บทที่ 21 : การเป็นผู้นำฐานที่มั่น

เมื่อเห็นปฏิกิริยาของซอมบี้ คนหนึ่งวิ่งออกไปโดยไม่แม้แต่จะเหลียวหลัง โรงแรมนี้เป็นเหมือนฝันร้ายที่ทรมานเขามาหลายวัน เขาไม่อยากอยู่ที่นี่แม้แต่วินาทีเดียว!

เมื่อเห็นคนแรกออกไปโดยที่ซอมบี้ไม่โจมตีจริงๆ คนอื่นๆ ก็ทยอยออกไป บางคนไม่แน่ใจว่าข้างนอกเป็นอย่างไร บางคนไม่อยากอยู่ในที่ที่กักขังตัวเองมานาน บางคนก็เป็นห่วงญาติพี่น้องข้างนอก

พวกเขาไม่ไว้ใจจี้ชวน คนแปลกหน้าที่ดูแปลกประหลาดและใส่แว่นกันแดด จึงเดินตามคนส่วนใหญ่ออกไป

จาก 35 คนเหลือเพียง 11 คน "พวกคุณตัดสินใจแล้วใช่ไหม? ถ้าอยากออกไปอีกจะไม่ง่ายแล้วนะ"

เมื่อได้ยินคำพูดของจี้ชวน 11 คนในห้องโถงพยักหน้า บางคนรู้สถานการณ์ภายนอกดี พลังพิเศษของตัวเองอ่อนแอ ไม่สามารถรับประกันได้ว่าตัวเองจะมีชีวิตรอดหากออกไป บางคนเป็นพนักงานโรงแรมดั้งเดิม เห็นซูเชินอยู่ก็อยากอยู่ด้วย ซูเชินปกติก็ดีกับพนักงาน

จี้ชวนถอดแว่นกันแดด เผยดวงตาสีแดงเข้ม ทุกคนจึงเห็นว่าจี้ชวนดูไม่เหมือนมนุษย์

"ผมจะไม่ทำร้ายพวกคุณ และจะพยายามอย่างเต็มที่ในการปกป้องพวกคุณ ผมหวังว่าเราจะไว้ใจซึ่งกันและกัน หากมีการทรยศ ผมจะไม่ปรานี"

บางคนตกใจกับรูปลักษณ์ของจี้ชวน รีบถามอย่างร้อนรน "ตอนนี้ยังออกไปได้ไหม?"

"ได้ แต่ผมจะลบความทรงจำของคุณในช่วงเวลานี้ชั่วคราว เพื่อไม่ให้ฐานที่มั่นเผชิญอันตราย"

การลบความทรงจำเป็นหนึ่งในพลังพิเศษที่จี้ชวนได้รับจากการดูดซึมคริสตัลสองครั้งล่าสุด หลังจากดูดซึมคริสตัลของซอมบี้ในสองพื้นที่ ประเภทของพลังพิเศษของจี้ชวนก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด การกลืนคริสตัลประเภทเดียวกันจะเพิ่มความแข็งแกร่งของพลังพิเศษที่เกี่ยวข้อง

จี้ชวนยื่นมือไปที่ศีรษะของคนนั้นและใช้พลังลบความทรงจำ ทำให้คนลืมความทรงจำหลังจากที่จี้ชวนถอดแว่นกันแดด หลังจากนั้นคนนั้นก็ตามสัญชาตญาณวิ่งออกไป จี้ชวนไม่ได้ขัดขวางแต่อย่างใด

ทยอยกันไปเหลือเพียง 6 คน เมื่อเห็นว่าไม่มีใครจะไปอีก จี้ชวนจึงพยักหน้าให้ทุกคน

เขาตรวจสอบพลังพิเศษที่มีในตอนนี้

【คริสตัลสีเขียว: เพิ่มความเร็ว (ระดับกลาง), เพิ่มพลังกำลัง (ระดับกลาง), แสงจ้า, แรงโน้มถ่วง (ระดับกลาง), การรักษา (ระดับกลาง), ใบมีดลม, หมอกพิษ, กลิ่นหอม, ลบความทรงจำ】

【คริสตัลสีฟ้า: การฟื้นฟู (ระดับสูง), การมองเห็นในความมืดเป็นบริเวณกว้าง, การแข็งตัวของร่างกาย (ระดับกลาง), การสร้างโลหะ, การรับรู้ความเจตนาร้าย】

【คริสตัลสีม่วง: การควบคุมโลหะ, พลังแห่งไฟ】

【คริสตัลสีทอง: อัศจรรย์แห่งหิน】

จี้ชวนรู้สึกแปลกใจ โดยปกติลูกไฟควรอยู่ในคริสตัลสีฟ้า แต่พลังพิเศษในคริสตัลสีฟ้าไม่มีลูกไฟ แต่กลับมีพลังพิเศษที่เกี่ยวข้องในคริสตัลสีม่วงคือพลังแห่งไฟ บางทีอาจเป็นเพราะการดูดซึมคริสตัลธาตุไฟหลายอันในไม่กี่ครั้งที่ผ่านมา?

เขาไม่ได้คิดมาก ตั้งใจว่าจะดูอีกทีในภายหลัง

"ยุนซี คุณช่วยลงทะเบียนพลังพิเศษของคนใหม่หน่อยนะ ซูเชิน คุณรู้จักที่นี่ดี ช่วยจัดการที่พักและงานให้ทุกคนหน่อย ผมจะออกไปหาเสบียง"

"พี่จี้ชวน หนูออกไปหาเสบียงกับพี่ด้วย" หลินลู่ลู่พูดตามจี้ชวน

"เธอมีพลังพิเศษประเภทโจมตี อยู่ที่นี่ปกป้องทุกคนเถอะ" เมื่อได้ยินคำสั่งของจี้ชวน หลินลู่ลู่ก็เบะปาก

"ท่าน...ท่านผู้นำ ฉันไปกับคุณเถอะ พลังพิเศษของฉันคือกระเป๋า สามารถเก็บของในปาก......แต่มันสะอาดนะคะ เหมือนมีพื้นที่พิเศษในปาก ไม่มีน้ำลายติดหรอกค่ะ"

หญิงสาวร่างท้วมพูด หลังจากจันทร์สีเลือด เป็นเพราะพลังพิเศษนี้ทำให้เธอหาห้องปิดในร้านอาหารและมีชีวิตรอดมาได้

จี้ชวนพยักหน้า นี่ก็ถือเป็นพลังพิเศษด้านพื้นที่ระดับต้น เขาอยากหาคริสตัลของพลังพิเศษด้านพื้นที่มาก แต่ตอนนี้ยังไม่เคยเจอ

"คุณชื่ออะไร ทำไมถึงตัดสินใจอยู่?"

จี้ชวนสนทนากับหญิงสาวร่างท้วมบนรถอย่างไม่เป็นทางการ

"ฉันชื่อจูจู ฉันขี้ขลาด ไม่กล้าอยู่ข้างนอกคนเดียว พลังพิเศษก็ไม่มีประโยชน์อะไร ถึงออกไปก็ไม่รู้จะไปหาใคร ฉันกินเยอะด้วย อาหารที่บ้านไม่พอกินแค่ไม่กี่วัน......"

จี้ชวนเข้าใจแล้ว หญิงสาวคนนี้แม้จะขี้ขลาดแต่ก็มีเหตุผล รู้ว่าควรอยู่รอดอย่างไร และคว้าโอกาสแสดงคุณค่าของตัวเอง

จริงๆ แล้วเหตุผลอีกอย่างที่ทำให้จูจูอยู่คือเธอคิดว่าจี้ชวนหล่อมาก ปกติเธอชอบดูซีรีส์ไอดอล ตอนที่จี้ชวนถอดแว่นกันแดด จูจูรู้สึกว่าจี้ชวนเหมือนแวมไพร์หล่อเหลา

เมื่อก่อนจี้ชวนดูแลเสบียงสำหรับสองคนยังพอไหว แต่ตอนนี้ในฐานที่มั่นมี 12 คนที่ต้องกินข้าว การหาเสบียงจะต้องมากขึ้น อาศัยแค่รถออฟโรดคันเดียวก็ลำบาก การมีผู้มีพลังพิเศษด้านพื้นที่จะช่วยประหยัดเวลาได้มาก ทำให้เขามีพลังงานมากขึ้นในการดูดซึมคริสตัล

ทุกครั้งที่ผ่านซูเปอร์มาร์เก็ตหรือร้านสะดวกซื้อ จี้ชวนก็จะลงรถตรวจสอบ ตอนนี้มีผู้รอดชีวิตมากมายที่กำลังค้นหาของอยู่ทั่วไป ร้านสะดวกซื้อหลายแห่งมีร่องรอยการปล้นสะดม พวกเขาพบร้านสะดวกซื้อที่ประตูยังสมบูรณ์ จี้ชวนและจูจูลงจากรถ เขาใช้พลังควบคุมโลหะเปิดประตูได้อย่างง่ายดาย

จูจูไม่ได้ประหลาดใจกับซอมบี้ที่หลีกทางให้มากนัก เพราะเห็นที่โรงแรมมาแล้ว ในร้านสะดวกซื้อ เธอตาเป็นประกาย เสบียงมากมายทำให้เธอตื่นเต้นมาก

จูจูเหมือนหนูแฮมสเตอร์ เก็บเสบียงทั้งตู้สินค้าเข้าปาก สิ่งมหัศจรรย์คือแก้มของเธอไม่ได้พองขึ้นมากนัก ราวกับว่าของที่เข้าไปในปากหายไปในอากาศธาตุ

จี้ชวนกำลังเก็บของที่มีประโยชน์ใส่กระเป๋าเดินทาง ซึ่งช้ากว่าจูจูมาก

"พลังพิเศษของคุณเก็บได้เยอะแค่ไหน?"

"ฉันไม่เคยลองขีดจำกัด แต่รู้สึกว่าของในร้านสะดวกซื้อเล็กๆ นี้น่าจะพอดี"

เมื่อได้ยินคำพูดของจูจู จี้ชวนหยุดการกระทำในมือ หันไปยกชั้นวางสินค้าอื่นๆ ขึ้น ด้วยพลังพิเศษด้านกำลัง เขาเทของบนชั้นวางเข้าปากของจูจูโดยตรง สิ่งของเมื่อเข้าใกล้ปากของจูจูก็ถูกเก็บด้วยพลังพิเศษของเธอ

"ฉันรู้สึกว่าด้านขวาเต็มแล้ว ตอนนี้เก็บด้านซ้ายนะ"

ดูจากจำนวนชั้นวางที่ว่างเปล่า จี้ชวนประมาณการณ์ว่าพื้นที่เก็บของของจูจูประมาณ 20 ลูกบาศก์เมตร พลังพิเศษด้านพื้นที่ระดับต้นยังเล็กเกินไป แต่ก็มีประโยชน์มากสำหรับการเก็บเสบียง นี่เป็นครั้งที่จี้ชวนเก็บเสบียงได้เร็วและมากที่สุด

"ของในพื้นที่จะเน่าเสียไหม?"

"ฉันคิดว่าเน่าได้ เหมือนกับการเก็บแบบปกติ ฉันเคยเก็บของกินหลายอย่างจากครัวหลัง แต่พอผ่านไปหลายวัน ขนมปังบางอันที่เอาออกมาก็เน่าแล้ว......"

จี้ชวนเข้าใจแล้ว พื้นที่ระดับต้นทำได้จำกัดมาก ดีที่โรงแรมมีตู้เย็นหลายตู้ สิ่งอำนวยความสะดวกครบครัน เสบียงที่เก็บมาสามารถใช้ได้เป็นเวลานาน

......

ซูเชินแนะนำสถานการณ์และแผนผังของโรงแรมให้ทุกคนอย่างคร่าวๆ จากนั้นก็เสนอการแบ่งงาน แสดงความเป็นผู้จัดการระดับสูงอย่างชัดเจน

"ชีชี เธอมีพลังพิเศษทำความสะอาด ทำความสะอาดห้องชุดประธานาธิบดีที่ชั้นบนสุดก่อน ที่นั่นให้ท่านผู้นำพัก ต่อไปทำความสะอาดห้องชุดสำหรับนักเดินทางชั้นล่าง พวกเราจะพักที่นั่นก่อน ทั้งตึกมีงานทำความสะอาดเยอะเกินไป อย่าทำให้ตัวเองเหนื่อยนะ"

"พี่เจ้า ดีจังที่พี่อยู่ อาหารที่พี่ทำอร่อยมาก พี่รับหน้าที่ดูแลอาหารของทุกคนนะ พลังพิเศษของพี่ทำให้อาหารมีผลฟื้นฟูด้วย เข้ากันมาก พี่จาง พี่ช่วยพี่เจ้าเตรียมวัตถุดิบได้ไหม?"

เมื่อได้ยินการจัดการของซูเชิน จางอวิ๋นก็พอใจมาก เธอกลัวว่าพลังพิเศษของตัวเองจะช่วยทุกคนไม่ได้ "ไม่มีปัญหา ฉันก็ชอบทำอาหาร"

ชายอีก 3 คนถูกจัดให้อยู่ห้องควบคุม ผลัดกันตรวจสอบสถานการณ์การรักษาความปลอดภัยของโรงแรม ผู้หญิงอีก 2 คนจะไปกับซูเชินเพื่อเรียนรู้การกระจายตัวของแต่ละพื้นที่ บันทึกรหัสลายนิ้วมือ เป็นงานภายในของฐาน

"จริงสิ ซูเชิน พลังพิเศษของคุณคืออะไรเหรอ?"

กู้ยุนซีถามซูเชินหลังจากบันทึกพลังพิเศษของสมาชิกใหม่ทั้งหมด

ซูเชินโน้มตัวไปที่หูของกู้ยุนซีแล้วแนะนำเบาๆ กู้ยุนซีเบิกตากว้าง

(จบบท)