Chapter 291: คนที่ไม่รู้จัก

Chapter 291: คนที่ไม่รู้จัก

กัปตันจางประหลาดใจทันที หลังจากที่เห็นการตอบกลับของซูฉางชิง

[กัปตันคนนี้นั้นทำตามคำสั่งของผู้รอดชีวิตงั้นเหรอ?]กัปตันจางรู้สึกผิดหวังเล็กน้อย

เจียงลู่ฉีมองไปที่เขา แต่เขาก็ไม่ได้ตอบคำถามตรงๆ และหลังจากนั้นเขาก็ถามขึ้น “คุณอยู่กองทหารอะไร?”

“ฉันอยู่กองทหารยานเกราะ กัปตันจางฮงเย่!”

“อะไร? ขอโทษนะ ในความคิดของฉัน นายมันก็เป็นแค่คนแปลกหน้า ตั้งแต่ที่ฉันไม่ได้รู้อะไรเลยเกี่ยวกับนาย”

เจียงลู่ฉีครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่หนึ่ง เขานั้นไม่ได้พูดว่าเขาเป็นผู้นำของกองทหารยานเกราะ แต่ในอีกทางหนึ่ง เจียงลู่ฉีก็ไม่รู้จักผู้นำซักคนของฐานทัพเมืองดวงดาวอีกด้วย อย่างไรก็ตาม กัปตันจะพูดกับเขาด้วยน้ำเสียงแบบนี้ได้ยังไง

“ฉันมีหน้าที่ในการรักษาความปลอดภัยของนักวิทยาศาสตร์ นายเป็นคนที่จัดการเกี่ยวกับนักวิทยาศาสตร์งั้นเรอะ?”เจียงลู่ฉีถาม

“หื้อ?”จางฮงเย่เงียบ กัปตันซงพึ่งจะแจ้งเขาเกี่ยวกับสถานการณ์ ดังนั้นเขาจึงต้องการที่จะถามเกี่ยวกับมัน แต่เขาไม่เคยคาดว่าเจียงลู่ฉีจะตอบกลับมาแบบนี้

ในปัจจุบันนี้ กัปตันซงที่ยืนอยู่ด้านข้างกัปตันจางก็พูดไม่ออก เขานั้นระมัดระวังว่ากัปตันจางนั้นเป็นคนที่สามารถทำให้เกิดอันตรายได้ และไม่มีใครต้องการที่จะวุ่นวายกับเขา อย่างไรก็ตาม เจียงลู่ฉีคนนี้….

“ฉันไม่ได้สนใจเกี่ยวกับภารกิจคุ้มกันนักวิทยาศาสตร์ สิ่งที่ฉันแคร์ก็คือข่าวที่เกี่ยวข้องกับพวกกบฏ ถ้านายรู้อะไรบางอย่างแล้วละก็ นายจะต้องบอกฉันอย่างเชื่อฟัง! นี่คือภารกิจของฉันในการกำจัดพวกกบฏ!”จางฮงเย่ตะคอกกลับ

“โอ้! นายทำงานได้ดีมากจริงๆ กบฏอยู่ใต้จมูกของนายและพวกเขาก็ยังเกือบที่จะลักพาตัวนักวิทยาศาสตร์ไปได้ ถ้าพวกเราไม่อยู่ที่นั่นแล้วละก็ นักวิทยาศาสตร์ก็คงโดนลักพาตัวไปแล้ว”ซุนคุนพูดทื่อๆ

“ทำไมพวกเราไม่เห็นนายเมื่อพวกเราตกอยู่ในอันตรายละ?”จางไฮ่ถามอีกครั้ง

จางไฮ่และซุนคุนเชื่อฟังแค่คำพูดของเจียงลู่ฉี ใครจะไปสนใจเกี่ยวกับกัปตันจางกัน?

จางฮงเย่รู้สึกรำคาญ “นายไม่ได้มาตามกำหนดการ ไม่ต้องพูดถึงการคุ้มกันนั้นเป็นหน้าที่ของนายก่อนที่จะมายังฐานทัพเมืองดวงดาวอีกด้วย…”

กัปตันซงกระซิบอะไรบางอย่างกับจางฮงเย่ แต่ชายคนนั้นก็เหลือบตามองมายังเขา จางฮงเย่มองอย่างลึกซึ้งกับเจียงลู่ฉีและพูด “ฉันมีหน้าที่รับผิดชอบกฏระเบียบของฐานทัพเมืองดวงดาวและระเบียบคำสั่งอีกด้วย ครั้งหน้าที่นายตัดสินใจที่จะสู้ ภาวนาไว้ซะว่าไม่ใช่ฉันที่เป็นคนจับนาย!”

ในพื้นที่ตรวจสอบ…

ผู้หญิงหลากหลายคนที่ทำหน้าที่ตรวจสอบร่างกายนั้นหวาดกลัวเจียงลู่ฉี พวกเธอนั้นเห็นการต่อสู้ของเขากับเพิงเฟย พวกเธอเชื่อว่าชายหนุ่มที่ดูไม่อันตรายคนนี้นั้นเป็นชายที่ชั่วร้าย

เจียงลู่ฉีค้นพบว่ามันตลก เมื่อเขาสัมผัสได้ว่าเจ้าหน้าที่หญิงที่กำลังตรวจสอบเขานั้นกำลังสั่นกลัวเล็กน้อย

“พี่ชาย หนูไม่ได้คาดคิดเลยว่าพี่จะกลายเป็นชายที่ชั่วร้ายเช่นนี้”เจียงจู้อิงพูดอย่างหน้าด้าน เมื่อหลันซิหยู่ได้ยินมัน เธอก็ยิ้มออกมาอย่างอดไม่ได้

“สถานการณ์ของฐานทัพเมืองดวงดาวมันซับซ้อน…”หลี่ยู่ซินพูดอย่างกังวลใจ

“พวกเราไม่รู้ว่ากองทัพของฐานทัพเมืองดวงดาวนั้นแบ่งออกเป็นแต่ละฝ่ายก่อนที่จะตกลงส่งนักวิทยาศาสตร์มาที่นี่”ซูฉางชิงพูดอย่างไม่พอใจ

“ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับมัน พวกเราควรที่จะระมัดระวังมากขึ้น”เจียงลู่ฉีพูด

“ถึงแม้ว่าสถานการณ์ในฐานทัพเมืองดวงดาวนั้นจะยุ่งเหยิง พื้นฐานของการออกคำสั่งนั้นก็สำคัญด้วยเช่นกัน มิฉะนั้น นายก็สามารถที่จะจินตนาการถึงสิ่งที่สามารถเกิดขึ้นได้ด้วยเช่นกัน...มันไม่มีรัฐบาลและกองทัพนั้นค่อนข้างที่จะเป็นอิสระ มันจึงมีเหตุผลที่ผู้คนบางคนนั้นมีความคิดที่จะแยกตัวออกจากกองทัพและสร้างกองทัพของตัวเองขึ้นมา ยกตัวอย่างฉู่ซงฉานเป็นต้นแบบ ถ้าเขายังคงมีชีวิตอยู่ต่อ เขาก็คงมีความคิดที่คล้ายคลึงกัน”

“นายพูดถูก พวกเราไม่ได้มีตัวเลือกมากสักเท่าไหร่ พกวเราจะจัดการทุกสิ่งุทกอย่างที่มาขวางทางเรา”ซูฉางชิงพยักหน้า

พวกเขาไม่สามารถที่จะกลับไปยังเกาะเชนไฮ่ได้ ดังนั้นพวกเขาจะต้องอยู่ที่นี่ โชคดีที่พวกเขาพึงพอใจกับบ้านที่ฐานทัพเมืองดวงดาวจัดสรรมาให้พวกเขา มันเป็นตึกที่แยกออกมาอย่างอิสระ

เจียงลู่ฉีพึงพอใจอย่างมาก เนื่องจากพวกเขาสามารถที่จะขับรถเข้ามาในเมืองได้ พวกเขาจะปลอดภัยมากกว่าเมื่อขับรถเที่ยวรอบเมืองด้วยรถมินิบัส

เมื่อมาถึง หยิงก็รถไปตรวจสอบห้อง เมื่อเธอพบว่ามันไม่มีอันตรายอะไร หญิงสาวคนอื่นก็เริ่มทำความสะอาดห้องและจัดของเข้าด้านใน พวกเธอนั้นอยู่บนถนนมาหลายวัน ดังนั้นพวกเธอจำเป็นที่จะต้องได้รับการพักผ่อนที่ดี

เจียงลู่ฉีคิดว่าจะต้องใช้เวลาอีกหลายวันก่อนที่จะมีใครบางคนมาหาเขา แต่เขาก็ไม่ได้คาดคิดว่าเช้าตรู่วันต่อมาจะมีคนมาหาเขา

หลันซิหยู่ที่กำลังกินข้าวเช้าอยู่นั้นก็มองขึ้นมาและพูดว่า “มีใครบางคนมาที่นี่ค่ะ พวกเขามีคนประมาณเจ็ดคน และพวกเขานั้นปลดปล่อยการไหลเวียนพลังงานที่แข็งแกร่งกันทั้งหมด”

เมื่อคนพวกนี้มาถึง เจียงลู่ฉีก็กลับไปยังรถมินิบัสของเขา

รถกองทัพสองคันก็ปรากฏขึ้นทีละคัน ทีละคัน เมื่อเห็นรถถังรุ่น95สองคัน เจียงลู่ฉีก็ขมวดคิ้ว กองทหารติดเกราะนั้นเล็งเป้าหมายมาที่เขาอย่างรวดเร็วขนาดนี้เลยงั้นเหรอ?

อย่างไรก็ตาม เจียงลู่ฉีไม่กังวล ในระยะใกล้ๆเช่นนี้ ไม่ว่าจะเป็นปืนใหญ่สุญญากาศ หรือปืนสไนเปอร์ไรเฟิล พวกมันก็เพียงพอที่จะทำลายรถพวกนี้แล้ว เมื่อรถถังเบานั้นเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เจียงลู่ฉีนั้นก็มีทางที่จัดการมันแล้ว

ประตูของมันก็เปิดออกและหลังจากนั้นผู้หญิงที่สวมชุดยูนิฟอร์มกองทัพก็กระโดดลงมาจากมัน ผู้หญิงคนนี้นั้นมีออร่าที่ทรงพลังซึ่งทำให้เธอนั้นดูสวยงามอย่างเถื่อนๆ ซึ่งมันเป็นที่จับตามองอย่างมาก เธอนั้นก็คือเซียซุน

เซียซุนนั้นรู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย ที่จริงแล้ว เธอนั้นไมได้สนใจเกี่ยวกับเจียงลู่ฉีเลยแม้แต่นิดเดียว อย่างไรก็ตาม เมื่อเธอกลับไปยังสำนักงานใหญ่ ปู่เซียหยงเฟิงนั้นกราดเกรี้ยวอย่างมาก เมื่อเขาได้ยินมาว่านักวิทยาศาสตร์นั้นเกือบที่จะโดนลักพาตัวไป

หลังจากเซียหยงเฟิงนั้นรับรู้รายละเอียดทั้งหมด เขาก็จัดการให้หลานสาวเซียซุนของเข้านั้นร่วมมือกับทีมเจียงลู่ฉี ที่จริงแล้ว เธอนั้นไม่ได้มีความประทับใจที่ดีแม้แต่นิดเดียวกับผู้รอดชีวิต เธอนั้นมั่นใจว่าเธอสามารถที่จัดการภารกิจนี้ได้โดยปราศจากการร่วมมือของผู้รอดชีวิต