ประกาศิตรัก : ตอนที่ 33-34 : วัยเด็กของพวกเรา (3-4)

ตอนที่ 33 – วัยเด็กของพวกเรา (3)

ซ่งเช็งมักจะบ่นเสมอว่าการที่มีเธอคอยติดตามทำให้พวกเขาหมดสนุก เพราะเธอช่างน่ารำคาญ และห้ามไม่ให้เธอตามพวกเขาอีก ทุกครั้งที่ถูกห้าม.. ซ่งจิงเฉินจะร้องไห้คร่ำครวญ จนจินยี่หนานต้องคอยแอบซ่งเช็งมาปลอบเธอทุกครั้งไป

จินยี่หนานไม่เหมือนซ่งเช็ง.. ที่ชอบดึงหางเปียเธอ เรียกชื่อเธอ ขโมยขนมโปรดของเธอ แย่งรีโมททีวีไปจากเธอ และคอยเปลี่ยนไปช่องอื่นเวลาที่รายการโปรดของเธอมา  แต่จินยี่หนานจะคอยหวีผมให้เธอ และเรียกเธอด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลว่า ‘ซ่งซ่ง’ เขามักจะพาเธอไปซื้อลูกอมที่ตลาดเล็กๆในซอย นั่งเป็นเพื่อนดูการ์ตูนที่เธอชอบบ่อยๆ และมักจะเล่าเรื่องเทพนิยายต่างๆให้เธอฟังเสมอๆ

ในความทรงจำของเธอ จินยี่หนานเปรียบเสมือนแสงอาทิตย์ ไม่ว่าเวลาจะผ่านไปนานกี่ปี ทุกครั้งที่เธอนึกถึงเรื่องราวในวัยเด็ก เธอจะรู้สึกอบอุ่นและปลอดภัย

เธอเองก็ไม่รู้ว่าความรู้สึกที่เธอมีต่อจินยี่หนานนั้นเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่ อาจจะเป็นเหมือนเจ้าหญิงในเทพนิยายก็ได้ ที่ถูกกำหนดให้มารักเขา เธอรักทุกอย่างที่เป็นเขา; ไม่ว่าจะเป็นเสื้อเชิ้ตสีขาวสะอาดตา เวลาที่เขาลูบผมเธอและเรียกเธอว่า ‘ซ่งซ่ง’ หรือน้ำเสียงที่นุ่มนวลของเขาเวลาที่เล่าเรื่องเทพนิยายต่างๆให้เธอฟัง

เธอชื่นชอบทุกอย่างในตัวเขา.. ตอนเธอห้าขวบ.. คุณยายที่อยู่ร่วมลานบ้านกับเธอเคยถามเธอว่า โตขึ้นเธอจะแต่งงานกับใคร เธอเลียไอศครีมที่ซื้อมาและตอบอย่างมีความสุขว่า “หนูจะแต่งงานกับพี่ยี่หนานค่ะ”

และตอนที่เธอเรียนอนุบาล.. คุณครูให้พูดเรื่องความฝันในอนาคต เธอจำได้ว่าเธอบอกกับทุกคนในห้องเรียนว่า ในอนาคตเธอจะเป็นเจ้าสาวของพี่ยี่หนาน จินยี่หนานคือความฝันของเธอ และเธอก็เริ่มไล่ตามความฝันนี้มาตั้งแต่เธอเริ่มรู้ความหมายของคำว่า ‘ดึงดูด’

ซ่งจิงเฉิน ซ่งเช็ง และจินยี่หนานเรียนชั้นประถมในโรงเรียนเดียวกัน ซ่งเช็งมักจะบ่นเรื่องน้ำหนักของเธอ เธอจึงเปลี่ยนไปนั่งซ้อนท้ายจักรยานของจินยี่หนานแทนตั้งแต่นั้นมา

ในความทรงจำของเธอ จินยี่หนานไม่เคยพูดอะไรให้เธอรำคาญใจ เขาจะสอนเธอทำการบ้านอย่างอดทนและใจเย็น ไม่เหมือนกับซ่งเช็งที่ชอบบ่นว่าเธอโง่เสมอๆ เวลาที่สอนการบ้านเธอ

ในช่วงมัทธยมศึกษา.. ทั้งซ่งเช็งและจินยี่หนานก็กลายเป็นคนดังประจำโรงเรียน ซ่งจิงเฉินที่คอยติดตามพวกเขาเป็นเงา ก็จะคอยไปเชียร์ทั้งคู่ในทุกแมทช์ของการแข่งขันบาสเก็ตบอล และทุกครั้งที่จบเกมส์ เธอก็จะวิ่งไปหาจินยี่หนานเพื่อชื่นชมเขา แล้วซ่งเช็งก็มักจะตีหัวเธอด้วยขวดน้ำดื่ม เพื่อเตือนว่าเขาต่างหากที่เป็นพี่ชายแท้ๆของเธอ

และทุกครั้ง.. เธอก็จะไปแอบอยู่หลังจินยี่หนาน เขาก็จะช่วยกันเธอจากซ่งเช็ง และเธอก็จะแลบลิ้นใส่ซ่งเช็งทำให้เขายิ่งโมโหมากขึ้น

เมื่อเธอโตเป็นสาว.. คำสัญญาเรื่องการแต่งงานที่เธอเคยประกาศไว้เมื่อตอนเด็ก เธอก็เก็บมันไว้เป็นความลับของเธอเสมอมา

ในเวลาเดียวกัน.. ทั้งจินยี่หนานและซ่งเช็งก็โตขึ้นมาเป็นชายหนุ่มที่หล่อเหลาและน่าเกรงขาม เสน่ห์ของจินยี่หนานอยู่ที่ความสุภาพ ขณะที่เสน่ห์ของซ่งเช็งนั้นอยู่ที่ความเป็นแบดบอย ทั้งคู่กลายเป็นขวัญใจของสาวๆ และมีฉายาว่าหนุ่มหล่อที่สุดในโรงเรียน

ทั้งจินยี่หนานและซ่งจิงเฉินมักจะได้รับของขวัญมากมายในเทศกาลต่างๆ และซ่งจิงเฉินจะเป็นผู้แกะกล่องของขวัญพวกนั้นทั้งหมด ดังนั้น.. เธอจึงรู้ว่ามีสาวๆคนใหนบ้างที่แอบชอบจินยี่หนาน และเธอก็จะไม่ชอบสาวๆพวกนั้น

ตอนที่ 34 – วัยเด็กของพวกเรา (4)

เพื่อจะเดินไปตามเส้นทางที่ซ่งจิงเฉินวาดฝันไว้ เธอต้องเรียนหนักเป็นพิเศษ และต้องเสียสละอย่างมากเพื่อจะได้เข้าเรียนมัทธยมต้นและมัทธยมปลายในโรงเรียนเดียวกับจินยี่หนาน; เธอวางแผนไว้แม้กระทั่งจะเข้ามหาวิทยาลัยเดียวกับเขา

ปกติเธอเป็นคนที่มีความกระตือรือร้นกับทุกสิ่งทุกอย่างเพียงชั่วระยะเวลาสั้นๆ มีเพียงจินยี่หนานเท่านั้น ที่เธอไม่เคยรู้สึกเบื่อหน่ายหรือย่อท้อที่จะวิ่งตามเขา หากเปรียบความสัมพันธ์ของเธอและจินยี่หนานกับการแล่นเรือ ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ค่อยเป็นค่อยไปเช่นเดียวกับเรือที่ค่อยๆล่องไปอย่างช้าๆ; และเธอคิดเสมอว่าความสัมพันธ์ของเธอและเขาจะยังคงดำเนินเช่นนี้เรื่อยไป

แต่แล้ว.. โชคชะตาก็ได้เปลี่ยนเส้นทางเดินของเธอ บนหนทางที่ดำเนินไปเพื่อการเอาชนะใจจินยี่หนาน จู่ๆก็มีคนแซ่ซูเข้ามาคว่ำเรือของเธอและกวนให้น้ำขุ่น คนแซ่ซูนี้เปรียบเหมือนอุบัติเหตุในชีวิตเธอ และเป็นฉากหนึ่งในชีวิตของเธอที่เธอไม่อยากให้เกิดขึ้นเลย และแน่นอนเขาจะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากซูซินเหยิน

ซูซินเหยินอายุเท่ากับซ่งจิงเฉินและจินยี่หนาน เนื่องจากแม่ของเขาป่วย.. เขาจึงต้องย้ายมาอยู่ที่ปักกิ่ง ซูซินเหยินเข้าเรียนโรงเรียนเดียวกับพวกเขาทั้งสามคน และอยู่ชั้นเดียวกับซ่งเช็งและจินยี่หนาน

คนแซ่ซูผู้นี้ไม่เพียงแต่ทำให้ชีวิตของซ่งจิงเฉินไม่ราบรื่น แต่ยังทำให้ชีวิตของซ่งเช็งและจินยี่หนานติดขัดไปด้วย เพราะที่ผ่านมาทั้งซ่งเช็งและจินยี่หนานจัดได้ว่าเป็นผู้ที่มีความหล่อสูสีกัน แต่ถึงกระนั้นก็ยังไม่ใช่คู่แข่งของคนแซ่ซู เพราะตั้งแต่เขาเข้ามาเรียนที่โรงเรียนแห่งนี้ ความหล่อเหลาของเขาก็ได้ชนะคู่แข่งทั้งหมดแบบไม่เห็นฝุ่น มงกุฏสำหรับหนุ่มหล่อที่สุดในโรงเรียนก็ตกเป็นของซูซินเหยินอย่างง่ายดาย ไม่เพียงเท่านั้น แม้แต่รางวัลนักเรียนดีเด่นก็ตกเป็นของเขาด้วยเช่นกัน

ในโรงเรียนของเธอ.. ไม่ว่าชายหรือหญิงล้วนแล้วแต่ต้องพูดถึงซูซินเหยิน เว้นแต่พวกเขาสามคนที่ไม่เคยแม้แต่จะเอ่ยชื่อของเขา ในเวลานั้น.. ซ่งจิงเฉินเรียนอยู่ชั้นมัทธยมสอง และตัวเธอเองก็ไม่เคยพบหน้าซูซินเหยินเลย แต่มักได้ยินเรื่องของเขาอยู่บ่อยๆ

แม้แต่เพื่อนที่เรียนอยู่ห้องเดียวกับเธอที่เคยเป็นคนปฏิเสธความรัก ก็ยังไปสารภาพความรู้สึกของตัวเองต่อหน้าเขาที่สนามของโรงเรียน เธอผู้นั้นพร่ำพรรณาถึงความรู้สึกชื่นชมที่มีในตัวเขา แต่เธอกลับได้รับคำตอบกลับมาเพียงสั้นๆว่า “ไปให้พ้น..”

ไม่เพียงเท่านั้น.. แม้แต่นางฟ้าของบรรดาหนุ่มๆที่โรงเรียน ก็ไปสารภาพกับเขาเช่นกัน เธอถึงกับขู่ว่าจะฆ่าตัวตายถ้าเขาไม่รับรักเธอ แต่เขาตอบกลับมาด้วยคำพูดที่รุนแรงว่า “งั้นก็ไปตายซะ”

ข่าวคราวของซูซินเหยินไม่ได้มีเพียงเรื่องรักๆเท่านั้น แต่ยังมีข่าวเกี่ยวกับความประพฤติของเขาอีกด้วย

สืบเนื่องมาจากความโด่งดังของซูซินเหยิน ทำให้เหล่าอันธพาลในโรงเรียนสนใจ และต้องการข่มเหงเขา

แต่ช่างโชคร้าย.. เพราะกลับกลายเป็นว่าอันธพาลพวกนั้นกลับโดนข่มเหงเสียเอง เพราะพวกนั้นล้วนไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา จากนั้นแก๊งอันธพาลที่เคยกร่างในโรงเรียน ก็ต้องวิ่งหนีกันไปคนละทิศคนละทางทุกครั้งที่เขาเข้าใกล้

เมื่อข่าวลือพวกนี้ดังมาเข้าหูของซ่งจิงเฉิน เธอจึงสรุปเอาเองว่า.. ซูซินเหยินเป็นผู้ชายที่ร้ายกาจ หยิ่งจองหอง ป่าเถื่อน และบ้า..

สำหรับซ่งจิงเฉินแล้ว.. นิสัยเหล่านี้ของเขาถือเป็นข้อบกพร่องอย่างยิ่งสำหรับซ่งจิงเฉิน แต่กลับกลายเป็นนิสัยที่ชวนให้หลงใหลสำหรับนักเรียนหญิงคนอื่นๆ; ซูซินเหยินช่างเท่ห์จังเลย.. ซูซินเหยินหล่อมากๆ.. ซูซินเหยินเป็นแบดบอยเหมือนในหนังเลย...

ซ่งจิงเฉินนึกเศร้าใจและเสียดายสมองของผู้หญิงพวกนั้น.. เธอรีบสลัดซูซินเหยินออกจากความคิด แล้วกลับมาคิดเรื่องของจินยี่หนานแทน

ซ่งจิงเฉินคิดอยู่เสมอว่า.. เธอกับซูซินเหยินคงไม่วันได้โคจรมาพบกัน และตัวเธอเองก็ไม่ต้องการโคจรมาพบกับเขา แต่ชีวิตมักจะไม่เป็นไปตามที่เราต้องการ.. วันหนึ่งเมื่อเธอกลับไปถึงบ้าน และเปิดประตูห้องรับแขกเข้าไป เธอก็พบกับคนคนหนึ่งที่ดูน่าสนใจ ไม่เพียงเท่านั้น.. เธอเองก็เพิ่งจะรู้ว่าตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป ซูซินเหยินจะเข้ามาอยู่ในบ้านของเธอ!

......

เสียงดังของโทรศัพท์ปลุกเธอให้ตื่นจากความฝัน เธอมองโทรศัพท์เงอะๆงะๆก่อนจะกดรับโดยไม่ได้ดูว่าใครโทรมา แล้วเสียงเย็นชาคุ้นหูจากปลายสายก็ดังขึ้น “วันนี้เป็นวันที่หนึ่ง อย่าลืมข้อตกลงที่คุณต้องมาถึงก่อนหนึ่งทุ่ม!”