เส้นทางสู่การเป็นเจ้าแห่งแวมไพร์ บทที่15

ตูมมมมมม!!!

เสียงระเบิดดังสนั่น ประตูโรงงานพังออกเป็นเสี่ยงๆ และในเสี้ยววินาทีต่อมา คาร์ซอนก็นำกองกำลังของเขาทะลักเข้ามาในโรงงาน

"ซี๊ด~"

เมื่อพวกเขาเห็นภาพตรงหน้า ทุกคนต่างสูดลมหายใจลึกอย่างอดไม่ได้

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นแวมไพร์ และเคยเห็นการสังหารมานับไม่ถ้วน แต่ฉากฆาตกรรมอันโหดร้ายระดับนี้ พวกเขาไม่เคยเห็นมาก่อน!

"นรกบนดิน" คงเป็นคำที่อธิบายภาพตรงหน้านี้ได้ดีที่สุด

ศีรษะมากกว่าร้อยหัวกระจัดกระจายไปทั่วพื้น ดวงตาของคนตายยังเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวสุดขีด

เลือดไหลนองไปทั่วราวกับแม่น้ำสีแดง ไม่ว่ามองไปทางไหนก็เห็นแต่ซากศพ

นี่มัน… เกินกว่าที่พวกเขาจะจินตนาการได้!

"มัวยืนอึ้งกันอยู่ทำไม?"

เสียงของเฉินลั่วดังขึ้น ทำให้ทุกคนได้สติ

เขาหันไปมองเคนที่นั่งตัวสั่นอยู่กลางกองเลือด ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเย็น

"เอาตัวหมอนี่กลับไป มันเป็นหัวหน้าของพวกนี้ คงมีข้อมูลที่เป็นประโยชน์ให้รีดเค้นบ้าง เมื่อได้ข้อมูลที่ต้องการแล้ว ก็จัดการมันซะ"

จากนั้น เฉินลั่วหันไปมองคาร์ซอนก่อนจะกล่าวต่อ

"ฉันจะไปก่อน โรงงานนี้ฉันฝากนายจัดการให้เรียบร้อย จำไว้ว่าห้ามทิ้งปัญหาเอาไว้!"

คาร์ซอนพยักหน้าทันที

"เข้าใจแล้ว!"

"งั้นก็ฝากด้วย ฉันไปล่ะ"

เฉินลั่วโบกมือ ก่อนที่ร่างของเขาจะหายไปจากจุดเดิมในพริบตา

เวลาผ่านไปพักใหญ่ หลังจากเฉินลั่วหายตัวไปจากสายตา พวกคนที่เหลือก็พากันถอนหายใจอย่างโล่งอก

ร่างกายที่ตึงเครียดของพวกเขาค่อยๆ ผ่อนคลายลง

จะโทษพวกเขาก็ไม่ได้ เพราะฉากฆาตกรรมอันโหดเหี้ยมที่เฉินลั่วก่อขึ้นนั้น ราวกับนรกบนดินโดยแท้

หลังจากเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับตาของตัวเอง ภาพลักษณ์ของเฉินลั่วในสายตาพวกเขาก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

พวกเขาอาจไม่ทันสังเกตว่าตัวเองกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ในใจของพวกเขาตอนนี้ เฉินลั่วกลายเป็นบุคคลที่น่าเกรงขามยิ่งกว่าคาร์ซอน

และบางคนถึงกับคิดว่า เขาอาจอยู่ในระดับเดียวกับดีคอน!

ไม่มีอะไรที่แสดงถึงพลังอำนาจได้ดีไปกว่าการสังหารหมู่!

คาร์ซอนมองไปที่พวกลูกน้องที่ยังยืนอึ้งไม่หาย ก่อนจะขมวดคิ้วและตะโกนออกมา

"ยังมัวยืนงงอะไรกันอยู่!? รีบทำงานได้แล้ว! อย่าปล่อยให้เฉินลั่วต้องรอนาน!"

เสียงตะโกนของเขาทำให้ทุกคนสะดุ้งและตื่นจากภวังค์ พวกเขารีบขยับตัวและเริ่มจัดการงานของตัวเองทันที

ขณะที่คาร์ซอนเดินไปยังร่างของเคนที่ยังคงนั่งนิ่ง ไม่มีแม้แต่ความคิดที่จะขัดขืน เขาคว้าตัวเคนขึ้นมาแล้วพาออกจากโรงงานไป

หลังจากนั้น เหล่าลูกน้องก็ช่วยกันเทน้ำมันเชื้อเพลิงราดไปทั่วทั้งโรงงาน

และเมื่อทุกอย่างพร้อม...

ไฟก็ถูกจุดขึ้น!

เปลวเพลิงพวยพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้า โรงงานทั้งหลังถูกเปลวไฟกลืนกิน แสงสีส้มแดงลุกโชน ส่องสว่างไปทั่วพื้นที่โดยรอบ

หากมองจากท้องฟ้า มันดูราวกับกองไฟขนาดมหึมาที่กำลังลุกโชนกลางความมืด

โชคดีที่โรงงานตั้งอยู่ชานเมือง ห่างไกลจากผู้คน จึงไม่มีใครเข้ามาสังเกตเห็นสิ่งที่เกิดขึ้น

และเมื่อเวลาผ่านไป…

เปลวเพลิงเผาผลาญโรงงานต่อเนื่องตลอดทั้งคืน

จนกระทั่งรุ่งเช้า

เมื่อไฟดับลง โรงงานแห่งนี้ก็กลายเป็น เศษซากที่ถูกเผาทำลายจนหมดสิ้น

ไม่มีหลักฐานใดๆ หลงเหลืออยู่

ไม่มีร่องรอยของเฉินลั่วและพวกเขาอีกต่อไป

......

หลังจากกลับถึงบ้าน เฉินลั่วอาบน้ำล้างตัวอย่างง่ายๆ

แต่ทันทีที่เขาก้าวออกจากห้องน้ำ

ติ๊ง!

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น

"การเลือกเสร็จสมบูรณ์ กำลังมอบรางวัล!"

"ต้องการรับ 'จอกโลหิต' หรือไม่?"

เมื่อรู้ว่าคาร์ซอนได้กำจัดศัตรูคนสุดท้ายเรียบร้อยแล้ว เฉินลั่วยิ้มออกมาเล็กน้อยก่อนจะตอบกลับโดยไม่ลังเล

"รับ!"

ทันทีที่พูดจบ

ฟึ่บ!

ถ้วยทองคำโบราณที่ดูสง่างามและลึกลับ ปรากฏขึ้นกลางอากาศก่อนจะร่วงลงสู่อุ้งมือของเขา

เฉินลั่วหยิบจอกขึ้นมาพิจารณาอย่างละเอียดด้วยความอยากรู้อยากเห็น

"ระบบ จอกโลหิตนี้มีความสามารถอะไรบ้าง?"

"แจ้งเตือน: เจ้าของสามารถหยดเลือดของตนลงในจอก เพื่อให้จอกยอมรับและเผยความสามารถทั้งหมด!"

เมื่อเข้าใจ เฉินลั่วก็ไม่ลังเล

เขายกมือขึ้น ปลายนิ้วแหลมคมของเขาแหวกผิวหนังบนฝ่ามือออก

เลือดสีแดงเข้มค่อยๆ หยดลงไปในจอก

"ฟึ่บ!"

ทันทีที่เลือดสัมผัสจอกโลหิต พลังงานสีเลือดก็เปล่งประกายออกมา

เสี้ยววินาทีต่อมา แสงสีเลือดพุ่งตรงเข้าสู่สมองของเฉินลั่ว!

"โฮกกกกก!!!"

แรงกระแทกทางจิตสำนึกส่งผลให้เฉินลั่วตัวสั่นไปชั่วขณะ

ภาพความทรงจำเกี่ยวกับจอกโลหิตและความสามารถของมันหลั่งไหลเข้าสู่จิตใจของเขา

เมื่อดวงตาของเขากลับมาเป็นปกติ เฉินลั่วก้มมองจอกในมือด้วยประกายตาเข้าใจแจ่มแจ้ง

ตอนนี้เขารู้แล้วว่า... จอกโลหิตคืออะไร!

จอกโลหิตเป็น สมบัติล้ำค่าของเผ่าพันธุ์แวมไพร์ และไม่ได้มาจากโลกนี้

ในโลกต้นกำเนิดของมัน เผ่าพันธุ์แวมไพร์แบ่งออกเป็น 13 ตระกูลหลัก

พลังและสถานะของพวกเขาถูกกำหนดโดยความบริสุทธิ์ของสายเลือด แบ่งเป็นระดับต่างๆ ดังนี้:

บารอน,ไวส์เคานต์,เคานต์,มาร์ควิส,ดยุก

เจ้าชายแห่งเผ่าพันธุ์ (สูงสุดในลำดับทั่วไป)

และนอกเหนือจากระดับเจ้าชาย ยังมีระดับที่สูงกว่านั้นอีก:

แวมไพร์รุ่นที่สาม (ต้นกำเนิดของ 13 ตระกูลหลัก)

แวมไพร์รุ่นที่สอง (ทรงพลังที่สุดรองจากต้นกำเนิด)

ต้นกำเนิดของแวมไพร์ทั้งหมด - "เคน" (Cain) (บรรพบุรุษของแวมไพร์ทั้งมวล!)

จอกโลหิต เป็นสมบัติที่ถูกสร้างขึ้นโดยแวมไพร์รุ่นที่สาม และถูกส่งต่อจากรุ่นสู่รุ่นโดยแต่ละตระกูล

พลังของมัน ทรงอานุภาพจนสามารถทำให้ทั้งโลกสั่นสะเทือน

เฉินลั่วพิจารณาความสามารถของมันแล้วก็อดรู้สึกตกตะลึงไม่ได้

จอกโลหิตมีสองความสามารถหลัก

1. น้ำพุแห่งเลือด (Fountain of Blood)

หากวางจอกโลหิตลงในน้ำสะอาด หรือแม้แต่ของเหลวใดๆ จอกจะค่อยๆ เปลี่ยนของเหลวนั้นเป็นเลือด!

หากเขานำจอกนี้ไปจุ่มในมหาสมุทร และให้เวลามันมากพอ มันสามารถเปลี่ยนมหาสมุทรทั้งผืนให้กลายเป็นทะเลเลือดได้!

ผลลัพธ์: เฉินลั่วไม่จำเป็นต้องซื้อเลือดสำเร็จรูปอีกต่อไป และไม่ต้องไปดูดเลือดมนุษย์ด้วย!

แค่ขวดน้ำแร่สองขวดก็เพียงพอสำหรับเลี้ยงร่างกายของเขาได้ทั้งวัน!

2. งานเลี้ยงเลือด (Blood Feast)

หากหยดเลือดของเป้าหมายลงในจอก โลหิตที่ไหลเวียนภายในจอกจะเปลี่ยนไป

เมื่อดื่มโลหิตนั้น เฉินลั่วจะสามารถ "ยืม" ความสามารถของเป้าหมายได้ชั่วคราว!

แต่ที่น่ากลัวกว่านั้น…

หากฆ่าเป้าหมายและนำจอกโลหิตไปแช่ในเลือดทั้งหมดของเป้าหมาย

โลหิตจะถูกดูดซับจนหมด และสร้างเป็น "เลือดพิเศษ" หนึ่งถ้วย

เมื่อดื่มมัน เฉินลั่วจะได้รับพลังของเป้าหมายไปแบบถาวร!

เมื่อรับรู้ถึงพลังนี้ ดวงตาของเฉินลั่วเปล่งประกายขึ้นทันที!

บนใบหน้าของเขาปรากฏรอยยิ้มที่ควบคุมไม่อยู่

"ความสามารถนี้มาได้จังหวะพอดีจริงๆ..."

ก่อนหน้านี้ เขายังคิดอยู่เลยว่า จะทำยังไงดีให้แวมไพร์สามารถต้านแสงแดดได้

แต่ตอนนี้เขามีคำตอบแล้ว!

หากเขาสามารถใช้จอกโลหิตเพื่อดึงพลังของ เบลด ออกมา…

เขาจะสามารถกลายเป็นแวมไพร์ที่สมบูรณ์แบบได้!

แม้ว่าเฉินลั่วจะชื่นชมเบลดในฐานะนักล่าแวมไพร์

แต่ถ้าหากไม่มีทางเลือกอื่น เขาคงต้องกล่าวคำขอโทษ…

แล้วเปลี่ยนเบลดให้กลายเป็นวัตถุดิบของจอกโลหิตแทน!

แผนการมากมายผุดขึ้นในหัวของเขาขณะที่เขาหมุนจอกโลหิตไปมาในมือ

ณ ตอนนี้ ในใจของเฉินลั่วเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวัง…!