ตอนที่ 56 มอบความตายให้กับคนที่มาหยุดข้า
ตอนที่ 56 มอบความตายให้กับคนที่มาหยุดข้า
ตงฟางยู่ยืนอยู่อย่างเย็นชาที่ห้องใต้หลังคา ก่อนหน้านี้เขามีคนที่ติดตามเขาถึงห้าคน แต่ตอนนี้หนึ่งในห้านั้นกลับหายไป
มีนักรบในขั้นอาณาทะเลลมปราณจำนวนมากในนิกายเทียนหวน และผู้ติดตามทั้งห้าของตงฟางยู่นั้นอยู่ในขั้นสูงสุดอาณาทะเลลมปราณ แต่มันก็ยังไม่เพียงพอที่พวกเขาจะอาละวาดในนิกายเทียนหวน พวกเขาถึงกับต้องสูญเสีญเพื่อนหนึ่งคนในการต่อสู้ที่ดุเดือด
"มันใช้เวลากว่าสองชั่วโมง ศิษย์ในนิกายเทียนหวนที่ยังไม่ตายส่วนใหญ่ล้วนได้หลบหนีออกไป ที่เหลือนั้นมีเพียงแค่เล็กน้อย เราได้รับแหวนภารกิจมาสามวง ข้าคาดว่าที่เหลืออีกเจ็ดวงคงตกอยู่ในมือคนอื่นหมดแล้ว"ตงฟางยู่กล่าว
คนทั้งสี่ที่อยู่ด้านหลังของเขาดูเคร่งขรึมอย่างมาก
ตงฟางยู่จะใช้หนึ่งในสามวงนี้แน่นอน ในขณะที่พวกเขาสี่คนต้องแย่งสองวงที่เหลืออยู่นี้ และอีกสองคนถูกกำหนดมาให้กลับไปมือเปล่า และไม่สามารถทำภารกิจได้สำเร็จ
"แหวนภารกิจทั้งสองนี้.."ตงฟางยู่เพียงแค่เลือกแหวนมาให้ตัวเอง
บูม!
เมื่อพวกเขารู้สึกถึงพลังลมปราณออกมาอย่างฉับพลัน พวกเขาทั้งห้าต่างหันไปมองที่มาของพลังโดยทันที พวกเขาเห็นเงาที่สวมเสื้อคลุมปรากฏขึ้นมาต่อหน้า พวกเขาทุกคนสวมหน้ากากและปลดปล่อยเจตนาฆ่าฟันอย่างรุนแรง
คนที่ดูโดดเด่นที่สุดคือชายที่สวมหน้ากากสีเงิน เขาคือที่มาของพลังลมปราณที่กดดันที่สุด พวกเขารู้สึกย่ำแย่อย่างมาก มันจึงช่วยไม่ได้ที่การแสดงออกของตงฟางยู่จะเปลี่ยนไป
"อาณาแก่นทองคำ!"
"นั่นมันผู้เชี่ยวชาญอาณาแก่นทองคำ!"
"มันยังมีผู้เชี่ยวชาญอาณาแก่นทองคำเหลืออยู่อีก?"
ทุกคนที่มาจากวังมังกรทองต่างก็ตกตะลึงหลังจากสัมผัสพลังลมปราณที่น่าหวาดกลัว
ความแตกต่างระหว่างอาณาแก่นทองคำและอาณาทะเลลมปราณนั้นเปรียบเสมือนสวรรค์และโลก แม้แต่ตงฟางยู่ที่ใกล้ไปถึงขั้นอาณาแก่นทองคำ ก็จะถูกทำให้พ่ายแพ้โดยผู้เชี่ยวชาญอาณาแก่นทองคำ อย่างแย่ที่สุดเขาจะถูกฆ่าในทันที
พลังลมปราณที่น่าหวาดกลัวระเบิดออกมาจากภายในร่างของชายสวมหน้ากากสีเงิน พลังดูเหมือนจะก่อตัวเป็นพายุใหญ่ เมื่อชายคนนั้นพุ่งเข้าไปด้านหน้า พายุนั้นก็ดูเหมือนจะหายไป
"ใครที่กล้ามาหยุดข้า ตายไปซะ!"ชายคนนั้นคำรามออกมาเสียงดัง สร้างความปั่นปวนภายในนิกายเทียนหวนที่กำลังตกอยู่ในความเงียบ
"ไปเถอะ เร็ว"ตงฟางยู่พูด เขาและผู้ติดตามทั้งสี่ของเขาก็กระโดดลงจากหลังคาอย่างรีบร้อนและหายไป เขากลัวที่จะปรากฏตัวในสายตาของพวกของชายที่สวมหน้ากากสีเงิน
หวืด!
เงาหนึ่งเงาปรากฏขึ้นต่อหน้ากลุ่มของชายที่สวมหน้ากาก มันไม่ใช่ใครอื่นแต่เป็นผู้อาวุโสฮั่ว
"เจ้าเป็นคนจากหอคอยขนนกโลหิต?"การแสดงออกของฮั่วกลายเป็นน่าหวาดกลัว เขาไม่ได้คาดคิดว่าจะมีนักฆ่าของหอคอยขนนกโลหิตหลบซ่อนอยู่ภายในนิกายเทียนหวน
"เจ้าก็รู้อยู่แล้ว"
ชายที่สวมหน้ากากสีเงินผ่อนคลายในทันที เมื่อเขาเห็นว่าชายที่มาเป็นเพียงนับรบในขั้นอาณาแก่นทองคำและตระหนักได้ว่าทูตมังกรทองหายไปแล้ว เขาเย้ยหยันและพูดว่า"หอคอยขนนกโลหิตของพวกเรานั้นไม่ได้ต้องการจะเป็นศัครูกับวังมังกรทอง พวกเจ้ามาที่นี่เพื่อทำลายนิกายเทียนหวน มันไม่ได้เกี่ยวอะไรกับพวกเรา"
"ในตอนนี้ข้าต้องขอให้พวกเจ้าออกไปจากที่นี่ในทันที เจ้าต้องไม่สู้กับมือใหม่ที่เพิ่งจะรับภารกิจองครักษ์มังกรทอง ไม่อย่างนั้น..."ฮั่วพูดด้วยเสียงที่เบา
ด้วยฐานะที่เป็นองค์กรลอบสังหารอันดับหนึ่งของราชวงศ์เทียนซ่ง แต่หอคอยขนนกโลหิตไม่ได้มีอิทธิพลแพร่หลายในแคว้นเทียนหนาน มันจะเป็นการดีกว่าที่จะไม่ยั่วยุพวกเขาหากไม่จำเป็น
"ไม่ต้องห่วง พวกเราแค่ต้องการจะออกไปจากที่นี่ เราจะไม่ทำร้ายใครตราบใดที่ไม่มีใครมาหยุดพวกเรา"ชายสวมหน้ากากสีเงินยิ้ม เขามองไปที่ผู้ติดตามชุดคลุมสีดำด้านหลังและกล่าว"ไปเถอะ ฆ่าทุกคนที่ขวางทางพวกเรา!"
"รับทราบ"
ร่างของพวกเขาเลือนหายไปกับเงามืดเพียงแค่พวกเขากระโดดขึ้นไปบนหลังคาและกระโดดไปอีกหลังคาหนึ่ง ไม่ว่าจะเป็นศิษย์จากนิกายเทียนหวนที่เหลืออยู่หรือคนจากวังมังกรทอง ทุกคนต่างมองอย่างประทับใจไปที่ผู้นำของเหล่าชายผู้ใส่เสื้อคลุมที่อยู่ในขั้นอาณาแก่นทองคำซึ่งเป็นผู้นำเหล่าอาณาทะเลลมปราณทั้งแปดคน
ต่อจากนั้นเจียงวู่เฉิงก็ก้าวออกจากห้องใต้หลังคาหลังจากทะลวงเข้าสู่ขั้นอาณาทะเลยอดลมปราณ
ทันทีที่เขาออกมา เขารู้สึกได้ถึงพลังลมปราณที่น่าสะพรึงกลัวอยู่ทั่วภายในนิกายเทียนหวน เขากระโดดขึ้นไปบนหลังคาทันทีเพื่อที่จะตามหาหยินมินและหลิงเทียนห่าว
"นั่นคือ..."
หยินมินและหลิงเทียนห่าวสังเกตเห็นเงาหลายเงาพุ่งมาบนหลังคาซึ่งกำลังมาในทิศทางที่พวกเขาอยู่ พวกเขาต่างน่าหวาดกลัวโดยเฉพาะพลังลมปราณที่น่ากลัวซึ่งปะทุออกมาจากชายสวมหน้ากากสีเงิน
พวกเขาทั้งคู่จำชายสวมหน้ากากสีเงินได้ในทันที
มันคือยอดฝีมืออาณาแก่นทองคำ!!
"หนึ่งในนั้นคืออาณาแก่นทองคำและนักรบในขั้นอาณาทะเลลมปราณอีก8คน พวกเขากำลังมุ่งหน้ามาทิศทางของเรา หนีกันเถอะ!"
พวกเขาไม่ลังเลและตะโกนบอกเจียงวู่เฉิง"นักดาบ เร็วเข้ารีบหนี!"
แต่เจียงวู่เฉิงกลับไม่แสดงอาการที่จะบ่งบอกว่าหนีแม้แต่น้อย เขายังคงหยั่งรากอยู่ที่แห่งนั้นแล้วจ้องมองกลุ่มเงาเบื้องหน้าเขาอย่างเย็นชา
เสื้อคลุมสีดำ สวมหน้ากาก..
"หอคอยขนนกโลหิต"
เขาพูดพึมพำขณะที่กัดฟันด้วยความโกรธ
วูบ!
เขาไปปรากฏอยู่ข้างหน้าผู้ชายคนหนึ่งด้วยความรวดเร็ว และปลดปล่อยแก่นแท้แห่งดาบของเขา
เจตนาแห่งการฆ่าฟันและแก่นแท้แห่งดาบผสานรวมเป็นหนึ่งและบินขึ้นไปสู่สวรรค์ชั้นที่เก้า!
พลังลึกลับที่อยู่ในร่างของเขาจิตวิญญาณดาบค่อยๆจะตื่นขึ้นมา
เจียงวู่เฉิงได้ปลดดาบสะบั้นพิฆาตออกมาจากหลังของเขา และยืนอยู่บนหลังคาอย่างเย็นชาราวกับว่าเขาคือราชาแห่งดาบที่ปกครองชีวิตและความตายของทุกคน
"นับดาบ รีบไปกันเถอะ!"
หยินมินและหลิงเทียนห่าวต่างรู้สึกประหลาดใจเมื่อเห็นเจียงวู่เฉิงไม่หนี แต่เขากลับยืนอยู่ที่นั่นด้วยความตั้งใจอันแรงกล้าที่จะต่อสู้กับพวกสวมชุดคลุม
ทุกมุมของนิกายเทียนหวน เหล่านักรบผู้รอดชีวิตที่ยอมรับภารกิจนี้ต่างยืนอยู่บนหลังคา พวกเขาต่างเห็นร่างของเจียงวู่เฉิงที่เต็มไปด้วยความปรารถนาการต่อสู้ที่แข็งแกร่ง
"นั่นคือเขา?"
"นั่นคือนักดาบ?"
คนเหล่านี้ต่างรู้จักเจียงวู่เฉิง
"เจ้าขยะนี้กำลังพยายามจะทำอะไร เขาต้องกลัวจนบ้าไปแล้วแน่ๆ!แปดคนจากชายสวมชุดคลุมล้วนอยู่ในขั้นสูงสุดอาณาทะเลลมปราณและคนสุดท้ายยังเป็นผู้เชี่ยวชาญอาณาแก่นทองคำ! เขาควรจะหนีหลังจากเห็นเช่นนั้น!"ตงฟางยู่กล่าว"เขากำลังขุดหลุมฝังตัวเอง!"
...