ตอนที่ 65 4ผู้ไรเทียมทาน!

"สำหรับวังมังกรเป็นที่รู้จักกันดีว่าเป็นสถานที่บ่มเพาะที่ศักดิ์สิทธิ์"ปรมาจารย์ขาวกล่าวอย่างต่อเนื่อง

"4อารามแห่งดิน ไฟ น้ำและลม แดนลับแห่งสวรรค์และโลก และศาลาลับ ทั้งสามคือสมบัติของวังมังกร พวกมันเปรียบเสมือนตัวช่วยของเหล่าสาวกแห่งวังมังกร สำหรับประโยชน์ของพวกมัน เจ้าจะค่อยๆเข้าใจในอนาคต"

"นอกจากนี้ยังมีสถานที่สองแห่งที่เอาไว้ฝึกฝน ประตูมังกรและวังสวรรค์"

"ประตูมังกรที่เจ้าเพิ่งเข้ารับการทดสอบเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดที่เอาไว้ทดสอบความก้าวหน้าของลูกศิษย์ในวังมังกร มันสามารถวัดระดับความเข้าใจของแก่นแท้แห่งสวรรค์และโลกได้อย่างถูกต้อง"

"สำหรับวังสวรรค์นั้นมีไว้เพื่อทดสอบความแข็งแกร่งโดยรวม"

"โดยปกติแล้วจะไม่มีใครไปที่วังสวรรค์ มีแต่ศิษย์ที่มีความแข็งแกร่งมากพอถึงจะออกจากวังมังกร ไปสู่วังสวรรค์"

ปรมาจารย์ขาวได้อธิบายเรื่องราวพื้นฐานของวังมังกรอีกรอบ ไม่นานหลังจากนั้นนางก็มาถึงคฤหาสน์พร้อมกับเจียงวู่เฉิงและหยางจู่ซวน

"ลูกศิษย์ของวังมังกรจะมีห้องพักของเป็นของตนเอง และห้องของพวกเจ้าอยู่ในคฤหาสน์หลังนี้"ปรมาจารย์ขาวบอกพวกเขา

เจียงวู่เฉิงและหยางจู่ซวนสังเกตเห็นบ้านพักทั้งสี่หลังไม่ใหญ่มากภายในคฤหาสน์

"เจ้าอ้วนหวาง"เสียงของปรมาจารย์ดังไปทั่วบริเวณ

"โอ้ ข้ามาแล้ว"เสียงหนึ่งดังกลับมา หลังจากนั้นชายอ้วนคนหนึ่งก็รีบออกจากห้องขณะที่อีกคนก็ตามออกมาจากอีกห้อง

เจียงวู่เฉิงมองไปที่ทั้งสองคนที่กำลังเดินเข้ามา

ชายคนหนึ่งมีร่างที่อ้วนและไม่สูงมาก แต่ตัวของเขานั้นใหญ่เป็นอย่างมาก น้ำหนักตัวของเขานั้นใกล้เคียง 300จิน เขามีใบหน้าที่ใหญ่กว่าคนธรรมดา ใบหน้าของเขานั้นเต็มไปด้วยรอยยิ้ม

สำหรับอีกคน นางคือผู้หญิงที่สูงและผอมมีผมยาวสีน้ำเงิน นางเป็นเด็กสาวอายุเพียง14หรือ15ปี นางเดินตามชายร่างอ้วนมาอย่างเขินอาย ดูเหมือนว่านางจะกลัวที่จะต้องสบตากับเจียงวู่เฉิงและหยางจู่ซวน

ปรมาจารย์ขาวมองไปที่ชายร่างอ้วนและกล่าวว่า"จากนี้ไปพวกเขาจะอยู่คฤหาสน์แห่งนี้กับเจ้า เจ้าสามารถพาพวกเขาไปทำความคุ้นเคยกับสถานที่รอบๆของวังมังกรได้"

"ไม่มีปัญหา"ชายร่างอ้วนพยักหน้า

"นี่คือตราที่แสดงถึงความเป็นลูกศิษย์ในวังมังกร ซึ่งตัวเลขเหล่านั้นคือคะแนนของพวกเจ้า มันสามารถนำไปแลกทรัพยากรจำนวนมากในวังมังกรได้"ปรมาจารย์ขาวกล่าว

เจียงวู่เฉิงและหยางจู่ซวนมองไปที่ตราที่อยู่ในมือและสังเกตถึงตัวเลข

"2000แต้ม?"เจียงวู่เฉิงรู้สึกตื่นเต้น หลังจากนั้นเขาก็มองไปที่ตราของหยางจู่ซวน ซึ่งมีถึง6000แต้ม

"ข้ามีเพียง2000แต้ม แต่เขากลับมีถึง6000แต้ม มันเป็น3เท่าของข้า มันเป็นไปได้ไหมคะแนนที่จะได้รับขึ้นอยู่กับว่าผ่านประตูมังกรไปได้กี่ชั้น?"เจียงวู่เฉิงคิดในใจ

ในความคิดของเขานั้นมีเพียงแค่เรื่องนี้เท่านั้นที่จะเป็นสิ่งที่ตัดสินว่าเขาจะได้คะแนนเท่าไหร่

"เอาล่ะ หนุ่มน้อยทั้งสอง พวกเจ้าต้องพยายามอย่างหนัก หลังจากนี้อีกหลายปีข้างหน้าข้าหวังว่าจะได้เห็นอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมอีกสองคนโผล่ขึ้นมาจากวังมังกรของข้า"ปรมาจารย์ขาวยิ้มและจากไปในทันที

หลังจากปรมาจารย์ขาวเดินจากไป ชายร่างอ้วนก็มองมาทางพวกเขาและเริ่มแนะนำตัวในทันที"ข้าชื่อหวางหยวนและนางชื่อซู รู"

"นักดาบ"เจียงวู่เฉิงกล่าว

"หยางจู่ซวน"หยางจู่ซวนก็แนะนำตัวเองเช่นกัน

"นักดาบ,หยางจู่ซวน การมาถึงของพวกเจ้าได้เติมเต็มคฤหาสน์ของเรา มาเถอะ สำหรับการพบกันครั้งแรก พวกเราต้องดื่มกันหน่อย"หวางหยวนตอบด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเขาก็ยกมือขึ้นและสุรามากมายก็ปรากฏขึ้นต่อหน้า หลังจากที่เปิดฝาแล้วกลิ่นของสุราก็กระจายไปทั่วในไม่ช้า

เมื่อได้กลิ่นของสุรา เจียงวู่เฉิงยิ้มเล็กน้อย และอีกด้านหยางจู่ซวนที่แสดงออกอย่างไม่แยแสก็ผ่อนคลายลงเล็กน้อย

หลังจากนั้นที่สีคนก็ดื่มที่โต๊ะหินของคฤหาสน์นี้

หลังจากดื่มสุราไปได้สองแก้วติดกัน บรรยากาศก็ไม่น่าเบื่ออีกต่อไป

ในตอนนี้หวาง หยวนกล่าวว่า"นักดาบ หยางจู่ซวน เราต้องอยู่ด้วยกันนานอีกหลายปีในคฤหาสน์แห่งนี้ มันสุภาพเกินไปที่จะเรียกกันด้วยชื่อ งั้นเรามาเรียกกันแบบพี่น้องดีกว่า อายุของข้าเยอะสุดดังนั้นข้าจึงเป็นพี่ใหญ่"

"หยางจู่ซวนอายุของเจ้าน้อยกว่าข้าเพียงเล็กน้อย ดังนั้นเจ้าจึงเป็นน้องสอง"

"นักดาบเจ้าเป็นน้องสาม"

"สำหรับซูรูนางเป็นน้องสาวคนที่สี่ของเรา"

"ตกลงมั้ย?"หวางหยวนยิ้มและมองไปรอบๆ

"ตกลง"เจียงวู่เฉิงพยักหน้า

ในท้ายที่สุด พวกเขาจะต้องอยู่ในคฤหาสน์แห่งนี้ด้วยกันอีกนาน ความสัมพันธ์ของพวกควรจะดีขึ้น

หลังจากดื่มเสร็จ ทั้งสามคนต่างก็ประทับใจในตัวเขา

หวางหยวน เป็นคนใจกว้างและสนใจผู้อื่นโดยไม่ต้องพยายามจะทำ คนประเภทนี้เป็นคนที่ควรจะคบหาด้วยที่สุด

หยางจู่ซวนไม่แยแสอย่างที่เขาเป็น กล่าวกันว่าเขาคือคนที่ทะลวงผ่านระดับ8ของวังมังกรได้เมื่อเขามาถึง ด้วยพรสวรรค์เช่นนั้น เขากลับยังเกลือกกลั้วกับพวกนั้น ดวงตาของเขาไม่มีความหยิ่งยโสเลยแม้แต่น้อย ด้วยเหตุนี้ การเป็นมิตรกับเขาย่อมเป็นเรื่องดี

สำหรับคนสุดท้าย สาวน้อยซูรู นางขี้อายเป็นอย่างมาก และนางไม่กล้าที่จะพูดแม้แต่คำเดียวในขณะที่พวกเขากำลังดื่มด้วยกัน เจียงวู่เฉิงรู้สึกแปลกๆเล็กน้อยกับนิสัยของนางในตอนแรก แต่ต่อมาเขาก็ได้ยินจากหยางหยวนว่าตอนที่ซูรูเป็นเด็กหญิงตัวเล็กๆ นางถูกขายให้กับคฤหาสน์ในฐานะหญิงรับใช้ การเป็นสาวรับใช้มาตั้งแต่เด็ก มันจึงเป็นธรรมดาที่นางจะขี้อาย

อย่างไรก็ตามเด็กหญิงตัวน้อยที่ขี้อายคนนี้กลับมีชื่อเสียงอย่างมากในวังมังกร

ดังที่ได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ บรรดาศิษย์ของวังมังกรมีเพียงไป่เฉิงคนเดียวที่ผ่านชั้นที่8 และมีศิษย์แค่16คนที่ผ่านชั้นที่7 และนางก็เป็นหนึ่งในนั้น

และที่สำคัญนางมีอายุเพียง14ปี!

ซูรูอายุ14ปี และบุกทะลวงชั้นที่7ของประตูมังกร นั่นหมายความว่าอย่างไร?

ดังนั้นหลังจากเจียงวู่เฉิงและหยางจู่ซวนได้รู้ถึงความสำเร็จของนาง พวกเขาต่างก็ประหลาดใจ

ในทำนองเดียวกันซูรูก็คุ้มค่าด้วยที่จะคบไว้

ดังนั้นหลังจากได้ยินข้อเสนอของหวางหยวน เจียงวู่เฉิงจึงเห็นด้วยในทันที

หยางจู่ซวนนั้นไม่แยแสอะไรอยู่แล้ว เลยไม่ปฏิเสธหรือคัดค้านใดๆ

สำหรับเด็กสาวที่ขี้อาย ซูรูนางเพียงแค่พยักหน้าอย่างอายๆ

"ฮ่าฮ่า เนื่องจากไม่มีการคัดค้านใดๆ ถือว่าเราได้ตัดสินใจกันแล้ว ต่อจากนี้พวกเราทั้งสี่จะเป็นพี่น้องกันเราจะร่วมทุกข์ร่วมสุขไปด้วยกัน!"หวางหยวนพูดและจากนั้นเขาก็ยกแก้วขึ้น

เจียงวู่เฉิงและซูรูได้ยกแก้วในทันทีโดยไม่มีการลังเล แต่สำหรับหยางจู่ซวนเขาคิดอยู่แปปหนึ่งและก็ยกแก้วขึ้นมา

อึก!

หลังจากการดื่มเพื่ออวยพรเสร็จสิ้น ราชวงศ์เทียนซ่งก็มีวีรบุรุษของสวรรค์และโลกกำเนิดขึ้น!

...