ตอนที่ 1 กลุ่มแชทโคโนฮะ!
ตอนที่ 1 กลุ่มแชทโคโนฮะ!
ในห้องเล็กๆ ห้องหนึ่ง เด็กชายที่ดูเหมือนจะอายุราวสิบปีค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างช้าๆ
"ที่นี่ที่ไหนกัน?"
"ที่นี่คือที่ไหนกันแน่?" เขากวาดสายตาไปรอบๆ ก็พบว่าทุกสิ่งทุกอย่างแตกต่างจากห้องนอนเดิมของเขา
"หัวของฉันมันวุ่นวายไปหมด! ไม่สิ มันรู้สึกเหมือนสมองจะระเบิดออกมาให้ได้!"
แล้วราวกับว่าสติกลับคืนมา ใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
"ฉันคือ อิโตะ มาโกโตะ..?"
"โคโนฮะ?...โฮคาเงะ?...แล้วก็เด็กปีศาจจิ้งจอก?" ดวงตาของ อิโตะ มาโกโตะเบิกกว้างด้วยความตกใจ
"นี่มันแกล้งกันเล่นหรือเปล่า? แล้วสิ่งแปลกๆ ในหัวฉันนี่มันอะไรกัน?"
"บ้าชิบ! ทำไมร่างถึงเล็กลงแบบนี้?! หรือว่าฉันถูกส่งข้ามโลกจริงๆ? แล้วมาอยู่ในโลกของนารูโตะ?!"
เขามองดูมือและเท้าของตนเองด้วยความตกตะลึง
"ไร้สาระชะมัด! ทุกคนรู้ว่าพวกที่ถูกส่งข้ามโลกมักจะตายกระทันหันหรือประสบอุบัติเหตุอะไรสักอย่าง! แต่ฉันน่ะไม่ได้ทำอะไรเลย! แค่นอนแล้วตื่นมาก็เป็นแบบนี้?"
"ที่สำคัญก็คือ...ฉันถูกส่งมาอยู่ในโลกของนารูโตะจริงๆ"
ทันใดนั้น ความเจ็บแปลบแล่นผ่านศีรษะของเขา และความทรงจำจำนวนมหาศาลก็ถาโถมเข้ามาในสมอง
——————————
ไม่ต้องสงสัยเลย เขาถูกส่งข้ามโลกจากโลกมนุษย์มายังโลกของนารูโตะจริงๆ
ร่างที่เขาครอบครองอยู่นี้คือเด็กชายที่ชื่อว่า อิโตะ มาโกโตะ
และพูดกันตามตรง...ชื่อโคตรจะเท่เลยว่ะ!
เขามีเงิน มีบ้าน ไม่มีพ่อแม่ และเป็นคนธรรมดาสุดๆ ที่ไม่มีบทพูดแม้แต่บรรทัดเดียวในต้นฉบับ!
แต่นี่มันคือโลกของนารูโตะนะ
สิ่งใดล่ะที่เป็นตัวกำหนดชะตากรรมในโลกนี้?
ความมั่งคั่ง? เปล่าเลย
พลังต่างหากที่เป็นตัวกำหนด! และสายเลือดก็คือทุกสิ่งทุกอย่าง!
มรดกจากตระกูลที่แข็งแกร่งเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด
แต่เขากลับมีนามสกุลว่า " อิโตะ" ไม่ใช่อุซึมากิ ไม่ใช่เซ็นจู ไม่ใช่อุจิฮะ!
พูดง่ายๆ ก็คือเขาเป็นแค่พลเรือนธรรมดาที่ไม่มีสายเลือดพิเศษใดๆ ไม่มีสัตว์หางผนึกอยู่ในร่างกาย และก็ไม่ใช่ร่างอวตารของมนุษย์ต่างดาวผิวขาวบ้าๆ บอๆ ด้วย
พ่อแม่ของเขาเป็นแค่นินจาธรรมดาแห่งโคโนฮะที่เสียชีวิตระหว่างภารกิจ เหลือเพียงมรดกเล็กน้อยให้เขาดำรงชีวิตอยู่
ที่สำคัญที่สุด...ร่างนี้ดูเหมือนจะไม่มีพรสวรรค์ในด้านการเรียนคาถานินจาเลยแม้แต่น้อย
แม้แต่ในโรงเรียนฝึกนินจา เขาก็เป็นแค่นักเรียนธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น
"นี่มันลำบากแล้วสิ แบบนี้มันไม่ใช่แค่เริ่มจากศูนย์ แต่ติดลบเลยล่ะ!"
"ฉันจะล้มเหลวอย่างสิ้นเชิงงั้นเหรอ..?" อยู่ๆ เขาก็รู้สึกหมดหวังขึ้นมา
ด้วยความหุนหันพลันแล่น เขาดึงกางเกงลงแล้วมองดู "โอเค อย่างน้อยน้องชายฉันก็ยังยิ่งใหญ่เหมือนเคย!"
"ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเมื่อกี้รู้สึกหนักๆ! ที่แท้เจ้าหนูนี่แหละที่มีพรสวรรค์ตัวจริง!"
แม้จะปลอบใจตัวเองได้เล็กน้อย แต่ความสิ้นหวังก็ยังครอบงำอยู่ดี
เขาเคยหลงใหลในนารูโตะมาก และเหมือนกับคนอื่นๆ เขาเคยฝันอยากเข้าไปในโลกนั้นจริงๆ
ในจินตนาการ เขาจะมีฮินาตะอยู่ในอ้อมแขนซ้าย และอินโนะในอ้อมแขนขวา พร้อมทั้งฟื้นฟูตระกูลเซ็นจูให้ยิ่งใหญ่อีกครั้ง
หรือแม้แต่...ไปพิชิตเทพกระต่ายอย่างโอซึซึกิ คางูยะเล่นๆ ซะด้วยซ้ำ!
แต่ตอนนี้...ดูเหมือนว่าเขาจะไม่มีคุณสมบัติแม้แต่จะฝันถึงมัน
ไม่มีตระกูลสูงส่ง ไม่มีสายเลือด ไม่มีวิชาเนตร
ในโลกที่ผู้คนตายกันทุกวินาที แค่การเอาตัวรอดก็แทบจะเป็นไปไม่ได้
ในขณะที่เขากำลังจมอยู่กับความหดหู่ เสียงหวานใสก็ดังขึ้นในหัวของเขาอย่างกะทันหัน
[ขอแสดงความยินดี ท่านได้ปลุกกลุ่มแชทโคโนฮะสำเร็จ และได้รับแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้ากลุ่ม!]
กลุ่มแชทงั้นหรือ? แล้วมันมีประโยชน์อะไร? เอาไว้คุยกันเล่นๆ รึไง?
แต่แววตาของเขาก็เริ่มมีความหวังขึ้นมาเล็กน้อย
[ท่านสามารถสื่อสารกับสมาชิกกลุ่มได้ทุกที่ทุกเวลา!]
[ท่านมีสิทธิ์ตัดสินใจว่าสมาชิกจะสามารถสังเกตโลกภายนอกได้หรือไม่!]
[ด้วยความยินยอมของสมาชิก หัวหน้ากลุ่มสามารถสืบทอดสายเลือด ประสบการณ์การต่อสู้ คาถานินจา จักระ และอื่นๆ ได้...]
พอได้ยินถึงตรงนี้ ทั้งร่างของ อิโตะ มาโกโตะก็แข็งทื่อ หัวใจเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ "เวรเอ๊ย!!"
กลุ่มแชทนี่มันบ้าไปแล้ว มันสามารถทำให้เขาสืบทอดสายเลือด ประสบการณ์การต่อสู้ คาถานินจา จักระ ได้อย่างสมบูรณ์แบบเลยงั้นเหรอ?!
ในวินาทีนั้น เหมือนเขาถูกฉีดอะดรีนาลีนเข้าเส้นเลือด!
"เร็วเข้า เปิดกลุ่มแชทเลย!"
[กำลังเปิดกลุ่มแชท...]
[กำลังรับสมัครสมาชิกกลุ่มโคโนฮะ...]
[รับสมัครสำเร็จ!]
อินเทอร์เฟซแชทสุดล้ำยุคปรากฏขึ้นในหัวของเขา
ทันทีที่เข้าไปในกลุ่มแชท เขารีบเช็ครายชื่อสมาชิกทันที
เพราะต่อให้กลุ่มแชทจะโกงแค่ไหน ถ้าสมาชิกมันห่วยแตกหมดก็ไร้ประโยชน์อยู่ดี
ถ้าทั้งกลุ่มมีแต่ตัวประกอบไร้ประโยชน์ แล้วจะเอาไว้คุยเรื่องดินฟ้าอากาศรึไง?
แต่สิ่งที่เขาเห็นกลับทำให้เขาอ้าปากค้าง
รายชื่อในกลุ่มมันบ้าชัดๆ!
[เซ็นจู ฮาชิรามะ]
[เซ็นจู โทบิรามะ]
[อุจิฮะ มาดาระ]
[อุจิฮะ อิซึนะ]
สองคู่พี่น้อง
ไม่สิ...สองตำนานพี่น้องต่างหาก! นี่มันแจ็คพอตชัดๆ!
แค่สี่คนนี้ กลุ่มทั้งกลุ่มก็ขึ้นสู่ระดับเทพเจ้าทันที
พวกเขาคือสุดยอดของสุดยอดในโลกนินจา โดยเฉพาะเซ็นจู ฮาชิรามะ กับอุจิฮะ มาดาระ สองอสูรร้ายที่สามารถบดขยี้สี่มหาประเทศได้ด้วยตัวคนเดียว จุดไฟเผาป่า และเขย่าโลกด้วยพลังของพวกเขา
ถ้าเขาสามารถสืบทอดความสามารถของพวกเขาได้ทั้งหมดล่ะก็...เขาจะกลายเป็นผู้ไร้เทียมทานทันที!
เขาจะ...มี อะไร กับใครก็ได้ที่เขาต้องการ
เอ่อ...หมายถึง...เขาจะ "ทำ" อะไรก็ได้ที่เขาต้องการ...
ไม่สิ ยังฟังดูไม่ถูก...เอาเป็นว่า เขาจะไร้พ่าย! และนี่ยังไม่ใช่ส่วนที่ดีที่สุดด้วยซ้ำ
เพราะรายชื่อถัดไป...ยิ่งบ้ากว่าเดิม!
[อุซึมากิ มิโตะ]
[นามิคาเสะ มินาโตะ]
[อุซึมากิ คุชินะ]
[ฮาตาเกะ ซาคุโมะ]
[อุจิฮะ ฟุงาคุ]
[อุจิฮะ มิโคโตะ]
[ยูฮิ ชินคุ]
[ไมโตะ ได]
[ฮิวงะ ฮิซาชิ]
……
เมื่อ อิโตะ มาโกโตะเห็นรายชื่อทั้งหมด เขาแทบจะกรี๊ดออกมา "นี่มันบ้าชัดๆ!"
สมาชิกกลุ่มทุกคนเป็นสุดยอดของโคโนฮะทั้งนั้น ตำนานทุกคน
แต่มีสิ่งหนึ่งที่ทุกคนในกลุ่มมีเหมือนกัน...
ทุกคนตายไปแล้ว
ตอนนี้เองที่ อิโตะ มาโกโตะเข้าใจความจริง
กลุ่มแชทของเขารับสมัครแค่ผู้ที่ล่วงลับไปแล้วเท่านั้น
"ไม่แปลกใจเลยที่บอกว่าสมาชิกสามารถมองเห็นโลกภายนอกได้...ที่แท้พวกเขาอยู่ในแดนบริสุทธิ์นี่เอง"
แต่นั่นยิ่งเป็นผลดีต่อเขา
ถ้าเขาสามารถสืบทอดเทคนิคการต่อสู้ ประสบการณ์ และสายเลือดจากคนเหล่านี้ได้ เขาก็จะกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนินจา!
ร่างกายของเขาร้อนผ่าวด้วยความตื่นเต้น
ในตอนนั้นเอง กล่องข้อความใหม่ก็ปรากฏขึ้นในกลุ่มแชท
[กรุณาส่งข้อความเพื่อเปิดใช้งานกลุ่มแชท]
"ต้องส่งข้อความก่อนสินะ? ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมถึงเงียบขนาดนี้!" โดยไม่ลังเล เขารีบพิมพ์ข้อความแรกทันที
"โอเค ทุกคน! มามันส์กันหน่อยดีมั้ย?"
ในวินาทีนั้น วิญญาณที่หลับใหลอยู่ในแดนบริสุทธิ์... ก็ลืมตาขึ้นพร้อมกัน