ประกาศิตรัก : ตอนที่ 15-16 : ความลับสามข้อของเขา (5-6)

ตอนที่ 15  – ความลับสามข้อของเขา (5)

ซูซินเหยินเหลือบมองถังยั่วก่อนที่จะหยิบแฟ้มขึ้นมา เขาเลื่อนแฟ้มข้างในออกมาดู แต่เมื่อเห็นที่หน้าปกเขียนคำว่า ‘ซ่งเอ็มไพร์’ สีหน้าเขาก็เปลี่ยนทันที

ถังยั่วหาวอย่างขี้เกียจอยู่บนโซฟา แล้วหยิบแอปเปิ้ลบนโต๊ะกาแฟขึ้นมากัดกินโดยไม่ขออนุญาติ แล้วถามขึ้นว่า “จะกินด้วยไม๊?”

ซูซินเหยินไม่ตอบ แต่ก้มหน้ามองดูแฟ้มในมือ..

ถังยั่วเริ่มเยินยอตัวเองต่อ “ฉันรู้ว่านายต้องตอบตกลงรับข้อเสนอของซ่งจิงเฉิน ฉันก็เลยไปรวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับซ่งเอ็มไพร์มาให้ โดยที่นายไม่ต้องร้องขอ ฉันฉลาดมากใช่ไม๊..”

ถังยั่วไม่เห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปของซูซินเหยิน เขาจึงพูดต่ออย่างไม่รู้สึกกลัว “สำหรับเรื่องอื่น.. ฉันอาจไม่รู้ว่านายกำลังคิดอะไร แต่ถ้าเป็นเรื่องที่เกี่ยวกับซ่งจิงเฉินล่ะก็ นายปิดฉันไม่ได้หรอก.. ซ่งจิงเฉินเป็นผู้หญิงคนเดียวที่เข้ามาและมีอิทธิพลในโลกของซูซินเหยิน..”

“เห้.. นายกำลังทำอะไร?” ถังยั่วกระเด้งจากโซฟาทันที เมื่อเห็นซูซินเหยินกำลังนำแฟ้มเอกสารเหล่านั้นเข้าเครื่องทำลาย เขาร้องโวยวายพร้อมตะโกนว่า “ซูซินเหยิน.. นายรู้ไม๊ว่าฉันใช้เวลาทั้งคืนช่วยนายรวบรวมเอกสารพวกนี้ แล้วนี่นายกลับทำลายมันทิ้งโดยที่ยังไม่ได้อ่าน? นายไม่รู้เหรอว่าฉันต้องสูญเสียเซลสมองไปกับเรื่องนี้เท่าไหร่...”

ซูซินเหยินไม่สนใจเสียงร้องโวยวายของถังยั่ว เขายังคงหยิบเอกสารเข้าเครื่องทำลายทีละแผ่น ยังไม่ทันที่เอกสารจะถูกทำลายหมด ซูซินเหยินพูดออกไปว่า “นี่ถ้าไม่มีเรื่องอื่นอีก นายก็กลับไปได้แล้ว”

ถังยั่วมองกองกระดาษ แล้วก็มองซูซินเหยิน เขาเพิ่งจะเข้าใจ.. “ซูซินเหยิน.. นี่นายไม่ได้ต้องการเข้ารับช่วงกิจการของซ่งเอ็มไพร์งั้นเหรอ?”

ซูซินเหยินพึมพำไม่ตอบรับ..

“นายรู้เรื่องที่ซ่งเช็งฆ่าตัวตายหรือเปล่า? ส่วนพ่อของเธอตอนนี้ก็อยู่โรงพยาบาล? ตัวเธอเองก็ไม่ประสีประสาเรื่องธุรกิจ นี่ซ่งเอ็มไพร์คงต้องล้มละลายแน่เพราะขาดผู้นำ?”

ซูซินเหยินไม่ตอบ แต่เอื้อมมือไปจับเม้าส์เพื่อปิดคอมพิวเตอร์แทน ถังยั่วพูดต่อในขณะที่ซูซินเหยินยังคงนิ่งเงียบ “แม้นายกับเขาจะไม่ใช่เพื่อนกัน แต่นายจะนิ่งดูดายกับคำขอร้องของเขา โดยไม่ช่วยพวกเขาเลยเหรอ?”

หลังจากปิดคอมพิวเตอร์แล้ว ซูซินเหยินก็ลุกขึ้นและหยิบเสื้อโค้ท..

“นี่นายจะไม่ช่วยซ่งจิงเฉิน ไม่ช่วยซ่งเอ็มไพร์จริงๆงั้นหรือ?”

มือของเขาที่เอื้อมไปหยิบกุญแจรถหยุดชะงัก และซูซินเหยินก็หันมาเผชิญหน้ากับถังยั่ว เขาพยักหน้าและพูดกับถังยั่วด้วยน้ำเสียงที่จริงจังว่า “ถูกต้อง.. ฉันจะไม่ช่วยซ่งจิงเฉิน และซ่งเอ็มไพร์”

“เกิดอะไรขึ้นกับนายกันแน่.. ทำไมนายถึงได้ใจร้ายกับเธอนัก?” หลังจากนิ่งไปสักพักถังยั่วก็ถามต่อ “เมื่อห้าปีที่แล้ว.. ข่าวลือเรื่องที่นายนอนกับเธอ เป็นเรื่องจริงหรือเปล่า? หลังจากนั้น นายก็ย้ายออกจากบ้านของครอบครัวซ่งโดยไม่พูดอะไร เกิดอะไรขึ้นระหว่างนายกับเธอกันแน่?”

ถังยั่วมีคำถามมากมายในหัว แต่เขาก็ฉลาดพอที่จะปิดปากเงียบ เมื่อเห็นสีหน้าของซูซินเหยิน เขารีบกลับหลังหันไปยังประตูอย่างรวดเร็ว และพูดว่า “ฉันเพิ่งนึกได้ว่า ฉันยังมีงานค้างที่ต้องรีบไปทำ แล้วเจอกันใหม่...”

แล้วถังยั่วก็รีบเปิดประตูออกไปทันที..

แต่ยังไม่ถึงสิบวินาที ประตูก็ถูกผลักให้เปิดออกอีกครั้ง.. ถังยั่วโผล่หัวเข้ามาแล้วพูดว่า “ฉันลืมบอกนายไปเรื่องหนึ่ง...”

ตอนที่ 16  – ความลับสามข้อของเขา (6)

“ก่อนที่จะขึ้นมาหานาย ฉันเจอซ่งจิงเฉินอยู่ที่ทางเข้าบริษัทด้านล่าง เธอคงรอพบนาย.. และวันนี้อากาศก็ค่อนข้างหนาวเย็น ถ้าฉันจำไม่ผิด.. เธอใส่เสื้อผ้าไม่หนามาก..”

ถังยั่วพูดเพียงเท่านั้น ก็ปิดประตู และกลับไป

....

หลังจากที่ถังยั่วกลับไปได้ครู่ใหญ่ ซูซินเหยินก็หยิบกุญแจรถและเดินออกจากห้องไป เขาตรงไปยังที่จอดรถชั้นใต้ดิน และกำลังจะไปทานอาหารเที่ยงที่ ‘สไปซ์ การ์เดน’ เขาขับออกจากที่จอดรถชั้นใต้ดิน และมาหยุดอยู่ข้างถนน ซูซินเหยินหยิบโทรศัพท์ออกมาโทรหา CEO จาง ที่นัดทานข้าวเที่ยงกับเขาไว้ เอ่ยขอโทษ.. และขับรถตรงไปยังทางเข้าของบริษัทแทน

เป็นอย่างที่ถังยั่วพูด.. ซ่งจิงเฉินอยู่ที่นั่น เธออยู่ตรงข้ามกับทางเข้า อาจจะเป็นเพราะเขาตำหนิเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยไปก่อนหน้านี้ จึงไม่มีใครกล้าให้เธอเข้ามาในล็อบบี้ที่อากาศค่อนข้างอบอุ่น

วันนี้เป็นวันที่อากาศหนาวมากจริงๆ และเธอก็สวมเพียงเสื้อแจ๊คเก๊ตบางๆที่ไม่มีทั้งหมวกและถุงมือ เธอน่าจะมารอเขาอยู่นานแล้ว เธอจึงไปหลบอยู่ในตู้โทรศัพท์ ที่อยู่ไม่ไกลนักจากทางเข้าบริษัท  เพื่อหาไออุ่น.. แต่สายตาของเธอก็จับจ้องไปที่ทางเข้า ราวกับเกรงว่าจะคลาดกับคนที่เธอรอคอย

คงจะมีสายเข้า.. เพราะจู่ๆเธอก็ควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋าเสื้อแจ๊คเก๊ต และอาจเป็นเพราะเธอสัมผัสกับอากาศที่หนาวเย็นเป็นเวลานาน โทรศัพท์จึงลื่นหล่นจากมือของเธอตกลงไปที่พื้น เธอรีบก้มลงไปเก็บ และหลังจากพยายามอยู่สองสามครั้ง เธอก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาได้ และตอบปลายสายไปว่า..

“สวัสดีค่ะ..พี่สะใภ้ ซูซินเหยินยังไม่ยอมตกลง.. แต่ไม่ต้องกังวลนะคะ ไม่ว่ายังไง.. ฉันก็จะพยายามทำให้เขาตกลงช่วยซ่งเอ็มไพร์ให้ได้..”

เขาได้ยินเธอถอนหายใจอย่างแรง หลังจากวางสายไป แม้ว่าถนนตรงนั้นจะกว้าง และรถก็พลุกพล่านทั้งสองฝั่ง แต่เขาก็ยังคงสามารถได้ยินบทสนทนาของเธอเมื่อครู่ได้อย่างชัดเจน

ถูกต้อง.. เขาได้ยินที่เธอพูด และนี่คือความลับสุดยอดของเขา

เขาพบความลับนี้ตอนที่เขายังเด็กมาก การได้ยินของเขาค่อนข้างไวกว่าคนปกติทั่วไป เขาสามารถได้ยินเสียงคนพูดและเสียงอื่นๆได้อย่างชัดเจน แม้ว่าต้นเสียงจะอยู่ห่างไกลออกไปมาก

ไม่เพียงเท่านั้น.. เขายังสามารถอ่านความคิดของผู้อื่นได้ผ่านการสัมผัสร่างกาย

นี่เป็นความลับที่เขาไม่เคยบอกใคร.. เมื่อตอนที่เขายังเด็กมากนั้น ครั้งแรกที่เขาค้นพบพลังเหนือธรรมชาตินี้ เขาเล่าให้คนอื่นฟัง แต่ไม่มีใครเชื่อเขาสักคน  แม้แต่แม่ของเขาเอง ก็คิดว่าเขามีอาการป่วยทางจิต จนเกือบจะส่งเขาไปที่โรงพยาบาลจิตเวช หลังจากนั้น.. เขาก็ไม่กล้าเล่าเรื่องนี้ให้ใครฟังอีกเลย และเมื่อค่อยๆโตขึ้น เขาจึงรู้ว่าพลังเหนือธรรมชาตินี้ติดตัวเขามาตั้งแต่เกิด และมันจะทำให้ผู้อื่นกลัวและระแวงในตัวเขา เขาจึงเก็บมันไว้เป็นความลับตั้งแต่นั้นมา

แม้เขาจะไม่สามารถอธิบายได้ว่า เหตุใดเขาจึงมีพลังเหนือธรรมชาติแบบนี้ แต่เขาก็มีชีวิตเหมือนกับคนอื่นๆทั่วไป คือเจ็บป่วยได้ แก่ได้ มีอารมณ์หลากหลายได้ และก็ตายได้เช่นเดียวกัน...

ความลับของเขามีทั้งหมดสามข้อ.. ยังคงมีความลับอีกหนึ่งอย่างซ่อนอยู่ในตัวเขา ที่ยังไม่มีผู้ใดได้รู้เช่นเดียวกัน..