Chapter 277: บนเส้นทาง

Chapter 277: บนเส้นทาง

“ผู้รอดชีวิตพวกนี้น่าจะเป็นคนดึงดูดซอมบี้”เจียงจู้อิงพูด “มันเหมือนกับว่าพวกเขารู้เขตเย่ว่ามันเป็นสถานที่ที่ค่อนข้างปลอดภัย นั่นคือเหตุว่าทำไมพวกเขาถึงวิ่งไปทางนั้น”

“ฉันเข้าใจ”เจียงลู่ฉีตอบนิ่มๆ ทั่จริงแล้ว เขาไม่ได้มีพลังงานและเวลาพอที่จะโฟกัสไปที่พวกเขา

“โอมม”

เงาสีดำก็ปรากฏขึ้นออกมาจากคลื่นซอมบี้ และมันก็พุ่งเข้าใส่รถ MCV เจียงลู่ฉีนั้นก็เริ่มใช้งานโดเมนสมอง และทุกสิ่งทุกอย่างในวิสัยทัศน์ก็เชื่องช้าลง

‘บูม!’

ปืนสไนเปอร์ก็พ่นควันไฟขโมงออกมาและกระสุนทำลายล้างก็ยิงเข้าใส่ซอมบี้

เมื่อเห็นฉากที่เกิดขึ้นทั้งหมด หลี่จุนก็ตกตะลึง ในเวลาเดียวกันนั้นเอง เขาก็อิจฉาความแข็งแกร่งของพวกเขา

“เมื่อมองไปยังไอ้พวกเหี้..นั่น พวกมันมีแม้กระทั่งปืนสไนเปอร์ไรเฟิล!”หลี่จุนตะโกนในความคิดของเขา เมื่อมองไปยังปืนกลรุ่น 95 ในมือของเขา เขานั้นไม่ได้มีกระสุนพอ ที่จริงแล้ว พวกเขานั้นก็มีปืนกล แต่มันอยู่ในรถที่ซอมบี้ปะทะเข้ากับมัน

หลี่จุนนั้นเป็นนักศึกษา ดังนั้นเขาจึงเรียนรู้การยิงปืนหลังจากวันโลกาวินาศ เขานั้นเป็นไก่อ่อนอย่างแท้จริงและมันเป็นเรื่องที่เด่นชัดว่า จะต้องได้รับการฝึกฝนมาอย่างหนักหน่วงก่อนที่จะใช้ปืนสไนเปอร์ไรเฟิลได้

“นายสังเกตเห็นปืนสไนเปอร์นั่นไหม? มันน่ามหัศจรรย์มาก! ถ้าฉันมีมันสักกระบอกหนึ่งนะ ฉันคงจะฆ่าสัตว์ประหลาดตัวนั้นไปแล้ว...”หลี่จุนพูดกับคนอื่น ในขณะที่จินตนาการเขาวิ่งไปอย่างบ้าคลั่ง เกี่ยวกับการพัฒนาความสามารถของเขา ในความเป็นจริง ความแข็งแกร่งของปืนสไนเปอร์ไรเฟิลนั้นค่อนข้างทรงพลัง

รถมินิบัสก็ขับลึกเข้าไปในกลุ่มซอมบี้ มันเหมือนกับรถมินิบัสนั้นถูกปกคลุมด้วยหลุมดำ ซึ่งมันสร้างมาจากซอมบี้นับร้อยตัว อย่างไรก็ตามมันก็ยังเคลื่อนที่ไปข้างหน้าอย่างกล้าหาญ

“โฮกกก!”

ทันใดนั้น ก็มีเสียงคำรามดังขึ้นมาจากกลุ่มซอมบี้และทำให้ทุกคนนั้นหวาดกลัว

เจียงลู่ฉีก็ตกตะลึงกับเสียงอันดังก้องด้วยเช่นกันและพลังของมันก็สามารถที่จะฉีกกระชากซอมบี้พวกนี้ได้ หลังจากนั้น สัตว์ป่ากลายพันธุ์ที่ดุร้ายก็ปรากฏขึ้นแล้วมันก็พุ่งเข้าใส่พวกเขา!

ขนาดของซอมบี้กลายพันธุ์ตัวนี้เท่ากับรถธรรมดา ตาของมันนั้นแดงฉาน และพวกมันนั้นมีออร่าที่โหดเหี้ยมและเกรี้ยวกราด ขนของมันนั้นปกคลุมไปทั่วร่างกายและผมของมันก็แหลมคมเหมือนกับเข็ม

มันเป็นหมีกลายพันธุ์!

มันไม่มีหมีอยู่รอบๆพื้นที่เจียงเบย ดังนั้นมันน่าจะวิ่งหนีออกมาจากสวนสัตว์ อย่างน้อยมันก็ใหญ่กว่าหมีธรรมดาเกือบห้าเท่า ใครก็ตามก็สามารถจะจินตนาการได้ว่าความแข็งแกร่งของมันนั้นน่าหวาดกลัวอย่างมาก!

ในทันทีที่พวกเขาสังเกตหมี มันก็พุ่งมาโจมตีพวกเขาแล้ว! พร้อมกับุทกก้าวที่มันก้าว มันก็ทิ้งเสียงปริแตกไว้

“สัตว์ประหลาดนั่นปรากฏตัวอีกแล้ว”หลี่จุนและสมาชิกคนอื่นตะโกน

มันปรากฏตัวขึ้นมาครั้งหนึ่งก่อนหน้านี้ และในช่วงเวลาที่มันปรากฏตัว พวกเขาก็สูญเสียรถไป! หมีนั้นเพียงแค่ฟาดใส่รถ และมันก็กลายเป็นเศษเหล็ก! เมื่อจำฉากนี้ได้ หลี่จุนก็รู้สึกเลวร้าย

ตามปกติแล้ว พวกเขาต้องการที่จะฆ่าสัตว์ป่ากลายพันธุ์เมื่อพวกเขาพบมัน อย่างไรก็ตาม ตัวนี้มันดุร้ายมากเกินไป มันเป็นที่เด่นชัดว่าหมีกลายพันธุ์นั้นเป็นบางสิ่งที่ไม่ควรยุ่งด้วย

รถมินิบัสนั้นทำให้มันรำคาญ ดังนั้นมันจึงพุ่งออกมา

หลี่จุนและเพื่อนร่วมของเขาเชื่อว่ารถมินิบัสจะพังลงในเวลาไม่กี่วินาที!

‘บูม!’

หมีกลายพันธุ์พุ่งไปด้านหน้าด้วยความเร็วที่มากเหลือล้น

เจียงลู่ฉีเล็งไปที่มันและหลังจากนั้นเขาก็ลั่นไกปืน

‘ปัง!’

ในเวลานั้นเอง หมีกลายพันธุ์ก็หลบเส้นทางการยิงกระสุน แต่มันก็ยังถูกยิงเข้าที่ไหล่ เนื้อจำนวนมากนั้นหายไปจากไหล่ของหมีและเลือดมากมายก็ไหลออกมา เนื่องจากพลังทำลายล้างอันรุนแรงของกระสุนปืนสไนเปอร์

หมีกลายพันธุ์ก็คำรามอย่างโกรธเคือง!

เจียงลู่ฉีขมวดคิ้ว เขาไม่ได้คาคคิดว่าหมีกลายพันธุ์สามารถที่จะสัมผัสถึงอันตรายได้ พูดตามจริงแล้ว มันเป็นเรื่องธรรมชาติของสิ่งมีชีวิตมากมาย ดังนั้นพวกมันบางตัวจึงมีความสามารถแบบนี้ นอกจากนี้ หลังจากวันโลกาวินาศ ความสามารถเช่นนี้ได้พัฒนาขึ้น

หมีกลายพันธุ์ที่ดุร้ายก็พุ่งไปด้านหน้าอย่างดุเดือด เพียงแค่ไม่กี่เมตรที่เว้นระยะพวกเขาก่อนที่มันจะหยุดลงและยืนขึ้นด้วยขาสองข้าง

ทันใดนั้น หลี่ยู่ซินและวิสัยทัศน์ของคนอื่นนั้นก็ถูกปิดกั้น

“โอ้ พระเจ้า! มันทำได้ยังไง…”หลี่ยู่ซินจ้องไปที่หมี มันเป็นครั้งแรกสำหรับหลี่ยู่ซินที่เห็นสัตว์ป่ากลายพันธุ์ในระยะใกล้ขนาดนี้ มันค่อนข้างเลวร้ายมาก

เจียงลู่ฉีก็ตกตะลึงด้วยเช่นกัน สุดท้ายแล้วเมื่อมันยืนขึ้น มันก็สูงยิ่งกว่ารถมินิบัสของเขาซะอีก

หมีกลายพันธุ์ที่ดุร้ายจ้องไปที่เจียงลู่ฉีที่ซึ่งอยู่ในห้องยิงปืน และฉากนี้เป็นเรื่องที่ยากมากที่จะลืมมันไป!

อุ้งมือขนาดใหญ่ของหมีกลายพันธุ์นั้นโบกและเล็งไปยังห้องยิงปืน เล็บที่เปิดเผยของมันทั้งหน้าและคมกริบเหมือนกับดาบ

‘บูม!’

อุ้งมืออันดุร้ายก็ฟาดลงมายังห้องยิงปืน

หลี่จุนก็รู้สึกเจ็บปวดที่เกิดขึ้นจากหลังของเขาอย่างฉับพลัน และเขาก็เชื่อว่านักแม่นปืนนั้นจะโดนบดขยี้จนตาย

แต่ในเวลานั้นเอง เขาก็เห็นกระแสไฟฟ้าที่สว่างวาบขึ้นเหมือนกับงูสีเงินที่กำลังวิ่งเต้นไปทั่วร่างหมีกลายพันธุ์ มันก็แข็งทื่ออย่างฉับพลันและหลังจากนั้นกลิ่นเหม็นของชิ้นเนื้อไหม้ก็ลอยไปทั่วอากาศ

หลังจากการโจมตีกรแสไฟฟ้าแล้ว มันก็มีเสียงระเบิดที่ดังขึ้นตามมา และหลังที่หนาของหมีกลายพันธุ์ก็เปิดขึ้นเหมือนกับบอลลูน! และหลังจากนั้นชิ้นเนื้อและเลือดก็สาดกระจายไปทั่วทุกแห่งหน!

สุดท้ายแล้ว ร่างกายอันใหญ่โตของมันก็ถูกผลักดันไปหลายเมตร ก่อนที่มันจะกลับไปทับซอมบี้!

“อะไรวะนั่น? ระเบิด?”หลี่จุนตกตะลึงอย่างมาก

ในเวลานั้นเอง เขานั้นประหลาดใจอย่างมาก เมื่อด้านบนของรถมินิบัสที่ห้องยิงปืนรูปจานบินยังคงอยู่ดี!

อย่างไรก็ตาม หมีกลายพันธุ์ก็ยังคงคำรามอยู่ มันยังคงมีชีวิตอยู่...

เจียงลู่ฉีเล็งไปที่มันอีกครั้งหนึ่งและหลังจากนั้นเขาก็ลั่นไก

‘ปัง!’

พร้อมกับเสียงปืนที่ดังขึ้น หมีกลายพันธุ์ที่กำลังดิ้นรนก็ล้มลงกระแทกบนพื้นอย่างรุนแรง

ในช่วงเวลาที่มันกระแทกลงกับพื้น พวกเขาก็สามารถรู้สึกได้ถึงแผ่นดินที่มันกำลังสั่นสะเทือน

เจียงลู่ฉีนั้นก็สั่งให้ขับไปใกล้กับหมีกลายพันธุ์ ยิ่งพวกเขาเข้าไปใกล้มากเท่าไหร่ ซอมบี้ที่ล้อมรอบนั้นก็ปกคลุมพวกเขาเรียบร้อยแล้ว

“ส่งมันเข้าไปในห้องเก็บของ”เจียงลู่ฉีสั่งและศพของมันก็ถูกดูดซึมเข้าไปในอัตโนมัติ

มันเป็นเรื่องที่ดีสำหรับทีมฉี่หยิง สมาชิกของพวกเขานั้นมีจำนวนเพิ่มมากขึ้น ดังนั้นพวกเขาจึงขาดแคลนเนื้อกลายพันธุ์ โชคดีที่พวกเขานั้นได้มีโอกาสพบหมีกลายพันธุ์และล่ามันลงได้