บทที่ 263: กำหนดเป้าหมาย! (ตอนฟรี)

บทที่ 263: กำหนดเป้าหมาย!

พระราชวังซีซานว่านโชวตั้งอยู่ในเมืองหนานชาง มณฑลกาน เรียกอีกอย่างว่าพระราชวังยู่หลงว่านโชว มันเป็นสถานที่ศักดิ์สิทธิ์ของลัทธิเต๋าที่มีชื่อเสียงทั้งในและต่างประเทศ และถือเป็นดินแดนสวรรค์ลำดับที่ 12 จาก 36 ดินแดนสวรรค์ในลัทธิเต๋า!

นี่คือบ้านเกิดของบรรพบุรุษของนิกายจิงหมิง ซึ่งมีประวัติศาสตร์ยาวนานกว่า 1,700 ปี สร้างขึ้นเพื่อรำลึกถึงผู้ก่อตั้งนิกาย

ซูหยางได้ปรึกษากับเฉินจิงโจวเกี่ยวกับเรื่องนี้

ผู้นำนิกายปัจจุบันของพระราชวังว่านโชวคือเว่ยเต้าชางซึ่งเป็นที่รู้จักในนาม “เซียนสูงสุดซวนชาง” เขาเป็นหนึ่งในศิษย์ทั้งหกของนิกายลู่ซาน และอยู่ในอันดับที่สามในบรรดาพวกเขา แม้ว่าเขาจะไม่ได้มาจากสายตระกูลเฉิน หลิน และหลี่ของนิกายลู่ซาน แต่ความแข็งแกร่งของเขานั้นก็ทรงพลังอย่างมาก

นิกายลู่ซานอาจจะไม่สามารถล่วงละเมิดได้ แต่พระราชวังซีซานว่านโชวนั้นต่างออกไป

ยิ่งไปกว่านั้น เดิมทีสิ่งนี้เป็นของนิกายจิงหมิงด้วย ตอนนี้เมื่อซูหยางมีความสามารถ เขาจึงย่อมต้องการเอากลับคืนมาด้วยตัวเอง!

เมื่อได้ยินว่าซูหยางจะไปเยี่ยมพระราชวังซีซานว่านโชวในครั้งนี้ หลิวซือซือและเยว่ฉีลั่วก็ไม่พยายามห้ามปรามเขาอีกต่อไป แต่กลับยืนกรานที่จะไปด้วยกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหยุนเหมิงซีที่ถือมีดแน่น เธออดใจรอไม่ไหวที่จะสับเว่ยเต้าชางในตอนนี้

“สามี เว่ยเต้าชางอยู่ในอันดับที่สามในบรรดาศิษย์ทั้งหกของนิกายลู่ซาน ดังนั้นความแข็งแกร่งของเขาจึงต้องน่าเกรงขามมาก ดังนั้นถ้าเราไปด้วยกัน เราก็จะสามารถให้การสนับสนุนซึ่งกันและกันได้”

“การเดินทางไปพระราชวังซีซานว่านโชวครั้งนี้ หยุนเหมิงซีและฉันจะไปด้วยกัน”

ซูหยางปฏิเสธความใจดีของเหล่าหญิงสาว

ในฐานะนิกายเต๋าชั้นนำของโลก นิกายลู่ซานจึงมีไพ่และเทคนิคเป็นของตัวเองโดยธรรมชาติ โดยเฉพาะทักษะ “การเรียกเทพ” ซึ่งสามารถเรียกวิญญาณจากห้าทิศทางมาต่อสู้แทนพวกเขาได้!

สำหรับผู้ที่มีระดับการฝึกฝนต่ำกว่าพวกเขา พวกเขายังสามารถบังคับพวกมันได้ด้วยซ้ำ

หากเกิดเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดขึ้น และหลิวซือซือและเยว่ฉีลั่วถูกควบคุม มันก็คงจะเป็นหายนะ

ท้ายที่สุดแล้ว จุดประสงค์ของซูหยางในครั้งนี้ก็เป็นการสร้างเหตุการณ์สำคัญ ไม่ใช่แค่การฆ่าเว่ยเต้าชางแล้วจบเรื่อง

หลิวซือซือและคนอื่นๆ เข้าใจความกังวลของซูหยางเป็นอย่างดีและพูดทันทีว่า “สามี ระวังตัวด้วย…”

ซูหยางพยักหน้า กำหนดวันที่และกล่าวว่า “วันนี้คือวันที่ 1 สิงหาคม ซึ่งเป็นวันที่สิบสี่ของเดือนจันทรคติ ตลาดผีจะเปิดในวันพรุ่งนี้… ฉันจะออกเดินทางในวันที่ 3 สิงหาคม”

“ถ้าอย่างหน้า ฉันจะไปเข้าสันโดษก่อน” หยุนเหมิงซีกล่าวว่า “เมื่อไม่นานนี้ ความแข็งแกร่งของฉันพัฒนาขึ้นมากเนื่องมาจากการมีสัมพันธ์ทางวิญญาณร่วมกับสามี แม้ว่าฉันจะยังไม่ฟื้นตัวถึงระดับผีดิบบินได้ แต่ฉันก็ยังเพิ่มพลังการต่อสู้ขึ้นมาแล้ว”

หลังจากที่หยุนเหมิงซีจากไป ซูหยางได้พูดคุยกับเยว่ฉีลั่วเกี่ยวกับการเปิด “บ้านผีสิง” ในตลาดผี

เยว่ฉีลั่วพูดด้วยรอยยิ้มขมขื่น “ทำไมนายถึงยืนกรานที่จะเปิดบ้านผีสิง ยิ่งไปกว่านั้น การเปิดมันในตลาดผีสิง… ฉันกลัวว่าธุรกิจจะไม่ดีเท่าไหร่นัก”

“ไม่สำคัญว่าจะหาเงินได้หรือไม่ได้ สิ่งสำคัญคือฉันชอบงานประเภทนี้”

ซูหยางยิ้มและพูดว่า “ฉันเคยเห็นวิญญาณหยินและสิ่งชั่วร้ายมากมายในตลาดผี พวกมันมีชีวิตที่ยากจนยิ่งกว่าขอทานในโลกมนุษย์เสียอีก ฉันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกเห็นใจ… ดังนั้น ฉันจึงวางแผนที่จะสร้างบ้านผีสิงของฉันให้ฟรีๆ”

นอกจากนี้ นักท่องเที่ยวที่มาที่บ้านผีสิงยังสามารถเข้าร่วมการจับฉลากได้ฟรี ฉันจะเตรียมรางวัลเล็กๆ น้อยๆ ไว้เพื่อทำให้พวกเขามีความสุขด้วย”

“สามีของฉันมีน้ำใจมากจริงๆ”

เยว่ฉีลั่วซาบซึ้งเกินคำบรรยาย กอดร่างของซูหยางและพูดว่า “ในบรรดานักพรตเต๋าทั้งหมด มีเพียงนายเท่านั้นที่มีจิตใจกว้างขวางเช่นนี้”

ซูหยางกอดเยว่ฉีลั่วและกล่าวอย่างจริงจังว่า “ฉันเชื่อเสมอมาว่ามีคนดีและคนชั่ว เช่นเดียวกับวิญญาณดีและวิญญาณชั่ว... ตัวอย่างเช่น เธอและคนอื่นๆ เป็นวิญญาณที่สวยงามและใจดีที่สุด พวกเธอสูงส่งกว่าคนไร้มนุษยธรรมและโหดร้ายพวกนั้นมาก!”

คำพูดของซูหยางทำให้ผีสาวทั้งสี่รู้สึกซาบซึ้งอย่างมาก ดังนั้นเขาจึงใช้โอกาสนี้พูดว่า “ไปห้องของฉันกันเถอะ... เตียงของฉันใหญ่พอที่เราจะเล่นไพ่ด้วยกันได้!”

หยางหยินถามด้วยความอยากรู้ “มันคงไม่ใช่เกมไพ่จริงๆ หรอกใช่ไหม?”

คืนที่ไม่ได้หลับไม่ได้นอนอีกคืนผ่านพ้นไป

ซูหยางลุกขึ้นอย่างมีพลังและพูดว่า “หลังจากผ่านไปทั้งคืน ฉันไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกเหนื่อยล้าอีกต่อไปเท่านั้น แต่ยังรู้สึกมีพลังมากขึ้นอีกด้วย... นอกจากนี้ ร่างกายของฉันก็ยังไปถึงขอบเขตก่อกำเนิดขั้นปลายแล้ว ดังนั้นฉันจึงไม่รู้ความหมายของคำว่า 'เหนื่อย'!”

หลังจากลงไปข้างล่าง

ซูหยางไม่ยอมให้หลิวซือซือและคนอื่นๆ ทำอาหารเช้า พวกเขาออกไปซื้อขนมจีบและนมถั่วเหลืองด้วยตัวเอง

หลังจากทานอาหารเช้าเสร็จ เยว่หยูลั่วก็พูดว่า “สามี ฉันต้องไปตลาดผีก่อนเพื่อพบกับแม่ทัพ… มีผู้ดูแลตลาดผีอีกสองคนที่มาเข้าร่วมงานแต่งงานของเรานอกเหนือจากราชาผีชื่อหยาน”

“หลังจากที่พวกเขาถูกทำลายล้าง ดินแดนและทรัพยากรของพวกเขาก็ถูกแม่ทัพยึดคืน… หากนายต้องการเปิดบ้านผีสิงในตลาดผี นายก็จะต้องได้รับอนุญาตจากแม่ทัพก่อน”

ซูหยางเคยได้ยินเกี่ยวกับแม่ทัพของตลาดผีมาหลายครั้งแล้ว

เขาเป็นบุคคลที่มีอำนาจที่ติดตาม “เจ้าของตลาดผี” ความแข็งแกร่งของเขาอาจสูงกว่าระดับราชาผีแล้ว