บทที่ 4: ลองของ

บทที่ 4: ทักษะและร้านค้า

ความเจ็บปวดมีไม่มากนัก เพราะแมทธิวพบว่าร่างกายใหม่ของเขาแข็งแกร่งกว่าร่างกายเดิมมาก น่าจะเกี่ยวข้องกับสิ่งที่เรียกว่า ‘กายาเงิน’ และการที่มันอยู่ในระดับสร้างรากฐาน

เขากลิ้งตัวไปด้านข้างแล้วดันตัวเองให้ลุกขึ้นจากพื้น รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อยกับสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น

เท้าของเขาเต็มไปด้วยเลือดและมีเศษเปลือกไม้ติดอยู่บนผม ขณะที่เขามองไปยังบริเวณที่เขา ‘เตะ’ เจ้าสัตว์ประหลาดนั่นเพื่อเอาชีวิตรอด

“ม-มันตายแล้วเหรอ?”

เขามองไปยังต้นไม้ที่หักโค่นอยู่ไกลๆ เขาไม่เห็นว่าเจ้ากระต่ายมีเขานั่นตายแล้วหรือยังเพราะต้นไม้บังอยู่ แต่เขากลับรู้สึกได้ว่ามันไม่ได้อยู่บนโลกนี้อีกต่อไปแล้ว หลังจากที่เสียงหุ่นยนต์ประกาศว่าเขาสังหารมันได้สำเร็จ

แต่ด้วยความเป็นวีรบุรุษตัวจริง แมทธิวจึงคว้ากิ่งไม้จากข้างๆ ตัวแล้วค่อยๆ ย่องเข้าไปยังจุดที่เกิด ‘การต่อสู้’ ขึ้น

“นี่... คุณกระต่าย... นายจะไม่กระโจนใส่ฉันอีกแล้วใช่ไหม?”

เสียงกลืนน้ำลายดังเอื๊อก ขณะที่ชายร่างสูงกว่าหกฟุตค่อยๆ คลานเข้าไปใกล้ตอไม้ที่เหลืออยู่ เขายื่นหน้าแอบมองอย่างช้าๆ และเห็นรอยเลือดสีแดงกับเครื่องในของสัตว์ประหลาดกระจายเกลื่อนอยู่บนพื้นหญ้า

มันดูตายสนิท ไม่มีการกระตุกหรือเคลื่อนไหวใดๆ เลย เขาค่อยๆ เขย่งเท้าเข้าไปใกล้ยิ่งขึ้นเรื่อยๆ มือของเขากำกิ่งไม้ขนาดใหญ่ไว้แน่น ในที่สุดเขาก็มาถึงส่วนหัวของมัน การเตะของเขาได้ฉีกร่างของเจ้าสัตว์ที่อ่อนแอกว่าออกเป็นสองท่อน

หลังจากใช้ ‘อาวุธ’ คู่ใจจิ้มๆ ที่หัวของมันไปสองสามที เขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ทันใดนั้นเส้นเลือดก็ปูดขึ้นบนหน้าผากของเขา ก่อนจะฟาดกิ่งไม้ลงบนซากที่ไร้วิญญาณนั่นเต็มแรง ทำให้สภาพของมันดูน่าสังเวชยิ่งกว่าเดิม

“ไอ้กระต่ายเวร! ทีนี้ใครเป็นพ่อแกวะ ไอ้ตัวแสบ!”

กระต่ายไม่ได้ตอบอะไร แต่แมทธิวเริ่มระบายอารมณ์ของเขาออกมาด้วยการทั้งจิ้มทั้งตีมันด้วยท่อนไม้จนมันหักเป็นสองท่อนในที่สุด เขาก็โยนมันทิ้งไปด้านข้างแล้วสงบสติอารมณ์ลง เขามองไปที่ซากสัตว์ประหลาดแล้วหันไปดูแต้มพลังวิญญาณของตัวเองซึ่งตอนนี้เพิ่มขึ้นเป็น 10049 แต้ม

สงสัยนี่จะเป็นวิธีหนึ่งสินะ... ทำไมมันต้องมาอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ด้วยวะ...

พวกตัวเอกในนิยายทำให้มันดูง่ายไปหมด ได้ระบบสุดโกง? เรียนรู้ทักษะสุดเท่? สังหารสัตว์ประหลาดแล้วจีบสาวๆ แต่ความเป็นจริงมันต่างออกไปหน่อย เพราะเขาไม่รู้ว่าจะต้องรับมือยังไงตอนที่สัตว์ประหลาดวิ่งเข้ามาหา แม้ว่าตอนนี้มันจะเป็นแค่มอนสเตอร์ระดับกากๆ ที่เขาสามารถตดใส่ก็ตายได้แล้วก็ตาม

ฉันต้องตั้งสติให้ดี โลกบ่มเพาะพวกนี้มันกระหายเลือดจะตายไป ทุกคนพร้อมจะแทงข้างหลังแกได้ทุกเมื่อแค่แกมองหน้าพวกเขาแปลกๆ

แมทธิวไม่ใช่คนสู้เก่ง และถ้าเลือกได้เขาก็อยากจะไปในเส้นทางสันติและใช้การพูดคุยมากกว่า แนวคิดที่ว่า ‘ฆ่ามันถ้ามันหยามเกียรติแก’ ไม่ได้เข้ากับปรัชญาชีวิตของเขาสักเท่าไหร่ แต่นี่ก็เป็นการปลุกให้เขาตื่นจากฝันได้ดีทีเดียว ขณะที่เขากวาดตามองรายการทักษะและความสามารถของตัวเอง เขาต้องทดสอบมันดูเพื่อจะได้รู้ว่าพอจะมีวิธีป้องกันตัวบ้างไหมถ้ามีอะไรที่ใหญ่กว่าเจ้ากระต่ายนี่มาโจมตีเขา จะเป็นยังไงถ้าตัวต่อไปเป็นเป็ดดำยักษ์? หรือหมีกริซลีสีเหลือง... เดี๋ยวนะ นั่นมันของแฟรนไชส์อื่นไม่ใช่เหรอ... เออ ช่างมันเถอะ

โอเค ฉันแน่ใจว่ามีทักษะอยู่บ้างนี่นา... เคล็ดวิชาบ่มเพาะปราณสายฟ้า, เคล็ดวิชากายาเงิน, เพลงกระบี่อสนี, วิชาตัวเบาอสนี

เขาพึมพำกับตัวเองพร้อมกับเพ่งสมาธิไปที่ทักษะบางอย่าง โดยไม่รู้ว่าจะต้องทำยังไง เขาจดจ่อไปที่เพลงกระบี่อสนี เขาต้องหาดาบมาทดลองใช้ก่อนรึเปล่า? แต่เขากลับรู้สึกว่าไม่จำเป็นต้องใช้มัน

แมทธิวเพ่งสมาธิไปที่ชื่อทักษะแล้วมองไปที่มือของเขา เขารู้สึกเหมือนจะรู้วิธีใช้มันขึ้นมา เขาเริ่มรวบรวมพลังวิญญาณไปไว้ที่มือขวา

เขากำมันเป็นหมัด ประกายไฟฟ้าแลบแปลบปลาบอยู่รอบๆ จากนั้นพร้อมกับเสียงฟ้าร้องดังสนั่น ดาบแสงความยาว 1.5 เมตรก็ขยายออกมาจากหมัดของเขา

“โห... นี่มันไลท์เซเบอร์นี่หว่า...”

มันดูคล้ายกัน แต่ดูไม่เสถียรเท่า ด้วยพลังงานสายฟ้าที่ส่งเสียงหึ่งๆ และสปาร์คออกจากตัวดาบ เขาลองเหวี่ยงมันไปรอบๆ และมันก็ทำเสียงที่คุ้นเคยอย่างที่คุณคาดหวังว่าไลท์เซเบอร์จะทำ

แมทธิวหันไปมองต้นไม้ที่หักครึ่งอยู่ด้านข้าง แล้วหันกลับมามองอาวุธแสงในมือ เขาเล็งแล้วเหวี่ยงดาบฟันไปยังส่วนที่ยังคงตั้งอยู่ และด้วยการฟันเพียงครั้งเดียว เขาก็สามารถตัดมันออกเป็นสองท่อนได้อย่างง่ายดาย ต้นไม้ที่น่าสงสารต้นนั้นก็พังทลายลงไปอีก และคงกำลังสาปแช่งเขากับบรรพบุรุษของเขาให้มีชีวิตที่ทุกข์ทรมานขณะที่มันสลายไป

“...โอเค... แบบนี้พอได้อยู่... เรามีอะไรอีกบ้างนะ”

เขาไล่ดูทักษะของเขาอีกเล็กน้อย และจัดการปล่อยหมัดและลูกเตะอาบพลังสายฟ้าออกไปได้สองสามครั้ง ซึ่งทำให้เกิดเสียงฟ้าร้องดังสนั่นในกระบวนการ และทำให้สัตว์ป่ารอบๆ แตกตื่น แต่ก็อาจเป็นการแจ้งเตือนเหล่าร้ายที่อาจจะอยู่ใกล้ๆ ด้วย

แมทธิวค่อยๆ คุ้นเคยกับร่างกายใหม่ของเขา และพบว่ามันแข็งแกร่งกว่าร่างกายเก่าของเขามาก แม้หลังจากที่วิ่งไปรอบๆ และเหวี่ยงแขนขาไปทุกทิศทุกทางระหว่าง ‘ฝึกซ้อม’ เขาก็ไม่ได้รู้สึกเหนื่อยเลย เขายังแข็งแกร่งมาก แข็งแกร่งแบบมากๆๆ เลยด้วย

เขาสามารถยกก้อนหินขนาดใหญ่ได้อย่างง่ายดาย และบดขยี้หินให้เป็นผงด้วยมือที่ใหญ่โตกำยำของเขา ซึ่งทำให้เขารู้สึกมั่นใจขึ้นมาก

ระหว่างการฝึกซ้อมที่กินเวลาไปประมาณหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดเขาก็สังเกตเห็นว่ามีบางอย่างติดอยู่ที่เข็มขัดของเขา มันดูเหมือนแหวนที่มีตัวอักษรจีนสลักอยู่ แปลกที่เขากลับเข้าใจสิ่งที่เขียนอยู่บนนั้น ‘แหวนมิติ’ และเขาก็รู้อยู่แล้วว่ามันใช้ทำอะไร

เขาเพ่งจิตไปที่มันและส่งปราณวิญญาณของเขาเข้าไป ในแหวนมีของอยู่สองสามชิ้น เขาเริ่มเล่นกับมันอย่างช้าๆ และหลังจากงมอยู่สักพักก็สามารถนำของทั้งหมดออกมาวางบนพื้นตรงหน้าเพื่อตรวจสอบได้

“หืม... นั่นมันกระบี่บินหรืออะไร? ยาเม็ดแปลกๆ... ค้อนทอง... คัมภีร์ม้วนกับหนังสืออีกสองสามเล่ม...”

เขากวาดตามองสิ่งของต่างๆ แต่ไม่รู้ว่าจะทำอะไรกับมันดี เพราะเขามีเพียงความรู้พื้นฐานเกี่ยวกับโลกรอบตัวเท่านั้น ระบบเกมไม่ได้ให้ข้อมูลเฉพาะเจาะจงอะไรเลย แต่เขารู้ว่าของพวกนี้น่าจะเป็นไอเทมเริ่มต้นที่เขาได้รับมาพร้อมกับแพ็กเกจ

“น่าจะมีอะไรที่ใช้ระบุของได้หน่อยนะ... ฉันไม่รู้เลยว่าของพวกนี้ใช้ทำอะไร... เดี๋ยวก่อนนะ...”

เขานึกถึงร้านค้าไอเทมที่เคยเห็นก่อนหน้านี้ขึ้นมาได้และดึงหน้าต่างนั้นขึ้นมา

“หืม, ไหนดูซิ...”

เขาจิ้มไปที่ช่องค้นหาและสามารถพิมพ์คำลงไปได้ เขาเขียนว่า ‘วิเคราะห์’ แต่แล้วก็เปลี่ยนเป็น ‘ตรวจสอบ’ ซึ่งให้ตัวเลือกที่เข้าท่ากว่า

แว่นตาแห่งปราชญ์

แว่นตาอันใหญ่ที่จะทำให้คุณดูเหมือนเด็กเนิร์ด ส่งปราณวิญญาณเข้าไปเพื่อตรวจสอบไอเทม

5000 แต้มพลังวิญญาณ

ดวงตาแห่งการตรวจสอบ (ทักษะ, ประเภทพัฒนาได้)

มองไปที่ไอเทมเพื่อตรวจสอบมัน ความสามารถในการตรวจสอบขึ้นอยู่กับระดับทักษะ (ในช่วงเริ่มต้น คุณสามารถตรวจสอบไอเทมที่ต่ำกว่าระดับการบ่มเพาะปัจจุบันของคุณ 1 ขอบเขต)

9000 แต้มพลังวิญญาณ

ยาเม็ดตรวจสอบ

กลืนเข้าไปเพื่อรับทักษะตรวจสอบและระบุไอเทมได้ชั่วคราว

500 แต้มพลังวิญญาณต่อเม็ด

ยังมีตัวเลือกอื่นๆ อีกในร้านค้า แต่สามอย่างนี้เป็นตัวเลือกที่กระตุ้นความสนใจของเขามากที่สุด

หืม... แว่นตาก็ฟังดูโอเคนะ... แต่มันไม่ได้บอกว่ามีขีดจำกัดในการตรวจสอบรึเปล่า... แล้วก็ไม่ค่อยอยากจะใส่แว่นแบบนั้นด้วยสิ ส่วนยาเม็ดก็ดูเหมือนหลอกให้ผลาญแต้มเล่นชัดๆ งั้นตัวเลือกตรงกลางก็ดูดีที่สุด... แต่ เอ่อ... นั่นมันเกือบจะทุกแต้มที่ฉันมีเลยนะ...

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตัดสินใจเลือกทักษะ มันดูเป็นข้อตกลงที่ดีที่สุดในตอนนั้น และยังเป็นทักษะประเภทพัฒนาได้ ดังนั้นเขาน่าจะสามารถเพิ่มระดับมันได้

หลังจากกดปุ่มซื้อ เขาก็มองดูตัวเลขแต้มพลังวิญญาณของเขาลดฮวบลงจนเกือบหมด

[กำลังอัปโหลดทักษะ เตรียมรับข้อมูล]

“โอ้ ให้ตายสิ ไม่เอาแบบนี้อีกแล้วนะ...”