บทที่ 24 มุ่งหน้าสู่สหรัฐอเมริกา

บทที่ 24 มุ่งหน้าสู่สหรัฐอเมริกา

สำหรับความกังวลของจอร์จ หวงเฟยหยางพูดเพียงประโยคเดียว

“บุคลากรที่มีความสามารถนั้นประเมินค่าไม่ได้!”

“ผมเข้าใจแล้วว่าต้องทำยังไง!”

เมื่อได้ยินคำพูดของหวงเฟยหยาง จอร์จก็เข้าใจความหมายของเขาทันที

หลังจากคุยกันอีกสองสามประโยค ทั้งสองคนก็วางสายไป

หวงเฟยหยางวางโทรศัพท์มือถือลง แววตาประหลาดใจฉายวูบขึ้นมา

หรือว่า?

หลังจากที่เขาเกิดใหม่ ดวงเรื่องคนจะพุ่งแรงขนาดนี้เลยเหรอ?

ตอนแรกก็หาผู้จัดการมืออาชีพดีๆ อย่างจอร์จได้!

เพื่อนของเขา ยังเป็นหัวหน้าโครงการทีมออกแบบชิปอีก!

ตอนนี้ ยังสามารถดึงตัวทีมออกแบบชิปมาได้ทั้งทีมอีก?

ให้ตายสิ ให้ตายสิ!

ข้างๆ กันนั้น ใบหน้างดงามราวกับน้ำแข็งของเฉินซีรั่วยังคงเรียบเฉยไม่ไหวติง

เธอรู้เรื่องที่หวงเฟยหยางมีบริษัทสามแห่งมานานแล้ว!

ส่วนหยางอี้อี้นั้นเบิกตากว้าง

“พี่เฟยหยาง พี่เปิดบริษัทเหรอ?”

หยางอี้อี้กะพริบตาปริบๆ อดไม่ได้ที่จะถามด้วยความอยากรู้

“ใช่แล้ว!”

หวงเฟยหยางพยักหน้าเบาๆ ไม่ได้มีความคิดที่จะปฏิเสธ

“พี่เก่งจัง!”

หยางอี้อี้มองหวงเฟยหยางด้วยความชื่นชม แต่ก็ไม่ได้ซักไซ้ไล่เลียงต่อ

เห็นได้ชัดว่าเธอไม่ได้สนใจว่าหวงเฟยหยางเปิดบริษัทอะไร

สิ่งที่เธอสนใจ มีเพียงตัวตนของหวงเฟยหยางเท่านั้น

แค่นั้นเอง!

โดยธรรมชาติแล้ว หวงเฟยหยางก็จะไม่พูดเรื่องเหล่านี้เช่นกัน

เพราะการเป็นฝ่ายพูดเรื่องพวกนี้เอง มันมีกลิ่นอายของการโอ้อวดอยู่หน่อยๆ

ช่วยไม่ได้ ก็ใครใช้ให้บริษัททั้งสามแห่งของเขารุ่งเรืองเร็วเกินไปล่ะ?

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง FY เทคโนโลยี!

จะบอกว่ามันเป็นบริษัทที่ร้อนแรงที่สุดในประเทศตอนนี้ก็ไม่เกินจริงเลย!

ด้วยโทรศัพท์มือถือสามรุ่น ก็สามารถกวาดตลาดโทรศัพท์มือถือทั่วทั้งจีนได้โดยตรง

แม้แต่ผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือรายใหญ่ ก็ทำได้แค่ยืนมองตาปริบๆ

ในความเป็นจริง เมื่อโทรศัพท์ X ได้รับความนิยมมากขึ้นเรื่อยๆ ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่มีของลอกเลียนแบบและของปลอมปรากฏขึ้น

เพียงแต่ว่า หลังจากที่แก๊งและบริษัทที่ยอมเสี่ยงภัยในแต่ละพื้นที่ถูกส่งเข้าคุกและถูกศาลสั่งปรับเป็นเงินมหาศาล ก็ไม่มีใครกล้าลองดีอีก

ตอนนี้แม้แต่คนโง่ก็เข้าใจแล้วว่า FY เทคโนโลยีนั้นหาเรื่องไม่ได้

เบื้องหลังของมัน ต้องมีผู้มีอิทธิพลคอยหนุนหลังอยู่แน่นอน!

หนทางทำเงินมีตั้งมากมาย ทำไมต้องไปหาเรื่องกับ FY เทคโนโลยีด้วยล่ะ?

...

เวลาผ่านไปวันแล้ววันเล่า โดยไม่รู้ตัยว ก็มาถึงวันที่ 1 กันยายนแล้ว

วันก่อนหน้านี้ การฝึกทหารใหม่ของมหาวิทยาลัยจิงหัวได้สิ้นสุดลงแล้ว

เมื่อเห็นว่าวันที่ 11 ใกล้เข้ามาทุกที ในใจของหวงเฟยหยางก็เริ่มตั้งตารอคอยอย่างมาก

ไม่รู้ว่าถึงตอนนั้น ตัวเองจะสามารถทำเงินได้อย่างบ้าคลั่งเท่าไหร่กันนะ?

หลายวันที่ผ่านมา FY เทคโนโลยีได้โอนเงินสองพันล้านหยวนออกนอกประเทศในนามของการลงทุนแล้ว

นั่นหมายความว่า FY เทคโนโลยีได้โอนเงินออกไปแล้วถึงสามพันล้านหยวน

แต่ถึงอย่างนั้น ในบัญชีของบริษัทก็ยังมีเงินทุนอยู่หลายพันล้าน

เพราะโทรศัพท์มือถือสามรุ่นของ FY เทคโนโลยีขายดีเป็นเทน้ำเทท่าจริงๆ

ยอดขายจำกัดทั่วประเทศในแต่ละวันอยู่ที่แสนกว่าเครื่อง!

และจนถึงตอนนี้ ยอดขายก็ยังคงที่เหมือนเดิม!

ก็เพราะเหตุนี้เอง ผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือรายใหญ่จึงนั่งไม่ติดแล้ว

พวกเขาต่างก็เริ่มทำสงครามราคา!

โทรศัพท์มือถือหลายรุ่นของพวกเขา เริ่มลดราคาเพื่อระบายสินค้า

การกระทำของพวกเขาก็ทำให้พวกเขาสามารถแย่งชิงส่วนแบ่งตลาดกลับคืนมาได้ไม่น้อย

เพราะอย่างไรเสีย ภาพลักษณ์ของแบรนด์ผู้ผลิตโทรศัพท์มือถือรายใหญ่ก็ยังคงอยู่

พวกเขามีลูกค้าประจำและลูกค้าเป้าหมายอยู่ไม่น้อย!

มิฉะนั้น ยอดขายของโทรศัพท์ X คงจะน่าทึ่งยิ่งกว่านี้!

สิ่งที่น่ากล่าวถึงคือ จอร์จได้หาตัวแทนจำหน่ายในตลาดต่างประเทศบางแห่งได้แล้ว

เอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ยุโรปและอเมริกา และประเทศโลกที่สามบางประเทศ!

ตอนเที่ยง หลังอาหารกลางวัน หวงเฟยหยาง เฉินซีรั่ว และหยางอี้อี้สามคนกำลังเดินเล่นอยู่ในมหาวิทยาลัย

“นายจะลาหยุดยาวเหรอ?”

เมื่อได้ยินคำพูดของหวงเฟยหยาง ทั้งเฉินซีรั่วและหยางอี้อี้ต่างก็เบิกตากว้าง

เจ้าหมอนี่ เพิ่งจะเปิดเทอม ก็จะลาหยุดยาวเป็นเดือนเลยเหรอ?

ล้อกันเล่นหรือเปล่า?

“ใช่แล้ว!”

หวงเฟยหยางพยักหน้าเบาๆ แล้วยิ้ม

“ฉันต้องไปสหรัฐอเมริกาสักพัก!”

จากนั้น เขาก็พูดขึ้นอีกประโยค

“!”

เมื่อได้ยินคำพูดของหวงเฟยหยาง สองสาวงามก็อดไม่ได้ที่จะมองหน้ากันไปมา

“ทำไม?”

เฉินซีรั่วถามขึ้นตามสัญชาตญาณ

“เรื่องงานของบริษัท!”

หวงเฟยหยางยักไหล่ ตอบอย่างคลุมเครือ

ส่วนใหญ่เป็นเพราะเป้าหมายที่แท้จริงของเขานั้น บอกไม่ได้จริงๆ

ปัญหาที่เกี่ยวข้องมันเยอะและน่ากลัวเกินไป!

ถ้าบอกว่าเขาจะไปชอร์ตเซลล์ดัชนีหุ้นสหรัฐฯ แล้วข่าวลือแพร่ออกไป คนอื่นจะคิดยังไง?

ถ้าทำไม่ดี เขาอาจจะกลายเป็นแพะรับบาป!

โดยธรรมชาติแล้ว เรื่องนี้จึงต้องเก็บไว้ในใจจนวันตาย

ในความเป็นจริง ทีมสามทีมที่หวงเฟยหยางจ้างไว้ล่วงหน้า จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่รู้ว่าเป้าหมายที่แท้จริงของหวงเฟยหยางคืออะไร

พวกเขาแค่กระจายตัวอยู่ในอังกฤษ สหรัฐอเมริกา และฮ่องกงสามแห่ง แค่บริหารเงินทุนของหวงเฟยหยาง ฟังคำสั่งของหวงเฟยหยาง และทำ “เงินค่าขนม” ที่แทบจะไม่มีนัยสำคัญ

และตอนนี้ ทั้งสามทีมก็ได้เริ่มบริหารบัญชีนับไม่ถ้วน กระจายเงินทุนออกไปแล้ว

ไม่ได้ดึงดูดความสนใจของใครเลย!

ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งสามทีมบริหารเงินทุนทีมละสองพันล้าน เฉลี่ยแล้วก็แค่ทีมละไม่กี่ร้อยล้าน

ไม่กี่ร้อยล้าน สำหรับตลาดการซื้อขายขนาดใหญ่สามแห่งแล้ว แทบจะไม่มีนัยสำคัญ

ไม่ต้องพูดถึงว่าเงินทุนที่แต่ละทีมบริหารนั้นกระจายตัวอย่างมาก

เมื่อได้ยินคำพูดของหวงเฟยหยาง เฉินซีรั่วและหยางอี้อี้ก็พยักหน้าอย่างไม่เต็มใจนัก

ช่วงเวลาที่ได้อยู่ด้วยกัน พวกเธอคุ้นเคยกับการมีหวงเฟยหยางอยู่ข้างๆ ไปแล้ว

เจ้าหมอนี่จากไปกะทันหัน พวกเธอก็ปรับตัวไม่ถูกเหมือนกัน

ในความเป็นจริง หวงเฟยหยางไม่ได้แค่พูดเล่นๆ

เย็นวันนั้น เขาก็ทำเรื่องลาหยุดเสร็จเรียบร้อยแล้ว

ไม่มากไม่น้อย พอดีหนึ่งเดือน

การลาหยุดของเขา เรียกได้ว่าราบรื่นอย่างยิ่ง

เพราะก่อนที่จะลาหยุด เขาได้โทรออกไปสายหนึ่ง

จากนั้น เขาก็เลือกที่จะคุยกับอธิการบดีโดยตรง

ส่วนทั้งสองคนพูดอะไรกันนั้น ก็มีแต่พวกเขาเองที่รู้

เมื่อถึงเวลากลางคืน หวงเฟยหยางก็นำทีมงานกลุ่มหนึ่งขึ้นเครื่องบินมุ่งหน้าสู่สหรัฐอเมริกา

บอดี้การ์ดแปดคน!

และทนายความอีกหลายคนที่เชี่ยวชาญกฎหมายของรัฐต่างๆ ในสหรัฐอเมริกา!

รวมกันแล้วมีคนเกือบ 20 คน

ทนายความเหล่านี้จ้างมาจากสำนักงานกฎหมาย

เพื่อการนี้ หวงเฟยหยางต้องจ่ายเงินไปหลายล้านดอลลาร์สหรัฐ

แต่ถึงอย่างนั้น หวงเฟยหยางก็ไม่รู้สึกเสียดายเลยแม้แต่น้อย

เพราะในใจของเขารู้ดีว่า ในสถานที่อย่างสหรัฐอเมริกา

มีเงินอย่างเดียวไม่พอ

ต้องมีทนายความ มีทนายความที่ดี

มีเพียงเท่านี้ ชีวิตถึงจะสุขสบายอย่างแท้จริง!

ใช้เงินนิดหน่อย เพื่อจัดการกับปัญหาที่อาจเกิดขึ้นในอนาคต ทำไมจะไม่ทำล่ะ?

ครั้งนี้ เป้าหมายในการเดินทางไปสหรัฐอเมริกาของเขาคือการทำเงิน

โดยธรรมชาติแล้ว เขาไม่ต้องการให้เวลาของเขาต้องเสียไปกับเรื่องไร้สาระ

ง่ายๆ แค่นั้นเอง!

ก่อนเครื่องบินจะขึ้น หวงเฟยหยางถึงได้โทรศัพท์ไปหาจอร์จ

เพื่อสั่งการแผนขั้นต่อไป!

“ครับ บอส!”

“ทุกอย่างพร้อมแล้ว!”

“ผมเข้าใจแล้วว่าต้องทำยังไง!”

“...”