บทที่ 1 เกิดใหม่กลายเป็นคุณชายเสเพลตัวพ่อ

บทที่ 1 เกิดใหม่กลายเป็นคุณชายเสเพลตัวพ่อ

เมืองหยางซื่อ ภายในห้องชุดสุดหรูของคฤหาสน์สามชั้นหลังใหญ่

เด็กหนุ่มหน้าตาดีในชุดลำลองสั่งตัดราคาแพง กำลังยืนจ้องกระจกเหม่อลอย ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

“เชี่ย?”

“มีเรื่องดีๆ แบบนี้ด้วยเหรอ?”

ผ่านไปครู่ใหญ่ ใบหน้าของเด็กหนุ่มก็ปรากฏรอยยิ้มประหลาดใจ

เด็กหนุ่มคนนี้ชื่อ หวงเฟยหยาง!

ฉันเกิดใหม่จริงๆ เหรอ?

ย้อนกลับมาในปี 2001?

ที่สำคัญกว่านั้น โลกนี้มันดันเป็นโลกที่คล้ายแต่ไม่เหมือนกับชาติก่อนของฉันเลย

อย่างอื่น แทบไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

การเปลี่ยนแปลงเพียงอย่างเดียว คือภูมิหลังครอบครัวของหวงเฟยหยาง

แล้วก็ตัวตนของเขา!

ชาติก่อน เขาเกิดในครอบครัวที่ค่อนข้างมีฐานะเท่านั้น

ต่อมาพอเรียนจบมหาวิทยาลัย ก็ทำงานในแวดวงการเงินมาตลอด

แต่ชาตินี้?

เขาดันพลิกผันกลายเป็นคุณชายเสเพลตัวพ่อไปซะได้?

ที่บ้านทั้งมีอำนาจทั้งมีอิทธิพลไม่ต้องพูดถึง!

ประเด็นคือ ฉันก็เป็นลูกคนเดียวเหมือนชาติก่อน

“เยี่ยมไปเลย!”

“สวรรค์ยังเมตตาฉันอยู่สินะ!”

พอได้สติ หวงเฟยหยางก็พึมพำออกมาด้วยรอยยิ้มกว้าง

คิดอยู่ครู่หนึ่ง หวงเฟยหยางก็นั่งลงที่โต๊ะริมหน้าต่าง

จากนั้น ก็เอื้อมมือไปเปิดลิ้นชักกลางออก

เมื่อเห็นธนบัตรใบละร้อยหยวนใหม่เอี่ยมเป็นปึกๆ อยู่ข้างใน มุมปากของหวงเฟยหยางก็กระตุกอย่างแรง

ในนี้ คงมีเป็นแสนเลยมั้ง?

ลองพลิกดูคร่าวๆ พอเปิดสมุดบัญชีดูเท่านั้นแหละ หวงเฟยหยางถึงกับพูดไม่ออก

สี่ล้านกว่า?

อ้าปากค้าง หวงเฟยหยางไม่รู้จะพูดอะไรดีเลย

ทันใดนั้น ในหัวของเขาก็นึกถึงคำพูดติดปากในโลกออนไลน์จากชาติก่อนขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว

ของบางอย่าง มันถูกกำหนดมาตั้งแต่เกิดแล้ว

ถ้ามีก็คือมี ถ้าไม่มี ชาติทั้งชาติก็ไม่มีทางมี!

เงินหลายล้าน?

เผลอๆ หลายคน ทั้งชีวิตก็อาจจะหาไม่ได้ด้วยซ้ำมั้ง?

แต่ตัวฉันที่เป็นแค่คุณชายเสเพล วันๆ เอาแต่กินดื่มเที่ยวเล่น กลับมีเงินเยอะขนาดนี้

ซี้ด!

ต้องรู้ไว้นะว่าในยุคนี้ บ้านจัดสรรในเมืองเอกอย่างหยางเฉิง ราคาแค่สองสามแสนต่อหลังเท่านั้นเอง

พูดถึงหวงเฟยหยาง ก็ต้องพูดถึงพ่อแม่ของเขาหน่อย

หรือจะพูดให้ถูกก็คือ ธุรกิจของครอบครัวเขา

หวงซื่อกรุ๊ป เป็นบริษัทเอกชนติดหนึ่งในสามอันดับแรกของเมืองหยางซื่อ

ธุรกิจของครอบครัวพวกเขา ส่วนใหญ่ทำเกี่ยวกับการค้า อสังหาริมทรัพย์ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ และการเงิน ซึ่งเป็นกลุ่มธุรกิจหลักๆ

โดยพื้นฐานแล้ว พ่อแม่ของหวงเฟยหยางยุ่งอยู่กับเรื่องธุรกิจมาโดยตลอด

ไม่มีเวลาให้หวงเฟยหยาง พวกเขาจึงเลือกที่จะชดเชยด้วยเงิน

และนี่ ก็ทำให้หวงเฟยหยาง “กลายเป็น” คุณชายเสเพลตัวพ่อไปโดยปริยาย

หวงเฟยหยางในวัยเพียง 18 ปี จึงกลายเป็นบุคคลที่มีชื่อเสียงฉาวโฉ่

หลังจากสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อสงบสติอารมณ์แล้ว หวงเฟยหยางก็ดูเวลาปัจจุบัน

6 มิถุนายน ปี 2001?

เก้าโมงเก้านาทีเก้าวินาที

หวงเฟยหยางลูบคาง พลางครุ่นคิด

เขากำลังคิดว่า ต่อไปตัวเองควรจะทำอะไรดี?

ยังคงกินดื่มเที่ยวเล่น ใช้ชีวิตเสเพลรอวันตายต่อไป?

นี่มันดูจะเสียโอกาสที่สวรรค์ประทานให้กับการเกิดใหม่ครั้งนี้ไปหน่อยนะ!

อีกอย่าง การใช้ชีวิตเสเพลรอวันตาย มันทำให้เขารู้สึกผิดต่อมโนธรรม!

“ปี 2001!”

พึมพำกับตัวเองจบ ดวงตาของหวงเฟยหยางก็เป็นประกายขึ้นมาทันที

ดูเหมือนว่า นี่จะเป็นยุคทองเลยนี่นา!

ปีนี้ BAT (Baidu, Alibaba, Tencent) เหมือนจะยังไม่ได้ผงาดขึ้นมาอย่างเป็นทางการสินะ?

ถึงขนาดมีข่าวลือว่า เพนกวิน (Tencent) เกือบจะถูกขายไปในราคาแค่ห้าแสนหยวนด้วยซ้ำ?

ถ้าฉันสามารถเข้าไปถือหุ้นในสามยักษ์ใหญ่นั่นได้ จะกลัวไม่ได้กำไรก้อนโตอีกเหรอ?

แค่คิด หวงเฟยหยางก็รู้สึกตื่นเต้นสุดๆ ในใจ

แล้วก็ เดือนกันยายน ตลาดหุ้นอเมริกาจะเกิดความผันผวนครั้งใหญ่

ถ้าหากฉันชอร์ตเซลล์ดัชนีหุ้นบางตัวไว้ล่วงหน้า ตราบใดที่ไม่ทำมากเกินไป ก็สามารถกอบโกยกำไรก้อนโตได้อย่างเงียบๆ ไม่ใช่หรือ?

แล้วก็ยังมี...

ในทันใดนั้น ความคิดมากมายก็ผุดขึ้นในหัวของหวงเฟยหยาง

เขาคิดถึงโอกาสนับไม่ถ้วน!

คิดไปคิดมา หวงเฟยหยางถึงกับน้ำลายไหลออกมานิดหน่อย

เช็ดน้ำลายเสร็จ หวงเฟยหยางถึงเพิ่งได้สติกลับมา

ในใจของเขา ก็พอจะมีแผนคร่าวๆ บ้างแล้ว

ยังไงซะ ตอนนี้เขาก็มีเงินทุนเริ่มต้นสี่ล้านกว่า เขาสามารถทำอะไรได้ตั้งหลายอย่าง

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง พ่อแม่ของเขาก็ไม่มีเวลามาสนใจเขา

บวกกับภูมิหลังครอบครัวของตัวเอง ประกอบกับความทรงจำจากการเกิดใหม่

นี่มันไม่ใช่แค่หนึ่งบวกหนึ่งเท่านั้นนะ!

หวงเฟยหยางมั่นใจว่า เงินในมือของเขาเหล่านี้ ใช้เวลาไม่นานก็จะเพิ่มขึ้นอย่างก้าวกระโดด

ในตอนนั้นเอง ทันใดนั้นโทรศัพท์มือถือของหวงเฟยหยางก็ดังขึ้น

“ฮัลโหล!”

“พี่หยาง คืนนี้ไปไทคูนกันไหม?”

“ฉันนัดสาวสวยไว้สองสามคนนะ!”

เสียงทะเล้นๆ ดังมาจากในโทรศัพท์

“แค่กๆ! ไม่ว่าง!”

ตะลึงไปครู่หนึ่ง หวงเฟยหยางก็พูดอย่างจริงจัง

ในตอนนี้ ในใจของเขาก็เหงื่อตกกีบ (หมายถึงตกใจมาก)

ไทคูน?

สาวสวยสองสามคน?

มันช่างสมกับภาพลักษณ์คุณชายเสเพลของตัวเองจริงๆ!

“ก็ได้!”

ปลายสายพูดอย่างผิดหวัง แล้วก็วางสายไป

หวงเฟยหยางส่ายหัวเบาๆ แล้วก็โยนเรื่องนี้ทิ้งไปจากหัว

สาวสวย?

เขาชอบแน่นอน!

แต่เงื่อนไขที่เขาจะชอบได้นั้น ต้องมีพื้นฐานทางความรู้สึกต่อกัน

แค่เพราะเงินของเขา มันจะมีความหมายอะไรล่ะ?

ห่างจากคฤหาสน์ของหวงเฟยหยางไปสิบกว่ากิโลเมตร ภายในคลับส่วนตัวแห่งหนึ่ง

ชายหนุ่มร่างกำยำท่าทางหยิ่งผยอง กำลังหัวเสียขว้างโทรศัพท์มือถือในมือลงบนโต๊ะตรงหน้า

“บ้าเอ๊ย!”

“หวงเฟยหยางมันมัวทำบ้าอะไรอยู่?”

ชายหนุ่มร่างกำยำดื่มเหล้าไปอึกหนึ่ง ใบหน้าเต็มไปด้วยความสงสัย

เดิมที วันนี้เขาตั้งใจจะวางกับดักหวงเฟยหยาง

แน่นอน!

เขาก็ไม่กล้าทำเกินไป แค่อยากจะหลอกเอาเงินหวงเฟยหยางนิดหน่อยเท่านั้น

ยังไงซะ เขาก็รู้ว่าคุณชายน้อยคนนี้ไม่ขาดเงิน

แต่เขาก็ไม่กล้าล่วงเกินหวงเฟยหยางจนถึงที่สุด

ภูมิหลังครอบครัวของอีกฝ่าย เขาไม่อาจจะไปยุ่งเกี่ยวได้

หรือพูดอีกอย่างก็คือ เขาไม่อยากตาย!

เพียงแต่ ไม่คาดคิดเลยว่า เขาจะถูกหวงเฟยหยางปฏิเสธ

“พี่ซางเปียว!”

“คุณชายหวงไม่มาเหรอ?”

“จะลองโทรหาเขาอีกทีไหม?”

รอบๆ หญิงสาวหน้าตาน่ารักหลายคนต่างก็มีสีหน้าผิดหวัง

เห็นได้ชัดว่า พวกเธอทุกคนอยากจะเกาะขาหวงเฟยหยาง

อยากจะไต่เต้าขึ้นไปเป็นหงส์ฟ้า!

“เขาบอกว่าไม่ว่าง!”

ชายหนุ่มร่างกำยำส่ายหัว พูดอย่างอารมณ์เสีย

“พวกเธอทั้งหมดกลับไปได้แล้ว!”

ชายหนุ่มร่างกำยำโบกมือ พูดอย่างไม่สบอารมณ์อีกครั้ง

“กลับก็กลับสิ! จะดุอะไรนักหนา?”

“นั่นสิ!”

“พวกเราไปแล้วนะ!”

“…”

หลังจากหญิงสาวหลายคนจากไป ชายหนุ่มร่างกำยำก็หยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้ง แล้วโทรออกไปเบอร์หนึ่ง

“ฮัลโหล!”

“เจ้านาย! หวงเฟยหยางไม่ได้มา!”

“ครับ! ผมทราบแล้ว! ผมจะหาโอกาสอีกครั้ง!”

“…”

…

ส่วนหวงเฟยหยางน่ะเหรอ?

ตอนนี้ เขากำลังยุ่งอยู่หน้าโต๊ะในห้องของตัวเอง

หวงเฟยหยางทั้งนึกย้อนความจำ ทั้งขีดๆ เขียนๆ เรื่องบางอย่างไปด้วย

เหตุการณ์สำคัญๆ ในปี 2001!

แล้วก็ เหตุการณ์สำคัญๆ ในช่วงเวลาหลังจากนั้นอีก!

เป้าหมายของเขาชัดเจนมาก นั่นคือการฉวยโอกาสกอบโกยเงินจากเรื่องราวเหล่านี้

เขาต้องการกอบโกยเงินอย่างบ้าคลั่ง เพื่อที่จะเป็นเจ้าพ่อแห่งวงการเงินทุน!

แล้วจากนั้น ก็จะกลายเป็นราชาแห่งทุนผู้อยู่เบื้องหลัง!