บทที่ 2: หรือว่าข้าคือตัวร้ายฟ้าลิขิต?

บทที่ 2: หรือว่าข้าคือตัวร้ายฟ้าลิขิต?

◉◉◉◉◉

เหตุใดถึงมองเห็นบทชีวิตได้นั้น อันที่จริงลู่เป่ยเฉินเองก็ไม่ค่อยแน่ใจนัก

เพราะในความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม ไม่ได้มีความสามารถนี้อยู่

ถูกต้อง ลู่เป่ยเฉินคือผู้ข้ามมิติในตำนาน

ข้อมูลเกี่ยวกับร่างกายที่เขายึดครองอยู่นี้ ตอนนี้เขาได้จัดการเรียบเรียงเสร็จสิ้นแล้ว

โฮสต์: ลู่เป่ยเฉิน

ตัวตน: โอรสศักดิ์สิทธิ์แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชู, ศิษย์ตระกูลลู่แห่งเผ่าเซียนบรรพกาลแดนเบื้องบน

ระดับพลัง: ต้าเหนิงขั้นสูงสุด

ชะตาลิขิต: ตัวร้ายฟ้าลิขิต (สีฟ้า)

สายเลือด: กายาใจมารล้ำค่า

แต้มชะตา: 300

ค่าลิขิตสวรรค์: ไม่มี

จุดเปลี่ยนล่าสุด:

ถอนหมั้นจักรพรรดินีฟ้าลิขิต แต้มชะตาลดฮวบ

ในไม่ช้า "จะจบชีวิตลงที่แดนลับ**อลหม่าน**แห่งแดนวิญญาณ"

แดง ส้ม เหลือง เขียว คราม น้ำเงิน ม่วง ทอง!

ชะตาสีม่วงนั้นหาได้ยากยิ่ง

ส่วนชะตาสีทองนั้นไม่ต้องพูดถึง เรียกได้ว่าแทบจะหาดูไม่ได้เลย!

ไม่ว่าจะเป็นแต้มชะตาหรือชะตาลิขิตของเจ้าของร่างเดิม ล้วนด้อยกว่ากู้ฉิงเสวี่ยอย่างเทียบไม่ติด

หากไม่ใช่เพราะกายาสายฟ้าล้ำค่าของกู้ฉิงเสวี่ยยังอยู่ในสภาพบกพร่อง ยังไม่ได้รับการเติมเต็ม

เกรงว่าแม้แต่ระดับพลังของเขาเองก็คงสู้กู้ฉิงเสวี่ยไม่ได้

ส่วนค่าลิขิตสวรรค์...

ลู่เป่ยเฉินพลันเกิดความคิดขึ้นมาในใจ เขาใช้จิตสำนึกตะโกนในหัวว่า “ระบบ อยู่ไหม?”

“อยู่ครับ โฮสต์”

ให้ตายเถอะ!

เมื่อกี้เขาไม่ได้หูแว่วไปจริงๆ!

แต่เป็นการปลุก ‘ระบบตัวร้ายฟ้าลิขิต’ ขึ้นมาจริงๆ!

“ค่าลิขิตสวรรค์คืออะไร?”

“เพียงแค่กดขี่ตัวเอก ท่านก็จะได้รับค่าลิขิตสวรรค์ ซึ่งสามารถใช้แลกของรางวัลต่างๆ รวมถึงเพิ่มระดับพลังของท่านได้”

“เป็นอย่างนี้นี่เอง”

ลู่เป่ยเฉินเข้าใจแล้ว

สิ่งที่เรียกว่าระบบตัวร้ายฟ้าลิขิตนี้ ก็คือเครื่องมือที่ใช้จัดการตัวเอก กดขี่ตัวเอก และใช้ประโยชน์จากตัวเอกโดยเฉพาะ

“ศิษย์พี่ลู่...”

กู้ฉิงเสวี่ยกัดริมฝีปากแดงระเรื่อ ดวงตาของนางคลอไปด้วยม่านน้ำตา “ชาตินี้ข้าได้พบท่าน นับเป็นวาสนาของข้าจริงๆ”

ในน้ำเสียงนั้นเปี่ยมไปด้วยความซาบซึ้ง

ไม่ให้ความสำคัญกับฐานะ

ให้ความสำคัญเพียงคำมั่นสัญญาและความรู้สึก

โอรสศักดิ์สิทธิ์เช่นนี้ ใครเล่าจะไม่ชอบ?

เหล่าศิษย์หญิงในตำหนัก ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ ในใจอิจฉาจนแทบทนไม่ไหว

พวกนางอยากจะเข้าไปแทนที่กู้ฉิงเสวี่ย เป็นแก้วตาดวงใจของลู่เป่ยเฉินเสียเอง!

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ตื่นเต้นอย่างมาก

หากไม่ใช่เพราะเขายังเกรงใจฐานะอัจฉริยะฟ้าประทานจากแดนเบื้องบนของลู่เป่ยเฉิน บางทีอาจจะเผลอเรียก ‘ลูกเขย’ ออกมาแล้วก็ได้

ใช้ได้เลย!

โอรสศักดิ์สิทธิ์เป็นคนจริงใจจริงๆ!

เหล่าผู้เฒ่าต่างรู้สึกยินดีเป็นอย่างยิ่ง

เมื่อมีอัจฉริยะที่ให้ความสำคัญกับความรู้สึก มีพรสวรรค์เป็นเลิศ และมีภูมิหลังที่น่าทึ่งเช่นลู่เป่ยเฉิน

พวกเขากล้าพูดได้เลยว่าทั่วทั้งแดนวิญญาณ ไม่มีใครสามารถขัดขวางการผงาดขึ้นของแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชูได้!

“บ้าเอ๊ย ลู่เป่ยเฉิน คิดจะเล่นกับความรู้สึกคนรึไง?”

ฟางอวี่แทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว

เดิมทีเรื่องที่ผู้เฒ่าโม่เสนอให้ถอนหมั้นนั้นตรงใจเขาอย่างยิ่ง

เขายังดีใจได้ไม่นานเท่าไหร่

ลู่เป่ยเฉินกลับเล่นนอกบทเสียอย่างนั้น?

บอกว่าผู้เฒ่าโม่เข้าใจความหมายของเขาผิดไป?

เขาไม่มีความคิดที่จะถอนหมั้น?

เป็ดที่กำลังจะเข้าปากแล้วแท้ๆ ยังจะบินหนีไปได้อีก?

แล้วไหนล่ะ ศิษย์พี่กู้ที่ว่าเป็นสาวงามภูเขาน้ำแข็ง?

ท่าทางแบบนี้มันต่างอะไรกับเด็กสาวที่เพิ่งรู้จักความรักกัน?

“ข้าก็เช่นกัน”

ลู่เป่ยเฉินยังคงตอบกลับด้วยใบหน้าที่จริงใจ “ศิษย์น้องกู้ การได้พบเจ้า นับเป็นโชคดีสามชาติของข้า!”

“ติ๊ง! โฮสต์ได้กระชับความสัมพันธ์กับกู้ฉิงเสวี่ย ค่าความรู้สึกดี +10 แต้มชะตา +50”

“ติ๊ง! ความสัมพันธ์ระหว่างฟางอวี่และกู้ฉิงเสวี่ยเสียหาย แต้มชะตาของเขา -50 ค่าลิขิตสวรรค์ +100”

“ติ๊ง! สภาพจิตใจของฟางอวี่เสียหาย แต้มชะตาของเขา -50 ค่าลิขิตสวรรค์ +100”

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนรัวๆ จากระบบ

หากไม่ใช่เพราะมันไม่เข้ากับบุคลิก...

ตอนนี้ลู่เป่ยเฉินอยากจะวิ่งไปอยู่ข้างๆ กู้ฉิงเสวี่ย ประคองใบหน้างดงามไร้ที่ติของนางแล้วจูบลงไปแรงๆ สักสองสามที เพื่อแสดงความดีใจของเขา

เพียงแต่ การแจ้งเตือนเหล่านี้ล้วนเกี่ยวข้องกับฟางอวี่...

หรือว่าฟางอวี่คือตัวเอกในตำนาน?

ลู่เป่ยเฉินรีบตรวจสอบบทชีวิตของฟางอวี่ทันที

ชื่อ: ฟางอวี่

ตัวตน: ศิษย์สายตรงแห่งแดนศักดิ์สิทธิ์ไท่ชู

ระดับพลัง: ต้าเหนิงขั้นสาม

ค่าความรู้สึกดี: -50

ชะตาลิขิต: บุตรแห่งสวรรค์ (สีม่วง)

สายเลือด: กายามังกรวารีล้ำค่า

แต้มชะตา: 700

จุดเปลี่ยนล่าสุด:

ที่เมืองเล็กๆ ใต้เทือกเขาเหมิงเถียน ปรากฏปีศาจหมาป่าขนเงินระดับ ‘เสินหลุน’ เขาจึงลงเขาไปปราบปีศาจ

ค้นพบว่าในถ้ำที่ปีศาจหมาป่าขนเงินอาศัยอยู่ กลับมีร่างของผู้แข็งแกร่งระดับ ‘เฟิงโหว’ อยู่ ได้รับวาสนาอันน่าทึ่ง บรรลุเป็นกายาวิถีมังกรวารี

หลังจากนั้น ยังได้เข้าไปในแดนลับอัสนีโดยบังเอิญ ได้รับกระบี่ศักดิ์สิทธิ์ชั้นเลิศ ‘กระบี่คู่ม่วงเขียว’ และได้ช่วยชีวิตธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือ ‘เจียงชิงหว่าน’ ที่ติดอยู่ในแดนลับอัสนีเอาไว้

ตัวเอกก็คือตัวเอก!

หลังจากแต้มชะตาของฟางอวี่ลดลง 100 แต้ม แต้มชะตาของเขากลับเพิ่มขึ้น 50 แต้ม...

ในสถานการณ์ที่อีกฝ่ายลดลงและตนเองเพิ่มขึ้น แต้มชะตาของอีกฝ่ายก็ยังคงมากกว่าเขาเป็นเท่าตัว

เมื่อได้เห็นโชคชะตาของฟางอวี่...

ลู่เป่ยเฉินก็อดที่จะทึ่งไม่ได้ว่าบุตรแห่งสวรรค์สมแล้วที่เป็นบุตรแห่งสวรรค์

แค่ลงเขาไปปราบปีศาจ ก็ได้รับวาสนาครั้งใหญ่ขนาดนี้เลยหรือ?

แล้วตามบทแล้ว ธิดาศักดิ์สิทธิ์แห่งแดนศักดิ์สิทธิ์เหยาฉือ ‘เจียงชิงหว่าน’ คนนั้น ถ้าไม่ใช่ตัวประกอบหญิงคนสำคัญ ก็ต้องเป็นหนึ่งในนางเอกอย่างแน่นอน

แต่ในเมื่อเขารู้แล้ว ย่อมไม่ปล่อยให้เรื่องราวดำเนินไปในทิศทางเดิมอย่างแน่นอน

ส่วนวาสนาครั้งใหญ่ของฟางอวี่เหล่านี้ เขาก็จะขอทำบุญด้วยการรับไว้ด้วยความยินดีก็แล้วกัน!

“ติ๊ง! ตรวจพบว่าโฮสต์ได้สะสมค่าลิขิตสวรรค์ จึงเปิดร้านค้าระบบเป็นพิเศษ”

เสียงแจ้งเตือนจากระบบดึงความสนใจของลู่เป่ยเฉิน

ฝ่ามือเทวะสวรรค์ไร้ขอบเขต: ?? (ค่าลิขิตสวรรค์ของโฮสต์ต่ำเกินไป ไม่สามารถดูค่าลิขิตสวรรค์ที่ต้องใช้แลกเปลี่ยนวิชานี้ได้)

**กายาเทวะอลหม่าน:** ?? (ค่าลิขิตสวรรค์ของโฮสต์ต่ำเกินไป ไม่สามารถดูค่าลิขิตสวรรค์ที่ต้องใช้แลกเปลี่ยนสายเลือดนี้ได้)

วงแหวนแห่งความโชคร้าย: 100 ค่าลิขิตสวรรค์ (หลังจากเป้าหมายโดนวงแหวนแห่งความโชคร้าย จะโชคร้ายติดต่อกันเป็นเวลานาน ควรระวัง วงแหวนแห่งความโชคร้ายใช้ได้ผลกับเป้าหมายเพียงครั้งแรกเท่านั้น ใช้ซ้ำจะไม่มีผล)

วงแหวนลดทอนสติปัญญา: 100 ค่าลิขิตสวรรค์ (หลังจากเป้าหมายโดนวงแหวนลดทอนสติปัญญา จะทำเรื่องที่ขาดสติปัญญาติดต่อกันเป็นเวลานาน ควรระวัง วงแหวนลดทอนสติปัญญาใช้ได้ผลกับเป้าหมายเพียงครั้งแรกเท่านั้น ใช้ซ้ำจะไม่มีผล)

วงแหวนแห่งความโชคดี: 100 ค่าลิขิตสวรรค์ (หลังจากเป้าหมายโดนวงแหวนแห่งความโชคดี จะโชคดีติดต่อกันเป็นเวลานาน ได้รับวาสนาไม่ขาดสาย ควรระวัง วงแหวนแห่งความโชคดีใช้ได้ผลกับเป้าหมายเพียงครั้งแรกเท่านั้น ใช้ซ้ำจะไม่มีผล)

ลู่เป่ยเฉิน: “??”

"ฝ่ามือเทวะสวรรค์ไร้ขอบเขตกับกายาเทวะอลหม่านนี่มันอะไรกัน?"

ระบบจงใจเอามาใส่ให้ครบจำนวนงั้นเหรอ?

แล้วร้านค้าระบบนี่มันกากเกินไปหน่อยไหม?

ตอนนี้เห็นของได้แค่ห้าอย่างนี้เองเหรอ?

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ลู่เป่ยเฉินตัดสินใจแลกแค่วงแหวนลดทอนสติปัญญาอันเดียว

ค่าลิขิตสวรรค์ที่เหลือเก็บไว้ก่อน

เขายังอยากจะรอดูว่าค่าลิขิตสวรรค์จะสามารถใช้เพิ่มระดับพลังได้จริงๆ หรือไม่!

ผู้เฒ่าโม่มองภาพที่ลู่เป่ยเฉินและกู้ฉิงเสวี่ยกำลังเปิดใจให้กัน ในใจรู้สึกแปลกๆ

ตามความเข้าใจที่เขามีต่อนายน้อย...

การกระทำเช่นนี้ของนายน้อย มีความเป็นไปได้สูงว่าเป็นการเสแสร้ง!

เพียงแต่ เขาคิดไม่ออกว่านายน้อยทำเช่นนี้ไปเพื่อจุดประสงค์อะไรกันแน่

ประมุขศักดิ์สิทธิ์ยิ้มจนเห็นฟัน “โอรสศักดิ์สิทธิ์ช่างเป็นผู้ที่เห็นแก่ความรู้สึกและมีคุณธรรมจริงๆ!”

“ท่านประมุข ท่านชมเกินไปแล้ว”

ลู่เป่ยเฉินยิ้มเล็กน้อย แล้วกล่าวว่า “ในเมื่อพวกเราเป็นครอบครัวเดียวกัน ท่านเรียกชื่อของข้ารุ่นเยาว์โดยตรงเลยจะดีกว่า แบบนี้จะสนิทสนมกันมากกว่า”

พูดจบ เขาก็แอบใช้วงแหวนลดทอนสติปัญญากับฟางอวี่ที่อยู่ไม่ไกลออกไปอย่างเงียบๆ

ไม่กดขี่ตัวเอก!

ตัวร้ายที่ไม่รีดขนแกะจากตัวเอก ไม่ใช่ตัวร้ายฟ้าลิขิตที่สมบูรณ์!

และก็เป็นไปตามคาด หลังจากโดนวงแหวนลดทอนสติปัญญาเข้าไป ฟางอวี่ก็ระเบิดอารมณ์ออกมาทันที!

◉◉◉◉◉

[จบแล้ว]