276.ระเบิดไม่หยุด!

"หยิ่งผยอง? เจ้าหยิ่งผยองอย่างไรเล่า?" เวเลนถามด้วยความอยากรู้

"นายท่าน ท่านจำได้หรือไม่เมื่อข้าสัญญาจะชดเชยให้แสงน้อยโดยรับประกันว่าเขาจะไม่ถูกทุบตีไปสักสองสามวัน?" เสี่ยวเฮยตอบด้วยใบหน้าขมขื่น "คนที่อยู่ข้างหลังข้าไม่ว่าอะไรพวกเขาคิดว่าการทุบตีข้านั้นสนุกและหัวเราะกันครื้นเครงแต่สองคนข้างหน้ากลับไม่พอใจพวกเขาบอกว่าข้าไม่คู่ควรจะรับการทุบตีแทนแสงน้อย...และพวกเขาลงมือหนักหนาสาหัส"

เสี่ยวเฮยดูเสียใจอย่างสุดซึ้งหากรู้ว่ามันจะจบลงเช่นนี้เขาคงไม่กล้าประกาศอย่างองอาจเช่นนั้น

"ข้าไม่คาดคิดว่าพวกเจ้าจะสามัคคีและห่วงใยกันถึงเพียงนี้"

เวเลนอดหัวเราะไม่ได้

เขาชื่นชอบผู้พิทักษ์ที่มีจิตใจเป็นของตนเองและมีความผูกพันอันแน่นแฟ้นต่อกัน

"เอาล่ะจากนี้ไปเจ้าจะต้องติดตามข้าหากมีอะไรผิดพลาดระหว่างการประมูลจงปฏิบัติตามคำสั่งของข้า"

"เสี่ยวเฮยรับคำ!" เสี่ยวเฮยคุกเข่าลงข้างหนึ่งน้ำเสียงหนักแน่นและนอบน้อม

นอกห้องโถงการประมูล...

"ทุกท่านข้ารู้ว่าหลายคนไม่เชื่อว่าการประมูลดวงดาวของเราจะมีสมบัติในตำนานตามที่กล่าวอ้าง"

"แต่ข้าเชอร์ล็อกขอให้คำมั่นหากของเหล่านั้นไม่ปรากฏในวันนี้พวกท่านสามารถรื้อห้องโถงประมูลนี้ทิ้งได้เลย!"

เมื่อคำพูดของเขาดังออกไปฝูงชนระเบิดด้วยเสียงกระซิบและสูดหายใจด้วยความตื่นตะลึง

หลายคนมาร่วมงานเพื่อความสนุกคาดว่ามันเป็นเพียงการหลอกลวงแต่คำกล่าวอันกล้าหาญของเชอร์ล็อกทำให้พวกเขาต้องหยุดคิดบางทีมันอาจเป็นของจริง?

ในห้องรับรองชั้นสามเวเลนถอนหายใจด้วยความผิดหวัง

"การรับประกันอะไรกันอยากมาก็มาไม่มาก็ไม่ต้องมาไม่มีใครขอร้องให้พวกเขามาอยู่แล้วทำไมต้องตามใจพวกเขาขนาดนี้?"

"เจ้าเด็กเชอร์ล็อกนี่ยังต้องขัดเกลาอีกมาก"

"หากเป็นผู้อาวุโสเซลร็อกที่ดูแลเขาคงตะโกนว่า 'จะเชื่อหรือไม่ข้าไม่สนใจไม่เชื่อก็ไสหัวไป!'"

เวเลนจดบันทึกในใจเมื่อการประมูลสิ้นสุดลงเขาจะต้องสั่งสอนเขาให้ดี

ครู่ต่อมาเสียงของเชอร์ล็อกดังก้องอีกครั้ง:

"เนื่องจากพื้นที่จำกัดเฉพาะผู้เข้าร่วมบางส่วนเท่านั้นที่จะได้รับอนุญาตให้ประมูลการคัดเลือกจะไม่ขึ้นอยู่กับพลังหรือความมั่งคั่งแต่ขึ้นอยู่กับว่าข้าชอบหน้าตาของท่านหรือไม่!"

เสียงโห่ร้องดังสนั่นจากฝูงชน

เหล่านักประมูลที่ผ่านการประมูลมานับไม่ถ้วนไม่เคยเจอกฎแปลกประหลาดเช่นนี้มาก่อนหลายคนรู้สึกถูกดูหมิ่น โดยเฉพาะจอมเวทจากป้อมปราการใหญ่หรือนักรบเดี่ยวที่มีพลังแข็งแกร่ง

อนาตาเซียเงยหน้าขึ้นนี่คือสไตล์ของเวเลนอย่างไม่ต้องสงสัย

"เชอร์ล็อก!" ชายวัยกลางคนในชุดคลุมสีเทาตะโกน "เจ้าควรจะถอนคำพูดนั้นเสียหากไม่เช่นนั้นเจ้าจะต้องรับผล! แม้แต่บิดาของเจ้าเซลร็อกก็ไม่กล้าทำตัวเช่นนี้!"

จากห้องรับรองชั้นสามเวเลนจิบชาและกล่าวอย่างไม่ยี่หระ "เสี่ยวเฮยจัดการเขาและจากนี้ไปจงยืนเคียงข้างเชอร์ล็อก ใครที่ตั้งคำถามประท้วงหรือข่มขู่กำจัดทิ้งทันที"

"รับทราบ"

เสี่ยวเฮยกระโดดออกจากหน้าต่างและลงสู่พื้นอย่างเงียบเชียบข้างเชอร์ล็อก

ขณะที่เชอร์ล็อกกำลังจะตอบโต้ชายชุดคลุมสีเทาออร่าเย็นเยียบปรากฏขึ้นข้างกายเขา

เสี่ยวเฮยยื่นมือออกไปและบีบชายคนนั้นเบาๆหมอกเลือดพุ่งกระจายในอากาศเพียงเท่านั้นเขาก็หายไปฝูงชนที่ส่งเสียงดังพลันเงียบสนิทในทันที

"นายท่านเวเลนส่งข้ามา" เสี่ยวเฮยกล่าวกับเชอร์ล็อกที่ตะลึงงัน "เจ้ายังคงทำหน้าที่ของเจ้าข้าจะจัดการส่วนที่เหลือ"

ในขณะนั้นชายชราหนวดขาวยาวลอยขึ้นสู่อากาศจ้องมองเชอร์ล็อกด้วยความโกรธแค้นอันชอบธรรม

"พวกเรามาที่นี่ด้วยความจริงใจเพื่อเข้าร่วมการประมูล แล้วเจ้ากลับฆ่าคนตามอำเภอใจนี่คือสิ่งที่การประมูลดวงดาวกลายเป็นหรือ?!"

ใครบางคนในฝูงชนสูดหายใจและตะโกน "นั่นคือแกนทราวิน! ชายที่ทนต่อคลื่นสายฟ้าหกคลื่น!"

สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปทันที

การทนต่อคลื่นสายฟ้าหกคลื่นเป็นความสำเร็จที่ได้รับความเคารพอย่างยิ่งในโลกเวทมนตร์

แต่สิ่งที่ทำให้ฝูงชนหวาดกลัวยิ่งกว่านั้นคือเสี่ยวเฮยค่อยๆยกมือขึ้นอีกครั้งคราวนี้ชี้ไปที่แกนทราวินโดยตรง

ทุกคนกลั้นหายใจ

บูม! หมอกเลือดอีกก้อนระเบิดในอากาศ

ด้วยการเคลื่อนไหวเพียงครั้งเดียวแม้แต่นักรบที่ทนต่อคลื่นสายฟ้าก็ถูกกำจัดอย่างง่ายดายไม่มีการต่อสู้ไม่มีการต้านทาน—เพียงการทำลายล้าง

บรรดาผู้ที่วางแผนจะประท้วงตอนนี้หน้าซีดและตัวสั่น

ใครก็ตามที่กล้าตั้งคำถามหรือข่มขู่ห้องประมูลจะถูกกำจัดทันทีความโหดเหี้ยมของระบบนี้ทำให้ทุกคนหนาวสั่น

"คนที่สาม" อนาตาเซียพึมพำขณะมองจากฝูงชนหัวใจเต้นแรง "ชายชุดดำนั่น...ต้องเป็นผู้พิทักษ์อันดับสามของเจ้ามหาเศรษฐีสุรุ่ยสุร่ายนั่น"

แม้แต่อนาตาเซียก็ยังสั่นสะท้านกับการลงมืออันเด็ดขาดของเสี่ยวเฮย

บนหลังคาไกลออกไปตะขาบหลังเหล็กมองเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยใบหน้าดูถูก

"แค่นั้น? แค่หมอกเลือด? ข้าก็ทำได้!"

"แค่พ่นไฟจากเตาหลอมของข้าไม่เพียงแต่จะมีหมอกเลือด แต่ยังมีชิ้นเนื้อกระเด็นด้วยนี่คือโอกาสของข้าที่จะได้ฉายแสงแต่ข้าดันต้องมาเจอคุณหนู..."

"มีใครมีปัญหากับวิธีที่ข้าคัดเลือกผู้เข้าร่วมอีกหรือไม่?" เชอร์ล็อกตะโกนอย่างมั่นใจมองกวาดฝูงชน

ไม่มีใครกล้าตอบ

เมื่อควบคุมบรรยากาศได้อย่างสมบูรณ์เชอร์ล็อกเริ่มคัดเลือกผู้ประมูล

อันดับแรกเขาชี้ไปที่อนาตาเซีย

จากนั้นเขายังคงเลือกคนที่ดึงดูดสายตาเขาแบบสุ่ม

"เจ้าเด็กนี่เลือกข้าจริงๆ?" อนาตาเซียเย้ยหยันขณะก้าวเข้าสู่ห้องโถงการประมูล "ถ้าอย่างนั้นอย่ามาโทษข้าที่เล่นสกปรก"

นี่คือโอกาสของเธอที่จะสลัดฉายา "กระเป๋าเงินเดินได้"

ในห้องรับรอง เวเลนถูคางด้วยความงุนงง

"ทำไมอาจารย์ของข้าถึงเข้าร่วมการประมูลนี้เธอน่าจะรู้ว่านี่เป็นฝีมือของข้า...หรืออย่าบอกนะว่าเธอกำลังพยายามตอกย้ำตำแหน่งราชินีแห่งการประมูลเกินราคา?"

ภายในห้องโถงการประมูลผู้เข้าร่วมสามร้อยคนนั่งประจำที่

ทุกสายตาจับจ้องไปที่แท่นประมูลหัวใจเต้นระรัวด้วยความคาดหวังต่อสมบัติในตำนานห้าชิ้นที่จะเปิดเผย

"ก่อนที่เราจะเริ่มข้าต้องอธิบายกฎพิเศษสำหรับการประมูลวันนี้" เชอร์ล็อกประกาศ

"บนโต๊ะมีกล่องห้าใบภายในแต่ละกล่องมีสมบัติในตำนาน ที่ด้านล่างของกล่องแต่ละใบมีคำคำนั้นจะกำหนดกฎการประมูลสำหรับของชิ้นนั้นไม่มีสปอยล์เพิ่มเติมเริ่มที่ชิ้นแรกกันเลย!"

เขายกฝากล่องใบแรกขึ้น

ภายในมีหินทองดาราสามก้อนที่ส่องแสงเจิดจ้า

ฝูงชนสูดหายใจลึกดวงตาเปล่งประกายด้วยความปรารถนา

"ข้าประมูลหนึ่งคริสตัลมานาระดับต่ำ" อนาตาเซียกล่าวอย่างสงบ

ทั้งห้องชะงัก

หนึ่งคริสตัลมานาระดับต่ำ?

ผู้คนจ้องมองเธอราวกับเธอเสียสติ

นั่นคือหินทองดาราสามารถดูดซับคลื่นสายฟได้และไม่ใช่แค่ก้อนเดียวแต่สามก้อนแล้วเธอเสนอเพียงคริสตัลมานาระดับต่ำหนึ่งก้อน?

หลายคนสงสัยว่าเธอมาที่นี่เพื่อก่อกวน

เชอร์ล็อกเกือบสะดุดล้ม

เขารู้ว่าของชิ้นแรกจะมอบให้กับผู้ประมูลที่เสนอราคาต่ำสุดแต่เขาคิดว่าทุกคนจะยังคงเสนอราคาด้วยมูลค่าทั้งหมดของตน

แต่นี่?

หนึ่งคริสตัล?

เขารู้สึกหัวใจสลายเมื่อนึกถึงหินทองดาราสามก้อนที่ต้องเสียไปในราคาน่าสมเพชเช่นนี้

ในขณะเดียวกันอนาตาเซียมองไปรอบๆอย่างภาคภูมิใจ

"เงียบกันไปเลยใช่ไหมวันนี้ข้าไม่ใช่กระเป๋าเงินเดินได้ข้ามาที่นี่เพื่อทำลายการประมูลนี้!"

"หนึ่งแสนคริสตัลมานาระดับต่ำนั่นคือทรัพย์สินทั้งหมดของข้าใครเสนอสูงกว่านี้ข้าถอนตัว!" ชายวัยกลางคนตะโกน

"หนึ่งล้าน!"

"หนึ่งล้านห้า!"

การประมูลเริ่มพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็วราคาสุดท้ายไปถึงแปดล้านแปดแสนคริสตัลมานาระดับต่ำ

"เจ้าอ้วนนั่นคือเหยื่อรายใหม่แน่นอน" อนาตาเซียเยาะเย้ย "หินสามก้อนกระจอกๆแล้วเขายอมจ่ายแปดล้านแปดแสน? ถึงข้าจะได้มันมาในราคาคริสตัลเดียวข้าก็ยังเป็นเหยื่ออยู่ดี"

เธอสะดวกใจลืมไปว่าในเมืองแห่งความโกลาหลหินทองดาราเพียงก้อนเดียวมีมูลค่าแสนคะแนนความโกลาหล—หรือแสนคริสตัลมานาขั้นสูง

แต่มีบางอย่างรู้สึกผิดปกติไม่มีใครประมูลเพิ่มแล้วแต่เชอร์ล็อกยังไม่ตีค้อนประมูล

ทำไม?

เกิดอะไรขึ้น?