250.การคั้นน้ำผลไม้

อาณาจักรนอยเยอร์,ที่พำนักของผู้นำอัศวินเพลิงผลาญ

"หืม?"

"ประตูมิติ?"

สีหน้าของผู้นำอัศวินเพลิงผลาญเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมทันทีเมื่อเห็นรอยแยกมิติปรากฏขึ้นอย่างกะทันหัน

หรือว่าจะมีผู้ใดจากอาณาจักรศัตรูมาลอบสังหารเพื่อกำจัดเขา?

ด้วยความคิดนั้นสายตาของผู้นำอัศวินเพลิงผลาญคมกริบขึ้นและเขาหันไปเพื่อแจ้งผู้อื่นทันที

ทว่าเมื่ออาเธอร์ที่พันตัวแน่นด้วยผ้าห่มหนาทะลักออกมาจากประตูมิติผู้นำอัศวินเพลิงผลาญถึงกับตะลึงงัน

เขเงยหน้าขึ้นมองดวงอาทิตย์ที่แผดเผาอยู่บนท้องฟ้าจากนั้นหันกลับมามองอาเธอร์ที่ห่อตัวราวกับขนมจีบดวงตาของเขาวาววับขณะพุ่งไปคว้าผ้าห่ม

"อาเธอร์ข้ารู้ว่าเจ้ากำลังซ่อนของดีรีบส่งมาให้ข้าเสียดีๆรอบนี้ไม่มีใครอยู่!"

"บ้าฉิบ! เจ้าคนบ้าอย่าดึง!" อาเธอร์ตื่นตระหนกจับผ้าห่มแน่นด้วยความสิ้นหวัง "ที่นี่ไม่มีอะไรซ่อนไม่มีอะไรเลย!"

"ข้าสาบานถ้าเจ้าดึงอีกข้าจะระเบิดอารมณ์จริงๆ!"

"ยังจะแกล้งอยู่อีกเจ้าต้องพยายามทำให้ข้าตกใจแน่!"

ผู้นำอัศวินเพลิงผลาญดึงผ้าห่มอย่างแรงผ้าห่มฉีกขาดเป็นสองท่อน

"โห?!"

ความ...ภาคภูมิใจ...ของอาเธอร์ปรากฏเด่นชัดต่อสายตาของผู้นำอัศวินเพลิงผลาญทำให้เขาตกตะลึงสุดขีด

"บัดซบ!!!"

"ข้าสาบานว่าจะฆ่าเจ้า!!!"

อาเธอร์หมอบลงกับพื้นดูน่าสมเพชสุดขีดดวงตาเต็มไปด้วยเจตนาฆ่า "ข้าบอกเจ้าแล้วว่าไม่มีอะไรทำไมเจ้ายังดึง?!"

ผู้นำอัศวินเพลิงผลาญชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะระเบิดหัวเราะอย่างควบคุมไม่ได้

"อาเธอร์เจ้าจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ยังคงเต็มไปด้วยพลังหนุ่มแน่น เห็นทีเจ้าเก็บซ่อนได้ดีจริง!"

"มาๆสารภาพมาเจ้าแข็งแกร่งขนาดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่? เจ้าต้องแอบกินของดีมาแน่ใช่ไหม?"

"ถ้ามีของดีอย่าเก็บไว้คนเดียวต้องแบ่งปัน!"

ใบหน้าของอาเธอร์มืดมนลงเขาดึงสมบัติเวทบินของเวเลนออกมาด้วยสีหน้าจริงจัง "บุคคลสำคัญมากกำลังจะมาถึง เจ้าจะต้องเรียกเขาว่าท่านเวเลน"

"บุคคลสำคัญอะไร? เจ้าชายจากอาณาจักรอื่นหรือ?"

ผู้นำอัศวินเพลิงผลาญถามด้วยความสงสัย

"เขาไม่ใช่เจ้าชายจากอาณาจักรอื่น" อาเธอร์เตือนอย่างจริงจัง "แต่ข้าขอแนะนำอย่างยิ่งว่าเจ้าไม่ควรปฏิบัติต่อเขาเหมือนคนธรรมดา"

"ให้ข้าตักเตือนเจ้าผู้พิทักษ์ข้างกายเขาสามารถกำจัดผู้นำอัศวินทั้งห้าของอาณาจักรยูโนด้วยนิ้วเดียว"

อะไร?!

นิ้วเดียวกำจัดยอดฝีมือระดับผู้หลุดพ้นทั้งห้าคน?

นี่ต้องเป็นเรื่องตลกแน่?

ผู้นำอัศวินเพลิงผลาญมองอาเธอร์ด้วยสายตาสงสัย "เจ้าอาเธอร์เจ้าไม่ได้เสียสติไปแล้วใช่ไหม?"

บ้าฉิบ!

อาเธอร์แทบจะเดือด

เขาเป็นผู้นำอัศวินระดับผู้หลุดพ้นที่เที่ยงธรรมจะแต่งเรื่องโกหกเช่นนี้ได้อย่างไร?

"เจ้าคนบ้าเจ้าคิดว่าข้ากำลังโกหกเจ้า?"

อาเธอร์กล่าวด้วยความจริงจังสุดขีด

"ข้าอาเธอร์เดินในวิถีแห่งความเที่ยงธรรมมาโดยตลอดข้าเคยหลอกเจ้าเมื่อไหร่?"

เมื่อเห็นสีหน้าจริงจังของอาเธอร์ผู้นำอัศวินเพลิงผลาญเริ่มรู้สึกหวั่นใจเล็กน้อย

จะมีสิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนั้นจริงหรือ?

และตอนนี้สิ่งมีชีวิตที่น่าสะพรึงกลัวนั้นกำลังจะมาถึง?

"ทำไมข้าจะต้องโกหกเจ้า?!"

"ถ้าข้าโกหกเจ้าจะให้เงินข้าด้วยรึข้าทำเพื่อประโยชน์ของเจ้า!" อาเธอร์ตำหนิ

"และฟังให้ดี—ท่านเวเลนนี้มีสมบัติเกินหยั่งถึงแต่จำไว้ว่าห้ามรู้สึกโลภโดยเด็ดขาดมิฉะนั้นเจ้าจะไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเจ้าเสียชีวิตได้อย่างไร"

เมื่อได้ยินคำพูดของอาเธอร์ผู้นำอัศวินเพลิงผลาญรู้สึกหนาวเยือกไปถึงกระดูกสันหลัง

ในขณะนั้นรอยแยกมิติอีกอันเปิดขึ้นด้านบนและเวเลนก้าวออกมา

"หืม?"

เวเลนเหลือบมองอาเธอร์ที่นั่งยองๆอย่างน่าสมเพชบนพื้น จากนั้นมองผ้าห่มที่ฉีกขาดสายตาของเขาสงสัยขณะสลับมองระหว่างชายทั้งสอง

"ผู้นำอัศวินอาเธอร์เกิดอะไรขึ้นกับผ้าห่มของเจ้า?"

อาเธอร์รู้สึกเหงื่อเย็นไหลเมื่อเวเลนจ้องมองเขาอยากจะหนีไปให้พ้น

"ท่านเวเลนข้าได้แนะนำท่านแล้วข้าขอลาก่อน"

"ข้าจะไม่รบกวนท่านข้าจะไปแล้ว ฮ่าๆ!"

"ดีมาก"

เวเลนยิ้มและยื่นประตูมิติที่ยังไม่ได้เปิดใช้งานให้อาเธอร์ ก่อนหันไปหาผู้นำอัศวินเพลิงผลาญ

"เจ้าคงเป็นผู้นำอัศวินเพลิงผลาญถูกต้องไหม?"

ผู้นำอัศวินพยักหน้าอย่างระมัดระวังความระแวงวาบในดวงตา

"ข้ามีเรื่องเล็กน้อยอยากรบกวนขอให้มันสะดวกสำหรับเจ้า"

"โปรดกล่าวมาเถิดท่านเวเลนหากอยู่ในความสามารถของข้า ข้าจะไม่ลังเล!"

"ข้าต้องการน้ำผลไม้สักแก้วข้ามีผลไม้ 'ธรรมดา' อยู่ในมือ และอยากให้เจ้าช่วยคั้นน้ำให้ข้า"

ผู้นำอัศวินเพลิงผลาญกระพริบตาด้วยความไม่อยากเชื่อ

เขาผู้ทรงพลังระดับผู้หลุดพ้นถูกขอให้คั้นน้ำผลไม้?

ง่ายขนาดนั้น?

ไม่มีการเรียกร้องที่น่าสะพรึงกลัวไม่มีคำขอที่ไร้เหตุผล?

"แน่นอนเจ้าจะไม่ทำโดยเปล่าประโยชน์"

เวเลนกล่าวอย่างร่าเริงพร้อมคำนวณในใจ

การให้ยอดฝีมือระดับผู้หลุดพ้นคั้นน้ำผลไม้การให้รางวัลเล็กน้อยนั้นสมเหตุสมผลอย่างยิ่ง

"ระบบการเสนอคริสตัลมานาขั้นสูงหนึ่งพันก้อนสำหรับเรื่องนี้ถือว่าเกินไปหรือไม่?"

"ติ๊ง! การกระทำของโฮสต์อยู่ในขอบเขตที่สมเหตุสมผล!"

เวเลนดึงผลไม้แห่งสตรีศักดิ์สิทธิ์สิบผลและถ้วยที่หลอมโดยสตาร์เครซออกมา

"นั่น... ผลไม้แห่งสตรีศักดิ์สิทธิ์ หนึ่งในสิบส่วนผสมน้ำยาสูงสุดของสนามรบสวรรค์?!"

ดวงตาของผู้นำอัศวินเพลิงผลาญเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง

นี่คือสิ่งที่เวเลนเรียกว่า "ผลไม้ธรรมดา"?

ในสนามรบสวรรค์ทั้งหมดผลไม้แห่งสตรีศักดิ์สิทธิ์เป็นสมบัติที่หายากยิ่งจนกาแล็กซีทั้งหมดต้องแย่งชิง!

ตอนนี้เขาเข้าใจคำเตือนของอาเธอร์ก่อนหน้านี้แล้ว

ผู้ที่สามารถเรียกผลไม้แห่งสตรีศักดิ์สิทธิ์ว่า "ผลไม้ธรรมดา" ได้อย่างไม่ใส่ใจต้องเป็นผู้ที่มีความมั่งคั่งและพลังเกินหยั่งถึง

"ผู้นำอัศวินเพลิงผลาญข้าจะรบกวนเจ้าแล้ว"

เวเลนยื่นแหวนมิติที่มีคริสตัลมานาขั้นสูงหนึ่งพันก้อนให้เขา

เมื่อมองแหวนตรงหน้าผู้นำอัศวินเพลิงผลาญรู้สึกถึงสัญญาณเตือนดังก้องในหัว

ไม่ ไม่มีทาง

นี่มันเหมือนกับการทดสอบ!

เป็นไปไม่ได้เด็ดขาดที่การคั้นน้ำผลไม้จะสมควรได้รับรางวัลที่มากมายขนาดนี้!

โดยไม่ต้องสงสัยนี่คือวิธีการทดสอบของท่านเวเลน!

"ท่านเวเลนเรื่องเล็กน้อยเช่นนี้ข้าจะรับรางวัลได้อย่างไร? ข้าต้องปฏิเสธ!"

ผู้นำอัศวินเพลิงผลาญปฏิเสธอย่างเที่ยงธรรมและด้วยสีหน้าจริงจัง

"ห๊ะ?"

เวเลนตะลึงกับคำตอบของเขา

หากอาเธอร์ คริส หรือคนอื่นๆอยู่ที่นี่พวกเขาคงจะกระทืบเท้าและตะโกนว่า

"เจ้าโง่หรือเปล่า?! ของกำนัลจากท่านเวเลนแล้วเจ้ากล้าปฏิเสธ?!"

ในขณะเดียวกัน

ในอาณาจักรยูโนภายในที่พำนักของอาเธอร์

"เดี๋ยว!"

"ทำไมข้ารู้สึกเหมือนลืมบอกอะไรสำคัญๆกับเจ้าคนบ้า?"

นอนอยู่บนเตียงหลังจากกลับถึงบ้านอาเธอร์ขมวดคิ้วลึก ความรู้สึกไม่สบายใจกัดกินเขา

เขารู้สึกว่าเขาลืมเตือนผู้นำอัศวินเพลิงผลาญเกี่ยวกับอะไรบางอย่างที่สำคัญ

แต่ไม่ว่าเขาจะคิดหนักแค่ไหนเขาก็จำไม่ได้

"ช่างมันถ้าจำไม่ได้ก็ช่างมัน!"

หลังจากพยายามอยู่นานอาเธอร์ยอมแพ้พลิกตัวและหลับตาลง

...

กลับมาที่ที่พำนักของผู้นำอัศวินเพลิงผลาญในอาณาจักรนอยเยอร์

"เกิดอะไรขึ้น?"

"คนพวกนี้มันอะไรกัน?"

เมื่อเห็นผู้นำอัศวินเพลิงผลาญปฏิเสธรางวัลด้วยใบหน้าเที่ยงธรรมเวเลนอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหงุดหงิดอย่างยิ่ง