เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 298: เล่ยชิ (1)

Chapter 298: เล่ยชิ (1)

Chapter 298: เล่ยชิ (1)


Chapter 298: เล่ยชิ (1)

“ผู้บังคับบัญชาเฮอ คุณต้องการที่จะรู้อะไรเกี่ยวกับการแข่งขันไหม?”อ้วนมาเฮ่านั้นเอาแบบฟอร์มออกมา ซึ่งมันมีรายการตัวเลขที่มันเต็มไปด้วยทรัพยากรจำนวนมากที่วางพนันไว้บนสนาม และเพื่อที่จะดึงดูดท่านขุนพลที่ร่ำรวยให้พนัน พวกเขาจำเป็นที่จะต้องมีใครบางคนแบบอ้วนมาเฮ่า

ผู้บังคับบัญชาเฮอก็หยิบแบบฟอร์มไปแบบสบายๆ หลังจากเหลือบตามองไป หลังจากนั้นเขาก็พูดขึ้น “เล่ยชิ นายมีความคิดเห็นอะไรบ้าง? ช่วยฉันลงพนันสิ”

[เล่ยชิ? เขาคือ ‘เล่ยชิ’ คนนั้นงั้นเหรอ?]ชายอ้วนถอยหลังไปสองก้าวอย่างไม่ได้ตั้งใจ เล่ยชินั้นเป็นชายที่ทรงพลังและน่าหวาดหวั่น เขานั้นฆ่าคนโดยไม่กระพริบตาเลยแม้แต่นิดเดียวเสมอมา มันมีรายงานว่าเขานั้นเคยเผชิญหน้ากับกลุ่มซอมบี้มาเป็นเวลานาน ด้วยตัวเพียงคนเดียว เขาก็ฆ่าพวกมันทิ้งทั้งหมดลง

“รายชื่อนี้มันไม่มีความหมายอันใดเลยครับ”เล่ยชีพูดอย่างอย่างเย็นชา “ผู้บังคับบัญชาเฮอ ถ้าคุณต้องการที่จะวางพนันแล้วละก็ ลงพนันข้างผมไว้ และผมจะเอาชนะเองครับ!”ถึงแม้ว่าคำพูดของเล่ยชินั้นจะหยิ่งยโส มันก็ไม่มีใครคิดว่าเขานั้นพูดอะไรผิดปกติ

มาเฮ่านั้นยิ้มแห้งออกๆมา “บอสเล่ย คุณจะต้องล้อเล่นแน่ๆ ถ้าคุณเข้าร่วมไปด้วยแล้วละก็ ใครกันที่จะกล้าลงพนันฝั่งตรงข้ามคุณกันครับ? พวกผมนั้นจะสูญเสียครั้งใหญ่เลยละครับ!”อัตราการบาดเจ็บในสนามรบนั้นสูงมาก! ในการต่อสู้ อาการบาดเจ็บหรือความตายนั้นไม่ใช่เรื่องที่หาได้ยากอะไร อย่างไรก็ตาม ขุนพลนั้นให้คุณค่ากับสมาชิกของเขามาก ดังนั้นพวกเขาคงไม่โง่พอที่จะปล่อยให้พวกเขาสู้กับเล่ยชิ

“ฮ่าๆๆ!”เฮอเทียนฟู่หัวเราะออกมา เขานั้นพึงพอใจกับความมั่นใจของเล่ยชิมาก ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ก็มีชายหนุ่มคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นต่อหน้าเฮอเทียนฟู่และกระซิบอะไรบางอย่างกับเขาขึ้นมา

“โอ้? เด็กน้อยคนนี้อยู่ในเมืองที่ล่วงหล่นงั้นเรอะ?”เฮอเทียนฟู่รู้สึกตื่นเต้นหลังจากที่ได้ยินข่าวใหม่นี้

เฮอเทียนฟู่ไม่ใช่คนประเภทที่จะยกโทษให้กับใครได้ง่ายๆ ไม่สำคัญว่าใครก็ตามที่ทำให้เขาหงุดหงิด เขานั้นก็จะหาโอกาสล้างแค้นคืนกลับไปในทางที่เลวร้ายที่สุด พร้อมด้วยวิธีการแบบนี้ คนอื่นนั้นก็จะคิดอย่างระมัดระวังว่าพวกเขาต้องการที่จะเป็นศัตรูกับเขาไหม

เจียงลู่ฉีนั้นทำให้เขาเสียหน้า ดังนั้นเขาต้องการที่จะแขวนร่างของเจียงลู่ฉีไว้บนประตูเมือง

“เขางั้นเหรอ?”เฮอเทียนฟู่โยนรายชื่อในมือทิ้งและหลังจากนั้นก็ลุกขึ้นยืนอย่างฉับพลัน

มาเฮ่าตกตะลึงเมื่อเขายังไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่

“ใช่ นั่นเขา! ผู้บังคับบัญชาเฮอ ท่านมีความตั้งใจที่จะทำอะไรครับ?”

“ทำอะไรงั้นเรอะ? ฆ่าเขาไง! แต่อย่าให้เขาตายอย่างรวดเร็ว ฉันต้องการที่จะทรมาณเขาก่อนเป็นอย่างแรก!”ผู้บังคับบัญชาเฮอเยาะเย้ย

คนที่แข็งแกร่งนั้นเห็นคนที่อ่อนแอเป็นเหยื่อในเมืองที่ล่วงหล่น ดังนั้นพวกเขานั้นเป็นคนตัดสินชะตากรรมของผู้คน

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง เจียงลู่ฉีก็ยืนขึ้น เขาไม่สามารถที่จะหาแหล่งพลังงานพิเศษได้เจอ เขานั้นก็ตรวจมันไม่พบ นอกจากนี้ เขาไม่ได้คาดคิดว่าเขาจะพบกับเฮอเทียนฟู่ที่นี่ มันเป็นโอกาสที่ยอดเยี่ยมสำหรับเขา! สุดท้ายแล้ว เจียงลู่ฉีก็เป็นชายที่สามารถมองเห็นความดีและความชั่วได้

“วืด!”

เจียงจู้อิงชักดาบออกมา!

“จะสู้งั้นเหรอ?”

“ฮ่าๆ! น่าสนใจจริงๆ!”

เมื่อเห็นฉากนี้ คนหลากหลายคนก็กลายเป็นตื่นเต้น

พวกเขารู้สึกตื่นเต้นกันทั้งหมดเมื่อเห็นคนที่ทรงพลังปะทะเข้ากันเอง แน่นอนว่ามันมีหลักฐานว่าทั้งสองฝั่งน่าจะทรงพลัง

ผู้ชมส่วนมากนั้นรู้จักเฮอเทียนฟู่เป็นอย่างดี แต่พวกเขาไม่รู้จักอีกกลุ่มเลยแม้แต่นิดเดียว

“พวกเขาคือใครกัน?”

“พวกเขานั้นดูเหมือนกับเด็กนักเรียนเลย”

“ชายหนึ่งคนกับหญิงสาวที่สวยงามสี่คนงั้นเหรอ?”

ผู้ชมนั้นพยายามอย่างยากลำบากในการคาดเดาตัวตนของพวกเขา

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง มาเฮ่านั้นก็ยืนอย่างโง่เขลาตรงนั้น เขาก็กังวลเกี่ยวกับสถานการณ์นี้ แต่เขานั้นก็กังวลมากยิ่งกว่าเกี่ยวกับหนี้ของเขา นอกจากนี้ เขาต้องการหญิงสาวทั้งสี่นั่น! มาเฮ่ารู้สึกว่าหัวใจของเขากำลังมีเลือดไหลซิบๆออกมา

“ผู้บังคับบัญชาเฮอ ผมต้องการที่จะสู้กับชายคนนั้น สำหรับหญิงสาวพวกนั้น ให้จางจัดการกับพวกเธอแทน!”เล่ยชีพูด ในสายตาของเขาแล้ว เจียงลู่ฉีไม่ได้มีค่าอะไรมากนัก

“ฮ่าๆๆ พี่ชายเล่ย ได้โปรดอย่าดูถูกผม”ชายที่ถูกเรียกว่า ‘จาง’ พูด เขานั้นเป็นชายหัวล้านและรู้สึกภาคภูมิใจที่จะได้จัดการกับพวกเธอ

“ฉันอดทนรอไม่ไหวแล้ว!”เขาเลียริมฝีปากและหลังจากนั้นเขาก็กระเด้งตัวและพยายามที่จะจับไปที่หน้าอกของหยิง

อย่างไรก็ตาม ในเวลาที่นิ้วมืออ้วนๆของเขาจะแตะโดน เขาก็เห็นกระแสสายฟ้าสีน้ำเงินสว่างวาบขึ้นด้านหน้าสายตาของเขา!

ตาข่ายสีน้ำเงินที่สวยงามนั้นปกคลุมไปทั่วร่างจางในทันที! ร่างกายของเขาสั่นกระตุกอย่างรุนแรงและเขาก็ส่งเสียงกรีดร้องอันน่าหวาดผวาออกมา!

เสียงกรีดร้องของจางไม่ได้มากเกินกว่าหนึ่งวินาที ดาบปลายปืนสามคมสีดำก็ปักเข้าที่ลำคอของเขา!

จบบทที่ Chapter 298: เล่ยชิ (1)

คัดลอกลิงก์แล้ว