บทที่ 25 : ความรุ่งโรจน์ในอดีต

ขณะที่อัศวินลมกอบลินหลายคนบินขึ้นสู่ท้องฟ้าเพื่อพบกับเจียงโหย่ว

บนพื้นดินของทุ่งราบม่งเอิน ในใจกลางค่ายกอบลิน มนุษย์สิบกว่าคนนั่งอยู่ข้างสิ่งประดิษฐ์แปลกตาที่หล่อขึ้นจากเหล็กกล้า

ชายวัยกลางคนผมทองสั้นมองกองทัพวิงแมนขนาดใหญ่บนท้องฟ้า ในดวงตาของเขาปรากฏความคิดถึง

"เมื่อก่อน จักรวรรดิของเราก็มีกองทัพอากาศที่แข็งแกร่งกว่ากองทัพวิงแมนนี้เป็นหมื่นเท่า!"

"กองทัพสกายมิวซิเชียน หนึ่งในเก้ากองทัพอากาศที่แบกปีกร่อนบนท้องฟ้า ดูน่าเกรงขามกว่าพวกวิงแมนเหล่านี้มาก!"

หญิงสาวผมทองสวยกลอกตา ถอนหายใจกล่าวว่า

"น่าเสียดาย ทั้งหมดนี้กลายเป็นอดีตไปแล้ว จักรวรรดิล่มสลายไปนานแล้ว สิ่งที่เราต้องทำตอนนี้คือ ทำให้มนุษย์มีชีวิตรอดบนผืนแผ่นดินนี้อีกครั้ง ไม่ให้สูญพันธุ์"

"หากเป็นเช่นนั้นจริง ก็คงไม่คุ้มกับการเสียสละที่จักรวรรดิทำเพื่อปกป้องโลกนี้!"

"จริงอย่างที่ว่า"

ชายผมดำซึ่งดูเหมือนจะเห็นด้วย ถามว่า

"เฟย์โอนา เธอเคยติดต่อกับราชาวิงแมนบนท้องฟ้านั่น เป็นอย่างไรบ้าง มีโอกาสที่จะเป็นพันธมิตรของเราไหม"

หญิงสาวผมทองยิ้มขมขื่น

"ราชาวิงแมนผู้นั้นไม่ใช่คนธรรมดา!"

"เขารู้ความลับบางอย่าง แต่ก็ไม่มากนัก เขาดูเหมือนต้องการให้ฉันเชื่อว่าเขาก็เป็นคนจากยุคสมัยของเรา กลับมาเกิดใหม่ในร่างวิงแมนผ่านวิธีที่เรียกว่า 'การเวียนว่ายตายเกิด'!"

"นี่มันเกินความจริงเกินไปแล้ว! แม้แต่ผู้แข็งแกร่งที่สุดในซีเควนซ์จอมเวทของจักรวรรดิในตอนนั้น ก็ยากที่จะทำเช่นนั้นได้!"

ชายหนุ่มผมฟ้าหัวเราะเบาๆ

"จริงอย่างนั้น แต่ฉันเลือกที่จะ 'เชื่อ' ดูเหมือนราชาวิงแมนผู้นี้ก็ต้องการได้ผลประโยชน์จากพวกเรา!"

"นั่นเป็นเรื่องดีนะ เฟย์โอนา น่ากลัวว่าเขาจะไม่ต้องการอะไรเลย!"

ข้างๆ พวกเขา ชายชราผมดำกล่าวว่า

"เพราะเช่นนั้น จึงมีโอกาสที่จะโน้มน้าวเขา"

หญิงสาวผมทองยิ้มและกล่าวว่า

"คุณลุงหยาง ราชาวิงแมนผู้นี้อ้างว่าเป็นคนเอเชียจากยุคนั้น ในช่วงนี้ คุณไปหาทางติดต่อเขาหน่อยนะ!"

"ยายหนูนี่ ไม่ยอมให้ฉันพักสักนิดเลยนะ"

หยางพูดอย่างจนปัญญา

"ได้ ฉันจะไปติดต่อเขา ดูซิว่าเขาต้องการอะไร"

"อืม รู้แบบนี้ตั้งแต่แรกเราน่าจะตั้งเวลาตื่นให้เร็วกว่านี้ ตอนนี้ถูกกอบลินเล่นงาน ช่างทำใจไม่ได้จริงๆ!"

หญิงสาวผมทองพูดด้วยความเสียดาย

"จริงๆ ก็พูดแบบนั้นไม่ได้ ถ้าไม่ใช่เพราะกอบลินบังเอิญมาทำลายกลไกการล็อคที่เราตั้งไว้ อีกหมื่นปีต่อมา เราอาจจะไม่มีวันตื่นขึ้นมาอีกเลย! ความรุ่งโรจน์ของจักรวรรดิก็คงจะสูญหายไปในกระแสของกาลเวลาอย่างแท้จริง!"

"คุณดูสิ ที่หลบภัยของเรามีมากมายในอดีต แต่ตอนนี้มีกี่แห่งที่ยังอยู่กันแน่?"

"แต่แบบนั้นก็ยังดีกว่าถูกคนอื่นเล่นงานนะ!"

ชายผมฟ้าเสียดสีอย่างแม่นยำ

........

บนท้องฟ้า

ในกลุ่มอัศวินกอบลิน

อัศวินกอบลินที่นำหน้าโค้งคำนับเจียงโหย่วอย่างเคารพ

"ราชาแห่งวิงแมนผู้ทรงเกียรติ กษัตริย์อาหมี่เก่อเอ่อร์ของเราได้เตรียมที่พักและเสบียงทุกอย่างสำหรับเผ่าของท่านแล้ว"

เจียงโหย่วมองไปในทิศทางที่อัศวินกอบลินชี้ และเห็นที่พักสะอาดเรียบร้อยข้างค่ายกอบลิน มีเสบียงและอุปกรณ์จำนวนมากวางไว้

เขาพยักหน้าในใจ

ดูเหมือนกอบลินจะให้ความสำคัญกับวิงแมนมาก อาหมี่เก่อเอ่อร์เป็นคนดีจริงๆ!

ดูเหมือนอัศวินกอบลินจะเห็นท่าทีพอใจของเจียงโหย่ว จึงพูดต่อไปว่า

"ราชาแห่งวิงแมนผู้ทรงเกียรติ เมื่อพระอาทิตย์ตกในวันนี้ หลังจากท่านพาชนเผ่าเข้าที่พักเรียบร้อยแล้ว ขอเชิญท่านไปยังกระโจมใหญ่กลางค่ายของกษัตริย์ของเรา"

"กษัตริย์ของเราต้องการหารือกับผู้นำเผ่าพันธุ์ต่างๆ เกี่ยวกับรายละเอียดการปราบปรามไททันยักษ์!"

"ดี ข้าจะไปให้ตรงเวลาแน่นอน!"

เจียงโหย่วตอบรับ

(จบบท)