ตอนที่ 71 ชนะติดต่อกัน11ครั้ง

การต่อสู้ยังคงดำเนินต่อไป

คำพูดที่หยิ่งยโสของเจียงวู่เฉิง ทำให้ศิษย์ของวังมังกรหลายคนไม่พอใจ ศิษย์หลายคนที่ผ่านชั้นที่ห้าต่างเข้ามาลองต่อสู้

ความเข้าในแก่นแท้ของคนเหล่านี้แข็งแกร่งกว่าเขา อย่างไรก็ตามความแข็งแกร่งของเจียงวู่เฉิงไม่ใช่เพราะความเข้าใจในแก่นแท้แต่กลับเป็นพลังการบ่มเพาะ

อาศัยเพียงความแข็งแกร่งในการบ่มเพาะของเขา เขาชนะมาถึงห้าครั้ง

ตามมาด้วยครั้งที่6ครั้งที่7...ไปจนถึงครั้งที่11

เจียงวู่เฉิงชนะการประลองถึง11ครั้ง!

ศิษย์ของวังมังกรต่างพูดไม่ออก พวกเขานั้นเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

มันจะไม่น่าตกใจหากเจียงวู่เฉิงชนะการประลองแค่เพียงครั้งหรือสองครั้ง แต่เขากลับชนะถึงสิบเอ็ดครั้งติดต่อกัน นอกจากศิษย์ทั้งสามคนที่อยู่เพียงแค่ระดับที่สี่ ศิษย์อีกแปดคนก็อยู่ในระดับที่ห้า อย่างไรก็ตามพวกเขาทั้งหมดได้พ่ายแพ้ให้แก่เจียงวู่เฉิง

"มันเป็นเพราะพลังของเขาที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ พลังลมปราณของเขาต้องแข็งแกร่งกว่าจุดสูงสุดอาณาทะเลลมปราณ"

มันแปลกอย่างมาก พลังของเขาแข็งแกร่งอย่างมาก แต่เขากลับอยู่เพียงระดับอาณาทะเลลมปราณ

"เขาได้ต่อสู้ถึงสิบเอ็ดครั้งติดต่อกัน แต่พลังของเขาไม่ลดลงไปเลย เขาไม่จำเป็นต้องใช้พลังในการต่อสู้กับคนอื่นงั้นเหรอ?"

ทุกคนต่างประหลาดใจ

พวกเขาคิดว่าความแข็งแกร่งและพลังของเจียงวู่เฉิงช่างน่าทึ่ง

ไม่จำเป็นต้องพูดถึงพลังของเขาที่แข็งแกร่งกว่าคนที่อยู่ในจุดสูงสุดของอาณาทะเลลมปราณ แค่เพราะพลังลมปราณอันมหาศาลของเขาก็สร้างความประหลาดใจอย่างมาก

การประลองทั้งสิบเอ็ดครั้งนั้นเป็นการต่อสู้ที่ยากลำบาก การประลองที่ต่อเนื่องเหล่านี้จะสิ้นเปลืองพลังลมปราณมากขนาดไหน?

โดยปกติแล้วนักรบโดยทั่วไปต้องหยุดพักและฟื้นพลังหลังจากผ่านการต่อสู้สามครั้ง แล้วเจียงวู่เฉิงล่ะ?

สู้ต่อไป!

หลังจากต่อสู้ทั้งสิบเอ็ดครั้งโดยไม่ได้หยุดพัก เจียงวู่เฉิงชนะการต่อสู้ทั้งหมดโดยพลังลมปราณไม่ลดลงเลย มันจะเป็นไปได้อย่างไร?

และเขาก็ยังอยู่ในสภาวะที่พร้อมที่สุดของเขา

เขาเป็นสัตว์ประหลาดอันใดกัน

ทุกคนที่เฝ้ามองต่างคิดว่ามันน่าเหลือเชื่อ

"มีใครต้องการต่อสู้กับข้าเพือเอาคะแนนจากข้าอีก?"เจียงวู่เฉิงพูดอย่างมั่นใจและมองไปรอบๆ

เหล่าศิษย์ของวังมังกรต่างน่ากันอย่างสิ้นหวัง

เจียงวู่เฉิงชนะการต่อสู้สิบเอ็ดครั้งติดกัน นั่นเป็นข้อพิสูจน์เป็นอย่างดีว่าเขาแข็งแกร่ง ใครที่ต้องการจะท้าทายเขาต้องเผชิญกับสถานการณ์ที่เลวร้าย และเสียหนึ่งพันแต้ม

"ไม่มีแล้ว?"เมื่อเห็นความลังเลของทุกคน เจียงวู่เฉิงพยักหน้าด้วยความพึงพอใจ อย่างไรก็ตามขณะที่เขาหันหลังกลับเพื่อจะเดินจากไปก็มีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา

"ที่นี่คนเยอะจริงๆ"

เสียงที่นุ่มนวลตามมาด้วยการปรากฏตัวของชายหนุ่มรูปงามที่แต่งกายด้วยชุดหรูหรา

"หนานกง จี้"

"เขาค่อนข้างที่จะเก็บตัว ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่?"

"ฮ่าฮ่า มันคงโกลาหลน่าดู"

เสียงพูดคุยดังอื้ออึงซึ่งทำให้ชัดเจนว่าเหล่าศิษย์ของวังมังกรต่างรู้จักเขาคนนี้

เจียงวู่เฉิงมองดูชายคนนั้นและพบว่ารูปร่างหน้าตาของชายคนนี้สมบูรณ์แบบและมีหุ่นที่เพรียวบาง ใบหน้าหล่อเหลาของเขานั้นไร้อารมณ์

"ไม่นานหลังจากที่ข้าออกมาจากการฝึกฝน ข้าได้ยินว่ามีศิษย์ใหม่ และเขาบอกว่าใครก็ตามที่อยู่ในระดับที่ห้าสามารถท้าทายเขาได้ คำพูดนี้มันอหังการยิ่งนัก!"หนานกงจี้ยิ้ม แต่ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่เจียงวู่เฉิงในทันที

"หนานกงจี้ น้องชายของข้าได้พูดเรื่องนี้ แต่คำพูดเหล่านั้นมีไว้สำหรับศิษย์ที่อยู่ในขั้นอาณาทะเลลมปราณ แต่เจ้าทะลวงระดับไปเมื่อหกเดือนที่แล้ว ดังนั้นเจ้าไม่ควรมาที่นี่!"หวางหยวนอดไม่ได้ที่จะตะโกนออกมา

ศิษย์ส่วนใหญ่นั้นอยู่ในขั้นอาณาทะเลลมปราณ แต่บางส่วนของพวกเขาก็อยู่ในขั้นอาณาแก่นทองคำ และหนานกงจี้ก็เป็นหนึ่งในนั้น

"โฮ่ ข้ารู้ว่าน้องชายของเจ้านั้นอยู่ในระหว่างขั้นเปลี่ยนแปลงอาณาทะเลลมปราณและอาณาแก่นทองคำ และข้าก็เป็นศิษย์ของวังมังกรที่อยู่ในระดับห้า ดังนั้นข้าจึงสามารถที่จะท้าทายเขาได้"

"ยิ่งไปกว่านั้นความเข้าใจในแก่นแท้แห่งสวรรค์และโลกของเขาก็อยู่ในระดับปกติ แต่เขากลับสามารถเอาชนะคนที่อยู่ในระดับห้าได้อย่างต่อเนื่อง ข้าคิดว่าเขามีความแข็งแกร่งกว่าคนอื่นอย่างมาก"

"ข้าคิดว่าความแข็งแกร่งของเขาไม่อ่อนแอไปกว่าศิษย์ในขั้นอาณาแก่นทองคำ ถ้าเขาใช้พลังทั้งหมด ดังนั้นมันค่อนข้างยุติธรรมถ้าข้าจะท้าทายเขา"หนานกงจี้กล่าว

"แน่นอน! นักดาบคนนี้ชนะศิษย์จำนวนมากเพราะพลังของเขาแข็งแกร่งกว่าอาณาทะเลลมปราณ ตอนนี้ความแข็งแกร่งของหนานกงจี้ก็เหนือกว่าอาณาทะเลลมปราณ ดังนั้นทั้งสองควรที่จะต่อสู้กัน"ศิษย์บางคนพูดขึ้นมา

"เจ้า..."หวางหยวนต้องการจะขัดพวกเขา

"หวางหยวน หยุด!"เจียงวู่เฉิงโบกมือของเขาเพื่อที่จะขัดจังหวะ เขากล่าวต่อว่า"ตั้งแต่ข้าพูดออกไปแบบนั้น ข้าก็จะไม่ผิดคำพูด"

"หนานกงจี้ มันก็ได้ที่ข้าจะเดิมพันกับเจ้า แต่ว่าการเดิมพันนั้นแค่หนึ่งพันแต้ม"

"หนึ่งพันแต้ม?"หนานกงจี้เงยหน้าและพูดว่า"ไม่มีปัญหา"

"ข้าจะลงมือแล้ว"หนานกงจี้ยิ้มเล็กน้อยและร่างของเขาก็หายไปจากสายตา

หวืด!

แสงดาบปรากฏขึ้นต่อหน้าเจียงวู่เฉิงในทันที

"เร็วมาก"

เจียงวู่เฉิงรู้สึกหวาดกลัวเป็นอย่างมาก เขาเข้าใจเกี่ยวกับหลักการแห่งลมและเขายังมีจุดเด่นด้านความเร็ว แต่ความเร็วของหนานกงจี้นั้นเร็วมาก จนเขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าดาบถูกชักออกมาเมื่อไหร่

แก่นแท้แห่งปฐพีนั้นแข็งแกร่ง เจียงวู่เฉิงจึงไม่ลังเลที่จะใช้มันเพื่อป้องกัน

เคล้ง!เคล้ง!เคล้ง!เคล้ง!เคล้ง!

หนานกงจี้ฟันดาบของเขาออกมากว่าสิบครั้งด้วยความเร็วและพลังที่เพิ่มขึ้น

เจียงวู่เฉิงนั้นยากที่จะหนี เขาทำได้เพียงป้องกันตัวด้วยแก่นแท้แห่งปฐพี อย่างไรก็ตามเขารู้ว่าเขาไม่สามารถจะป้องกันได้ตลอดไปเพราะเงาดาบของหนานกงจี้นั้นเหมือนอสรพิษนับพันตัว

ทันใดนั้น...ปั้ก

สันดาบของหนานกงจี้ปะทะเข้ากับข้อมือของเจียงวู่เฉิง รอยที่เกิดจากการปะทะนั้นชัดเจนอย่างมาก ความเจ็บปวดนั้นทำให้ข้อมือของเจียงวู่เฉิงคลายมือออกจากดาบสะบั้นพิฆาตของเขา

"น้องชาย เจ้าไหวไหม?"หวางหยวนและซูรูรีบเข้ามาถามในทันที

"ข้ายังไหว"เจียงวู่เฉิงส่ายหัวและหยิบดาบของเขาขึ้นมา

"หนานกงจี้การต่อสู้ครั้งนี้เป็นเพียงแค่การเรียนรู้ของทั้งสองฝ่าย เจ้าไม่ควรจะทำให้เขาบาดเจ็บมากนัก"หวางหยวนกล่าวเสียงต่ำ

"โฮ่ ขอโทษ มันเป็นเรื่องสุดวิสัย"

หนานกงจี้ตอบ แต่รอยยิ้มที่ดูขี้เล่นของเขาทำให้ทุกคนรู้อย่างชัดเจนว่าเขาตั้งใจทำมัน

...