บทที่ 26 ซื้อบ้าน

【ติ๊ง! ขอแสดงความยินดี รายได้สะสมของคุณคือ 1.52 ล้านหยวน ต้องการเปิดใช้งานการสุ่มคูณหรือไม่】…

หลังจากจบวันหยุดแรงงานยาว เฉินผิงเซิงก็ยังไม่ได้เปิดใช้งานการสุ่มคูณอีกเลย

หลังจากสะสมมาได้ยี่สิบกว่าวัน ร้านสาขาสองฝั่งตะวันออกก็มียอดเติมเงินอีกเกือบ 3 ล้านหยวน

ส่วนรายได้ของเขาก็ทะลักทะลาย

ถ้าคิดจากรายได้ตอนนี้ ขอแค่เขาสุ่มได้แค่คูณเจ็ด เขาก็สามารถซื้อวิลล่าหลังนั้นได้แบบจ่ายสดทันที

ได้อยู่บ้านพร้อมสวนหลังบ้านในเมืองหลวงอย่างปักกิ่ง เมื่อก่อนนี่แทบไม่กล้าฝันเลยด้วยซ้ำ

“เปิดเลย”

ลูกเต๋าทองคำสองลูกปรากฏขึ้นอีกครั้ง

ลูกแรกกลิ้งไปหยุดที่เลข 3

ลูกที่สองก็หยุดที่เลข 3 เหมือนกัน

【ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับการสุ่มคูณแบบหกเท่า】

【ติ๊ง! เงินเข้าบัญชี Alipay ของคุณจำนวน 9.12 ล้านหยวน ยอดคงเหลือ: 13.5 ล้านหยวน】

อีกนิดเดียว... แค่อีกนิดเดียวเท่านั้นจริง ๆ

ก่อนหน้านี้เขามีอยู่แล้ว 7 ล้าน หลังจากจ่ายค่าลงทุนละครให้หยางเจี้ยนเฉิงไป 3 ล้าน ก็เหลือ 4 ล้าน

ตอนนี้พอได้เงินเพิ่มอีก 9.12 ล้านก็ถือว่าเกือบพอสำหรับวิลล่าหลังนั้นแล้ว

เขากำลังคิดอยู่ว่าอีกไม่กี่วันคงจะหาเงินจนครบจ่ายสดได้แน่ ๆ

แต่ในจังหวะนั้นเอง โทรศัพท์ก็ดังขึ้น

เป็นเซลล์สาวขายบ้านคนนั้นที่โทรมา เธอหน้าตาดีเลยทีเดียว

“ฮัลโหล พี่เฉิน\~”

“ว่าไง มีอะไรเหรอ?”

“พี่จะเอาวิลล่าหลังนั้นแน่นอนมั้ยคะ? วันนี้มีคนมาดูอีกสองรายแล้ว ทั้งคู่ดูจะชอบมาก ถ้าพี่ไม่ตัดสินใจฉันคงต้องปล่อยให้คนอื่นแล้วนะคะ”

กลเม็ดลูกเล่นแน่นอน ร้อยเปอร์เซ็นต์!

แม้เขาจะรู้ทันว่านี่เป็นเทคนิคการขายพื้นฐาน แต่ก็ยังอดรู้สึกกังวลเล็กน้อยไม่ได้

ก็แหงล่ะ เขาชอบวิลล่าหลังนั้นจริง ๆ นี่นา

อีกอย่าง ตอนนี้ราคาบ้านก็ขึ้นเร็วมาก ใคร ๆ ก็ซื้อของที่ราคากำลังขึ้น ไม่มีใครซื้อของที่ราคาลง

ในสถานการณ์แบบนี้ บ้านก็ขายง่ายจริง ๆ

เฉินผิงเซิงขับรถ Porsche Panamera ของตัวเองไปที่สำนักงานนายหน้า

การขายบ้านสไตล์วิลล่าในปักกิ่ง แค่ขายได้ปีละ 2-3 หลัง รายได้ก็แตะหลักล้านแล้ว

ถือว่าเป็นกลุ่มรายได้สูงสุดแน่นอน

สาวคนนี้ก็ไม่ธรรมดา ขับ BMW Z4 รูปร่างหน้าตาดี หน้ารูปไข่ ขายาว หน้าอกก็โดดเด่นเข้ากับรูปร่างอย่างลงตัว

รวม ๆ แล้วคือดูดีมาก

“พี่เฉิน วิลล่าหลังนี้ทั้งเป่ยซินอันหาหลังที่สองแบบนี้ไม่ได้อีกแล้วนะ ถ้าเจ้าของไม่รีบไปต่างประเทศ เขาก็ไม่ยอมขายเร็วขนาดนี้หรอก”

ทันทีที่เขามาถึง จางเยี่ยนก็พาไปดูบ้าน

“พี่เฉิน บอกตรง ๆ เลยนะคะ บ้านหลังนี้ถ้าไม่นับเรื่องราคา อย่างอื่นคุยกันได้หมด”

หมายความว่าไง? เรื่องอื่นตกลงกันได้หมด ยกเว้นเรื่องราคา?

เฉินผิงเซิงนึกถึงข่าวลือบางอย่างที่เคยได้ยิน

“ถ้าฉันจ่ายสดวันนี้เลย จะได้บริการพิเศษด้วยหรือเปล่า?”

จางเยี่ยนหน้าแดงขึ้นมาทันที ถึงแม้สิ่งที่เขาพูดจะไม่ผิด แต่พอพูดตรงขนาดนั้นก็ดูเหมือนจะขาดชั้นเชิงไปหน่อย

“พี่เฉิน อย่าล้อฉันเล่นเลยค่ะ ผู้ชายอย่างพี่จะอยากได้ผู้หญิงแบบไหนก็มีได้ทั้งนั้น ถ้าพี่สนใจจริง ๆ ฉันเลี้ยงข้าวพี่วันหลังได้เลย ตอนนี้ขอปิดดีลนี้ให้ฉันก่อนนะ ฉันยังขาดยอดอีกนิดเดียวเอง”

หน้าอกใหญ่มาก..

พูดไปก็โน้มตัวเข้ามาแทบจะแนบชิด

ในภาษาของเซลล์มืออาชีพ แบบนี้เรียกว่า “ยิงประตูวินาทีสุดท้าย”

ถ้าขายได้ เธอจะได้คอมมิชชั่นไม่ต่ำกว่า 3 แสนหยวน

เหมือนกับพนักงานขายรถหรู บางครั้งต้องกินข้าวกับลูกค้าเพื่อปิดดีล ก็ถือว่าเป็นเรื่องปกติ

เฉินผิงเซิงถอยห่างออกมาเงียบ ๆ

นี่แหละ ความหมายของคำว่า “หาเงินได้แล้วชีวิตเปลี่ยน”

ผู้หญิงอย่างจางเยี่ยน ทั้งแต่งตัวทันสมัย สวย มีรถขับ

ไม่รู้เป็นผู้หญิงในฝันของผู้ชายกี่คน ถ้ากลับบ้านไปก็คงเป็นคนที่ทั้งหมู่บ้านอิจฉา

แต่เพื่อจะขายบ้าน เธอกลับถึงขั้นเสนอ “บริการพิเศษ” เอง

เขาคิดในใจว่า ถ้ามีครั้งแรก ก็ต้องมีครั้งต่อไปแน่

สุดท้ายเขาโทรหาซ่งเหยียนซี ไม่ใช่เพราะอยากให้เธอตัดสินใจอะไร

แต่เพราะตัวเขาเองชอบบ้านหลังนี้จริง ๆ และอยากรีบปิดดีลให้จบ

“ฉันบอกเธอเลยนะจางเยี่ยน ฉันไม่ใช่คนแบบที่เธอคิด ฉันชอบบ้านหลังนี้จริง ๆ ตอนนี้ก็เหลือแค่เงินอีกนิดเดียว ถ้าเธอช่วยลดราคาให้อีกหน่อย ฉันจะจ่ายสดเดี๋ยวนี้เลย”

“พี่เฉิน พี่ก็รู้ว่าราคาบ้านสมัยนี้ขึ้นทุกวัน แค่ไม่ขึ้นอีกก็ถือว่าโชคดีแล้ว อย่าหวังจะต่อราคาเลยค่ะ”

จางเยี่ยนก็ถือว่าเจนสนามอยู่ไม่น้อย เพื่อค่าคอมมิชชั่นหลักแสน จะพูดเล่นหว่านล้อมกับลูกค้าหน่อยเธอก็ไม่คิดมาก

แค่หลับตาปี๋แล้วลืมตาใหม่

ถอดเสื้อไว ๆ รูดซิปช้า ๆ เต้นยั่วเบา ๆ ให้ลูกค้าหัวเราะอารมณ์ดี

พอได้เงินกลับบ้าน เธอก็กลับไปเป็นเทพธิดาของหมู่บ้านอีกครั้ง

ซ่งเหยียนซีมาถึงแล้ว วิลล่าหลังนี้ออกแบบสไตล์ฝรั่งเศสทั้งหลัง

พอเดินผ่านประตูหน้าบ้านเข้ามา ด้านในตรงหน้าคือพื้นที่รับแขก

ห้องนั่งเล่นกว้างขวางมาก มีหน้าต่างข้างให้ชมวิว ด้านนอกปลูกต้นไม้ประดับสายตา

ทางทิศเหนือคือครัวแบบฝรั่งที่มีเคาน์เตอร์กลาง และถัดไปยังมีห้องอาหารแบบจีนขนาดใหญ่อีกห้อง

การตกแต่งภายในทั้งหมดดูหรูหราและสวยงามงาม

ห้องอาหารยังเป็นโถงเพดานสูงแบบโปร่งโอ่อ่า เพิ่มความพรีเมียมไปอีกขั้น

ด้านนอกห้องอาหารคือเฉลียงขนาดใหญ่ เหมาะกับนั่งเล่นชมวิวรับลมช่วงหน้าร้อน

บอกได้เลยว่า นี่เป็นบ้านในฝันที่อยู่อย่างมีความสุขมาก

ถ้าจะหาข้อติ ก็คงเป็นราคาที่สูงลิ่ว

สิบห้าล้านหยวน ทำเอาคนทั่วไปได้แค่ฝัน

“ที่รัก ถ้าคุณชอบจริง ๆ ผมว่าเราซื้อวันนี้เลยดีไหม”

“ซื้อวันนี้เลยเหรอ?”

“อีกไม่กี่วันก็วันเกิดคุณแล้ว บ้านหลังนี้จะเป็นของขวัญวันเกิดให้คุณไง”

ในเมื่อราคาต่อรองไม่ได้ เรื่องบริการพิเศษพวกนั้นก็ไม่จำเป็นอีก

เฉินผิงเซิงอยากให้ภรรยาและลูกได้มีคำตอบที่ชัดเจน และวันเกิดของซ่งเหยียนซีก็ใกล้จะมาถึงพอดี

วันเกิดปีที่ยี่สิบหกของเธอ

ซ่งเหยียนซีทั้งซึ้งใจและรู้สึกเกรงใจไปพร้อมกัน เธอฉุดแขนเขาไปถามเบา ๆ ว่า:

“นี่คุณคิดอะไรอยู่ บ้านหลังนี้ราคา 15 ล้านนะ คุณมีเงินขนาดนั้นเลยเหรอ?”

“ยังขาดอยู่นิดหน่อย”

“นิดหน่อยนี่แค่ไหนกันแน่?”

“สักสองล้านได้มั้ง”

“อะไรนะ?! ขาดแค่สองล้านเหรอ?”

นั่นแปลว่าเขามีถึง 13 ล้านหยวน?

ซ่งเหยียนซีตกใจจนพูดไม่ออก ตั้งแต่เมื่อไหร่กันที่สามีของเธอมีเงินส่วนตัวเยอะขนาดนี้?

แล้วเธอไม่รู้เลย?

“พูดให้ชัดก็คือ ขาดอยู่ประมาณ 1.5 ล้านน่ะ ผมกะจะโยกเงินจากบัญชีร้านผลไม้สัก 2 ล้านมาใช้ก่อน เดี๋ยวอีกไม่กี่วันก็เอาคืนเข้าไปใหม่”

เรื่องนี้ต้องไปแจ้งจางเทา กับหลิวจิ่งก่อนแน่นอน

แต่ด้วยความสัมพันธ์ของพวกเขา พอรู้ว่าเขาเอาเงินไปซื้อบ้าน ก็ไม่มีทางว่าอะไรแน่

ซ่งเหยียนซีถึงกับตะลึงจริง ๆ

เฉินผิงเซิงพาจางเยี่ยนไปเซ็นสัญญาทันที บ้านหลังนี้ลงชื่อเป็นเจ้าของร่วมของทั้งเขาและภรรยา

เมื่อจ่ายครบ 15 ล้านหยวน ใจเขาก็รู้สึกปลอดโปร่งทันที

หลังจากใช้ชีวิตในปักกิ่งมากว่า 6 ปี เขาก็มีบ้านเป็นของตัวเองจริง ๆ สักที

ไม่ใช่แค่เขาที่ดีใจ ซ่งเหยียนซียิ่งดีใจยิ่งกว่า

เธอยืนอยู่ทุกมุมของบ้าน เดินถ่ายรูปแทบทุกจุด

จากนั้นก็ตกแต่งรูป แล้วโพสต์ลงใน Moments

หัวข้อว่า “ของขวัญวันเกิดปีที่ 26 จากสามี: บ้านในฝันของเรา”

ขอบคุณสามี รักสามี

พร้อมโพสต์ภาพจัดเต็ม 9 ช่อง : มีทั้งห้องครัวหรู ห้องอาหารสุดพรีเมียม เฉลียงขนาดใหญ่ ห้องเด็กแยกชั้นบน ห้องแต่งตัว

และที่เธอชอบที่สุด สวนหลังบ้านขนาดพอเหมาะ

สามารถนั่งพักผ่อน ปิ้งย่างทำอาหารได้ครบครัน

บ้านหลังนี้ยิ่งดูยิ่งชอบจริง ๆ

“ความฝันเป็นจริงสักที”

(จบบท)