c.22
c.22
ณ ท้องทะเลสีครามผืนกว้าง...
เรือประจัญบานหัวสุนัขแล่นผ่าเกลียวคลื่นดั่งใบกรรไกรอันคมกริบ กรีดท้องทะเลแหวกออกเป็นสองฟาก!
ผืนใบเรือโบกสะบัดตึงเต็มแรงลม ธงทหารสูงสุดโบกสะบัดอย่างองอาจยิ่งนัก!
แต่ท่ามกลางเสียง “ซู่ซ่า” ของเรือแล่น หากใครเงี่ยหูฟังอย่างตั้งใจ…
ก็จะได้ยินเสียง “ครืน!” กึกก้องกดทับอยู่ภายในเรือรบอันเกรียงไกร!!
ครืน!!!
กลางดาดฟ้าเรือรบ สายฟ้าหนาทึบปะทุพุ่งออกจากฝ่ามือหนึ่ง พุ่งเข้าใส่หุ่นโลหะจนระเบิดแหลกกระจาย!
กระแสไฟฟ้าที่ทะลักล้นวิ่งว่อนสาดใส่รอบทิศ จนเส้นผมของเหล่าทหารชี้ตั้ง ผิวกายชา หน้าตาแสดงความตื่นตระหนก!
ทว่า...
ไม่มีใครถอยหนี!
ในช่วงเวลาหนึ่งเดือนแห่งการเดินทางที่ผ่านมา เด็กกวาดเรือ “โรว์เวน” สามารถควบคุมพลังและการโจมตีในรัศมีของตนได้ดี จนได้รับอนุญาตจากการ์ปให้ฝึกซ้อมบนดาดฟ้าเรือได้อย่างอิสระ
และเพราะเชื่อมั่นในการ์ป... เหล่าทหารจึงเชื่อมั่นว่าโรว์เวนจะไม่ทำร้ายพวกเขา
แล้วก็จริง...
สายฟ้าที่แผ่ขยายออกไปในอากาศก็จางหายไปในวินาทีถัดมา ราวกับไม่เคยปรากฏมาก่อน
เว้นแต่กลิ่นโอโซนในอากาศ... และความหวาดกลัวที่ฝังลึกในใจของทหาร ไม่มีหลักฐานใดบอกเลยว่าเพิ่งมีสายฟ้าฟาดลงที่นี่!
ครืน !!!
ท่ามกลางเสียงฟ้าระเบิดอันหูอื้อหนวก
ประกอบกับแสงไฟฟ้าแรงสูงอันร้อนแรง
เงาร่างหนึ่งเริ่มเผยตัวออกจากศูนย์กลางของการฟาดฟันแห่งสายฟ้า
แสงอัสนีวาดเงาร่างของเขาอย่างเจิดจ้า!
โรว์เวนยืนอยู่กลางเศษซากแผ่นเหล็ก…
เปลือยท่อนบน... ผิวกายเต็มไปด้วยรอยไหม้เล็กๆ จากการฝึกฝนของตน
เหล่าทหารเบิ่งตา ก่อนจะมองหน้ากัน แล้ว...
“เขามาแล้ว! เด็กกวาดเรือผู้แข็งแกร่งที่สุดแห่งกองทัพเรือ!!”
ใช่แล้ว...
เด็กกวาดเรือ!
เพราะโรว์เวนตัดสินใจกะทันหันในการเข้าร่วม จึงไม่มีการลงทะเบียนอย่างเป็นทางการที่ฐานทัพใดๆ
ตอนนี้โรว์เวนยังไม่ถือว่าเป็นทหารเรือโดยสมบูรณ์ด้วยซ้ำ!
จึงได้แต่พักพิงอยู่บนเรือของการ์ปในตำแหน่ง "เด็กกวาดเรือ"
แต่ในขณะเดียวกัน...
เขาคือผู้ครอบครอง “ผลโกโระ โกโระ” ผลปีศาจแห่งสายฟ้า!
โครงสร้างร่างกายของเขาต่างจากมนุษย์ทั่วไป
และความแข็งแกร่งของเขาก็เพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วราวพายุอัสนีบาต!!
ในบรรดากำลังรบของเรือลำนี้ หากไม่นับการ์ปผู้ใช้ฮาคิขั้นสูง และทราน พลเรือโทผู้ภักดีแล้ว...
โรว์เวน เด็กกวาดเรือ ก็สามารถจัดว่าเป็น “อันดับสามของเรือ” ได้โดยไม่ต้องสงสัย!
เพราะต่อหน้า “การกลายสภาพเป็นธาตุ” ของโลเกีย…
นายทหารทุกระดับก็ต้องยอมจำนน!
“เด็กกวาดเรือผู้แข็งแกร่งที่สุด” จึงเป็นฉายาที่เหมาะสมที่สุดแล้วในยามนี้!
...
หลังจากรวมร่างได้สำเร็จ
โรว์เวนหยุดหายใจถี่ๆ รอให้พลังฟื้นฟูกลับมา
การปล่อยพลังโจมตีสูงสุดอย่างต่อเนื่องนั้นกินพลังงานมหาศาล
หากไม่ใช่ว่าร่างกายของเขาถูกกระตุ้นโดยสายฟ้าตลอดเดือนที่ผ่านมา
พร้อมเสบียงอาหารครบถ้วนที่เสริมสร้างร่างกายอย่างรวดเร็ว
เขาคงหมดแรงตั้งแต่ครั้งแรกแล้ว!
แปะ!
“แซ่กๆๆๆ... ซู่ซู่ซู่...”
เขากำหมัดแน่น
ปล่อยประกายไฟฟ้าแล่นพาดไปทั่ว
ก่อนจะมองฝ่ามือตัวเองอย่างพึงพอใจ...
“ในตอนนี้ เส้นทางที่ชั้นเลือก... คือเส้นทางที่ถูกต้องแล้ว!”
“การเสริมร่างกาย... สำคัญกว่าการพัฒนา ‘ผลปีศาจ’!!”
การตัดสินใจเข้าร่วมกองทัพเรือคือทางเลือกที่ฉลาด...
เพราะกองทัพเรือมีการฝึกฝนที่ครบถ้วน ไม่ขาดแคลนอาหารหรืออุปกรณ์
และที่สำคัญ การ์ป ใจดี! หากเขามีข้อสงสัยอะไรก็สามารถสอบถามได้
...
ในโลกนี้ มีผู้แข็งแกร่งมากมายระดับปีศาจจนน่าขนลุก...
“ผลโกโระ โกโระ” ที่หลายคนเรียกว่า “โลเกียที่แข็งแกร่งที่สุด”
ในสายตาของพวกเขา... ก็ยังเป็นเพียงแค่ “ศักยภาพ” เท่านั้น!!
โรว์เวนไม่ใส่ใจว่าเขาจะทำอะไร...
เขารู้แค่ว่า ตัวเองยัง “อ่อนแอเกินไป”
และเขา... ต้องแข็งแกร่งขึ้น!
ในช่วงเวลานี้ โรว์เวนทุ่มเททุกสิ่งไปกับการฝึกฝน
เขาคิดค้นวิธีใช้สายฟ้ากระตุ้นกล้ามเนื้อ สร้างความเจ็บปวดเพื่อฝึกฝนร่างกายให้ดั่ง “การทรมานตัวเอง”
เหมือนกับ “สายฟ้าปลุกจักระ” ในนินจาแห่งโลกอื่น!
แต่กระบวนการของเขานั้นแตกต่างออกไป...
...
หลักการนั้นง่ายมาก:
แม้การกลายร่างเป็นธาตุของโลเกียจะเป็นความสามารถแบบ “ติดตัว”
แต่ก็ยังสามารถควบคุมได้โดยจิตสำนึกของผู้ใช้
ดังนั้น โรว์เวนจึงเลือก “ไม่กลายร่าง”
และเคลื่อนพลังสายฟ้า “ภายใน” และ “ภายนอก” ร่างกายตนไปพร้อมกัน