20 ผลสายฟ้า
20 ผลสายฟ้า
หลังจากยืนยันได้แน่ชัดว่า
เอเนล ยัง “ไม่ได้กินผลสายฟ้า”
คาน ก็รู้สึกดีใจอย่างมาก
ถ้าไม่กลัวจะทำให้พี่น้อง โบอา ตกใจ
เขาคงอยากจะปล่อย ฮาคิราชัน ออกมาตอนนี้เลย
เพื่อกระตุ้นร่างกายให้แข็งแกร่งขึ้นไปอีกขั้น
จากนั้นเขาจะปล่อย “พลังจิต” ทั้งหมด
ทำให้ของทุกชิ้นบน เกาะเบียร์ก้า ลอยขึ้น
และค้นหา “ผลสายฟ้า” ให้เจอโดยเร็วที่สุด
แต่ถึงอย่างนั้น
คาน ก็แทบไม่เคยแสดงความวอกแวกต่อหน้าพวกสาว ๆ
ในตอนนี้
เขากำลังใช้ “ฮาคิสังเกต” อย่างเต็มกำลัง
ค้นหาทุกซอกมุมบนเกาะเบียร์ก้า
หวังว่าจะมีร่องรอยของ ผลปีศาจสายโลเกีย—ผลสายฟ้า
นอกจากนั้น
เขายังใช้พลังจิตแอบ “ฟังเสียงในใจ” ของชาวเกาะ
แอบฟังบทสนทนาทุกคำตลอดเวลา
“นายท่าน เจออะไรเหรอคะ?”
โรบิน สังเกตได้ทันทีว่า
สีหน้าของ คาน เหมือน “ใจลอย” เป็นครั้งแรกตั้งแต่รู้จักกันมา
แม้รู้ดีว่าในฐานะสาวใช้
ไม่ควรถามเรื่องที่ไม่ควรถาม
แต่เธอก็อดไม่ได้จริง ๆ
“อา...”
คาน ยิ้มบาง ๆ อย่างกึ่งจริงกึ่งล้อ
“เมื่อครู่นี้ ข้าแอบได้ยินข่าวสำคัญบางอย่างผ่านฮาคิ
ถ้ามันเป็นเรื่องจริง...
เราอาจจะได้ของล้ำค่ากว่าทองทั้งแผ่นดินชานโดร่าด้วยซ้ำ”
สามสาวพี่น้องโบอาเบิกตากว้าง
เกือบเผลออุทานออกมา
แต่เมื่อเห็น โรบิน ขยิบตาเตือน
พวกเธอก็รีบกลืนคำพูดกลับลงคอทันที
แมรี่ กระซิบตื่นเต้น
“งั้นนายท่านจะมาเดินเล่นกับพวกเราทำไมล่ะคะ? ไปเลยสิคะ!”
“ใช่ค่ะ นายท่าน ไม่ต้องอยู่กับพวกเราก็ได้”
โรบิน พยักหน้าเห็นด้วย
“อีกอย่าง แฮนค็อกก็มีพลังพอจะปกป้องพวกเรา
ส่วนพลังของนายท่าน...กับการรับรู้ระดับนั้น
ต่อให้เฝ้าพวกเราจากระยะไกล ก็ไม่มีปัญหาเลยค่ะ”
คาน ยิ้ม
“ถ้างั้นก็แยกกันตอนนี้แหละ”
พวกเขาแยกกันตรงแยกถนน
โรบิน กับสาว ๆ ยังคงเลือกซื้อของ
ส่วน คาน ออกจากเมือง
มุ่งหน้าไปยัง “ป่ารกร้าง” ของเกาะเบียร์ก้า
ตั้งใจจะมุ่งมั่นค้นหา ผลสายฟ้า
ด้วยพลังฮาคิและจิตสัมผัส
เขามองเห็นเกาะทั้งเกาะราวกับมองจากมุมพระเจ้า
ระดับการใช้งานพลังนี้
กินแรงพอ ๆ กับ มานทรา ของเอเนล
และสามารถเปิดใช้งานได้ 24 ชั่วโมงหากต้องการ
หากเขายอมใช้แรงกายมากขึ้น
เขายังสามารถ “ขยายการมองเห็น” ได้อีกด้วย
ในตอนนี้
เขาใช้พลังทั้งหมดมุ่งไปที่ “ป่ารกร้างทางเหนือ”
จุดที่ผลปีศาจอาจซ่อนอยู่
เขาเริ่มจากทิศเหนือ
ลากสายตากวาดแบบวนเข็มนาฬิกา
หากมีโพรงต้นไม้ที่มืดเกินจะมองเห็น
เขาก็จะใช้พลังจิตยกทั้งต้นไม้นั้นขึ้นจากเมฆ
หากเจอซากปรักหักพังที่ทึบเกินไป
เขาก็จะยกมันขึ้นมาเปิดดู
เมื่อใดที่สายตาผ่านไป
ต้นไม้จะถูกถอน
ซากจะถูกยก
เมฆจะถูกแหวกด้วย “มือที่มองไม่เห็น”
สัตว์ของเกาะท้องฟ้าพากันแตกตื่น
แม้แต่ทหารยามก็เริ่มหวาดผวา
รวมถึง เอเนล เอง
ที่บังเอิญซ่อนตัวอยู่ทางทิศเหนือพอดี
เพราะ เอเนล เป็นผู้ที่มีโอกาสได้ผลสายฟ้ามากที่สุด
เขาจึงเป็นเป้าหมายแรกที่ คาน ใช้ค้นหา
และบางที...
มันอาจเป็นแค่ “โชคดีล้วน ๆ”
คาน คิดว่าการหา ผลสายฟ้า
น่าจะใช้เวลาหลายวัน
แต่ไม่ถึงครึ่งวันด้วยซ้ำ
เขาก็เจอต้นไม้ต้นหนึ่งในร่องซากปรักหักพัง
เติบโตอยู่ในที่มืดไร้แสง
ที่โอบล้อมด้วยกลิ่นอายโบราณ
ใต้รากของมัน—
มีผลไม้สีเหลืองทองเริ่มเน่าแทรกอยู่
ที่ยอดของผลนั้น
มีลวดลายวนคล้ายสายฟ้า
ผิวของมันเต็มไปด้วยปลายแหลมคล้ายประกายไฟ
มันคือผลปีศาจสายโลเกียระดับสูงสุด—ผลสายฟ้า
“ในที่สุดก็เจอ!”
แม้จะใช้แรงน้อยมากในการค้นหา
แต่พอเจอของที่รอคอย
คาน ก็ถึงกับแย้มยิ้มอย่างยินดี
ฟุ่บ—
เขาหายตัวไปในพริบตา
พุ่งไปทางทิศเหนือด้วยความเร็วสูง
เสียงแรงลมแหวกอากาศดังก้องไปทั่วป่า
ก่อนจะไปถึง
เขาก็ใช้พลังจิต “ดึงผลปีศาจ” เข้ามาหา
ผลสายฟ้าห่อด้วยโล่พลังจิต
ลอยตรงมาหาเขาอย่างรวดเร็ว
ไม่นาน
“คนหนึ่งกับผลหนึ่งลูก” ก็เจอกันกลางทาง
เมื่อจับผลได้
คาน ก็หันเรือกลับเมืองทันที
ระหว่างเดินทาง
เขาส่งสัญญาณพิเศษให้ โรบิน
สัญญาณลับที่มีเพียงพวกเขาสองคนเข้าใจ
โรบิน ที่กำลังเลือกเสื้อผ้ากับสามสาว
สีหน้าไม่เปลี่ยนเลย
แต่ดวงตาสีดำอมฟ้าของเธอวาวขึ้นเล็กน้อย
เธอหันไป “ขยิบตา” ให้ แฮนค็อก
จากการอยู่ร่วมกันพักหนึ่ง
แฮนค็อก เริ่มเข้าใจความหมายแฝงจาก โรบิน ได้ดี
แม้จะอายุมากกว่าหนึ่งปี
แต่โรบินก็เหมือน “พี่สาวจริง ๆ” สำหรับเธอ
สามพี่น้องโบอาจึงแกล้งทำหน้าเบื่อๆ
ส่ายหัวพร้อมกัน
แล้ววางชุดที่อยู่ในมือ
ออกจากร้านต่อหน้าตาเสียดายของเจ้าของร้าน
เมื่อพวกเธอกลับถึงโรงแรม
คาน ก็รออยู่แล้ว
“แฮนค็อก กินมันซะ”
ไม่รอให้ แมรี่ หรือ โซเนีย ถามอะไร
คาน ก็โยนผลไม้สีเหลืองทองให้แฮนค็อกทันที
ผลปีศาจถูกห่อด้วยโล่พลังจิต
ลอยข้ามหัวของสองน้องสาว
และไปหยุดตรงหน้าแฮนค็อกอย่างนุ่มนวล
สามพี่น้องเบิกตากว้างทันที
“นี่มัน...ผลปีศาจ?!”
โรบิน ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความสงสัย
“นายท่าน...ข่าวสำคัญที่ท่านได้ยิน
ก็คือผลปีศาจนี้เองหรือ?”
“ของล้ำค่ากว่าทองจากแผ่นดินชานโดร่า...
หรือว่า...ผลนี้ล้ำค่าขนาดนั้นจริง ๆ?”
จบตอน