ตอนที่ 60 เย่ ลู่เฟิง

เจียงวู่เฉิงเดินกลับไปหาหยินมินและหลิงเทียนห่าวหลังจากที่เขาคุยกับฮั่วเสร็จ

"น้องชายนักดาบ เขาพูดอะไรกับเจ้า?"หลิวเทียนห่าวใจร้อนถามในทันที

"เขาถามว่าข้าต้องการจะเข้าร่วมวังมังกรหรือไม่?"เจียงวู่เฉิงกล่าว

"เข้าร่วมวังมังกร"หลิงเทียนห่าวกล่าวและมองไปที่เขา

"วังมังกร?"หยินมินมองเขาด้วยความตกใจ

นักรบที่มาทำภารกิจทั้งหมดต่างก็ได้ยินคำตอบของเจียงวู่เฉิง การแสดงออกของพวกเขาล้วนเปลี่ยนไป บางคนอิจฉาและบางคนก็ตกใจ

โดยเฉพาะการแสดงออกของตงฟางยู่นั้นซับซ้อนเกินกว่าที่จะอธิบายได้

เขายังจำได้ว่าอาจารย์ของเขาพูดถึงความสามารถที่ต้องมีเมื่อจะเข้าร่วมวังมังกร อาจารย์ของเขานั้นกล่าวไว้ว่าตัวเขานั้นขาดคนที่จะแนะนำ และท่านฮั่วก็ไม่สนใจเขาแต่อย่างใด

กระนั้นท่านฮั่วก็ได้ชักชวนเจียงวู่เฉิงเข้าร่วมวังมังกร

วิธีปฏิบัติของเขาที่ทำต่อคนทั้งสองนั้นต่างกันอย่างมาก

"ฮึ! ท่านฮั่วคิดที่จะเล่นเกมจับคู่? อย่างไรก็ตามคนที่แนะนำได้คือทูตมังกรทองไม่ใช่ตัวเขา ต่อให้ท่านฮั่วเป็นคนแนะนำมันก็ไม่ง่ายที่เขาจะเข้าร่วมกับวังมังกรถ้าเขาต้องการ"ตงฟางยู่รู้สึกอิจฉาเจียงวู่เฉิงอย่างมาก

"ฟังให้ดี"เสียงที่ดังกังวาลของท่านฮั่วนั้นดังไปทั่วบริเวณ"ภารกิจที่ถูกจัดขึ้นโดยวังมังกรทองของเรานั้นเป็นความลับอยู่เสมอ แม้ว่าพวกเจ้าจะเข้าร่วมภารกิจ แต่พวกเจ้าจะต้องไม่เปิดเผยเรื่องราวทุกอย่างในภารกิจ ถ้ามีการรั่วไหลของข้อมูลในภารกิจออกมาและพวกเรารู้ว่าเป็นใคร พวกเราจะฆ่าพวกเจ้าซะ"

ทุกคนต่างตกอยู่ในความเครียด ไม่มีใครที่จะกล้าต่อต้านกฏของวังมังกรทอง

"เอาล่ะ ถ้าพร้อมแล้วก็กลับไปที่เมืองฉิงตงกันเถอะ"ด้วยเสียงของฮั่วทุกคนเริ่มที่จะเดินทางกลับไปยังเมืองฉิงตงในทันที

ทุกคนรู้สึกเครียดอย่างมากเมื่อพวกเขามาที่นี่ แต่ตอนนี้พวกเขาเริ่มจะผ่อนคลายมากขึ้นเมื่อพวกเขาได้ทำภารกิจเสร็จสิ้น คนที่ได้กลายมาเป็นองครักษ์มังกรทองหนึ่งกรงเล็บอย่างเป็นทางการนั้นมีพลังที่ยอดเยี่ยม

ในไม่นาน พวกเขาก็กลับไปถึงวังสาขาย่อยของวังมังกรทองในเมืองฉิงตง

เมื่อมาถึง ฮั่วกล่าวกับเจียงวู่เฉิงในทันที"หนุ่มน้อยมากับข้า ข้าจะพาเจ้าไปหาทูตมังกรทอง"

"ได้"เจียงวู่เฉิงพยักหน้า

"น้องชายนักดาบ ครั้งนี้ข้าต้องขอบคุณเจ้าจริงๆ ไปเถอะไปพบกับทูตมังกรทอง เมื่อเจ้ากลับมา เราจะมาดื่มกัน"หลิงเทียนห่าวกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"ไม่มีปัญหา"เจียงวู่เฉิงพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม จากนั้นเขาก็ติดตามท่านฮั่วเข้าไปในห้องโถงด้านใน

เมื่อพวกเขามาถึงห้องลับ ฮั่วก็กล่าวว่า"รอข้าที่นี่สักครู่ ข้าจะไปพบกับทูตมังกรทอง"

"ทราบแล้ว"เจียงวู่เฉิงพยักหน้า

ฮั่วหายไปไม่นาน ในไม่ช้าเขาก็กลับมาพร้อมกับชายวัยกลางคนที่ดูเคร่งขรึมและสวมเสื้อคลุมสีแดงเข้ม

เจียงวู่เฉิงได้พบกับชายคนนี้มาก่อน เขาไม่ใช่ใครอื่นนอกเสียจากทูตมังกรทองที่ฆ่าผู้เชี่ยวชาญทั้ง14คนที่อยู่ในอาณาแก่นทองคำของนิกายเทียนหวน

เขาโค้งคำนับในทันที"ทูตมังกรทอง ท่านสุดยอดจริงๆ"

"ท่านฮั่ว นี่คือหนุ่มน้อยที่เจ้ากล่าวว่าจะมีโอกาสฝึกฝนในวังมังกรงั้นหรือ?"ชายวัยกลางคนถาม

"ใช่ ชื่อของเขาคือนักดาบ"ฮั่วตอบ

"นักดาบ?มันเป็นนามแฝง"เมื่อชายวัยกลางคนมองไปที่เจียงวู่เฉิง ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกราวกับว่าเขากำลังตกเป็นเป้าหมายของสัตว์ร้าย

"ข้าขอแนะนำตัวก่อน หนุ่มน้อย ชื่อของข้าคือเย่ ลู่เฟิง และสำหรับระดับของข้า เจ้าคงรู้อยู่แล้วว่าข้าคือทูตมังกรทองของวังมังกรทอง"เย่ลู่เฟิงกล่าวอย่างช้าๆ"ก่อนหน้านี้ฮั่วได้บอกข้าเกี่ยวกับเรื่องราวของเจ้า แต่คำแนะนำเพื่อเข้าสู่วังมังกรอยู่ในมือของข้า ดังนั้นหากเจ้าต้องการจะเข้าร่วมกับวังมังกรเพื่อบ่มเพาะ เจ้าต้องแสดงความสามารถออกมาให้ข้าพอใจ"

"ข้าเข้าใจ"เจียงวู่เฉิงพยักหน้า

"ดี งั้นข้าจะเป็นคู่ต่อสู้ให้เจ้าเอง แสดงความสามารถทุกอย่างของเจ้าออกมา และจำไว้โอกาสของเจ้ามีไม่มากนัก"เย่ ลู่เฟิงกล่าว

"ได้"

เจียงวู่เฉิงหายใจเข้าลึกๆ การแสดงออกของเขาพลันเปลี่ยนไปเป็นเคร่งขรึม เหมือนอย่างที่เย่ลู่เฟิงกล่าวโอกาสของเขามีไม่มากนัก

"ทูตมังกรทอง ข้าจะเริ่มโจมตีแล้ว"เขาจับดาบสะบั้นพิฆาตของเขาและความต้องการในการต่อสู้ของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างฉับพลัน

"อย่าลังเลที่จะเข้ามา"เย่ลู่เฟิงกล่าว มือของเขาประสานกันอยู่ด้านหลัง การยืนของเขาแสดงออกถึงความไม่แยแส

"เพลงดาบนิรนาม เพลงดาบปลิดวิญญาณ"ดวงตาของเจียงวู่เฉิงทอประกายความเย็นชา

กระแสดาบสีเลือดพุ่งพรวดออกมาในทันที เจตนาฆ่าฟันของเขาเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วและไปสู่จุดสูงสุดในทันที

เย่ลู่เฟิงรู้สึกประหลาดใจ"โอ้?มันเป็นเพลงดาบที่ไร้แบบแผน?"

ในฐานะของทูตมังกรทองและนักรบที่แข็งแกร่งในขั้นระเบิดหยินหยาง เขาย่อมที่จะรู้จักกับเพลงดาบไร้ลักษณ์

เขาไม่ได้ใช้วิชาดาบหรือพลังลมปราณที่น่าอัศจรรย์ของเขา ด้วยการเคลื่อนไหวที่เรียบง่ายด้วยแขนของเขา เขาได้ทำลายการโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเจียงวู่เฉิงได้อย่างง่ายดาย

เคล้ง!

เขาจับดาบสะบั้นพิฆาตไว้อย่างแน่นหนา ไม่ว่าเจียงวู่เฉิงจะพยายามมากแค่ไหน เขาก็ไม่สามารถที่จะดึงดาบออกมาจากมือของเย่ลู่เฟิงได้

"นี้...?"เจียงวู่เฉิงตกใจอย่างมาก

เขารู้มานานแล้วว่าขั้นระเบิดหยินหยางนั้นจะมีพละกำลังที่น่ากลัว แต่เขาก็ไม่คาดคิดว่าจะแข็งแกร่งขนาดนี้

หลังจากเขาก้าวเข้าสู่อาณาทะเลยอดลมปราณ เขาก็สามารถฆ่าคนที่อยู่ในจุดสูงสุดอาณาแก่นทองคำแรกเริ่มได้อย่างง่ายดาย แต่ตอนนี้การโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา ได้ถูกเย่ลู่เฟิงต้านไว้อย่างง่ายดาย

"เจ้าค่อนข้างที่จะยอดเยี่ยมที่สามารถใช้กระบวนท่าที่สองของเพลงดาบไร้ลักษณ์ได้"เย่ ลู่เฟิงยังคงถือดาบสะบั้นพิฆาตอยู่ เขายิ้มออกมา"เจ้าได้แฝงแก่นแท้แห่งลมไว้ในดาบ และความเข้าใจของเจ้าก็อยู่ในระดับที่สูง ไม่เลวไม่เลว"

ในที่สุดเขาก็คลายดาบในมือ ทำให้เจียงวู่เฉิงหยิบดาบออกมาได้

"มันเป็นเรื่องที่น่าเสียดายอย่างมาก ที่ข้าไม่มีวิชาดาบที่เหมาะกับแก่นแท้แห่งปฐพี ไม่อย่างนั้น.."เจียงวู่เฉิงกำหมัดของเขาด้วยความรู้สึกไม่พอใจในผลการต่อสู้

เขาได้เข้าใจแก่นแท้แห่งลมและปฐพีในเวลาใกล้กัน แม้ว่าเขาจะเข้าใจแก่นแท้แห่งลมก่อนและตามมาด้วยแก่นแท้แห่งปฐพี เขาได้เข้าใจพวกมันใน3เดือน

ดังนั้นเขาจึงมีความเข้าใจที่มากกว่าสำหรับแก่นแท้แห่งปฐพี

น่าเสียดายที่เขาไม่มีเพลงดาบที่เหมาะสมที่จะใช้มันออกไป

ยกตัวอย่างเช่นเพลงดาบที่แข็งแกร่งที่สุดของเขา มันมุ่งเน้นไปที่ความเร็วและมันเหมาะสมที่สุดถ้าจะใช้กับแก่นแท้แห่งลม เมื่อใช้กับแก่นแท้แห่งปฐพี มันไม่เพียงแต่จะดูแปลก แต่พลังของมันอาจจะลดลงอย่างมาก

...