เสื้อเงิน!"

"สถานที่ภารกิจ:เทือกเขาไร้ขอบเขต"

"คำอธิบาย:ในวังของกองบัญชาการตงหยางของราชวงศ์เทียนซ่ง มีกองทัพผู้พิทักษ์ที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีเรียกว่า ผู้พิทักษ์เสื้อเงิน ผู้พิทักษ์เสื้อเงินมีอยู่100กว่าคน ซึ่งมักจะช่วยเหลือเจ้าชายแห่งตงหยางอย่างลับๆเพื่อฆ่าศัตรูและทำภารกิจลับบางอย่าง กระบวนการฝึกฝนของผู้พิทักษ์เสื้อเงินนั้นโหดร้ายและซับซ้อนอย่างมาก..."

...