เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 259: มองหาใครบางคน

Chapter 259: มองหาใครบางคน

Chapter 259: มองหาใครบางคน


Chapter 259: มองหาใครบางคน

หลังจากวันโลกาวินาศ กฎหมายนั้นไม่มีอีกต่อไป เจียงลู่ฉีต้องการที่จะรู้ว่าลุงและป้าของเขายังอยู่ปลอดภัยไหม

ในเวลานั้นเอง พวกเขาก็พบกับชายที่เลวร้ายอยู่ในบ้านของลุงเขา เจียงลู่ฉีนั้นก็กราดเกรี้ยวในทันที

“ปัง!”

เจียงลู่ฉีเตะประตูให้เปิดออกตรงๆ

ชายที่แปลกหน้านั้นทิ้งท่อนเหล็กลงด้านข้างแล้วเขาก็กลับไปยังห้องของเขา แต่เขานั้นหวาดกลัวอย่างฉับพลัน และก็มีเกิดเสียงดังขึ้นด้านหลังของเขา เขาหันกลับไปอย่างไม่น่าเชื่อและเขาก็เห็นเจียงลู่ฉี เขาไม่ได้คาดคิดว่าชายหนุ่มจะกล้าเตะประตูของเขา!

“ไอ้เหี้... มึงเหนื่อยที่จะมีชีวิตอยู่แล้วงั้นเหรอวะ!”ชายที่แปลกหน้าตะโกนขึ้น

ชายที่แปลกหน้านั้นถูกเรียกว่าจางซง ในเขตเย่ บอสซันนั้นเป็นพระจักรพรรดิแห่งถิ่นนี้ ในขณะที่เขานั้นถูกพิจารณาว่าเป็นตัวตนอันดับสองที่สำคัญ

“กูจะทุบหัวของมึงซะ!”จางซงนั้นสองนิ้วจับแท่งเหล็กหนาอีกครั้งหนึ่งและเขาก็เล็งไปที่หัวของเจียงลู่ฉี ก่อนที่จะโยนมันด้วยความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขา เมื่อแท่งเหล็กนั้นปะทะเข้ากับหัวของใครบางคนละก็ มันก็เป็นเรื่องงายที่จะบดหัวกระโหลก

มันเหมือนกับไม่มีกฎ หลังจากวันโลกาวินาศ การฆ่าใครบางคนนั้นถูกพิจารณาว่าเป็นเรื่องธรรมดาและเป็นเรื่องที่ง่าย

แม้ว่าเจียงลู่ฉีนั้นจะกราดเกรี้ยว เขาก็ยังคงมีเหตุผล เขาก็กระโดดไปด้านหน้าและจับที่ข้อมือของจางซง และฟาดไปด้วยไหล่ของจางซงด้วยมืออีกข้างหนึ่ง

“ปัง!”

หมัดของเจียงลู่ฉีทั้งรวดเร็วและโหดเหี้ยม

จางซงนั้นก็ทิ้งท่อนเหล็กและขู่คำรามด้วยเสียงอันเจ็บปวด “อ๊า! อ๊า! อ๊า!....มือของฉัน! มือของฉัน!”

จางซงก็ล่วงหล่นลงบนพื้น เขาก็กุมมือขวาของเขาและเขาก็ยังคงกรีดร้องอยู่ “มึง…มึง,….”จางซงตะโกน แต่เขาก็ไม่สามารถที่จะพูดประโยคออกมาได้ ในเวลาเดียวกันนั้นเอง เขาก็ตกตะลึงกับความสามารถและความกล้าของเจียงลู่ฉี

เจียงลู่ฉีเตะไปที่หน้าอกของจางซง แต่หลังจากนั้นเขาก็หยุดลง เนื่องจากเขาหมดลมหายใจ

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ก็มีผู้หญิงสองคนและชายหนึ่งคนก็พุ่งออกมาจากในบ้าน พวกเขานั้นหวาดกลัวเมื่อพวกเขาเห็นรูปร่างที่น่าสงสารของจางซง

“นาย....คือใครกัน?”ผู้หญิงคนหนึ่งก็ถามขึ้นมาอย่างตื่นตระหนก

“ตอบคำถามของฉันมาซะว่าเจ้าของบ้านดั้งเดิมอยู่ที่ไหน?”

“ปล่อยเขาไป!”ชายอีกคนพูดอย่างตึงเครียด แต่มันก็เป็นเรื่องที่เด่นชัดว่าเขานั้นหวาดกลัวเจียงลู่ฉี

“ฉันจะถามครั้งสุดท้าย ว่าในตอนนี้ เจ้าบ้านคนเดิมนั้นอยู่ที่ไหนกันที่ไหน?”เจียงลู่ฉีถามอีกครั้งด้วยเสียงต่ำ

ชายอีกคนหนึ่งก็หยิบปืนออกมา!

อย่างไรก็ตาม ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ก็มีแสงสีดำสว่างวาบขึ้นมา หยิงก็ขว้างอาวุธของเธอไปและมันก็ปะทะเข้ากับมือของชายคนนั้น

“อ๊า!”ชายคนนั้นก็กรีดร้องขึ้นมาโดยในทันทีและเขาก็ทิ้งปืนลงบนพื้น

ในเวลาไม่กี่วินาที เจียงลู่ฉีและหยิงนั้นก็เอาชนะชายทั้งสองคนในบ้านไปแล้ว สำหรับผู้หญิงทั้งสองคนนั้น พวกเธอก็หวาดกลัวจนจะเป็นจะตาย

“เจ้าของบ้านเดิม….เจ้าของบ้าน…พวกเราไม่รู้ว่าพวกเขาไปอยู่ที่ไหน พวกเขาน่าจะถูกส่งไปอยู่ในสลัม…”พระราชวังที่ถูกสร้างขึ้นมาใหม่นั้นกินพื้นที่ขนาดใหญ่ในแผ่นดิน ด้วยเหตุนี้นี่เอง ตึกที่เหลือนั้นอยู่ก็ไม่เพียงพอที่จะเป็นบ้านให้กับทุกคน…

ผู้คนที่ทรงพลังนั้นก็สามารถที่จะอาศัยอยู่ในบ้านที่ดีขึ้น แต่คนธรรมดานั้นสามารถที่จะอาศัยอยู่ได้เพียงในสลัม นี่เป็นกฎของเขตเย่ ตั้งแต่ที่ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นขึ้นอยู่กับพลังของคนคนหนึ่ง เจียงลู่ฉีก็ตัดสินใจที่จะใช้ความแข็งแกร่งของเขาเปลี่ยนแปลงสิ่งต่างๆ

“สลัม?”เจียงลู่ฉีรู้สึกโกรธแค้น มันทั้งเป็นสถานที่เละเทะและสกปรก และมันก็เป็นบ้านที่ถูกสร้างขึ้นมาด้วยสังกะสีและไม้แผ่น

ลุงและป้าที่น่าสงสาร!

เจียงลู่ฉีเตะจางซงเป็นครั้งสุดท้ายและหลังจากนั้นเขาก็กระโดดขึ้นไปบนรถมินิบัส

จางซงนั้นเกือบที่จะเป็นลมไป หลังจากที่เขาฟื้นสติแล้วเขาก็พูดกับผู้หญิงทั้งสองคนอย่างไม่ต่อเนื่อง “รีบ….ไปแจ้งบอสซัน….เร็วเข้า..”

สลัมในเขตเย่นั้นมันเลวร้ายมาก ด้วยเหตุนี้นี่เอง มันจึงเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากสำหรับพวกเขาในการตามหาญาติ สุดท้ายแล้วเขาก็ขับรถมินิบัสกลับไปและไปยังพระราชวัง เขาไม่สนใจยามเลยแม้แต่น้อย และหลังจากนั้นเขาก็ขับเข้าไปตรงๆ

“ไสหัวไปซะ! ไสหัวไป! นายคือใครกัน? นายกล้าที่จะเข้าในพระราชวังได้ยังไงกัน? นอกจากบอสซันแล้วคนอื่นก็จำเป็นที่จะต้องรถจากรถและเดินเข้าไป!”ยามที่เห็นเจียงลู่ฉีก็หยิบปืนของเขาออกมาในทันที แต่ในเวลาเดียวกันนั้นเอง บอสซันก็ออกมาจากห้องโถงหลักด้วยเช่นกัน เขานั้นได้ข่าวว่าเจียงลู่ฉีนั้นไปยังสลัมเพื่อตามหาใครบางคน

เจียงลู่ฉีนั้นกล้าที่จะขับรถมินิบัสเข้ามาในพระราชวังของเขา! นี่เป็นเหมือนกับการที่เขายอมอดทนให้ ทำไมละ? เพราะว่าเขาเป็นผู้ปกครองของเขตเย่…แต่เจียงลู่ฉี...

“น้องชาย นี่มันหมายความว่าอะไร? ผมว่าผมดูแลคุณอย่างกับเป็นเพื่อนที่สำคัญมาก แต่เมื่อคุณกลับมา คุณทำร้ายลูกน้องและหลังจากนั้นคุณก็ทำตัวเหมือนกับต้องการพระราชวังของผมยังงั้นละ..”

เจียงลู่ฉีที่นั่งอยู่บนที่นั่งคนขับก็พูดขึ้น “ฉันต้องการที่ให้นายช่วยตามหาคนสามคน!”

จบบทที่ Chapter 259: มองหาใครบางคน

คัดลอกลิงก์แล้ว