164.ไวน์ลาฟีทหมื่นปี? ข้าจบสิ้นแล้ว!
164.ไวน์ลาฟีทหมื่นปี? ข้าจบสิ้นแล้ว!
"เจ้าต้องการบัตรผ่านในมือข้า?"
"เด็กน้อยอย่าว่าข้าดูถูกเจ้าเลยแต่เจ้ามีปัญญาจะซื้อได้หรือ?"
นักบวชเมามองเวเลนด้วยความสนใจยิ่งและถาม
"เจ้ารักการดื่มนักหรือ?"
หืม?
แทนที่จะตอบคำถามนักบวชเมากลับถามคำถามนี้ทำให้เขาชะงักไปชั่วขณะ
"ขาคือนักบวชขี้เมา! ข้าถวายไวน์แด่สวรรค์และไวน์มอบพลังให้ข้า!"
"เจ้าเห็นหรือไม่ข้าชอบดื่มหรือไม่ชอบ?"
นักบวชขี้เมายิ้มกว้างและตอบคำถามของเวเลนด้วยคำถามอีกข้อ
"ข้ามีไวน์—เจ้ามีเรื่องเล่าหรือไม่?"
เวเลนวางขวดไวน์ลาฟีทลงบนโต๊ะโดยตรง
จากนั้นเขาหยิบถ้วยสองใบออกมาและรินไวน์จนเต็ม
ในชั่วพริบตากลิ่นหอมเข้มข้นของไวน์แผ่ออกไปทั่วทั้งโรงเตี๊ยมไอค์
"สวรรค์! กลิ่นอะไรที่วิเศษเช่นนี้?"
"ข้าไม่เคยได้กลิ่นที่หอมเข้มถึงเพียงนี้มาก่อน! นี่...นี่คือไวน์หรือ?"
กลุ่มคนรอบข้างต่างมึนเมาด้วยกลิ่นหอมนั้นทันที
ตึง! ตึง! ตึง!
ทว่าเมื่อได้กลิ่นนักบวชขี้เมากลับสีหน้าเปลี่ยนไปถอยหลังไปหลายก้าวด้วยความตื่นตระหนก
เขาชี้ไปที่เวเลนด้วยความตกใจ "เจ้า...เจ้ากำลังจะฆ่าข้า?!"
อะไรกัน?
เวเลนตะลึงงัน
ชายชราคนนี้รู้จักไวน์นี้จริงๆหรือ?
เมื่อเห็นปฏิกิริยาของนักบวชขี้เมาเวเลนรู้สึกประหลาดใจ
เดิมทีเขาคิดจะทุบขวดไวน์ชั้นเลิศสักสองสามขวดเพื่อยั่วโมโหอีกฝ่าย
การให้เขาดื่มนั้นไม่อยู่ในแผนเพราะเมื่อได้ลิ้มรสแล้วไวน์อื่นใดย่อมจืดชืด
"เจ้ารู้จักไวน์นี้?"
เวเลนรู้สึกแปลกใจเล็กน้อย
นี่คือไอเทมที่ระบบมอบให้คงเป็นสิ่งที่หายากยิ่งในสนามรบสวรรค์
"ไวน์ลาฟีท!"
"ไวน์นี้คือความน่าสะพรึงกลัวในจักรวาล!"
"นักดื่มไวน์นับไม่ถ้วนเลิกดื่มไปตลอดกาลเพราะมันอยู่ห่างจากข้าเอามันออกไปจากสายตาข้า!"
เมื่อเห็นว่าเวเลนดูเหมือนไม่รู้เรื่องนักบวชขี้เมาคลายความระวังลงเล็กน้อยและเริ่มอธิบาย
"เจ้ามีไวน์นี้ได้อย่างไรเจ้าเคยดื่มมันหรือไม่?"
นักบวชขี้เมามองเวเลนดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้
"ข้าเคย"
ถอนหายใจ!
เมื่อได้ยินเช่นนี้นักบวชขี้เมาถอนหายใจยาวมองเวเลนและกล่าวว่า "เจ้าจบสิ้นแล้วเด็กน้อยจบสิ้นโดยสิ้นเชิงชาตินี้เจ้าไม่อาจสัมผัสไวน์ได้อีก"
"ไวน์ลาฟีทนี้อาจหอมเย้ายวนแต่มาพร้อมผลร้ายที่น่าสะพรึงกลัว!"
"ผู้ใดที่ดื่มมันจะพบว่าไวน์อื่นจืดชืดไร้รสใจของเขาจะถูกหลอกหลอนด้วยรสชาติของมัน!"
"อย่างไรก็ตามผลนี้ไม่ถาวรมันขึ้นอยู่กับว่าไวน์ถูกบ่มไว้นานเพียงใดยิ่งบ่มนานผลก็ยิ่งยาวนาน"
โอ?
มันเป็นเช่นนั้นหรือ?
เวเลนประหลาดใจอย่างแท้จริง
นี่คือข้อมูลใหม่
เมื่อระบบแนะนำไวน์ลาฟีทมันเพียงบอกว่าการดื่มจะทำให้หลงรักไวน์และไวน์อื่นจะเสียรสชาติแต่ไม่ได้บอกว่าผลนั้นชั่วคราว
"ระบบสิ่งที่เขาพูดเป็นความจริงหรือ?"
เพื่อยืนยันเวเลนถามระบบโดยตรง
ติ้ง! "ข้อมูลที่ให้มานั้นถูกต้องผลหลังการดื่มจะคงอยู่นานหนึ่งในสิบของระยะเวลาการบ่มการคำนวณนี้หนึ่งขวด การดื่มขวดเพิ่มจะเพิ่มผลตามสัดส่วนหนึ่งในสิบของระยะเวลาการบ่ม"
หนึ่งในสิบ?
ดังนั้นหากเขาดื่มไวน์ลาฟีทที่บ่มหมื่นปีเขาจะต้องทนผลกระทบนั้นนานพันปีกว่าจะหาย?
และหากดื่มสิบขวดผลจะอยู่นานหมื่นปี?
หากดื่มร้อยขวด...เขาจะต้องทนทุกข์ถึงแสนปี!
"ว่าแต่ไวน์ลาฟีทนี้บ่มมานานเท่าใด?"
ในขณะนั้นนักบวชขี้เมาคิดอะไรบางอย่างได้มองเวเลนด้วยความอยากรู้
"หมื่น...ไม่ใช่ ร้อย..."
ก่อนที่เวเลนจะพูดจบดวงตาของนักบวชขี้เมาตาเป็นประกายเขาคว้าถ้วยไวน์ที่เติมเต็มจากโต๊ะและกระดกลงคอในครั้งเดียว!
เมื่อดื่มเข้าไปสีหน้าของเขาปรากฏความสุขสุดยอด
"ไม่แปลกใจที่นักดื่มในเมืองแห่งความโกลาหลยอมเสี่ยงทุกอย่างเพียงเพื่อได้ลิ้มรสไวน์นี้แม้รู้ว่ามันน่าสะพรึงกลัวเพียงใด!"
"ข้าดื่มมาตลอดชีวิตและข้าขอประกาศว่านี่คือไวน์ที่ดีที่สุด!"
จากนั้นนักบวชขี้เมายิ้มและกล่าวต่อ "และในเมื่อไวน์นี้บ่มเพียงสิบปีข้าคิดว่าการอดดื่มหนึ่งปีย่อมคุ้มค่า!"
สิบปี?
ข้าจะบอกว่าหนึ่งร้อยปีแล้วรู้ว่าพูดผิดเลยจะแก้เป็นหนึ่งหมื่นปีแต่เจ้าเร็วยิ่งนักมือเจ้าไวเกินปากเจ้าก็โลภเกิน!
"สหายไวน์นี้ประหลาดยิ่งในเมื่อข้าต้องทนอดดื่มหนึ่งปีอยู่แล้วขอข้าดื่มอีกสองถ้วยได้หรือไม่?"
"ไม่ต้องห่วงข้านักบวชขี้เมาไม่เอาเปรียบผู้อื่นข้าจะแลกบัตรผ่านนี้กับไวน์—เป็นอย่างไร?"
จ้องมองขวดไวน์ลาฟีทบนโต๊ะนักบวชขี้เมากลืนน้ำลายและหยิบบัตรผ่านออกมาทันที
ในตอนนี้เขากระหายอยากดื่มมากขึ้น!
"เอาไปเลย"
เมื่อเรื่องมาถึงจุดนี้เวเลนได้แต่ยิ้มเจื่อนๆ
เดิมทีเขาต้องการอวดไวน์ราคาแพงและยั่วโมโหชายชรา
ใครจะคิดว่าจะกลายเป็นเช่นนี้?
เมื่อได้ยินคำตอบนักบวชขี้เมายกถ้วยขึ้นด้วยความตื่นเต้นทันที
อึ่ก! อึ่ก!
หลังจากดื่มอีกสองถ้วยนักบวชขี้เมานึกได้ว่าเวเลนพยายามจะพูดอะไรบางอย่างก่อนหน้านี้
เขามองเวเลนและถาม "เจ้ากำลังจะบอกอะไร—หนึ่งอะไรน่ะ?"
"เอ่อ...ข้าพูดผิดก่อนหน้านี้การบ่มของไวน์นี้ไม่ได้อยู่ในหลักสิบ"
เวเลนไอเบาๆ
???
ไม่ใช่สิบปี?
แล้ว "หนึ่ง" ที่ขึ้นต้นตัวเลขนั้นหมายถึง...ร้อย?
นักบวชขี้เมาเริ่มรู้สึกไม่สบายใจ
อย่าเลย!
"หนึ่งปี?"
เมื่อเห็นเวเลนส่ายหัวสีหน้าของนักบวชขี้เมาซีดเผือด
เขากลืนน้ำลายอย่างยากลำบากและถามอย่างระวัง "แล้ว...ร้อยปี?"
ได้โปรด ข้าขอร้อง! อย่าส่ายหัว!
ข้ากำลังตื่นตระหนกแล้ว!
เมื่อเห็นเวเลนส่ายหัวอีกครั้งจิตใจของนักบวชขี้เมาพังทลายลงโดยสิ้นเชิง!
"พันปี?!"
นักบวชขี้เมาเกือบเสียสติ
"ข้าดื่มไวน์ลาฟีทที่บ่มพันปีจริงๆหรือ?!"
"บ้าฉิบ! สวรรค์! ข้าต้องทนอดดื่มร้อยปี?!"
ข้าจบสิ้นแล้ว!
เมื่อไม่ใช่ร้อยปีเขาก็ยอมรับชะตาว่าต้องเป็นพันปี
เพราะไวน์ลาฟีทที่บ่มหมื่นปีคือสมบัติในตำนานแม้แต่ในร้านสุราระดับสูงของเมืองแห่งความโกลาหล
"เอ่อ...ที่จริงแล้วคือหมื่นปี"
เวเลนแก้ไขอย่างเก้อเขิน
เขารู้สึกผิดเล็กน้อยเมื่อเห็นความสิ้นหวังบนใบหน้าของ นักบวชขี้เมา
อะไร?!
หมื่นปี?!
ฮะ...ฮะ...
รู้หรือไม่?
ข้าพึ่งดื่มไวน์ลาฟีทหมื่นปี!
ฮ่าฮ่า!
หมื่นปี!
ฮ่าฮ่าฮ่า!
ข้าจะบ้าแล้ว!
เมื่อได้ยินคำพูดของเวเลนนักบวชขี้เมาเสียสติโดยสมบูรณ์
พันปีโดยไม่ดื่ม? นั่นคือโทษประหารชัดๆ!
ตลอดห้านาทีเต็มใบหน้าของเขาผ่านทั้งความสุข ความโกรธ ความเศร้า และความสิ้นหวัง ก่อนจะสงบลงในที่สุด
"คงโชคร้ายไปข้ามาถึงจุดนี้แล้วข้าจะใช้โอกาสนี้เลิกดื่ม!"
เมื่อได้ยินเช่นนี้เวเลนรู้สึกว่าเขาควรชดเชยให้บ้าง
ปัง!
แกร๊ง!
โครม!
ขวดไวน์ลาฟีทหมื่นปีขวดแล้วขวดเล่าปรากฏจากคลังของระบบของเวเลนและวางลงบนโต๊ะ
บางขวดถึงกับแตกกระจายจากแรงกระแทก
เมื่อเห็นเช่นนี้ใบหน้าของนักบวชขี้เมาซีดเผือดลงโดยสิ้นเชิง
เจ้ากำลังทำอะไร?!
จริงๆแล้วเจ้ากำลังทำอะไร?!
"ข้าไม่ได้ตั้งใจจะเลิกดื่มจริงๆ!"
"ข้าแค่ปลอบใจตัวเอง!"
"ข้าแค่ต้องทนพันปีข้ายังวางแผนจะดื่มอีกหลังจากนั้น!"
"แต่ตอนนี้เจ้าจะทำอะไรยืดความทุกข์ของข้าจนวันตายหรือ?!"