Chapter 294: เมืองที่ล่วงหล่น

Chapter 294: เมืองที่ล่วงหล่น

“ทำไมพวกเขาถึงมุ่งหน้าไปยังเมืองที่ล่วงหล่นกัน?”เซียหยงเฟิงขมวดคิ้ว

เซียซุนยืดหน้าขึ้นและหลังจากนั้นก็พูด “เป็นแบบที่หนูคาดไว้ พวกเขานั้นก็เหมือนกับผู้รอดชีวิตกลุ่มอื่น พวกเขาหลงไหลไปในพลังและพวกเขาต้องการที่จะทำตัวอย่างโหดเหี้ยม พวกเขานั้นต้องการที่จะหลอกล่อนักวิทยาศาสตร์ไปด้วยกัน พวกเขานั้นน่าจะอยู่ภายใต้สตอกโฮล์มซินโดม สภาพทางจิตของคนที่โดนลักพาตัวหรือเหยื่อที่ถูกลักพาตัวไปนั้นจะทำให้เกิดเข้าข้างกับคนที่จับกุมพวกเขาไป”เซียซุนเปิดเผยการแสดงออกที่เหยียดหยัน

“พวกเขาอาจจะได้ยินข่าวบางอย่างและคิดว่ามันเป็นสรวงสวรรค์”เซียหยงเฟิงพูดอย่างผิดหวัง

ผู้รอดชีวิตส่วนมากนั้นไปยังเมืองที่ล่วงหล่นเพื่อความเพลิดเพลินและเปิดเผยด้านที่ชั่วร้ายของเขาออกมาอย่างอิสระ อย่างไรก็ตาม ถ้าเมืองที่ล่วงหล่นนั้นเป็นสถานที่ที่ยอดเยี่ยม มันไม่ได้มีชื่อเล่น โลหิตมืด...

รถมินิบัสของเจียงลู่ฉีตามไปด้วยรถ off-road ที่ถูกระบายสีใหม่นั้นกำลังพุ่งออกมาจากเมืองดวงดาวไปยังเมืองที่ล่วงหล่นกันทั้งหมด โดยปกติแล้วซอมบี้จะปรากฏตัวขึ้นมา แต่ก่อนที่พวกมันจะมีปฏิกิริยาอะไรออกมา รถทั้งสองคันก็ทิ้งพวกมันไว้ด้านหลังแล้ว

มันแทบจะไม่มีรถหรือสิ่งกีดขวางที่ปิดกั้นถนนไว้เลย มันเหมือนกับเป็นถนนที่ถูกกวาดล้างและมันก็ไม่ต้องสงสัยเลยที่มันไม่ใช่เมืองดวงดาว ในถนนทางเร็วนั้น ร้อยกิโลเมตรนั้นก็ไม่ได้มีเวลามากพอที่จะข้ามไปยังพื้นที่อื่น

“พี่เจียง ทำไมพวกเราไปยังเมืองที่ล่วงหล่นกัน?”หลันซิหยู่ถามอย่างสับสน

เรื่องนี้เจียงลู่ฉีก็ไม่รู้ว่าจะตอบกลับอย่างไรดี เขาก็ไม่สามารถที่จะอธิบายอะไรเลยที่เกี่ยวข้องกับเมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาว “ก็ดี....มันก็คือ…”เจียงลู่ฉีพยายามที่จะอธิบาย

หลันซิหยู่พูดอีกครั้ง “ฉันแค่สงสัย พี่เจียง พวกเราจะทำตามคำสั่งของพี่”

“ฉันสงสัยว่าถ้าพวกเราจะหายารักษาในเมืองนั้นไหม”หลี่ยู่ซินพูด

ตลอดทางไปยังเมืองดวงดาว หลี่ยู่ซินนั้นใช้ยารักษาสำหรับการรักษาฉุกเฉินไปแทบจะหมดแล้ว ดังนั้นพวกเธอจำเป็นที่จะต้องเติมยารักษาคืน โชคร้ายที่พวกเธอนั้นอยู่ในเมืองดวงดาวเป็นเวลาสั้นๆ และยารักษาส่วนมากนั้นอยู่ในมือของกองทัพ และหลี่ยู่ซินก็ยอมแพ้ที่จะได้พวกมันแล้ว เมืองที่ล่วงหล่นนั้นเป็นอาณาเขตที่ไร้กฏหมาย ดังนั้นมันจึงเป็นเรื่องที่ง่ายกว่าในการหายารักษา

เจียงลู่ฉีพยักหน้าอย่างเห็นด้วย เขานั้นมีความตั้งใจที่จะขายอาวุธบางอย่างของพวกเขาออกไปด้วยราคาที่สูง สำหรับซุนคุนและจางไฮ่ พวกเขาก็ต้องการที่จะซื้อของบางอย่างด้วยเช่นกัน

นอกจากรถมินิบัสของเจียงลู่ฉีแล้ว รถคันอื่นที่พวกเขาพบบนถนนนั้นเป็นสีขาวและสีดำ เนื่องจากมันปะทะเข้ากับสิ่งกีดขวางมาก่อนหน้านี้อย่างบ่อยครั้งและสภาพถนนอันแน่นขนัด

หลังจากขับรถไปชั่วระยะเวลาหนึ่ง กำแพงสูงก็ปรากฏขึ้น

ด้านหลังกำแพงสีดำนั้นก็สามารถที่จะเห็นตึกได้ ที่จริงแล้ว เมืองที่ล่วงหล่นนั้นเป็นเมืองที่ไม่ค่อยเป็นที่รู้จัก แต่มันได้พัฒนาขึ้นมาเป็นอย่างมาก มันมีแม้กระทั่งกำแพงที่ล้อมรอบมันในตอนนี้ และมันก็ยังคงมีซอมบี้นับไม่ถ้วนที่ล้อมรอบกำแพงพวกนี้อยู่ด้วย

เพียงแค่รถนั้นเข้าไปใกล้มัน เจียงลู่ฉีก็สังเกตเห็นได้ว่ากำแพงนั้นไม่ได้เป็นสีดำ มันดูเหมือนสีดำ เนื่องจากมีคราบเลือดที่แห้งกรังติดมันไว้ บนกำแพงมันก็ยังมีร่างกายสองร่างที่ผูกกันติดไว้ด้วยโซ่ และเหลือเพียงแค่ร่างครึ่งบนแขวนไว้บนกำแพง มันเป็นฉากที่เลวร้าย

“มันน่าจะเป็นการลงโทษของเมืองที่ล่วงหล่น..”

แม้กระทั่งเจียงจู้อิงที่ไร้ความกังวลก็ขมวดคิ้วหลังจากที่เธอเห็นซากเลือดร่างนั้น

บนประตูเมืองนั้นก็สามารถที่จะเห็นปืนกลและปากกระบอกปืนที่โผล่ขึ้นมาจากด้านล่างได้ เมื่อพวกเขาเข้าไปใกล้กับประตู ก็มีเสียงเสียดแหลมดังขึ้น และประตูที่หนักหนาก็เปิดขึ้นอย่างช้าๆ

“อะไร? พวกเขาเปิดให้แบบนี้นี่นะ?”

เมื่อประตูเปิดขึ้นและรถก็ขับเข้าไปใกล้ ซอมบี้จำนวนมากก็ถูกดึงดูดด้วยเสียง ร่างของพวกมันนั้นปกคลุมไปด้วยเลือดและหลังจากนั้นพวกมันก็หันกลับมาคำรามใส่และพุ่งเข้ามาหา

“โอมม!”

รถทั้งสองคันก็เร่งความเร็วขึ้นอย่างฉับพลัน และขับพุ่งผ่านเข้าไปในประตูเมือง ประตูก็ปิดลงอย่างรวดเร็วก่อนที่ซอมบี้จะสามารถเข้าไปด้านในได้

“ทำไมพวกเขาไม่ตรวจสอบพวกเรากัน? พวกเขาไม่หวาดกลัวหรือว่าจะมีคนติดเชื้อที่เข้ามาด้านใน?”จางไฮ่และซุนคุนขับเข้าไปใกล้กับรถมินิบัสและพูด

ผู้รอดชีวิตที่โดนกัดหรือมีรอยขีดข่วนจากซอมบี้นั้นเป็นที่รู้กันดีว่าติดเชื้อไปแล้ว ก่อนที่จะกลายเป็นซอมบี้ในภายหลัง เมื่อพวกเขาถูกค้นพบ พวกเขาก็จะถูกฆ่าทิ้งในทันที อย่างไรก็ตาม กองกำลังเมืองที่ล่วงหล่นนั้นดูไม่กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้

“มันไม่แน่ชัด บางทีพวกเขาอาจจะมีวิธีการในการตรวจจับ”เจียงลู่ฉีพูด

เพียงเวลาไม่นาน พวกเขาก็เข้ามาในประตูเมือง เมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวก็ตรวจพบแหล่งพลังงานบางอย่าง เจียงลู่ฉีก็มองไปบนถนนและตึกรอบข้าง แต่เขาก็ยังคงมีความรู้สึกที่แปลกประหลาดอยู่

เมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวนั้นยืนยันว่ามีแหล่งพลังงานที่พิเศษอยู่ในเมืองที่ล่วงหล่นอย่างแน่นอน

“นี่เป็นครั้งแรกที่คุณมาที่นี่งั้นเหรอ? คุณจำเป็นที่จะต้องที่มีแผนที่พร้อมกับรายละเอียดข้อมูลของมันไหม?”ยามเดินเข้ามาและถามขึ้น เขานั้นถือปืนกลอยู่และเขานั้นก็มีร่างกายที่บึกบึนพร้อมไปกับการไหลเวียนพลังงาน มันเป็นที่เด่นชัดว่าเขานั้นเป็นผู้มีพลังเหนือธรรมชาติ

“ทำไมนายถึงคิดว่าพวกเรานั้นเป็นคนที่มาใหม่กัน?”จางไฮ่ถาม

ยามยิ้มแต่หน้าตาของเขาดูเลวร้าย “ใครก็ตามที่เข้ามาในเมืองนั้นจะมุ่งหน้าไปยังสนามเด็กเล่น ใครจะหยุดอยู่ที่นี่กัน? มีคนเพียงแค่สองประเภทที่มาที่นี่ก็คือ คนที่มาใหม่หรือคนที่ชั่วร้าย ซึ่งคถณนั้นเป็นแบบไหนกันละ?”

“สนามเด็กเล่นคืออะไร?”เจียงลู่ฉีถาม ยามไม่ได้ตอบและเขาก็เพียงแค่จ้องใส่เจียงลู่ฉี

และหลังจากนั้นเจียงลู่ฉีก็พูด “ขอแผนที่หนึ่งแผ่น”

“เนื้อกลายพันธุ์ห้าปอนด์”ยามพูด ที่จริงแล้ว เนื้อกลายพันธุ์เพียงแค่หนึ่งปอนด์นั้นก็เพียงพอที่จะสามารถซื้อแผนที่ไม่ว่าจะเมืองไหนก็ตาม แต่แผนที่เมืองเล็กๆเช่นนี้ มีค่าใช้จ่ายห้าปอนด์?

ยามพูดช้าๆหลังจากที่สังเกตเห็นเจียงลู่ฉีขมวดคิ้ว “คุณจะเห็นเองว่าราคาของแผนที่นั้นสมเหตุสมผล”

“หยิง”เจียงลู่ฉีสั่งให้เธอจ่าย และหลังจากนั้นพวกเขาก็ได้แผนที่

ในตอนแรก เจียงลู่ฉีคิดว่าแผนที่นั้นจะเป็นเพียงแค่กระดาษแผ่นเดียวที่มีข้อมูลคลุมเคลือ แต่เขาก็ประลหาดใจ มันเป็นสมุดสีสันสดใส

“สนามเด็กเล่น…”เพียงเวลาไม่นานเจียงลู่ฉีก็เปิดไปยังหน้าที่ให้ข้อมูลของสนามเด็กเล่น