ตอนที่ 61 กระสุนวงจักร!
ตอนที่ 61 กระสุนวงจักร!
มิสึกิดึงชูริเคนยักษ์อีกอันออกมา ซึ่งมีขนาดเท่าอันก่อนหน้า แล้วเหวี่ยงมันไปยังทั้งสามคน
อิรุกะตอบสนองทันที “คู่ต่อสู้ของนายน่ะ คือฉัน!”
แต่ก่อนที่อิรุกะจะได้ขยับ มาโกโตะก็พุ่งตัวออกไปก่อน
“นายพูดถูก มิสึกิ! ฉันไม่มีเวลามาเล่นกับนายอีกแล้ว!”
อิรุกะตกตะลึงกับการกระทำของเขาและตะโกนด้วยสีหน้ากังวล
“มาโกโตะ หยุดนะ! นายทำอะไรอยู่?!”
ในสายตาของเขา มาโกโตะเป็นอัจฉริยะอย่างไม่ต้องสงสัย แต่ไม่มีทางที่เด็กวัยเดียวกับเขาจะต่อกรกับจูนินได้ การกระทำของมาโกโตะดูเหมือนเป็นการหาเรื่องตายเสียมากกว่า
ในขณะเดียวกัน ซารุโทบิที่กำลังเฝ้าดูสถานการณ์ทั้งหมดผ่านลูกแก้วคริสตัลก็สัมผัสได้ถึงอันตราย เมื่อเห็นมาโกโตะพุ่งเข้าใส่มิสึกิ
มาโกโตะเป็นนินจาจากชนชั้นพลเรือน และได้รับการยอมรับว่าเป็นอัจฉริยะที่โรงเรียน เขาจะต้องกลายเป็นนินจาที่ยอดเยี่ยมในอนาคตแน่
มันจะเป็นการสูญเสียครั้งใหญ่ หากเขาต้องมาตายด้วยน้ำมือของมิสึกิตอนนี้ ที่สำคัญที่สุดคือ นารูโตะยังอยู่ในเหตุการณ์ และเขาไม่สามารถปล่อยให้มีอันตรายใดๆ เกิดขึ้นกับนารูโตะได้
ด้วยความคิดเหล่านี้ ฮิรุเซ็นจึงรีบวิ่งออกจากสำนักงานโฮคาเงะ มุ่งหน้าสู่ที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็วที่สุด
เมื่อมิสึกิเห็นมาโกโตะพุ่งเข้ามา เขาก็รู้สึกเหมือนถูกดูแคลนอย่างแรง “นายกล้าดียังไงถึงมาดูถูกฉันแบบนี้?!”
พร้อมกับคำพูดนั้น มิสึกิก็ฟาดชูริเคนยักษ์ไปทางมาโกโตะ
“ไม่ใช่หรอก จริงๆ แล้วมันตรงกันข้ามต่างหาก” มาโกโตะตอบกลับอย่างสงบ
ทันใดนั้น ลูกบอลจักระก็เริ่มก่อตัวขึ้นในฝ่ามือของเขา และในขณะที่ชูริเคนใกล้จะปะทะเขา มาโกโตะก็ยื่นมือออกไปพลางตะโกน “กระสุนวงจักร!!”
เสียงหวีดแหลมกึกก้องไปทั่วอากาศ
[เซ็นจู ฮาชิรามะ: นั่นมันกระสุนวงจักรเหรอ? คาถาที่รุ่นสี่เป็นคนสร้าง?]
[เซ็นจู โทบิรามะ: รุ่นสี่ คาถากระสุนวงจักรนี่น่าสนใจมาก! เจ้าเล่นสร้างคาถาพื้นฐานโดยไม่ใช้การประสานอินได้เลยงั้นเหรอ!?]
[อุจิฮะ มาดาระ: ทำไมมันดูคุ้นๆ เหมือน... เหมือนกับ... เดี๋ยว! ข้านึกออกแล้ว! มันคล้ายกับลูกพลังสัตว์หาง!]
[นามิคาเสะ มินาโตะ: ถูกต้อง! ฉันได้แรงบันดาลใจจากลูกพลังสัตว์หาง และสร้างคาถานี้ตามหลักการเดียวกัน!]
[เซ็นจู โทบิรามะ: รุ่นสี่ เจ้าช่างอัจฉริยะจริงๆ เหมือนข้าเลย]
[ฮิวงะ ฮิซาชิ: ไม่ผิดหวังเลยจริงๆ มินาโตะ]
[เซ็นจู ฮาชิรามะ: แต่ดูเหมือนพลังจะยังเบาไปนิดนะ ไม่อลังเท่าลูกพลังสัตว์หางเลย]
[ฮิวงะ ฮิซาชิ: อันนี้ยังเรียกว่าเบาเหรอ? คาถานี้สามารถทำลายต้นไม้ได้สบายๆ เลยนะ]
[เซ็นจู ฮาชิรามะ: งั้นเหรอ? รุ่นสี่ งั้นเดี๋ยวเราลองแข่งกันดูไหม?]
[เซ็นจู โทบิรามะ: หุบปากเถอะ พี่ชาย คิดว่ามีต้นไม้ต้นไหนจะแข็งได้เท่าต้นไม้ที่เจ้าสร้างด้วยคาถาไม้งั้นเหรอ?]
[อุจิฮะ มาดาระ: บอกตามตรง มันไม่ได้ทรงพลังขนาดนั้น ยังห่างชั้นจากคาถาที่โทบิรามะสร้างไว้มาก]
[นามิคาเสะ มินาโตะ: แน่นอน ฉันยังเปรียบกับท่านรุ่นสองไม่ได้หรอก ในเรื่องการสร้างคาถาใหม่]
ปังงงง!!!
กระสุนวงจักรและชูริเคนยักษ์ปะทะกันด้วยเสียงดังสนั่น
ชั่วขณะหนึ่ง เสียงโลหะแตกกระจายดังก้องในอากาศ ชูริเคนยักษ์ของมิสึกิไม่สามารถต้านทานกระสุนวงจักรได้เลย มันแตกกระจายออกทันที
มาโกโตะฉวยโอกาสนั้นยกมือขึ้น พร้อมกับกระสุนวงจักรในมือ กดมันลงตรงหน้าท้องของมิสึกิโดยตรง เสียงกรีดร้องดังลั่นก่อนที่มิสึกิจะถูกส่งตัวลอยกระเด็น ทะลุต้นไม้ใหญ่หลายต้นไป
ขากรรไกรของอิรุกะตกค้าง เขากำลังพยายามประมวลผลในหัวถึงสิ่งที่เขาเพิ่งเห็น
‘กระสุนวงจักร… มาโกโตะทำได้ยังไง?!’
ดวงตาของนารูโตะเป็นประกายเมื่อเห็นกระสุนวงจักรของมาโกโตะ “นี่คือคาถาที่มาโกโตะบอกให้เราฝึกใช่ไหม? มันสุดยอดไปเลย!”
นารูโตะจ้องหน้าไปที่มาโกโตะ แล้วหันไปดูร่างของมิสึกิที่ปางตาย เขาคิดว่ากระสุนวงจักรดูเท่มาก และตั้งใจไว้ในใจว่าจะต้องฝึกคาถานี้ให้ได้
ร่างของมิสึกิที่นอนอยู่บนพื้นพยายามเงยหน้าขึ้น เขาชี้นิ้วสั่นเทาไปที่มาโกโตะ
“สัตว์...ประหลาด...” แต่ก่อนที่เขาจะพูดจบ เขาก็หมดสติไป
“มาโกโตะ! คาถาที่นายใช้เมื่อครู่คือกระสุนวงจักรของโฮคาเงะรุ่นที่สี่ใช่ไหม? ฉันไม่เคยนึกเลยว่าจะได้เห็นใครใช้คาถานี้ได้! มันเหลือเชื่อจริงๆ!” อิรุกะเริ่มตั้งสติได้ แต่สีหน้าเขายังคงเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
[เซ็นจู ฮาชิรามะ: ดูเหมือนว่าโฮคาเงะรุ่นสี่จะเป็นที่นับถือในหมู่บ้านนะ อิรุกะดูจะเคารพเขามาก!]
[อิโตะ มาโกโตะ: มันก็แน่นอนอยู่แล้ว รุ่นสี่สละชีวิตเพื่อปกป้องหมู่บ้าน! เขาคือฮีโร่ที่ผนึกจิ้งจอกเก้าหาง ประชาชนเคารพเขามาก แต่กลับไม่ให้ค่าอะไรกับนารูโตะเลย]
[นามิคาเสะ มินาโตะ: เฮ้อ... แล้วฉันจะช่วยหมู่บ้านไว้ทำไมกัน หากลูกชายของฉันต้องถูกปฏิบัติแบบนี้?]
[เซ็นจู ฮาชิรามะ: …….]
——————————
ในขณะนั้น สีหน้าของอิรุกะเต็มไปด้วยความอยากรู้ ความตกใจ ความงุนงง และอารมณ์อีกนับสิบอย่าง “มาโกโตะ! คาถาที่นายทำเมื่อกี้! ใครสอนนายมา? หรือว่าโฮคาเงะรุ่นที่สามสอนนาย?!”
มาโกโตะพยายามห้ามตัวเองไม่ให้กลอกตา
อิรุกะพูดอะไรออกมาน่ะ? ซารุโทบิสอนอะไรเขากัน?
ซารุโทบิเพิ่งจะมารู้จักเขาหลังจากที่เขาเอาชนะซาสึเกะได้ และเริ่มล้างสมองเขาด้วยเจตจำนงแห่งไฟอย่างหนัก แต่เขาไม่เคยสอนอะไรที่เป็นประโยชน์จริงๆ เลย
ก่อนที่มาโกโตะจะได้ตอบ นารูโตะก็เดินเข้ามาด้วยใบหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉา
“อาจารย์อิรุกะ มาโกโตะเรียนคาถานั้นมาจากม้วนคาถาต้องห้าม! เขายังบอกให้ผมฝึกด้วย แต่มันยากมากเลย!”
อิรุกะถึงกับพูดไม่ออกอีกครั้ง เมื่อได้ยินคำนั้นจากนารูโตะ เขาถูกทำให้ช็อกมากกว่าหนึ่งปีรวมกันเสียอีกในช่วงไม่กี่นาทีที่ผ่านมา
นารูโตะรู้สึกหงุดหงิดอยู่บ้าง ‘มาโกโตะสามารถใช้คาถาได้แล้ว แต่เรายังจำไม่ได้เลยด้วยซ้ำ’
‘แต่ว่า...ยังไงเราก็จะไม่ยอมแพ้เด็ดขาด!’