ตอนที่ 446 ท้องเสีย
ตอนที่ 446 ท้องเสีย
ถึงแม้ว่าวันนี้จะหาภาพวาดนั้นไม่เจอ แต่ก็พอจะมีเบาะแสอยู่บ้าง ให้แนวทางในการสืบสวนต่อไปในอนาคต
สุดท้าย หูเฟย ก็ยังคงเลือกตำรายาที่เซียนหมากรุกอยากได้เล่มนั้น และแลกกับเซียนหมากรุก หลังจากที่เซียนหมากรุกได้ตำราแล้ว ก็ขอบคุณซ้ำแล้วซ้ำเล่า แน่นอนว่าก็ไม่ลืมที่จะมอบตำราหมากและบันทึกให้ หูเฟย
“น้องชายหู ยินดีด้วยนะ ที่ได้ตำราหมากของเซียนหมากรุกมา” หง จื้อเซิ่ง มอง หูเฟย ด้วยความอิจฉาเล็กน้อย
“ฮ่าๆ~” หูเฟย หัวเราะเบาๆ ก็ยังคงเก็บตัวอยู่บ้าง ไม่ได้อวดเก่งมากนัก
หง จื้อเซิ่ง ล้อเลียนไปสองสามประโยค จู่ๆ ก็ทำหน้าจริงจังขึ้นมา เปลี่ยนเรื่องพูด “ได้ยินมาว่า อี๋ไป๋เฟิน ช่วงนี้ลำบากหน่อย”
“ดูเหมือนจะโดนกดดัน!” หง จื้อเซิ่ง เหลือบมองไปทาง หลี่ ซือสิง แวบหนึ่ง “เธอดูเหมือนจะเริ่มใช้เงินลงทุนเชิงกลยุทธ์ 50 ล้านที่ฉันให้ไปแล้ว เป็นยังไงบ้าง พอไหม?”
“ฉันรู้ดีนะว่า ไอ้เด็กหลี่ ซือสิง นั่นลงทุนไปกว่าร้อยล้าน นี่มันเป็นสงครามที่หนักหน่วงนะ!”
หง จื้อเซิ่ง ดูเหมือนจะสนใจ อี๋ไป๋เฟิน ของ หูเฟย มาก รู้เรื่องราวที่เกิดขึ้นล่าสุดเป็นอย่างดี
“เป็นยังไงบ้าง อยากให้ฉันช่วยไหม? ขอเพียงแค่เธอเอ่ยปาก ฉันสามารถลงทุนให้ได้ทันที”
หูเฟย มอง หง จื้อเซิ่ง แวบหนึ่ง อีกฝ่ายดูจะกระตือรือร้นเกินไปหน่อย
“โอ้ ท่านประธานหง ท่านเตรียมจะลงทุนเท่าไหร่ครับ?”
“อืม ลงทุนเพิ่มอีก 50 ล้าน”
“แล้วท่านต้องการอะไรครับ?” หูเฟย รู้ดีว่า หง จื้อเซิ่ง จิ้งจอกเฒ่าคนนี้ ต้องมีแผนการอะไรอยู่ในใจแน่นอน
แน่นอนว่า หง จื้อเซิ่ง ยิ้มแล้วพูดว่า “ไม่มากหรอก ขอหุ้น อี๋ไป๋เฟิน 50% ก็พอ”
“……” หูเฟย กลอกตา หง จื้อเซิ่ง ยังคงไม่ยอมแพ้จริงๆ!
“ท่านประธานหง ท่านดูถูกผมเกินไปหรือเปล่าครับ? ท่านไม่กลัวว่าเงินที่ลงทุนมาที่นี่ จะขาดทุนหมดเหรอครับ?”
หง จื้อเซิ่ง หัวเราะเสียงดัง “ฮ่าๆ ไม่เป็นไร ฉันเงินเยอะ เอาแต่ใจ”
เขายังคงสนใจ อี๋ไป๋เฟิน อยู่เสมอจริงๆ อี๋ไป๋เฟิน ดำเนินธุรกิจแบบเล็กๆ มาตลอด ไม่ได้ทำโฆษณาอะไรเลย จำนวนพนักงานในบริษัทไม่เพิ่มกลับลดลง
คนอื่นเปิดบริษัทมีแต่จะเพิ่มสิ่งต่างๆ ส่วน อี๋ไป๋เฟิน กลับเอาแต่ลดทอน หง จื้อเซิ่ง ก่อนหน้านี้รู้สึกว่า อี๋ไป๋เฟิน คงจะอยู่ได้ไม่นาน
แต่ใครจะไปคิดว่ากลับยิ่งทำยิ่งดี เขาจ้างผู้เชี่ยวชาญมาประเมินแล้ว อี๋ไป๋เฟิน เป็นบริษัทที่มีศักยภาพสูงมาก บริษัทเล็กแต่มีคุณภาพ รากฐานมั่นคง พัฒนาอย่างมั่นคงมีเสถียรภาพ
ถ้าเป็นแบบนี้ต่อไป ในอนาคตจะต้องเติบใหญ่แน่นอน ประกอบกับ หง จื้อเซิ่ง ชื่นชม หูเฟย มาก ก็เลยอยากจะกลับขึ้นเรือ อี๋ไป๋เฟิน อีกครั้งมาโดยตลอด
และ 50 ล้าน ก็ถือว่าเปิดราคามาสูงสุดแล้ว!
หูเฟย พิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็พูดว่า “ท่านประธานหง 50 ล้าน ไม่เอาหุ้น แต่ผมสามารถให้เงินปันผล 20% ในอีกสองปีข้างหน้าให้ท่านได้”
หูเฟย พูดเงื่อนไขจบ หนวดของ หง จื้อเซิ่ง แทบจะกระดกขึ้น
“ให้ตายเถอะ เธอนี่มันสงสารฉัน หรือว่ากำลังไล่ขอทานกันแน่?”
เมื่อเห็นท่าทีที่โกรธของ หง จื้อเซิ่ง หูเฟย จู่ๆ ก็โน้มตัวไปข้างหน้าแล้วพูดว่า:
“ท่านประธานหง ผมจะบอกอะไรท่านอย่างหนึ่ง”
“เรื่องอะไร?”
“ท่านรู้ไหมครับ? บิตคอยน์ตอนนี้ขึ้นไปถึง 9,000 ต่อเหรียญแล้ว”
?????
หง จื้อเซิ่ง ฟังจบ จู่ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีมีดเล่มหนึ่งแทงเข้ามาที่หัวใจของเขา
เขาจำได้ว่า ตอนที่เขาขายให้ หูเฟย เหมือนจะยังไม่ถึง 400 ต่อเหรียญเลยนะ
ตอนนี้...อยากจะบ้าตายจริงๆ!
………
เลขานุการของ หลี่ ซือสิง กำลังรายงานสถานการณ์อะไรบางอย่างกับเขาทางโทรศัพท์
หลังจากฟังจบ หลี่ ซือสิง ก็ขมวดคิ้วแน่น หันไปมอง หูเฟย จากไกลๆ
เขาได้รับข่าวว่า ผลิตภัณฑ์ที่คาดว่าจะเปิดตัวในวันจันทร์ถูก สวี่ ชิวจิ่น สั่งระงับ พวกเขาพบไวรัสคอมพิวเตอร์สายพันธุ์ใหม่ ผลิตภัณฑ์ใหม่ไม่สามารถป้องกันและกำจัดไวรัสชนิดนี้ได้
แผนกเทคนิคทำงานล่วงเวลาสุดสัปดาห์สองวันเพื่อแก้ไข แต่จนถึงตอนนี้ก็ยังไม่มีความคืบหน้า เลขานุการบอก หลี่ ซือสิง ว่า นี่เป็นไวรัสสายพันธุ์ใหม่ล่าสุด ไม่เคยเห็นมาก่อน
หลี่ ซือสิง หงุดหงิดมาก บริษัทของเขาที่เพิ่งก่อตั้งขึ้นมา และหลานอวี่ เตรียมจะยิงปืนใหญ่นัดแรก ผลก็คือติดขัด!
เลขานุการยังบอก หลี่ ซือสิง อีกว่า พวกเขาพบว่า ซอฟต์แวร์ของ อี๋ไป๋เฟิน ดูเหมือนจะสามารถสกัดกั้นไวรัสชนิดนี้ได้อย่างมีประสิทธิภาพ
คราวนี้ หลี่ ซือสิง ก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองทาง หูเฟย ในแววตามีประกายแห่งความคิด
เมื่อเห็น หูเฟย คุยกับ หง จื้อเซิ่ง เสร็จ หลี่ ซือสิง ก็ไปหา หูเฟย
“เฟยหู เรามาคุยกันหน่อยไหม?”
“ได้สิครับ!”
หลังจากทั้งสองคนทักทายกันตามมารยาทอยู่สองสามประโยค หลี่ ซือสิง ก็เอ่ยปากพูดว่า “เฟยหู ครั้งที่แล้วความร่วมมือของเราไม่สำเร็จ จริงๆ แล้วผมก็เสียดายมาตลอด”
“โอ้~” หูเฟย มอง หลี่ ซือสิง จางๆ อยากจะดูว่าเขาจะพูดอะไรต่อไป
“จริงๆ แล้ว ผมคิดดูแล้ว เรายังสามารถร่วมมือกันต่อไปได้”
“ร่วมมือกันยังไงครับ? ผมจำได้ว่าครั้งที่แล้วเราเหมือนจะคุยกันไม่ลงตัวนะ”
“คุยกันไม่ลงตัวก็คุยกันใหม่ได้นี่!”
“อย่างนี้ ผมสามารถออกเงินซื้ออี๋ไป๋เฟินทั้งหมดได้ ผมตกลงว่าสามารถคงทีมปฏิบัติการปัจจุบันไว้ได้ เราจะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการดำเนินงานประจำวันของพวกคุณ ผมยังสามารถให้เงินปันผลกับคุณเป็นการส่วนตัวได้อีกด้วย”
หูเฟย เลิกคิ้วขึ้น “โอ้ งั้นคุณชายหลี่เตรียมจะออกเงินเท่าไหร่เพื่อซื้อเราทั้งหมดครับ? แล้วเตรียมจะให้เงินปันผลกับผมเท่าไหร่?”
“อืม…” หลี่ ซือสิง คิดอยู่ครู่หนึ่ง ตัดสินใจว่าจะเสนอราคาสูงๆ ราคาที่อีกฝ่ายไม่สามารถปฏิเสธได้
“50 ล้าน!” สุดท้าย หลี่ ซือสิง ก็เสนอราคาที่สูงที่สุดหลังจากประเมินแล้ว
“50 ล้านซื้อ อี๋ไป๋เฟิน ทั้งหมด สามารถให้เงินปันผลกับคุณ 5%”
หลี่ ซือสิง พูดจบ ก็ทำสายตาดูถูก คางเชิดขึ้นสูง ราวกับกษัตริย์ที่กำลังมองดูชาวนาที่ต่ำต้อย ท่าทีแบบนี้เหมือนจะกำลังพูดว่า: ราคานี้ใจกว้างพอไหม! ยังไม่รีบตกลงอีก?
“……” หูเฟย กลอกตา
ใจกว้างเกินไปแล้ว!
“คุณชายหลี่ ขอบคุณนะครับ!”
ตบไหล่ หลี่ ซือสิง เบาๆ ให้สายตาที่เหมือนกำลังดูแลเด็กปัญญาอ่อน แล้วก็เดินจากไป
?????
หลี่ ซือสิง ทำหน้างงเป็นไก่ตาแตก หมายความว่ายังไง?
บริษัทกากๆ บริษัทหนึ่ง ฉันให้ 50 ล้านคุณยังจะดูถูกอีกเหรอ?
………
“หึ เมื่อวานนี้คุณเมินฉัน วันนี้ฉันจะทำให้คุณสูงเกินเอื้อม!(1)”
หูเฟย หยิบโทรศัพท์มือถือออกมา โทรหา ไป๋ซวน
“ไป๋ซวน จัดการเป็นยังไงบ้างแล้ว?”
“บอสคะ ยังเหลืออีกนิดหน่อยที่ยังคุยกันไม่ลงตัวค่ะ”
“ปัญหาอะไร?”
“เราเงินไม่พอค่ะ”
“ไม่เป็นไร เพิ่มเงิน! เรามีเงิน!”
“……” ไป๋ซวน รู้สึกว่าตัวเองอาจจะกำลังคุยกับเจ้านายตัวปลอมอยู่ เมื่อก่อนเขาไม่เคยใจกว้างขนาดนี้มาก่อน!!!
ปลายสายมีเสียงที่ทุ้มต่ำและลึกลับของ หูเฟย ดังขึ้น “จำไว้ วันจันทร์ ผมจะให้เซอร์ไพรส์ใหญ่กับพวกเขา!”
…………
(1)[เมื่อวานนี้คุณเมินฉัน วันนี้ฉันจะทำให้คุณสูงเกินเอื้อม! (昨天你对我爱答不理，今天我让你高攀不起！) – เป็นประโยคฮิตในอินเทอร์เน็ต ใช้ในสถานการณ์ที่ต้องการจะบอกว่า ในอดีตคุณอาจจะดูถูกหรือเมินเฉยต่อฉัน แต่ในวันนี้ฉันประสบความสำเร็จจนคุณไม่สามารถจะมาเทียบเทียมหรือเข้าถึงได้อีกต่อไป]