บทที่ 14 : อาซูหน่า ไททันแห่งแสงสว่าง

เจียงโหย่วที่กำลังฝึกฝนพลันลืมตาขึ้น!

ขณะนี้ดวงตาของเขาเปล่งประกายเหมือนดวงดาวสีม่วง พลังทั่วร่างเพิ่มขึ้นอย่างมากเมื่อเทียบกับยี่สิบปีก่อน

การฝึกฝนขั้นสองของพลังเหนือธรรมชาติ อาชีพปีกแห่งสายฟ้า มาถึงขั้นสูงสุดแล้ว

เขามองไปยังทิศตะวันตกที่ไกลออกไป เห็นเสียงแผ่นดินไหวภูเขาสั่นสะเทือนกำลังแพร่มาอย่างรวดเร็ว

ไม่นาน

มังกรยักษ์โบราณตัวหนึ่งและไททันยักษ์สูงร้อยกว่าเมตรปรากฏในสายตาของเขา

มังกรดำโบราณทั้งตัวดำสนิท เกล็ดทั่วร่างเปล่งประกายเหมือนโลหะ แต่สภาพปัจจุบันของมันไม่ดีนัก มีรอยเลือดหลายแห่งบนร่างกาย

ส่วนไททันยักษ์เป็นไททันหญิง เธอสวมมงกุฎเถาวัลย์ถักเป็นวงกลม ใบหน้างดงาม ผิวขาว รูปร่างอ้อนแอ้น

หากรูปร่างของเธอเล็กลงร้อยเท่า ก็จะเป็นสาวงามที่เจียงโหย่วเห็นบ่อยบนอินเทอร์เน็ตในชาติก่อน

เมื่อเจอไททันยักษ์และมังกรยักษ์โบราณที่มาอย่างกะทันหัน เจียงโหย่วสงสัยมาก แต่ไม่กระทบกับการตัดสินใจของเขา

"เกิดอะไรขึ้น ไททันยักษ์และมังกรโบราณมาต่อสู้กันที่นี่ได้อย่างไร?"

เขาเรียกคนนกอินทรีผู้ใหญ่มาหลายคน สั่งว่า

"เร็ว ตามกฎที่เผ่าเรากำหนดไว้แต่เดิม พาสมาชิกเผ่าหลบเข้าไปในถ้ำหลบภัยในภูเขา"

"ครับ หัวหน้าเผ่า!"

เมื่อได้รับคำสั่งจากเจียงโหย่ว คนนกอินทรีหลายคนรีบตอบรับ

ตลอดยี่สิบปี คนนกอินทรีทุกคนเชื่อฟังเจียงโหย่ว!

เห็นคนนกอินทรีผู้ใหญ่หลายคนรีบลงมือทำงาน เจียงโหย่วพยักหน้า

เขามองไปทางทิศตะวันตก ลังเลอยู่สักครู่ แล้วก็โบกปีก บินไปทางทิศตะวันตกอย่างเงียบๆ

ในป่าทางทิศตะวันตกไกลหลายหมื่นลี้

ไททันหญิงยกหอกยาวในมือสูง ไม่สนใจบาดแผลหนักของตัวเอง แทงเข้าไปที่เกล็ดใต้คอของมังกรดำโบราณอย่างรุนแรง เลือดสีทองก็พุ่งออกมาทันที!

"เมย์เฟย์เถ่อ เจ้าฆ่าน้องชายของข้า วันนี้ ก็จงหลับใหลไปกับข้าที่นี่เถิด!"

มังกรยักษ์โบราณเห็นว่าตนเองคงรอดไม่ได้ในวันนี้ ถอนหายใจยาว แล้วเยาะเย้ยว่า

"ได้สิ อาซูหน่า ได้ตายพร้อมกับสาวงามไททันอย่างเจ้า ข้าก็ไม่ขาดทุนหรอก!"

พูดจบ พลังแห่งความมืดทั่วร่างของมันก็ปะทุออกมาอย่างรุนแรง แผ่ไปทั่วขอบฟ้าในไม่กี่อึดใจ ท้องฟ้าและแผ่นดินมืดสนิท กรงเล็บมังกรดำสนิทยื่นออกมาจากกระแสความมืด ราวกับดาบคม แทงเข้าไปในอกอวบอิ่มของไททันหญิงอย่างรุนแรง!

อาซูหน่าอดทนต่อความเจ็บปวดรุนแรง ทุ่มพลังแห่งความสว่างทั้งหมดในร่างออกมาในไม่กี่อึดใจ แสงสว่างทะลวงความมืด หอกแห่งแสงสว่างพร้อมกับแสงสว่างที่ไม่มีใดเทียบได้แทงเข้าไปในหัวของมังกรดำ!

การระเบิดของแสงสว่างและความมืดในชั่วขณะได้ทำลายต้นไม้ทั้งหมดที่เจียงโหย่วมองเห็น

ระหว่างฟ้าและดิน เต็มไปด้วยความโกลาหล!

ถึงแม้เจียงโหย่วจะเห็นว่าไม่ถูกต้อง รีบถอยหลัง แต่ก็ยังหลงสติไปชั่วขณะในการระเบิดเช่นนี้ ร่างทั้งหมดตกลงบนพื้นดิน!

เมื่อฝุ่นสงบลง เจียงโหย่วลุกขึ้นจากพื้น เงยหน้ามอง ป่าในระยะหมื่นลี้ถูกทำลายหมดสิ้น พลังแห่งความมืดและแสงสว่างผสมกันอยู่บนพื้นที่ ทำให้มันกลายเป็นดินแดนแห้งแล้งอย่างแท้จริง

ตรงกลางของดินแดนแห้งแล้งหมื่นลี้ ร่างของไททันหญิงและมังกรดำโบราณนอนนิ่งอยู่บนพื้นดิน

"ช่างอัศจรรย์จริงๆ!"

เจียงโหย่วบินไปเหนือกึ่งเทพโบราณทั้งสอง ไม่กลัวพลังของผู้ปกครองโบราณที่แผ่ออกมาจากศพของพวกเขา พูดเบาๆ ด้วยความทึ่ง ริมฝีปากมีรอยยิ้ม

"ไททันที่ตายแล้วหนึ่งคนและมังกรยักษ์โบราณที่ตายแล้วหนึ่งตัว!"

"สวรรค์เมตตาเผ่าเรา ข้าคิดออกแล้วว่าจะใช้ประโยชน์จากพวกเจ้าอย่างไร!"

ศพของกึ่งเทพ สามารถคงอยู่ตลอดกาล หากแอบซ่อนไว้ ก็จะเป็นสมบัติล้ำค่าของเผ่า!

หลังจากทึ่งสักพัก มองเลือดสีทองที่ไหลซึมจากพื้นดิน เจียงโหย่วก็รู้สึกเสียดาย

"ข้าต้องไปนำหินสีเขียวมา เลือดพวกนี้ ไม่อาจปล่อยให้สูญเปล่า"

(จบบท)