บทที่ 39 : สมาชิกใหม่สามคนของฐานผู้แก้แค้น

จี้ชวนกำลังจะโต้กลับ แต่พบว่าซอมบี้ที่กระโดดขึ้นมานี้ไม่ได้แผ่รังสีความเป็นศัตรูใดๆ

"นายท่าน ในที่สุดผมก็รอท่านได้สำเร็จ"

มันกระโดดๆ เข้าหาขาของจี้ชวนเหมือนสุนัขตัวหนึ่ง

จี้ชวนเข้าใจแล้ว นี่คือลูกน้องที่แตกแยกออกมาเหมือนเสี่ยวเหม่ย

อาจเป็นไปได้ว่าทุกครั้งที่ตัวเองเปลี่ยนแปลงและแข็งแกร่งขึ้น จะมีซอมบี้ได้รับสติปัญญาที่เกี่ยวข้องและวิวัฒนาการ

แม้ซอมบี้นี้จะดูเหมือนสมองง่าย แต่พลังที่ปะทุออกมาจากร่างกายขนาดมหึมานี้ช่างเป็นระดับสัตว์ประหลาด ไม่ต้องสงสัยเลยว่าเป็นกำลังรบที่แข็งแกร่ง

จี้ชวนพยักหน้า "เจ้ามีชื่อไหม?"

"ข้าไม่มีชื่อ ขอนายท่านประทานชื่อให้ข้าด้วย"

"เจ้าก็ชื่อต้าจ้วงแล้วกัน"

"ครับๆ ผมคือต้าจ้วงแล้ว!"

จี้ชวนบินไปทางคริสตัลสีแดง ต้าจ้วงตามมาติดๆ

ถังเยว่เพิ่งรู้สึกดีใจที่รอดตาย แต่พบว่าพื้นดินเริ่มสั่นสะเทือนอีกครั้ง ชัดเจนว่าสัตว์ประหลาดนั่นกำลังจะกลับมา

สัตว์ประหลาดแบบนั้น แม้จะซ่อนอยู่ใต้ดิน เพียงหมัดเดียวก็จะกลายเป็นแผ่นเนื้อทันที

"ไม่รู้ว่าฉันจะเกิดใหม่ได้อีกกี่ครั้ง..."

ถังเยว่ยอมรับชะตากรรม ชาติหน้าต้องหลีกเลี่ยงเขตชานเมืองตะวันออก เธอกอดแม่ น้ำตาไหลขณะสัมผัสอ้อมกอดอันอบอุ่นนี้

"สวัสดี"

เสียงฝีเท้าใหญ่หยุดลงที่หน้าวิลล่า ถังเยว่รู้ว่าสัตว์ประหลาดเมื่อครู่อยู่ที่หน้าประตู

แต่ทำไมถึงมีเสียง "สวัสดี" ที่แปลกประหลาดเช่นนี้?

ถังเยว่ลืมตาขึ้น และเห็นใบหน้าหล่อเหลาคมคายกำลังจ้องมองเธอ

คนตรงหน้าลอยอยู่กลางอากาศ ใบหน้าซีดขาว ดวงตาสีแดงฉาน เหมือนแวมไพร์หล่อเหลาในซีรีส์อเมริกัน

ถังเยว่มองจี้ชวนด้วยความหวาดกลัว ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ

เมื่อเธอมองไปที่ประตู สัตว์ประหลาดนั้นยืนอยู่ตรงนั้นโดยไม่ขยับเขยื้อน

"อ๊า!"

เห็นสัตว์ประหลาดแล้วเธอก็ร้องออกมาด้วยความตกใจ

"อย่ากลัว มันจะไม่ทำร้ายพวกคุณแล้ว ต้าจ้วง นั่ง ดี หมุนตัว ดี นอนลง"

ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของแม่ลูก สัตว์ประหลาดเมื่อครู่เหมือนสุนัขที่เชื่อฟัง ตอนนี้นอนอยู่บนพื้นไม่ขยับเขยื้อน

เมื่อพบว่าสัตว์ประหลาดไม่มีท่าทีจะโจมตีจริงๆ ถังเยว่จึงรวบรวมความกล้า

"คุณเป็นใคร?"

"ผม... ผมคือจี้ชวน หัวหน้าฐานผู้แก้แค้นแห่งเขตซิงเหอ"

นี่เป็นชื่อที่จี้ชวนคิดขึ้นชั่วคราว เพราะเขาคิดว่า "ผู้แก้แค้น" เหมาะกับตัวเอง

"ฐานที่ดัดแปลงจากโรงแรมเอาหลี่เจียเอ้อร์ใช่ไหม?"

ถังเยว่เคยเห็นข้อมูลนี้บนอินเทอร์เน็ต แต่ในชาติก่อนเธอไม่ได้สนใจ ชาตินี้เธอได้ดูข้อมูลผ่านๆ

จี้ชวนพยักหน้า

"ผมขอโทษที่ลูกน้องผมทำลายบ้านคุณ ก่อนหน้านี้มันหนีออกไป ผมเพิ่งตามหาเจอ ต่อไปจะไม่เกิดเหตุการณ์แบบนี้อีก"

"ตอนนี้วิลล่าของคุณไม่ค่อยปลอดภัย เพื่อขอโทษ คุณอยากมาอยู่ที่ฐานของเราไหม? ฐานของเราปลอดภัยมาก และมีเสบียงอุดมสมบูรณ์"

ถังเยว่ฟังคำพูดของจี้ชวนแล้วรู้สึกงุนงง เดิมคิดว่าต้องเริ่มต้นใหม่ แต่ไม่คิดว่าจะมีโอกาสแบบนี้ ฐานผู้แก้แค้น ชื่อนี้เธอชอบมาก

เธอยังไม่ได้เห็นถังหงเชียงตายอย่างทรมาน เธอไม่อยากเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง

เธอเงยหน้ามองแม่ของเธอ แล้วพยักหน้า

"งั้นจับแน่นๆ นะ"

จี้ชวนโอบถังเยว่ด้วยมือข้างหนึ่ง และโอบแม่ของเธอด้วยอีกข้างหนึ่ง "อย่ากลัวนะ ผมจะบินช้าๆ"

แม้ร่างกายของจี้ชวนจะเย็น แต่เมื่อสัมผัสกลับรู้สึกว่าจี้ชวนให้ความรู้สึกปลอดภัย

ต้าจ้วงกำลังแบกตู้แช่แข็งสองตู้ตามมาบนพื้นดิน

"คุณบอกพลังพิเศษของคุณให้ผมได้ไหม?"

จี้ชวนรู้สึกสงสัย แต่จากการที่ไม่มีการต่อต้านต้าจ้วงเลย คงไม่ใช่พลังพิเศษประเภทต่อสู้ แล้วพลังพิเศษแบบไหนที่จะเป็นสีแดงได้?

ถังเยว่หายใจลึก คิดว่าบอกก็ไม่เป็นไร หากเจอภัยอันตรายจริงๆ ก็เริ่มต้นใหม่ได้

"พลังพิเศษของฉันคือการเกิดใหม่"

ร่างกายของจี้ชวนสั่นเล็กน้อย เกือบตกลงไป

"คุณเก่งขนาดนี้เลยเหรอ? มีพลังพิเศษแบบนี้ด้วย?!"

เมื่อได้ยินคำชมของจี้ชวน ถังเยว่พยักหน้า

เธอเล่าเรื่องราวชาติก่อนให้เขาฟัง ไม่คิดว่าชาตินี้จะเจอเหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดอย่างต้าจ้วง

จี้ชวนรู้สึกว่าการตัดสินใจของตนถูกต้อง คนที่สามารถเกิดใหม่ได้คือการดำรงอยู่ที่น่ากลัวมาก สามารถมีอิทธิพลต่ออนาคตได้ไม่จำกัด

การเจรจาอย่างเป็นมิตรของเขาเป็นการตัดสินใจที่ฉลาด แม้จะต้องการแย่งชิงคริสตัล ในวินาทีที่เธอตายจากการถูกทุบหัว อนาคตอาจเปลี่ยนไปแล้ว

"ถึงแล้ว นี่คือที่นี่ พลังพิเศษของคุณมีค่ามาก ปิดเป็นความลับจากคนอื่นๆ นะ"

ถังเยว่พยักหน้า

แม้ข้างล่างมองเห็นเป็นหมอกดำ แต่เมื่อร่างกายของจี้ชวนลดระดับลง ถังเยว่พบว่านั่นคือโรงแรมหรูหรา

ทั้งลานกว้างสะอาดมาก ไม่มีร่องรอยของความยากลำบากในวันสิ้นโลกเลย

ในลานมีซอมบี้ถือแส้เหล็กคุกเข่าข้างเดียว คล้ายกับต้าจ้วงที่เชื่อฟังคำสั่งของจี้ชวน

ประตูใหญ่เปิดออก ต้าจ้วงถือตู้แช่แข็งสองตู้เข้าไป เสี่ยวเหม่ยจ้องมองเขาด้วยสายตาดุร้าย

"ข้างกายราชามีข้าก็พอแล้ว แมลงสาบที่ไหนมานี่!"

แส้เหล็กฟาดไปที่ต้าจ้วง ทำให้เกิดเสียงดังแปะๆ เมื่อกระทบร่างของต้าจ้วง

"นายท่านช่วยด้วย แม่ตัวดีนี่ร้ายกาจนัก"

ต้าจ้วงทำหน้าน้อยใจเหมือนเด็กน้อยหนัก 1,200 ชั่ง วิ่งมาที่ด้านหน้าของจี้ชวนเพื่อขอให้ปลอบโยน

นี่มันเกิดอะไรขึ้น พวกเขารู้จักกันหรือ? ทำไมถึงเป็นศัตรูกันขนาดนี้

จี้ชวนไม่เข้าใจสถานการณ์ตรงหน้า

"เสี่ยวเหม่ย นี่คือต้าจ้วง ต่อไปจะเป็นผู้พิทักษ์ลานเช่นกัน อยู่ด้วยกันดีๆ นะ"

"ได้ ราชา"

แม้จะมีสีหน้าดุร้าย แต่เสี่ยวเหม่ยก็คุกเข่าลงเพื่อแสดงการยอมรับ

"ซูเชิน นี่คือสมาชิกใหม่ของฐานเรา ช่วยจัดห้องให้พวกเธอหน่อย"

"จูจู ตามฉันไปขนของอีกหน่อย"

"ได้ครับ หัวหน้า"

จูจูชอบภารกิจออกไปหาทรัพยากรกับจี้ชวนมากที่สุด ครั้งก่อนจี้ชวนอุ้มเธอตลอดทาง เธอดีใจจนนอนไม่หลับทั้งคืน

"เสี่ยวเยว่ นี่คือซูเชิน หากมีอะไรไม่เข้าใจสามารถถามเขาได้ ผมกับจูจูจะไปนำทรัพยากรที่เหลือของคุณกลับมา สิ่งเหล่านั้นคุณสามารถใช้ได้เอง ทรัพยากรของฐานก็มีมากมาย อยากได้อะไรสามารถหยิบได้เลย"

ถังเยว่รู้สึกประหลาดใจ ไม่คิดว่าฐานของจี้ชวนจะอิสระเช่นนี้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่าดีกว่าฐานผู้มีพลังพิเศษ แม้ตัวเองจะเกิดใหม่ได้ แต่เนื่องจากไม่แตกต่างจากคนธรรมดา อาจไม่ผ่านการตรวจสอบของฐานผู้มีพลังพิเศษ

"ชั้นนี้คือห้องออกกำลังกายและสระว่ายน้ำของฐาน ข้างบนคือร้านอาหาร คลังเก็บของอยู่ใต้ดิน"

ซูเชินพาแม่ลูกถังเยว่เที่ยวชมโรงแรมเอาหลี่เจียเอ้อร์ ไม่คิดว่าในวันสิ้นโลก คนในฐานนี้จะใช้ชีวิตไม่ต่างจากคนทั่วไป

"อาหารสามมื้อมีเชฟโรงแรมเป็นผู้ปรุง พลังพิเศษของเขาทำให้อาหารฟื้นฟูสภาพร่างกายได้ รสชาติก็อร่อยมาก"

"น้องสาวของผม ซูชี มีพลังพิเศษทำความสะอาด หากไม่อยากเสียเวลาอาบน้ำ สามารถหาเธอได้"

"นี่คือห้องของพวกคุณ ลองดูว่าพอใจไหม"

ถังเยว่ฟังซูเชินแนะนำอย่างอดทนด้วยความซาบซึ้ง นี่คือฐานที่มีความมนุษย์ ไม่คิดว่าในวันสิ้นโลกจะยังสามารถอยู่ร่วมกับคนมากมาย ไม่เหงาแบบนั้น

เมื่อเห็นห้องสวีทหรูหรา ถังเยว่พยักหน้า สภาพที่พักก็ดีมาก เทียบเท่ากับการไปพักผ่อน

"คุณถัง คุณและคุณแม่ยินดีเป็นสมาชิกอย่างเป็นทางการของฐานไหม? ถ้าตกลง ผมจะให้สถานะความภักดีแก่ทั้งสองคน ฐานจะปกป้องความปลอดภัยของทั้งสองคน"

"ดี พวกเราตกลง"

ถังเยว่รู้ว่าพลังพิเศษของตนแม้จะแข็งแกร่ง แต่การบรรลุผลลัพธ์ที่ต้องการนั้นยากมาก การพึ่งพิงผู้มีพลังพิเศษที่แข็งแกร่งกว่าคือทางเลือกที่ดีกว่า

ชาตินี้หากไม่มีจี้ชวน อาจตายในมือของต้าจ้วง ชาติหน้าแม้จะเปลี่ยนสถานที่ใหม่ ก็อาจเจอภัยอันตรายที่ไม่รู้ล่วงหน้า

เธอไม่รู้ว่าตัวเองจะสามารถเกิดใหม่ไม่จำกัดหรือไม่ และหลังจากเกิดใหม่หลายครั้งจะเป็นบ้าหรือไม่

ฐานตรงหน้าดูเหมือนจะช่วยให้ตัวเองที่ตึงเครียดได้ผ่อนคลายสักพัก

หลังจากแสงสองดวงหลอมรวมเข้าไปในสมองของทั้งสอง ถังเยว่ไม่รู้สึกว่ามีอะไรแตกต่าง

แต่เธอมีความไว้วางใจ เคารพ และพึ่งพาจี้ชวนอย่างแรงกล้ามากขึ้น

(จบบท)