เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 217: ราคาที่สูงเกินไป

Chapter 217: ราคาที่สูงเกินไป

Chapter 217: ราคาที่สูงเกินไป


Chapter 217: ราคาที่สูงเกินไป

“อุบัติเหตุงั้นเหรอ?”เจียงลู่ฉีสับสน เนื่องจากว่าเขานั้นไม่สามารถที่จะเข้าใจกับสิ่งที่เรียกว่าอุบัติเหตุ สุดท้ายแล้วก็ยังมีเฮลิคอปเตอร์ติดเกราะและรถถังรุ่น99นั้นก็ไปด้วย มันเป็นเรื่องที่น่ามหัศจรรย์มาก

“มันเกี่ยวข้องกับกลุ่มของซอมบี้หรือเปล่า?”เจียงลู่ฉีถาม มันเป็นเรื่องที่เป็นไปได้ แต่....แม้กระทั่งรถถังรุ่น99ก็ไม่สามารถที่จะผ่านทะเลซอมบี้ไปได้ แต่เฮลิคอปเตอร์ติดเกราะนั้นสามารถไปได้ ตราบเท่าที่เฮลิคอปเตอร์ติดเกราะสามารถที่จะขนส่งช่างเทคนิคไปได้ละก็ พวกเขาก็สามารถที่จะเข้าไปใกล้กับโรงงานไฟฟ้านิวเคลียร์ได้

“กลุ่มของซอมบี้นั้นเป็นส่วนหนึ่งของเหตุผลเรื่องนี้”นายพลเฒ่าพูด แต่หลังจากนั้นเขาก็ถอนหายใจ “ในเวลานั้นไม่เพียงแต่ทหารของพวกเราไปโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ แต่ยังมีนักวิทยาศาสตร์จำนวนมาก รวมทั้งผู้เชี่ยวชาญที่ยอดเยี่ยมไปด้วยอีกหลายคนก็ไปด้วยเช่นกัน พวกเขานั้นไปเพื่อศึกษาการกลายพันธุ์ซ้ำของสัตว์กลายพันธุ์ที่เกิดขึ้นจากรังสีนิวเคลียร์ ฉันคิดว่าเฮลิคอปเตอร์ติดเกราะและรถถังจะปกป้องพวกเขาและอนุญาตให้พวกเขานั้นได้ทำการวิจัยได้ แต่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะเกิดอุบัติเหตุขึ้น”

“พวกเขาน่าจะกลับมาในก่อนเมื่อวานนี้ตามแผน แต่มีเพียงแค่ทหารสองคนที่กลับมาพร้อมกับบาดแผลหลายส่วนเมื่อคืนนี้ พวกเขานั้นต่อสู้กับซอมบี้จำนวนมากตอนขากลับ พวกเขานั้นรายงานเกี่ยวกับปัญหาที่เกิดขึ้นที่โรงไฟฟ้านิวเคลียร์”

“ตามการรายงานของพวกเขา มอนสเตอร์ที่ซุ่มซ่อนตัวอยู่ใกล้กับโรงไฟฟ้านิวเคลียร์และมันมีความสามารถในการควบคุมจิตใจ ในเวลานั้นเอง ทหารที่ทำงานในส่วนอาวุธของรถถังรุ่น99นั้นสูญเสียจิตใจเนื่องจากการโจมตีทางจิตใจ ด้วยเหตุนี้นี่เอง ปืนหลักของรถถังนั้นถูกควบคุมโดยทหารไม่เพียงแต่ล้มเหลวในการฆ่าซอมบี้ แต่ยังคงระเบิดรถติดเกราะไปด้วย และก็ทำให้ทหารนั้นเสียชีวิตไปมากมาย…”นายพลเฒ่าอธิบาย

“ควบคุมจิตใจ?”เจียงลู่ฉีประหลาดใจ

“เมื่อฟังตามเรื่องที่เกิดขึ้น ผมคิดว่าคุณนั้นจำเป็นที่จะต้องให้ผมช่วย ผมรู้สึกมีเกียรติมากกับมัน แต่ความสามารถของผมนั้นทำได้เพียงปรับแต่งรถยนต์ แล้วผมจะจัดการกับปัญหานี้ได้อย่างไร?”เจียงลู่ฉีพูดพร้อมกับส่ายหัว ถึงแม้ว่าเขานั้นจะเหมือนกับว่ามีบางสิ่งที่ต้องทำเพื่อประเทศ เขาก็จะไม่สูญเสียอะไร ตราบเท่าที่เขายังคงมีชีวิตอยู่และพัฒนารถมินิบัสของเขา เขาสามารถที่จะเป็นตำแหน่งที่สำคัญได้ในอนาคต

“ฉันรู้ว่ามันอันตรายจริงๆ แต่...”นายพลเฒ่าพูด แล้วก็มองไปที่หลันซิหยู่ “คุณคือคุณหลัน ใช่ไหม?”หลันซิหยู่ตกตะลึงแต่เธอก็พยักหน้า

“ตามเท่าที่ฉันรู้ ความสามารถพิเศษของคุณหลันนั้นเกี่ยวข้องกับพลังจิต…”นายพลเฒ่าพูดต่อ

“ดังนั้นคุณต้องการที่จะให้หลันซิหยู่สู้กับมอนสเตอร์ที่ลึกลับงั้นเหรอ?”เจียงลู่ฉีหันไปดูถ้วยที่ว่างเปล่าอย่างมีมารยาทและเขาก็พูดหลังจากที่คิดไปสักพัก “แล้วถ้าเธอล้มเหลวในการควบคุมมอนสเตอร์นั่นละ และโดนมอนสเตอร์ควบคุมเธอแทนละ? พวกเราจะทำยังไงดี?”

“ฉันสามารถที่จะให้รายละเอียดบางส่วนกับความแข็งแกร่งทางจิตใจของมอนสเตอร์ตัวนั้นได้ ซึ่งมันไม่แข็งแกร่งสักเท่าไหร่และมันสามารถที่ควบคุมได้เพียงคนเดียวต่อครั้ง อย่างไรก็ตามมันก็ได้รับสติปัญญามาแล้ว เมื่อมันควบคุมคนที่เป็นคนที่ควบคุมปืนหลักของรถถังรุ่น99 ไม่มีใครรู้ว่าเขานั้นอยู่ภายใต้การควบคุม ด้วยเหตุผลนี้เองจึงทำให้เกิดความเสียหายอันใหญ่หลวงเพียงแค่การยิงปืนนัดเดียว และหลังจากนั้นอีกสิบนาทีต่อมา มันก็ควบคุมคนอีกคนหนึ่ง มันถูกประเมินไว้ว่ามันจำเป็นที่จะต้องใช้เวลาประมาณสิบนาทีในการฟื้นฟูสภาพจิตใจ....”

นายพลเฒ่าแนะนำ และเจียงลู่ฉีก็มองไปยังหลันซิหยู่ที่ซึ่งกำลังพยักหน้าอยู่ นั่นหมายความสิ่งที่นายพลเฒ่าพูดนั้นเป็นความจริง มันเป็นเรื่องที่ตึงเตรียดมาก ดังนั้นเจียงลู่ฉีนั้นจะต้องปฏิบัติตัวอย่างระมัดระวัง

[ตามเรื่องนี้ การควบคุมจิตใจของมอนสเตอร์ตัวนี้ไม่ได้แข็งแกร่งมาก] เจียงลู่ฉีคิด สุดท้ายแล้ว ในช่วงเริ่มต้นของวันโลกาวินาศ การกลายพันธุ์ของมอนสเตอร์ควรที่จะอยู่ในระดับแรก แต่ในตอนนี้เป็นเรื่องยากในการประเมินความเร็วในการเติบโตของพวกมัน

“คุณเจียง ถ้าพวกเรายังคงล่าช้ากว่านี้ ฉันกังวลว่าเขตแรกของเกาะเชนไฮ่นั้นจะพบกับหายนะในอนาคตอันใกล้และมันอาจจะพังทลายลง ยิ่งไปกว่านั้นนักวิทยาศาสตร์เหล่านั้นกำลังตกอยู่ในอันตราย ถ้าพวกเขาตาย การวิจัยทั้งหมดที่พวกเราทำขึ้นมานั้นจะหายไป มันจะเป็นการสูญเสียอันใหญ่หลวง”

“โอ้ นักวิทยาศาสตร์พวกนั้นยังคงมีชีวิตอยู่งั้นเหรอ?”เจียงลู่ฉีถามขึ้นอย่างฉับพลัน

นายพลหัวขาวนั้นส่ายหัว “ในเวลาเดียวกัน พวกเขาก็ได้รับการปกป้องโดยทหาร หลังจากการจู่โจมรอบแรกของสัตว์ประหลาด มือสไนก็ทำงานตลอดยี่สิบสี่ชั่วโมงโดยใช้กล้องอินฟราเรตป้องกันพวกเขาอยู่ สุดท้ายแล้ว สัตว์ประหลาดตัวนี้ไม่ได้ปรากฏมาสักพักแล้ว สิ่งที่น่าจะเป็นไปได้ก็คือ พลังทางจิตของมันนั้นไม่มีประสิทธิภาพเพียงพอ ในเวลานี้ ทหารและนักวิทยาศาสตร์นั้นติดอยู่ในกับดักในโรงไฟฟ้าฉินชาน พวกเขาไม่สามารถกลับออกมาได้ เพราะว่าฝูงของซอมบี้”ชายแก่พูดอย่างซื่อสัตย์

เจียงลู่ฉีไม่ได้ตอบ แต่นายพลเฒ่านั้นก็เอากล่องไม้ออกมาวางไว้บนโต๊ะแสดงให้เจียงลู่ฉีเห็น มันมีสิ่งของสีน้ำเงินสว่างวาววับอยู่ในกล่อง

“นี่มัน…” เจียงลู่ฉีถูกดึงดูด

[มันคืออะไรกัน?] เจียงลู่ฉีไม่มีความคิดเกี่ยวกับมันเลยแม้แต่น้อย

“พวกมันคือคริสตัลวิวัฒนาการ”นายพลเฒ่าอธิบาย “ที่จริงแล้ว มันเป็นพลังงานประเภทหนึ่งที่ถูกคัดกรองมาจากนิวเคลียสกลายพันธุ์และเนื้อกลายพันธุ์ หลันซิหยู่สามารถที่จะกินพวกมันได้และเพิ่มความเร็วในการวิวัฒนาการของเธอ”เจียงลู่ฉีพยักหน้าอย่างมีความสุข

มันเหมือนกับว่ากองทัพได้ค้นพบเส้นทางในการพัฒนาคริสตัลวิวัฒนาการได้แล้ว ไม่สงสัยเลยว่าราคาของมันนั้นจะสูงเป็นอย่างมาก เจียงลู๋ฉีสังเกตเห็นกองทัพนั้นทำทุกสิ่งทุกอย่างในการช่วยเหลือนักวิทยาศาสตร์พวกนั้น

ในเวลาเดียวกัน นายพลหัวหงอกก็พูดกับหลันซิหยู่อีกครั้งหนึ่ง “คุณหลัน ฉันได้พบกับปู่ของเธอครั้งหนึ่ง และฉันรู้สึกเสียใจมากเมื่อได้ยินว่าปู่ของเธอนั้นเสียชีวิตแล้ว แต่....ฉันได้ยินมาว่าเธอนั้นมีน้องสาว และเธอก็เป็นนักเรียนของมหาลัยหยู่ฮวง ก่อนวันโลกาวินาศ บางที กองทัพสามารถที่จะช่วยเธอหาน้องสาวของเธอได้ พวกเราจะทำให้ดีที่สุด แต่ฉันไม่สามารถรับประกันได้…”

ตัวตนของหลันซิหยู่นั้นไม่ได้เป็นเรื่องยากในการตรวจสอบ แม้ว่าหลังจากวันโลกาวินาศจะมีรายงานมากมายนั้นได้หายไป หลันซิหยู่นั้นก็เป็นเจ้าหญิงจากครอบครัวของชนชั้นสูง เมื่อฟังคำพูดของนายพลเฒ่า หลันซิหยู่ก็ตกตะลึงจากความตื่นเต้น สุดท้ายแล้วน้องสาวคนเล็กนั้นก็เป็นสมาชิกครอบครัวคนเดียวที่เธอยังคงมี เมืองหยู่ฮวงนั้นเป็นเมืองใหญ่ ดังนั้นหลันซิหยู่รู้สึกว่าโอกาสมันมีน้อย แต่ถ้ากองทัพสามารถที่จะหาเธอเจอได้ หลันซิหยู่ก็จะร้องออกมาอย่างมีความสุข

เธอกัดริมฝีปากแล้วก็มองไปที่เจียงลู่ฉี สุดท้ายแล้ว เจียงลู่ฉีก็คือกัปตัน….

เจียงลู่ฉีนั้นก็หายใจเข้าลึกๆ แล้วก็มองไปที่หลันซิหยู่ เขารู้ว่าหลันซิหยู่นั้นจะทำหน้าที่หลักในการต่อสู้

เจียงลู่ฉีนั้นไม่มีเหตุที่จะปฏิเสธ ถึงแม้ว่าเขาจะไม่มั่นใจว่าหลันซิหยู่สามารถที่จะควบคุมสัตว์ประหลาดนั่นได้ เขาตัดสินใจที่จะช่วยหลันซิหยู่ แน่นอนว่าในเวลาเดียวกัน เขาก็มีเงื่อนไขของตัวเองด้วย “พวกเราจะทำภารกิจนี้ แต่ผมก็มีเงื่อนไขบางอย่าง ผมต้องการกระสุนสำหรับปืนสไนเปอร์ไรเฟิลของผม อย่างน้อย หนึ่งพันนัด! และอาวุธอื่นๆ นอกจากนี้ ผมยังจำเป็นต้องได้นิวเคลียสกลายพันธุ์ไม่ว่าจะเป็นระดับ 1 หรือ 2ได้ ผมจำเป็นที่จะต้องได้รับมันยี่สิบก้อน!”เจียงลู่ฉีตอบกลับอย่างสบายๆ แต่นายพลเฒ่านั้นมึนงง…

ความต้องการของเจียงลู่ฉีนั้นสูงเกินไป!

จบบทที่ Chapter 217: ราคาที่สูงเกินไป

คัดลอกลิงก์แล้ว