เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 227: ความสามารถที่ลึกลับ

Chapter 227: ความสามารถที่ลึกลับ

Chapter 227: ความสามารถที่ลึกลับ


Chapter 227: ความสามารถที่ลึกลับ

ในวินาทีที่ซอมบี้เด็กกระโดดขึ้นไป ในที่สุดเจียงลู่ฉีก็เล็งไปที่เธอ เขาไม่มีเวลาที่จะคิดเลยแม้แต่น้อย ทันทีที่เจียงลู่ฉีเห็นเธอ เขาก็ยิงทันที

ปัง! ปืนสไนเปอร์ไรเฟิลก็มีเปลวเพลิงลอยออกมา!

ทันใดนั้นเจียงลู่ฉีก็รู้สึกเวียนหัว และหลังจากนั้นเขาก็พบว่าซอมบี้เด็กนั้นได้หายไป

[ทำไมกัน? เกิดอะไรขึ้น?] เจียงลู่ฉีสังเกตเห็นว่ากระสุนนั้นทำลายกระจกหน้ารถพยาบาลและมันก็พุ่งผ่านเพดานโดยไม่ทำให้ซอมบี้เด็กบาดเจ็บเลยแม้แต่น้อย มันเป็นเรื่องที่เด่นชัดว่า นี่เป็นครั้งที่สองที่ความสามารถของซอมบี้นั้นทำให้เขาได้รับผลกระทบ

เจียงลู่ฉีเดาว่ามันเป็นการโจมตีอินฟราซาวน์ เขานั้นก็ยังคงจ้องไปที่รถพยาบาล ความเร็วของซอมบี้กลายพันธุ์นั้นเร็วเกินไป ดังนั้นเขาจึงมีเวลาเพียงไม่กี่วินาทีในการยิง เจียงลู่ฉีนั้นไม่ยิงให้โดนรถพยาบาล เมื่อปืนสไนเปอร์ไรเฟิลนั้นยิงโดนรถพยาบาล ทุกคนบนรถก็จะมีโอกาสตายกันทั้งหมดด้วยเช่นกัน

‘บูม!’

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง หน้าต่างรถพยาบาลก็แตก รถพยาบาลนั้นก็สั่นอย่างรุนแรง ทุกคนก็ร้องอย่างตื่นตระหนก

“เกิดอะไรขึ้น?”พวกเขานั้นหวาดกลัวจนตาย

มันเป็นเรื่องที่เด่นชัดว่าพวกเขานั้นไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย แต่เมื่อพวกเขามองออกไปด้านนอก พวกเขาก็รู้สึกเหมือนกับว่ามีซอมบี้จำนวนมากอยู่ด้านนอก โชคดีที่ความแข็งแกร่งของจิตใจเจียงลู่ฉีนั้นแข็งแกร่ง ดังนั้นเขาจึงไม่ได้รับผลกระทบมากซักเท่าไหร่ อย่างไรก็ตาม ทุกคนในรถพยาบาลก็ได้รับผลกระทบโดยการโจมตีอินฟราซาวน์ของซอมบี้กลายพันธุ์! มันเป็นประสบการณ์ที่เลวร้ายมาก!

คนขับรถพยาบาลนั้นเหยียบไปที่คันเร่งและเขานั้นจะพุ่งไปยังสถานที่ที่ปลอดภัยในรูปแบบของกองทัพ แต่เขาไม่ได้คาดคิดว่ารถพยาบาลจะหมุนและหลุดจากการควบคุม

“เกิดอะไรขึ้น?”

“อ๊า อ๊า อ๊า!” ผู้คนในรถพยาบาลนั้นกรีดร้องออกมากันทั้งหมด คนส่วนมากนั้นเป็นคนธรรมดาที่ไม่มีความสามารถในการต่อสู้ รวมทั้งหลี่ยู่ซินและหวังฉี่ชี พวกเธอนั้นตกอยู่ในความสิ้นหวัง

“เกิดอะไรขึ้น?”หลินเหยาฉานถามขึ้นผ่านวิทยุสื่อสาร เขานั้นรู้สึกกระวนกระวายจริงๆ ไม่มีใครรู้สิ่งที่เกิดขึ้น

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง

“โอมมม!”

หลินเหยาฉานสังเกตเห็นรถมินิบัสของเจียงลู่ฉีพุ่งออกไป เจียงลู่ฉีนั้นยังอยู่ในห้องยิงปืนของเขาและเล็งไปที่รถพยาบาล ถึงแม้ว่ารถพยาบาลนั้นจะเหมือนไก่ที่ไร้หัว รถมินิบัสของเจียงลู่ฉีก็ยังคงขับอย่างสงบเสงี่ยม

‘ปัง! ปัง! ปัง!’

เสียงเสียดทานนั้นดังขึ้นด้านนอกรถพยาบาลโดยขวานของซอมบี้

หวังเจียนหลางนั้นติดอยู่บนเปล แต่เขาก็รู้สึกว่าด้านข้างนั้นถูกกระแทกโดยบางสิ่งบางอย่าง และหลังจากนั้นเขาก็ศังเกตว่าชิ้นส่วนของรถนั้นหายไป

คนขับรถนั้นขับอย่างบ้าคลั่ง แต่เขาก็ยังรู้สึกถึงสายตาอันเลวร้ายยังจ้องมาที่เขา เขาก็หันหัวกลับไปอย่างฉับพลันและเห็นเด็กสาวที่น่ารักพร้อมกับดวงตาสีม่วงจ้องมาที่เขาผ่านหน้าต่าง

“อ๊า!” คนขับกรีดร้อง แต่หลังจากนั้น

“ปัง!”

เสียงปืนก็ดังขึ้นอีกครั้ง และซอมบี้เด็กสาวก็หายไปอีกครั้งหนึ่ง

“กลับมา! เร็วเข้า!”หลันซิหยู่ก็รีบส่งเสียงเข้าไปในจิตใจของผู้โดยสารในรถพยาบาลซึ่งมันช่วยให้พวกเขานั้นใจเย็นลง

“พวกเราคือทีมฉี่หยิง ได้โปรดขับมาหาพวกเรา!”เมื่อคนขับรุได้ยินเสียงที่หลันซิหยู่ส่งมา เขาก็ฟื้นสติ

ทีมหลันซิหยู่ช่วยพวกเขางั้นเหรอ?

ทหารคนนี้นั้นรู้อย่างชัดเจนว่าเขาควรที่จะทำอะไรหลังจากที่หลันซิหยู่อธิบาย ดังนั้นเขาจึงบิดพวงมาลัยและหันรถกลับไปและพุ่งไปหารถมินิบัสอย่างบ้าคลั่ง

ระยะห่างระหว่างพวกเขานั้นไม่ได้ไกลกัน แต่เมื่อหันรถกลับ ก็เกิดเสียงดังขึ้น และทหารนั้นก็หยีตาลงตามสัญชาตญาณ เขารู้สึกถึงน้ำอุ่นๆที่ไหลออกมาจากแก้มของเขา ในเวลาเดียวกัน เขาก็เห็นว่าปืนของเจียงลู่ฉีนั้นพ่นเปลวเพลิงออกมา หน้าต่างนั้นแตกลงและใบหน้าของเขานั้นก็ถูกข่วนโดยเศษกระจก แต่เขาก็ยังคงไม่ตาย…

ทหารคนนี้ยังไม่แก่พอและก็ไม่ได้มีส่วนร่วมในการต่อสู้มากมายซักเท่าไหร่ ดังนั้นประสบการณ์การต่อสู้ของเขานั้นไม่สามารถที่จะเทียบได้เลยกับผู้มีประสบการณ์ เขาไม่เคยมีประสบการณ์เกือบตายแบบนี้มาก่อน

ในจุดนี้เอง เขาก็รู้ว่าเขาจะตายได้ทุกเมื่อ แต่เขาก็ยังคงกำพวงมาลัยแน่น ความคิดของเขานั้นว่างเปล่าและเขาก็ยังคงยึดมั่นในทิศทางอย่างมั่นคง

“อ๊า!”เขาตะโกนแล้วเขาก็เหยียบคันเร่งมิด

เจียงลู่ฉีนั้นก็พยายามอย่างดีที่สุด แต่ซอมบี้สาวก็ยังคงเปิดเผยตัวและหายไปเหมือนกับเงา

ด้วยเหตุนี้นี่เอง มันจึงเป็นเรื่องยากของหลันซิหยู่ในการหาตำแหน่งของเธอ

“ฉันเห็นมันแล้ว!”เจียงลู่ฉีตะโกน ถึงแม้ว่าซอมบี้เด็กสาวนั้นจะมีความสามารถที่ลึกลับ เมื่อเธอเริ่มที่จะจู่โจม เจียงลู่ฉีก็สามารถเห็นเธอได้ในทันที ตราบเท่าที่เธอเคลื่อนไหว เธอก็จะถูกจับ!

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง ดวงตาสีเทาของหลันซิหยู่ก็แคบลง

หลันซิหยู่ก็ขยายโดเมนสมองของเธอและเธอก็ใช้ความสามารถแรงกดดันทางจิตใส่ซอมบี้เด็กสาว

ซอมบี้เด็กสาวนั้นกำลังจะโจมตีคนขับ แต่สุดท้ายแล้วเธอก็หยุดอย่างฉับพลัน!

ในเวลาเดียวกันนั้นเอง แสงสายฟ้าก็พุ่งมายังรถพยาบาล!

จบบทที่ Chapter 227: ความสามารถที่ลึกลับ

คัดลอกลิงก์แล้ว