ตอนที่ 51 แหวนวงแรก

ภายในนิกายเทียนหวน

"จิ๊!"

หอกยาวแทงเข้าในลำคอของลูกศิษย์นิกายเทียนหวนโดยไม่ส่งเสียงใด จากนั้นด้วยการฟันอย่างฉับพลันมันก็เจาะเข้าไปที่ลูกศิษย์อีกสองคน ทำให้พวกเขาต้องถอยกลับไป

"ถ้าเจ้าไม่อยากตาย ออกไปจากที่นี่ซะ"

หยินมินหญิงสาวที่ถือหอกอยู่พูดขึ้น สีหน้าของนางนั้นเย็นชาอย่างมากตอนที่พูดออกไป อย่างไรก็ตามลูกศิษย์ของนิกายเทียนหวนนั้นไม่สนใจคำเตือนของนางและพุ่งเข้ามาโจมตีในทันที

"ฆ่าพวกมัน"หยินเอ่ยเสียงเย็น

ประกายความเย็นชาปรากฏขึ้นในสายตาของเจียงวู่เฉิงและหลิงเทียนห่าวในทันที...

"วูม"

เสียงที่เย็นชาและพลังลมปราณทั้งสามสายก็พุ่งเข้าปะทะกัน ผู้ฝึกฝนเหล่านี้แข็งแกร่งกว่าลูกศิษย์จากนิกายเทียนหวนก่อนหน้า

"คนทั้งสามอยู่ในขั้นสูงสุดของอาณาทะเลลมปราณ"

การมาถึงของทั้งสามทำให้การแสดงออกของเจียงวู่เฉิงเปลี่ยนไป

ตั้งแต่พวกเขามาถึงนิกายเทียนหวน พวกเขาเพิ่งจะได้พบกับผู้ที่อยู่ในขั้นสูงสุดของอาณาทะเลลมปราณ ที่ผ่านมาพวกเขาพบแต่อาณาทะเลลมปราณแรกเริ่มและลึกซึ้ง พวกเขายังไมได้พบศัตรูแม้แต่คนเดียวที่อยู่ในขั้นสูงสุดอาณาทะเลลมปราณ แต่ตอนนี้พวกเขากลับพบถึงสามคนในเวลาเดียวกัน

"เจ้าทั้งสองคนต้องปกป้องตัวเอง"หยินมินพูดเสียงต่ำ จากนั้นหอกยาวในมือของนางก็พุ่งออกไปในอากาศ หอกของนางเปรียบเสมือนดวงดาวที่ลอยอยู่บนอากาศและหิมะที่ตกลงมา ชั่วพริบตามันก็พุ่งไปหาลูกศิษย์สองคนที่อยู่ในขั้นจุดสูงสุดอาณาทะเลลมปราณ

"หนู ปล่อยคนที่อยู่ในขั้นสูงสุดอาณาทะเลลมปราณให้ข้า ส่วนคนอื่นๆมันก็ขึ้นอยู่ว่าเจ้าจะจัดการกับพวกมันยังไง"เจียงวู่เฉิงกล่าวเสียงต่ำ

"ได้"หลิงเทียนห่าวกล่าวเสียงต่ำและพยักหน้า

แม้ว่าเขาจะต้องต่อสู้กับศัตรูหลายคนในเวลาเดียวกัน แต่ศัตรูเหล่านี้อยู่ในขั้นอาณาทะเลลมปราณแรกเริ่มและอาณาทะเลลมปราณลึกซึ้ง ซึ่งมันไม่พอที่จะสร้างความคุกคามให้แก่เขา ทั้งสามคนที่อยู่ในจุดสูงสุดของอาณาทะเลลมปราณได้ถูกต้านไว้โดนหยินมินและเจียงวู่เฉิง

"เจ้าสองคนกล้าต่อต้านข้า?"

หยินมินหัวเราะเสียงดังและจากนั้นนางก็พุ่งเข้าหาทั้งสองด้วยหอกยาวสีแดงและทุบพวกเขาด้วยหอกสีเทา พวกเขาทั้งสองรู้ดีถึงความแข็งแกร่งและโหดเหี้ยมของหยินมิน อย่างไรก็ตามพวกเขาเลือกที่จะไม่ปะทะตรงๆกับหอกของนาง

แม้ว่าจะเป็นการต่อสู้กับคนทั้งสองแต่หยินมินยังคงรับมือได้

"ระวังให้ดี นางแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก"คนหนึ่งเอ่ยขึ้นมาอย่างจริงจัง

"หืม? นางก็อยู่ในระดับเดียวกับเราเท่านั้น ทำไมเราต้องหวาดกลัวเมื่อเราได้เปรียบในการต่อสู้แบบสองต่อหนึ่ง"อีกคนหนึ่งพูดและพวกเขาก็หันไปมองที่หยินมินอีกครั้ง

ขวานยักษ์ปรากฏต่อหน้านางและฟันเข้ามาหานางในทันที

ในขณะเดียวกับเงาดาบสีทองคำก็ปรากฏขึ้นที่หน้าของนางห่างออกไประยะสิบเมตร

"ไร้สาระ"หยินมินหัวเราะและสายตาของนางดูเย็นชาในทันที

"หอกโลหิตศักดิ์สิทธิ์!"

เพล้ง!เพล้ง!เพล้ง!

แสงเงาของหอกทั้งสองเงานั้นพุ่งออกมาอย่างต่อเนื่อง มันเร็วเกินกว่าที่ทั้งสองคนคาดไว้ จากนั้นเงาหอกทั้งสองก็แทงทะลุเข้าที่ระหว่างคิ้วของลูกศิษย์ทั้งสองและฆ่ามันในทันที

"เป็นหญิงสาวที่ยอดเยี่ยม หยินมินมีทักษะการใช้หอกที่ดีมาก"

เจียงวู่เฉิงยังคงต่อสู้กับศิษย์คนเดิมอยู่ แต่เขาก็เห็นทุกสิ่งที่เกิดขึ้น โดยเฉพาะตอนที่หยินมินนั้นฆ่าคนทั้งสองด้วยตัวของนางเอง

"ดูเหมือนว่าข้าจะต้องแสดงความสามารถของข้าเล็กน้อย"เจียงวู่เฉิงยิ้มอย่างแผ่วเบาขณะที่มองไปที่ศัตรูของเขา

"ตาย!"

มีเพียงแค่เจียงวู่เฉิงเท่านั้นที่ได้ยินเสียงของเขา ศิษย์คนนั้นเห็นแสงไฟที่เย็นยะเยือกและต่อมาก็เข้ามาใกล้ดวงตาของเขาอย่างรวดเร็ว

มันเร็วเกินไปสำหรับเขาที่จะต่อต้าน

ในขณะเดียวกันหลิงเทียนห่าวก็เอาชนะศัตรูของเขาได้เช่นกัน

"นักดาบ ไม่เลวเลยทีเดียว เจ้าฆ่าศิษย์คนนั้นได้อย่างไร?"หยินมินถามในขณะที่มองเจียงวู่เฉิงด้วยความตกใจ

"ฮ่าฮ่า ข้าแค่โชคดี"เจียงวูเฉิงพูดพร้อมกับยิ้ม

"จริงเหรอ?"หยินมินเลิกคิ้ว แต่ไม่ถามต่อ

"ไปดูกัน ว่ามีใครบ้างที่มีแหวนที่เราต้องการ"หยินมินกล่าว

ใช้เวลาสักครู่สำหรับเจียงวู่เฉิงและหลิงเทียนห่าวเพื่อตรวจสอบศพ

"ไม่มี"เจียงวู่เฉิงส่ายหัวของเขา

"นี่ก็ไม่มีเหมือนกัน"หลิงเทียนห่าวส่ายหัว

"ดูเหมือนว่าเราจะโชคไม่ดีจริงๆ เราได้ฆ่าลูกศิษย์จากนิกายเทียนหวนไปเป็นจำนวนมาก และมีถึงสามคนที่อยู่ในจุดสูงสุดอาณาทะเลลมปราณ แต่เรากลับไม่พบแหวน"หยินมินพูดด้วยรอยยิ้ม

เป้ง!

ทันใดนั้นกำแพงรอบๆก็พังทลายลงมาอย่างรวดเร็ว ปรากฏชายชราผมขาวที่อาเจียนเป็นเลือดและล้มลงไปที่พื้น หลังจากนั้นเขาก็ยืนขึ้นและพยายามที่จะหลบหนี

"เจ้าพยายามจะหนีไปไหน"

มีร่างสี่ร่างที่ปรากฏอยู่ด้านหลังของเขา พวกเขากำลังไล่ล่าชายชรา

ทั้งกลุ่มของเจียงวู่เฉิงรู้สึกแปลกใจ เมื่อเห็นคนสี่คนนี้ไล่ล่าชายชราที่สวมแหวนบนนิ้วนางข้างขวาของเขา

"นั่นคือแหวน!"

"เขามีแหวน!"

"ลงมือกันเถอะ!"

โดยไม่มีความลังเลใดๆ ทั้งสามรีบวิ่งไปที่ชายชราผมขาว ซึ่งคนที่พุ่งไปถึงก่อนคือหยินมิน นางพุ่งออกมาโดยไม่มีความลังเลพร้อมกับหอกยาวที่ราวสามารถแทงทะลุได้สิ่งในโลก

"อะไรน่ะ?"

ชายชราได้เผชิญกับการต่อสู้ก่อนหน้านี้ทำให้เขาได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ตอนนี้เขาถูกไล่ล่าโดยคนสี่คน เขาอยู่ในสถานการณ์ที่สิ้นหวังและเขาไม่คาดคิดว่าจะเจอผู้ที่มาจากวังมังกรทองอีก ชายชรารู้สึกสิ้นหวังเมื่อมองไปที่หอกที่กำลังพุ่งเข้ามาหาเขา

"จิ๊"

หอกนั้นแทงเขาใส่ชายชรา จากนั้นหอกก็ตัดนิ้วนางข้างขวาและทำให้มันลอยขึ้นไปในอากาศ หยินมินเอื้อมมือไปจับนิ้วมือที่ตัดและแหวนก็ร่วงมาสู่มือของนาง

"แหวนวงแรก!"

เมื่อเห็นเหตุการณ์เจียงวู่เฉิงและหลิงเทียนห่าวก็ยิ้มขึ้นมา

อย่างไรก็ตามในอีกด้านหนึ่ง ใบหน้าของคนทั้งสี่ไล่ล่าชายชราก็พลันเปลี่ยนเป็นมืดมนในทันที

"มอบแหวนมา!"

"แหวนวงนั้นเป็นของพวกข้า"

"อย่ามัวแต่พูดไร้สาระ ข้านางซะ!"

ตู้ม!

ร่างทั้งสี่พยายามที่จะฆ่าหยินมินในเวลาเดียวกัน

"บัดซบ!"

ความคิดของเจียงวู่เฉิงและหลิงเทียนห่าวพลันเปลี่ยนไปในทันที แม้ว่าพวกเขาจะคิดไว้ก่อนแล้วว่าพวกเขาอาจจะจำเป็นต้องฆ่าผู้คนที่มาด้วยกันในระหว่างทำภารกิจ แต่พวกเขาไม่ได้คาดคิดว่าคนเหล่านี้จะโจมตีเข้ามาโดยไม่ลังเล

...