ตอนที่ 17 การบ่มเพาะที่เร็วจนน่ากลัว

ภูเขาเก้าหมาป่าอยู่ห่างจากเมือง15กิโลเมตร เจียงวู่เฉิงใช้เวลาถึงครึ่งวันเพื่อไปที่นั่น เขาใช้เวลานานพอสมควรในการค้นหาถ้ำที่อยู่ในรอยแยกของภูเขาในแดนเหนือ

"ถ้ำ มันอยู่นั่น!"เจียงวู่เฉิงยืนอยู่บนยอดของต้นไม้สามารถมองเห็นถ้ำที่ด้านล่างของรอยแยก ไม่ไกลจากถ้ำเป็นสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ มันหายใจเป็นจังหวะสม่ำเสมอ

"นั่นมันสิงโตโลหิต"เจียงวู่เฉิง จ้องมองสัตว์ประหลาดตัวใหญ่

ไป่ฉงกล่าวว่าถ้ำที่มีน้ำยาลมปราณแรกเริ่มนั้นเป็นพื้นที่ของสิงโตโลหิตที่อยู่จุดสูงสุดของของขั้นที่6 สัตว์ประหลาดที่อยู่จุดสูงสุดของขั้นที่6นั้นสามารถสู้กับนักรบที่อยู่ในขั้นวิถีลมปราณที่6ได้ สัตว์บางชนิดมีข้อได้เปรียบโดยธรรมชาติดังนั้นเมื่อต่อสู้กับมนุษย์พวกเขาจะแข็งแกร่งกว่า

"สัตว์ร้ายเกิดมาพร้อมกับความเกลียดแค้นมนุษย์ และการรับรู้ในพื้นที่ของพวกมันนั้นแข็งแกร่งมากถ้าข้าต้องการจะเข้าไปในถ้ำข้าไม่มีทางเลือกนอกจากจะฆ่าสิงโตโลหิตก่อน ดังนั้นข้าจะลองสู้ดู!”

ดวงตาของเจียงวู่เฉิงเปรียบเหมือนสายฟ้า เหมือนนกอินทรีที่กำลังล่าเหยื่อ เขากระโดดลงมาจากต้นไม้ ดาบยาวที่ด้านหลังของเขาถูกดึงออกมาจากฝักในเวลาเดียวกัน เสียงดาบดังก้องไปทั่วรอยแยกของภูเขาขณะที่เจียงวู่เฉิงรีบวิ่งไปที่สิงโตโลหิตอย่างรวดเร็ว

"สิงโตโลหิต!"ดวงตาของเจียงวู่เฉิงเต็มไปด้วยเจตนาแห่งการต่อสู้

"มนุษย์งั้นเหรอ!"สิงโตโลหิตตื่นขึ้นมาพร้อมกับใช้ดวงตาสีทองจ้องมองมาทางเขาอย่างตั้งใจจะฆ่า มันคำรามด้วยความโกรธพร้อมพุ่งใส่เขาอย่างรวดเร็ว

การต่อสู้จบลงอย่างรวดเร็วจนน่าประหลาดใจ

เจียงวู่เฉิงเก็บดาบของเขาพลาดมองไปที่สิงโตโลหิตที่นอนอยู่บนพื้น เลือดไหลออกมาจากคอของมันเป็นบาดแผลที่ลึกมาก รอยแผลเป็นจากคมดาบต่างกระจายไปทั่วร่างกายของมัน ตอนนี้มันตายแล้ว!

ตามปกติแล้วสัตว์ที่อยู่จุดสูงสุดของขั้นที่6อย่างสิงโตโลหิต มีพลังมากพอที่จะเอาชนะมนุษย์ที่อยู่ในจุดสูงสุดของวิถีลมปราณขั้นที่6 อย่างไรก็ตามนั่นเป็นเพียงกรณีของนักรบปกติ เมื่อมันได้พบกับนักรบที่เชี่ยวชาญการต่อสู้อย่างมาก ไม่เพียงมันจะเอาชนะนักรบเหล่านั้นไม่ได้แต่พวกมันจะพ่ายแพ้อย่างง่ายดาย ด้วยการใช้ดาบของเจียงวู่เฉิงที่แข็งแกร่งที่สุดในตำหนักขุนพลดาบดังนั้นการฆ่าสิงโตโลหิตนั้นค่อนข้างง่ายดาย

เจียงวู่เฉิงไม่สนใจศพของสิงโตโลหิต เขาก้าวเขามาในถ้ำเส้นทางมันลึกและแคบมาก อย่างไรก็ตามเมื่อเขาเดินผ่านทางเข้าเล็กๆเขาพบว่ามันค่อนข้างแตกต่างจากด้านนอก

การตกแต่งภายในของถ้ำค่อนข้างดูดี มีโต๊ะหินเก้าอี้และเตียง ดังนั้นปรากฏว่ามีคนเคยอาศัยอยู่ที่นี่ เมื่อเขาเข้าไปในถ้ำต่อไปเขาพบว่าบ่อน้ำมีกลิ่นจางๆ

เส้นผ่าศูนย์กลางของบ่อคือสามเมตรหรือน้อยกว่า มันเป็นของสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก อย่างไรก็ตามทันที่เจียงวู่เฉิงสังเกตเห็นสระน้ำ ในดวงตาของเขาก็เต้นไปด้วยความตื่นเต้น

"น้ำยาลมปราณแรกเริ่ม!"

เจียงวู่เฉิงมองไปที่บ่อน้ำที่เกือบจะโปร่งใส่และมีกลิ่นหอมลอยออกมาจากบ่อ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าในบ่อน้ำนี้เป็นน้ำยาลมปราณแรกเริ่มที่ทรงคุณค่าอย่างมาก

ทั้งบ่อ เป็นน้ำยาลมปราณแรกเริ่มทั้งหมด

...

เจียงวู่เฉิงกระโดดลงไปในบ่อ ขณะที่เขาลงไปในบ่อน้ำเขาพบว่าแม้จะมีเส้นผ่าศูนย์กลางไม่ใหญ่แต่ว่าบ่อนั้นลึกอย่างน้อยสิบเมตร

"บ่อน้ำขนาดใหญ่ขนาดนี้ซึ่งทั้งหมดนี้เป็นน้ำยาลมปราณแรกเริ่มทั้งหมดข้าสงสัยว่ามันจะมีมากขนาดไหน"เจียงวู่เฉิงคิดอย่างตื่นเต้น

น้ำยาบ่มเพาะลมปราณแรกเริ่มคือยาลมปราณบริสุทธิ์ มันแทบจะไร้สิ่งเจือปน สำหรับนักรบที่เดินบนวิถีลมปราณ มันให้ผลที่ดีกว่าเม็ดยาบ่มเพาะลมปราณมาก น้ำยาลมปราณแรกเริ่มจะก่อตัวขึ้นตามธรรมชาติ ดังนั้นมันจึงมีไม่กี่คนที่สามารถใช้น้ำยาเพาะลมปราณแรกเริ่มเพื่อพัฒนาการบ่มเพาะได้

แต่ตอนนี้มีมันเต็มบ่อไปหมด! หากแบ่งน้ำออกเป็นหยดจะมีจะจำนวนเท่าไหร่? มันจะมีมูลค่าเท่าไหร่? ไม่ต้องสงสัยเลยว่ามูลค่ามันสูงมาก!

"ท่านไป๋ฉงให้โอกาสที่ยอดเยี่ยมแก่ข้าเช่นนี้" เขาสั่นเล็กน้อยด้วยการเหนือความคาดหมาย เจียงวู่เฉิงรู้สึกขอบคุณอย่างมาก

เจียงวู่เฉิงเริ่มบ่มเพาะในบ่อน้ำโดยไม่ลังเล

เมื่อบ่มเพาะในบ่มน้ำเขาสามารถดูดซับน้ำยาลมปราณแรกเริ่มรอบตัวและเปลี่ยนมันเป็นพลังลมปราณ สำหรับนักรบทั่วไปมันต้องใช้เวลาพอสมควรในการดูดซับน้ำยาเหล่านี้ แต่สำหรับเขาสามารถดูดซับได้ในเวลาหนึ่งคืน

เคล็ดบัญญัติสวรรค์ท้าทายธรรมชาติอย่างมาก

เม็ดยาบ่มเพาะลมปราณชั้นหนึ่งที่เขาได้รับก่อนหน้าเต็มไปด้วยสิ่งเจือปน ซึ่งมันยังต้องใช้เวลาหนึ่งหรือสองเดือนเพื่อดูดซับสำหรับนักรบทั่วไป แต่ทว่า เจียง วู่เฉิงกลับดูดซับเม็ดยาได้ในคืนเดียว

มันก็เหมือนกับน้ำยาลมปราณแรกเริ่ม

เขาเปรียบเหมือนหลุมดำขนาดใหญ่ที่ดูดกินทุกอย่างอย่างบ้าคลั่ง

ความเร็วในการดูดซับน่าตกใจอย่างยิ่ง เมื่อน้ำยาลมปราณแรกเริ่มหลั่งไหลเข้ามาในร่างกายของเขา มันก็เปลี่ยนเป็นพลังลมปราณโดยใช้เคล็ดบัญญัติสวรรค์ ด้วยกระบวนการดูดซับและการเปลี่ยนแปลงที่รวดเร็วนี้พลังลมปราณของเขาเพิ่มขึ้นอย่างน่ากลัว!

"เร็วเกินไป! การเพิ่มพลังลมปราณของข้าเร็วและน่ากลัวอย่างมาก!"เจียงวู่เฉิงตกใจกับตัวเอง จิตใจของ

เขาสับสนและงุนงงจนไม่อยากจะเชื่ออย่างมาก

เพราะความเร็วนั้นน่ากลัวเกินไป

ซึ่งกระบวนการนี้เป็นเรื่องปกติ

น้ำยาลมปราณแรกเริ่มผสานกับเคล็ดบัญญัติสวรรค์ มันถือเป็นการท้าทายสวรรค์อย่างแท้จริง

เช่นเดียวกับยาบ่มเพาะลมปราณชั้นหนึ่งที่เขาได้ดูดซับไปก่อนหน้านี้ สำหรับนักรบน้ำยาลมปราณแรกเริ่มมีประโยชน์กว่าเม็ดยาอย่างมาก น้ำยาลมปราณแรกเริ่มมีค่าเท่ากับเม็ดยาถึง10เม็ด

ดังนั้นความเร็วที่เพิ่มขึ้นของพลังลมปราณของเขาจึงเกินกว่าที่จะจินตนาการได้

ในเวลาเพียงครึ่งวันเจียงวู่เฉิงพบว่าพลังลมปราณของเขามาถึงจุดสูงสุดของวิถีลมปราณขั้นที่6แล้ว!

เขาใช้เวลาเพียงแค่ครึ่งวันเท่านั้น ดูเหมือนว่าน้ำในบ่อจะไม่ได้ลดลงจากการดูดซึมครึ่งวันนี้เลย

ในอีกไม่กี่วันข้างหน้าเจียงวู่เฉิงมุ่งเน้นไปที่การพ่มเพาะอย่างเต็มที่และไม่ได้บอกใครเกียวกับการพัฒนาความแข็งแกร่งของเขา

เวลาค่อยๆผ่านไปอย่างช้าๆ จนผ่านไป20วันในพริบตา

ในบ่อน้ำ ระดับน้ำลดลงเจียงวู่เฉิงยังคงอยู่ในบ่อน้ำเนื่องจากน้ำยาลมปราณแรกเริ่มบางส่วนยังไหลเข้าสู่ร่างกายของเขา ในที่สุดเมื่อถึงหยดสุดท้ายของน้ำยาลมปราณแรกเริ่มบ่มน้ำขนาดใหญ่ก็หายไปอย่างสมบูรณ์

เจียงวู่เฉิงผู้ดื่มดำอยู่กับการบ่มเพาะของเขาก็เปิดตาขึ้นมา ประกายไฟอันน่าสะพรึงกลัวก็เผยออกมาบนดวงตาของเขา