ตอนที่ 20 นิกายดาบเทียนหยวน

เจียงเมิ่งเอ๋อก้าวไปข้างหน้า นางเปรียบเสมือนเทพธิดาที่ไม่สามารถแตะต้องได้ ซึ่งหมายถึงนางได้รับการเคารพนับถือจากฝูงชนด้วยความที่มีรูปลักษณ์สวยงามและโดดเดี่ยว ทุกการเคลื่อนไหวของนางจึงดึงดูดความสนใจของคนรอบข้างอย่างมาก

"เจียงเมิ่งเอ๋ออายุ16ปี นางได้ไปถึงอาณาทะเลลมปราณลึกล้ำและนางยังได้ฝึกวิชาดาบชั้นหนึ่งทั้ง18กระบวนท่าของหอดาบ ด้วยความก้าวหน้าของนางในปัจจุบันนางน่าจะไปถึงอาณาแก่นทองคำก่อนจะอายุ20ปี!"

"อาณาแก่นทองคำก่อนถึง20ปี? พระเจ้า!"

บรรดาลูกศิษย์มากมายของตำหนักขุนพลดาบซึ่งอยู่ใกล้กับสนามประลองอดไม่ได้ที่จะหยุดมองเมื่อเห็นความงามที่ไม่ธรรมดา

อาณาพลังได้ถูกจัดเรียงไว้เช่นนั้น 7ขั้นแห่งวิถีลมปราณ อาณาทะเลลมปราณ และสุดท้ายอาณาแก่นทองคำเป็นผู้ที่มีความแข็งแกร่งที่สุดและมีผู้ที่อยู่ในอาณาแก่นทองคำเพียงคนเดียวในตำหนักขุนพลดาบซึ่งก็คือผู้นำตำหนักขุนพลดาบเจียงซินหง

คนที่จะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญในขั้นอาณาแก่นทองคำก่อนอายุ20ปีหมายถึงอะไร?

"ความแข็งแกร่งอย่างไร้ขีดจำกัด!นางเป็นอัจฉริยะที่ยอดเยี่ยมอย่างที่เราไม่สามารถจะแข่งกับนางได้"

"นางเป็นอัจฉริยะที่หาที่เปรียบไม่ได้ ซึ่งจะเห็นแค่เพียงครั้งเดียวในชีวิตของตำหนักขุนพลดาบ ไม่น่าแปลกใจที่เธออยากจะเป็นผู้นำหอดาบตั้งแต่เยาว์วัย ไม่มีใครสามารถฉุดรั้งอัจฉริยะเช่นนั้นได้ทั่วทั้งเมืองปาชุย นับประสาอะไรกับตำหนักขุนพลดาบ!

แม้แต่ผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงในอัฒจรรย์ก็ยังจ้องมองเจียงเมิ่งเอ๋อด้วยสายตาที่เปล่งประกาย เกือบทุกคนมาที่นี่เพื่อมาดูนางยกเว้นเพียงไป่ฉงและอีกไม่กี่คนเท่านั้น

นางเดินไปข้างหน้าพร้อมหยุดมองเจียงวู่เฉิง พร้อมกล่าวอย่างไม่แยแสว่า"เจียงวู่เฉิง ข้าได้ยินว่าเจ้าสามารถบ่มเพาะพลังลมปราณได้และกลายเป็นนักรบที่แท้จริง ขอแสดงความยินดีด้วย"

เขาหันไปมองนางอย่างเย็นชา

เจียงเมิ่งเอ๋อไม่ได้โกรธ"เจ้าได้กลายเป็นนักรบและไปถึงขั้น6ของวิถีลมปราณในเวลาอันสั้นมันเป็นเรื่องที่ยอดเยี่ยมอย่างมาก แต่เจ้าคิดว่าจะเติมเต็มช่องว่างของเราได้ภายในเวลาสองเดือน? ข้าขอเตือนไม่ให้เจ้าสู้กับข้าในวันนี้"

"ไม่สู้กับเจ้างั้นหรอ?" เขากล่าวเย้ยหยัน "การต่อสู้ครั้งนี้ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้ ตั้งแต่เจ้าและพ่อของเจ้าอยากได้ตำแหน่งผู้นำหอดาบเมื่อสองเดือนก่อน"

"ดื้อรั้น แต่เจ้าก็เป็นอย่างนี้แหละ" นางกล่าวอย่างไม่แยแส "ข้ารู้ว่าเจ้าไม่พอใจ แต่มันมีช่องว่างมากเกินไประหว่างเราทำไมเจ้าต้องพยายามทำให้ตนเองอัปยศ?"

"ค้นหาความอัปยศ?เจ้าคิดว่าตัวเองสูงส่งมากหรอ"

"งั้นก็ทำตามที่ต้องการ เจ้าไม่สามารถตำหนิข้าได้ในภายหลังเมื่อข้าเตือนไปแล้วแต่เจ้าไม่เชื่อข้า ข้าจะแสดงให้เห็นถึงความแข็งแกร่งของข้าและแสดงให้เห็นถึงความคิดโง่ๆของเจ้า"เมิ่งเอ๋อกล่าว

"ข้าจะรอ!"

เจียงเมิ่งเอ๋อเดินไปที่ใจกลางลานประลอง แม้ว่านางจะถูกห้อมล้อมไปด้วยอัจฉริยะรุ่นเยาว์หลายคนของตำหนักขุนพลดาบ แต่พวกเขาเหล่านั้นก็ไม่อาจเทียบนางได้แม้แต่น้อย นางเปรียบเสมือนนกกระเรียนที่ยืนอยู่ท่ามกล่างไก่ การกระทำทุกอย่างของนางนั้นน่าดึงดูดมาก

ตัวอย่างเช่นทุกคนสังเกตเห็นการสนทนาสั้นๆระหว่างเธอกับเจียงวู่เฉิง

"เจียงเมิ่งเอ๋อกำลังพูดคุยกับเจียงวู่เฉิง พวกเขากำลังพูดอะไรกัน?"

ก่อนหน้านี้พวกเขาพูดคุยกันด้วยเสียงที่เบามาก เมื่อรวมกับเสียงที่ของลานประลองไม่มีใครนอกจากบรรดาลูกศิษย์ที่อยู่ใกล้ๆถึงจะได้ยินบทสนทนาของทั้งสองคน

"ข้าได้ยินมาว่าเจียงวู่เฉิงทำการสาบานเลือดไว้เมื่อสองเดือนก่อนว่าจะต่อสู้กับเจียงเมิ่งเอ๋อในวันนี้"

"ข้าก็เคยได้ยินมาเหมือนกัน เจ้าหมอนี่ทำเกินไปจริงๆ เขากลับกล้าท้าทายเจียงเมิ่งเอ๋อ? มีใครในหมู่พวกเรามีสิทธิ์ที่จะท้าทายนางบ้าง? เจียงวู่เฉิงเป็นเพียงขยะที่เพิ่งจะรวบรวมพลังลมปราณได้เมื่อ2เดือนก่อน เขากล้าได้ยังไง?"

"นั่นต้องไม่ใช่ความจริง เขาอาจจะรวบรวมพลังลมปราณได้ช้า แต่เขาใช้เวลาแค่เดือนเดียวในการไปถึงขั้น6ของวิถีลมปราณ ความเร็วในการบ่มเพาะของเขาน่าเหลือเชื่อเป็นอย่างมาก"

"แล้วยังไง? เขาอยู่ในขั้น6วิถีลมปราณเมื่อหนึ่งเดือนที่แล้ว เจ้าคิดว่าผ่านมาหนึ่งเดือนเขาจะสามารถมาถึงขั้น7ของวิถีลมปราณหรืออาณาทะเลลมปราณและใกล้เคียงกับเจียงเมิ่งเอ๋อ? น่าขันยิ่งนัก!"

"นั่นก็จริง"

ทุกคนเริ่มมองไปที่เจียงวู่เฉิง

บนลานประลอง มีอีกหนึ่งคนที่ให้ความสนใจกับเจียงวู่เฉิงเป็นพิเศษ นั่นคือเจียงหลิน

หนึ่งเดือนที่ผ่านมา เจียงวู่เฉิงเอาชนะเขาซึ่งมันก็เป็นเรื่องที่แย่อย่างมาก เขาเก็บความไม่พอใจเอาไว้ตั้งแต่นั้นมาและในวันนี้เป็นวันที่เขาจะได้ล้างแค้น

มือทั้งสองข้างของเขาบีบเข้าหากันพร้อมเรียกชื่อเจียงวู่เฉิงซ้ำๆในใจ

บรรดาลูกศิษย์ที่ผ่านชั้นห้าของหอคอยทดสอบรวมตัวกันที่กลางลานประลอง ขณะที่เจียงหลานเตรียมจะประกาศเริ่มต้นการประลอง คนสองคนก็ปรากฏตัวใกล้ๆกับเขา

"อะไรน่ะ?"

บรรดาผู้เชี่ยวชาญที่อยู่บนอัฒจรรย์สังเกตเห็นผู้มาใหม่ในทันทีและมองพวกด้วยสายตาที่เฉียบคม แม้แต่ไป่ฉงเองก็อดไม่ได้ที่จะมองพวกเขา

"อาณาแก่นทองคำ!แถมยังเป็นจุดสูงสุดของอาณาแก่นทองคำ!"

บรรดาผู้เชี่ยวชาญต่างตกใจ

บรรดาคนที่อยู่อาณาแก่นทองคำนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญชั้นยอดในกองบัญชาการของเมืองปาชุย ทุกคนมีสิทธิ์นั่งบนอัฒจรรย์ ทุกคนไปถึงระดับอาณาแก่นทองคำ แต่ส่วนใหญ่จะถึงเพียงระดับแรกเริ่มอาณาแก่นทองคำ โดยเจียงซินหงแข็งแกร่งกว่าคนส่วนใหญ่ ถึงเขาจะไปถึงอาณาแก่นทองคำลึกล้ำแล้วก็ตามแต่เขายังคงห่างจากจุดสูงสุดของอาณาแก่นทองคำอีกมาก

ในบรรดาคนเหล่านี้มีเพียงคนเดียวที่มีโอกาสจะไปถึงจุดสูงสุดอาณาแก่นทองคำ คือไป่ฉงและนั่นเป็นเพียงความเป็นไปได้ไม่ใช่ความแน่นอน เขาแทบจะไม่เคยต่อสู้กับคนอื่นดังนั้นจึงไม่มีใครรู้เกี่ยวกับความสามารถที่แท้จริงของเขา ตอนนี้ผู้นำของผู้มาใหม่ทั้งสองนั้นเห็นได้ชัดว่าเป็นผู้เชี่ยวชาญที่อยู่ระดับสูงสุดของอาณาแก่นทองคำ

"เป็นนางงั้นเหรอ?"ไป่ฉงกล่าวอย่างตกตะลึง

"ท่านไป่ฉง ท่านรู้จักนาง?"เจียงซินหงกล่าวถามในทันที

"ใช่"ไป่ฉงผงกศรีษะ"นั่นคือสุ่ย หานซิน ผู้อาวุโสลำดับที่เก้าแห่งนิกายดาบเทียนหยวน นางมาถึงจุดสูงสุดของอาณาแก่นทองคำเมื่อ10ปีก่อน

"นิกายดาบเทียนหยวน?"

และยังเป็นผู้อาวุโสของที่นั่น!

ทุกคนบนอัฒจรรย์ต่างตกตะลึง พวกเขาล้วนเป็นผู้เชี่ยวชาญที่มีชื่อเสียงในกองบัญชาการของเมืองปาชุย พวกเขามีความรู้มากมายพวกเขารู้เกี่ยวกับนิกายดาบเทียนหยวน

นิกายดาบเทียนหยวนเป็นหนึ่งในห้านิกายของแคว้นเทียนหยาน มีการกล่าวกันว่ามีผู้เชี่ยวชาญที่ก้าวไปถึงขั้นอาณาจักรหยินหยางและมีผู้เชี่ยวชาญในอาณาแก่นทองคำอยู่มาก ในแคว้นเทียนหยานนิกายเทียนหยวนมีอิทธิพลอย่างมากและเป็นนิกายที่มีชื่อเสียงอย่างไม่ต้องสงสัย

ผู้เชี่ยวชาญในเมืองปาชุยหรือแม้แต่ในตำหนักขุนพลดาบก็ไม่สามารถเทียบกับนิกายดาบเทียนหยวนได้ ท้ายที่สุดผู้บัญชาการของพวกเขาเป็นเพียง1ในผู้บัญชาการ108คนในแคว้นเทียนหยาน

ผู้อาวุโสของนิกายไม่ว่าจะเป็นความแข็งแกร่งหรือตัวตนของพวกเขาก็เพียงพอที่จะสร้างความหวาดกลัวให้กับบรรดาผู้เชี่ยวชาญเหล่านี้ พวกเขาต่างก็สงสัยว่าทำไมผู้อาวุโสของของนิกายดาบเทียนหยวนมาทำอะไรที่ตำหนักขุนพลดาบ

ตอนนี้เจียงหลานที่อยู่บนอัฒจรรย์ก็พูดขึ้นมาอย่างภูมิใจ"ไม่ต้องห่วง ผู้อาวุโสสุ่ยมาที่นี่เพราะลูกสาวของข้า"

ผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายต่างนิ่งอึ้ง

ที่ใจกลางลานประลอง เจียงเมิ่งเอ๋อที่อยู่นิ่งมาสักพักก็เดินเข้าไปหาผู้ที่มาใหม่