บทที่ 93 ไม่ว่าอุบัติเหตุอะไรจะเกิดขึ้น เครื่องรางคุ้มภัยก็เพียงพอที่จะทําให้เขาปลอดภัย

วันรุ่งขึ้น

เมื่อหลัวเจี๋ยเดินออกจากคฤหาสน์

เฉิงเจี้ยนจวิน ได้รออยู่นอกคฤหาสน์มานานแล้ว

เมื่อเขาเห็นหลัวเจี๋ย

ก็เดินออกไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

"คุณเฉิง สวัสดีตอนเช้า!"

"สวัสดีตอนเช้า อาจารย์หลัว!"

ในขณะที่พูด เฉิงเจียนจวินประสานมือ เอ่ยออกมาว่า "ขอบคุณท่านอาจารย์หลัว สำหรับคำแนะนำของคุณเมื่อคืนนี้ ... "

"แผ่นดินไหว?!"

โจวซินเหว่ย ไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนแรก

ไม่รู้จนกระทั่งเฉิงเจียนจวินเป็นคนเอ่ยออกมาว่ามีแผ่นดินไหวเมื่อคืนนี้

[ "แผ่นดินไหว?! ทำไมฉันไม่รู้สึกเลย" ]

[ "คุณอยู่ในเขตชานเมืองและฉันรู้สึกสั่นสะเทือนมากภายในเขตเมือง" ]

[ "ฉันรู้สึกตกใจอย่างมาก ขณะเข้าห้องน้ำ แทบดึงกางเกงขึ้นมาไม่ทันเลย”  ]

[ "แผ่นดินไหวใหญ่ไม่สามารถหนีไปไหนได้ แต่แผ่นดินไหวขนาดเล็กไม่จำเป็นต้องวิ่งหนี!" ]

เมื่อชาวเน็ตกำลังพูดถึงเรื่องนี้ เฉิงเจี้ยนจวินพูดคุยอยู่ครู่หนึ่ง และเอ่ยออกมาว่า "อาจารย์หลัว คุณจะไปที่ร้านหรือไม่? ฉันจะให้คนขับรถพาคุณไป!”

หลัวเจี๋ยพยักหน้า แต่ไม่ได้ปฏิเสธ

ต้องไม่ลืมว่า ท้ายที่สุดที่นี่ยังอยู่ห่างจากเส้นทางหลัก ยากที่จะหารถแท็กซี่ได้

"ทุกอย่างที่นี่ดีหมด แต่มันค่อนข้างไกลจากร้านของ อาจารย์หลัว ทำไมไม่นำรถของฉันไปใช้ในอนาคตล่ะ?”

เมื่อได้ยินคำพูดดังกล่าว

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดล้วนตื่นตะลึง

[ "นี่มันโรลส์ รอยซ์เลยนะ!" ]

[ "รถคันนี้มีมูลค่านับล้านหรือไม่?" ]

[ "ล้านเหรอ? คุณล้อฉันเล่นแล้ว อย่างน้อยคุณต้องเพิ่มเป็นหกหรือเจ็ดเท่า?" ]

[ "หกหรือเจ็ดล้าน? แพงขนาดนี้เลยรึ?" ]

[ "นี่คือโรลส์ รอยซ์ คุณจะรู้อะไร?!" ]

[ "เฮ้ย ๆ เหล่าเฉิงต้องการจ่ายเงินจำนวนมากเพื่อประจบเลยเหรอ?!" ]

ชาวเน็ตตื่นตะลึง รู้สึกว่าเหล่าเฉิงเผาเงินเล่นจริง ๆ

ในความเป็นจริง,สำหรับรถโรลส์ รอยซ์คันนี้เป็นรถมือสอง เฉิงเจี้ยนจวินจ่ายไปสองล้านกว่าเท่านั้น

แต่,ทั้งบริษัทมีเพียงคันเดียว

ทว่าเขายังมีเมอร์เซเดส-เบนซ์ s ซึ่งมีราคาหลายแสนอีกคัน

เพื่อที่จะประจบอีกฝ่าย ไม่ว่าจะต้องจ่ายเท่าไหร่ เขาก็ไม่เสียดายเลย

ยิ่งถ้าสามารถเป็นเพื่อนที่ดีกับอาจารย์หลัวได้ เขาคิดว่าทุกอย่างคุ้มค่า

ในเวลานี้ แม้แต่คนขับก็หูผึ่ง

แม้นว่าระหว่างทางเขาจะรู้เรื่องนี้แล้วก็ตาม

หลัวเจี๋ย เผยยิ้มและส่ายหน้า: "ไม่จำเป็น,วันนี้มีงานมอเตอร์โชว์ที่เมืองซู ฉันจะไปซื้อมาสักคัน!”

แม้ว่าอีกฝ่ายจะกระตือรือร้นมาก

ทว่าต้องการเก็บขนเกะ เขาก็ต้องเลือกแกะด้วย

เฉิงเจี้ยนจวิน มองดูหลัวเจี๋ยอย่างระมัดระวัง

เขาสงสัยว่าอีกฝ่ายรู้ว่า นี่เป็นรถมือสอง ดังนั้นจึงต้องการซื้อรถใหม่หรือไม่?!

"ฉันรู้จักกับผู้จัดการ จัดงานมอเตอร์โชว์ครั้งนี้ด้วย  ในเมื่ออาจารย์หลัวต้องการซื้อรถสักคัน ฉันจะช่วยคุณติดต่อกับเขา”

กล่าวตามตรง เขาไม่รู้ด้วยซ้ำว่าจัดงานแสดงรถยนต์จัดที่ไหน นอกจากนี้เมืองซูโจวก็ใหญ่มาก

คงไม่สะดวกนักที่จะค่อย ๆ ถามแล้วไป

อย่าคิดเลย ...

"เช่นนั้นก็ขอบคุณ!"หลัวเจี๋ยตอบรับอย่างเต็มใจ

แม้ว่าภายในงานจะมีสินค้าแสดง ทว่าหากมันขายดี อาจขายหมด เป็นไปไม่ได้ที่จะซื้อมาได้เช่นกัน

มันคงดีหากมีคนคุ้นเคยคอยจัดการให้

[ "อาจารย์หลัว ต้องการซื้อรถหรือไม่?" ]

[ "ฉันไม่รู้ว่าอาจารย์หลัวจะซื้อรถอะไร?!" ]

[ "เทียบกับรายได้ของอาจารย์หลัว  อย่างน้อยก็เริ่มต้นด้วยราคาหลักล้าน!?" ]

[ "ซูโจวมอเตอร์โชวรึ? ฉันรู้ว่าการแสดงรถยนต์ครั้งนี้เป็นนิทรรศการรถยนต์ที่มีชื่อเสียงระดับนานาชาติและยังเป็นงานรถยนต์หรูหราด้วย!" ]

[ "ไม่น่าแปลกใจเลย ... " ]

ที่ผ่านมา ชาวเน็ตเห็นได้ถึงความสามารถหาเงินของอาจารย์หลัวได้ดี

อย่าพูดอะไรเกี่ยวกับการเซ็นสัญญาระดับ S และของขวัญมากมาย

เพียงแค่ขายเครื่องรางหยก รายได้ก็เกินหลายสิบล้านแล้ว

นี่คือเหตุผลว่าทำไมเครื่องรางหยกของหลัวเจี๋ยจึงถูกขายให้กับคนมีลิขิตเท่านั้น

มิฉะนั้น,เกรงว่าจะสามารถทำเงินได้มากกว่านี้

สามารถพูดได้ว่า:ด้วยเงินที่อาจารย์หลัวหามาได้ เป็นเรื่องธรรมดาที่จะซื้อรถหรูได้อย่างสบาย ๆ

ในขณะที่ชาวเน็ตกำลังคุยกันอยู่

เมื่อมองไปที่เฉิงเจียนจวินที่ลังเลที่จะพูด หลัวเจี๋ยก็เอ่ยออกมาว่า“หากมีอะไร เพียงแค่พูดออกมา”

“แค๊ก แคก ...”

เฉิงเจี้ยนจวิน รู้สึกอายเล็กน้อย

เขาต้องการความช่วยเหลือจริง ๆ แต่ไม่รู้จะเอ่ยอย่างไร

ก่อนที่เขาจะใช้ประโยชน์จากสถานการณ์และเอ่ยออกมาว่า: "มันเป็นเช่นนี้ มีอุบัติเหตุเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในสถานที่ก่อสร้าง ฉันสงสัยเล็กน้อยว่ามีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับฮวงจุ้ย ฉันไม่รู้ว่า จะขอให้อาจารย์หลัวไปดูให้หน่อยได้ไหม?"

"ตกลงรอจนถึงบ่าย ฉันจะไปยังสถานที่ก่อสร้างของคุณเพื่อดู"

"ขอบคุณ อาจารย์หลัว" เฉิงเจี้ยนจวิน ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เขารับรู้ถึงความสามารถของอาจารย์หลัวในการจัดการฮวงจุ้ยดี

ด้วยความช่วยเหลือของอีกฝ่าย ทุกอย่างควรออกมาดี

"ฉันไม่รู้ว่า อาจารย์หลัว กำหนดราคาในการดูฮวงจุ้ย อย่างไร?"

"ปรึกษา 100,000 หยวนและค่าใช้จ่ายปรับเปลี่ยน ไม่เกินหนึ่งล้านหยวน ขึ้นอยู่กับสภาพพื้นที่“

“ไม่มีปัญหา.”

ราคานี้อยู่ในช่วงที่ยอมรับได้อย่างสมบูรณ์ ......

ภายในห้องพูดคุย

หลัวเจี๋ยและโจวซินเหว่ยก็กลับมาที่ร้านแล้ว

"อาจารย์หลัว..."

ทว่าเพิ่งมาถึงที่ด้านหน้าประตู

มีใครบางคนที่ก้าวมารอคอยด้านหน้าแล้ว

หลัวเจี๋ยเงยหน้าขึ้นและยิ้มเล็กน้อย: "เถ้าแก่โจว”

"อาจารย์หลัว สวัสดีตอนเช้า!"

โจวชวนเดินไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้มและพูดว่า: "ขอบคุณที่ขายเครื่องรางหยกเมื่อวานนี้ หลังจากผู้เฒ่าของฉันได้รับมัน เขาไม่สามารถวางมันลงได้เลย เขาบอกให้ฉันมาขอบคุณ นี่คือสิ่งที่เขาขอให้ฉันนำมา หวังว่า อาจารย์หลัว จะชอบมัน"

หลังจากศึกษาวิดีโออย่างระมัดระวัง

โจวชวนค้นพบแล้ว

อาจารย์หลัว ไม่ยอมรับของขวัญของทุกคน

ของขวัญของบางคน แม้ว่าพวกมันจะถูกวางไว้บนโต๊ะของอาจารย์หลัวแล้ว

หากอาจารย์หลัวปฏิเสธที่จะยอมรับ เขาก็จะต้องส่งมันกลับคืนไป

ไม่ไว้หน้าใครแม้แต่น้อย

แต่เมื่อคิดดูอย่างละเอียด

ด้วยตัวตนของอาจารย์หลัว ทำไมต้องไว้หน้าคนธรรมดาทั่วไปด้วยล่ะ?

ดังนั้น,การมอบของขวัญครั้งนี้ เขาจึงเอ่ยอ้างถึงผู้เฒ่าด้วย....

"จริง ๆ เช่นนั้นฉันจะดูหน่อย"หลัวเจี๋ย ไม่ได้ปฏิเสธ

เพราะ,ในบรรดาสิ่งที่โจวชวนนำมา

หลัวเจี๋ย รู้สึกถึงคลื่นของออร่า!

มีบางอย่างในนั้น

เมื่อได้ยินสิ่งนี้ ดวงตาของโจวชวนก็สว่างขึ้นอย่างกะทันหัน

จริงหรือ,ถึงกระนั้นใบหน้าของผู้เฒ่าก็ใหญ่พอ!

โจวชวน ยกนิ้วให้ตัวเองและรีบนำหยกพร้อมกับของวิเศษเข้าไป

หยกสามชิ้น ของวิเศษอีกสามชิ้น

โดยเฉพาะหนึ่งในหยก มีความประณีตของน้ำหยกแก้วที่ดีกว่าอีกสองชิ้นอย่างชัดเจน

เป็นน้ำหยกแก้วบริสุทธิ์

นี่คือสินค้าที่มีราคา แต่ไม่มีขาย ไม่อาจหาซื้อได้ง่าย ๆ

โดยทั่วไปน้ำหยกแก้วส่วนใหญ่ที่ขายในตลาดมีร่องรอยอยู่เล็กน้อย

ทว่าสิ่งที่โจวชวนนำมานั้น เป็นหยกแก้วใสบริสุทธิ์จริง ๆ

เมื่อปรากฏขึ้น มันแทบจะให้ผู้คนบ้าคลั่งไปเหมือนกัน

ในการเสนอราคา อย่างน้อยต้องเป็นราคาเจ็ดหรือแปดหลักอย่างแน่นอน

อาจกล่าวได้ว่าอีกฝ่ายใช้จ่ายเงินเป็นจำนวนมากเพื่อเสนอของขวัญครั้งนี้

"ด้านนี้เป็นของวิเศษโบราณที่ฉันได้รับมาหลายปีก่อน พวกเขาบอกว่ามันมีพลังผสานฮวงจุ้ย ขจัดวิญญาณร้าย ไม่รู้ว่าเป็นของแท้หรือไม่? อาจารย์หลัวโปรดยล”

หลัวเจี๋ย มองไปที่ของวิเศษ ที่อีกฝ่ายเอ่ยถึง

มีทั้งหมดสามชิ้น เป็นแส้,ปลาไม้และเข็มทิศ

หลัวเจี๋ย มองไปที่ของวิเศษทั้งสามอย่างละเอียด

เขาหยิบแส้ขึ้นมาถือไว้ในมือ

โจวชวน อธิบายทันที: "นี่คือแส้ไหมทองคำ คนที่ขายของวิเศษนี้เป็นนักบวชลัทธิเต๋า เขาบอกว่ามันมีผลขับไล่ยุงและวิญญาณร้าย

ยังไม่ชัดเจนว่ามันสามารถขับไล่วิญญาณชั่วร้ายได้หรือไม่? แต่มันมีผลการขับไล่ยุงอยู่"

เมื่อได้ยินเรื่องนี้ หลัวเจี๋ยก็หัวเราะและพูดว่า "แส้นี้ก็ควรจะถูกหลอกขายไปด้วย เงินจำนวนมากใช่ไหม?”

"เอ่อ ... …………”

โจวชวน ถึงกับผงะเมื่อเขาได้ยิน"หลอก?! อาจารย์หลัว คุณกำลังบอกว่าแส้ไหมทองนี้เป็นของปลอมหรือไม่?”

หลัวเจี๋ยพยักหน้า: "ถูกต้อง เหตุผลว่าทำไมมันมีผลไล่ยุง เพราะว่ามันทำจากไม้ที่อาบไปด้วยน้ำยาที่มีผลไล่ยุง ทว่าน้ำยานี้ไม่เพียงแค่ขับไล่ยุง ยังเป็นอันตรายต่อมนุษย์ด้วย”

เมื่ออาจารย์หลัว พูดอย่างนั้น

ทันใดนั้นโจวชวนก็จำได้อย่างคลุมเครือ

ไม่นานหลังจากที่ผู้เฒ่าได้รับแส้นี้ไป ก็ถึงกับเป็นไข้เข้าโรงพยาบาลไปเลย?

เวลานี้ แม้ว่าผู้เฒ่าจะฟื้นตัวและออกจากโรงพยาบาล แต่เขาก็ยังต้องนั่งอยู่บนรถเข็น

คนร้ายก็คือแส้นี้หรือไม่?

แสงเย็นแผ่ปรากฏขึ้นในดวงตาของโจวชวน และจากนั้นเขาก็ประสานมืออย่างจริงจัง "... ขอบคุณท่านอาจารย์หลัว สำหรับคำแนะนำของคุณ มิฉะนั้นพวกเราคงประสบปัญหากับของชิ้นนี้แน่!”

"ไม่มีปัญหา!"

หลัวเจี๋ย วางแส้ลง ขณะมองไปที่ปลาไม้

"ปลาไม้นี้มาจากพระรูปหนึ่ง เขาบอกว่าปลาไม้นี้ทำมาจากไม้อสนีที่มีอายุหลายพันปี มีผลทำให้จิตใจสงบได้”

หลังจากแส้ไหมทองที่เป็นของปลอมแล้ว

โจวชวนไม่กล้าพูดอย่างตรงไปตรงมาอีกต่อไป

เขามองใบหน้าของ อาจารย์หลัว อย่างระมัดระวัง ...

"โดยทั่วไปไม้อสนีนั้นจะมีพลังสายฟ้า ขับไล่วิญญาณร้ายได้ ทว่าสิ่งนี้ไม่มีพลังหยางเลย เป็นเพียงแค่ไม้ธรรมดา”

ทันทีที่คำพูดออกมา

ร่างกายของโจวชวนถึงกับแข็งค้างไปทันที

พูดไม่ออกโดยสมบูรณ์

ของวิเศษที่เขานำมาสามชิ้น ปลอมไปแล้วสอง

เหลือสิ่งสุดท้าย เวลานี้เขาไม่กล้าเอ่ยอธิบายออกมาเลยจริง ๆ

ในเวลานี้

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สด กำลังคึกคักขึ้นมาทันที

[ "เย้ดเข้ สามชิ้นปลอมไปสองแล้วว่ะ”  ]

[ "เงินของคนรวยเป็นเรื่องง่ายที่จะโกง  ...” ]

[ "คนร่ำรวยส่วนใหญ่เชื่อในชะตากรรม ไม่โกหกพวกเขาคุณจะโกหกใครล่ะ?" ]

[ "เฮ้ ... ถึงแม้ว่าของวิเศษนี้จะเป็นของปลอม แต่เงินเป็นของจริง ฉันไม่รู้ว่า เขาจ่ายไปเท่าไหร่?”  ]

[ "ฉันไม่สามารถคิดออกได้เลย หากรู้คงเป็นคนรวยไปแล้ว?!”  ]

"อย่างไรก็ตามเข็มทิศชิ้นที่สามนี้เป็นของวิเศษ"

คำพูดของหลัวเจี๋ย

ในที่สุดโจวชวน ผู้ซึ่งได้รับผลกระทบอย่างหนัก ก็ฟื้นคืนพลังงานของเขาและกล่าวว่า: "เข็มทิศนี้ ฉันได้มานานแล้วและมันก็ถูกขายโดยชายชราที่เป็นพรตเต๋าพเนจร ทว่าพวกเราเป็นคนธรรมดา จึงไม่จำเป็นต้องใช้มัน

เนื่องจากมันเป็นของวิเศษ เช่นนั้นก็มอบให้กับอาจารย์หลัวเลยก็แล้วกัน! "

หลัวเจี๋ย คิดอยู่พักหนึ่ง: "ขอบคุณมาก"

ในความเป็นจริง,บนเข็มทิศนี้

ยังมีความผันผวนของรัศมีบางอย่างที่เหลืออยู่ แต่ออร่าส่วนมากก็หายไปด้วยเช่นกัน

ทว่า ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายที่จะปล่อยไป

ตามธรรมชาติแล้วหลัวเจี๋ย ไม่สามารถจู้จี้จุกจิกได้อีกต่อไป

และ,ตราบใดที่เข็มทิศนี้ได้รับการถ่ายพลังงานทางจิตวิญญาณลงไป มันก็จะคืนกลับมาใช้งานได้อีกครั้ง

การที่พบเห็นเข็มทิศครั้งนี้ ยังทำให้หลัวเจี๋ยพบว่า ในโลกนี้ ยังมีมรดกผู้ฝึกตนโบราณอยู่

ทว่าการจะมีหรือไม่มี

สำหรับหลัวเจี๋ยมันไม่สำคัญ

ขอเพียงน้ำบ่อ ไม่ยุ่งกับน้ำคลองก็พอแล้ว

หลังจากรับเข็มทิศแล้ว หลัวเจี๋ยก็ได้รับหยกอีกสามชิ้นหลัวเจี๋ย ไม่เกรงใจ รับทุกอย่างมาก

[ "เหล่าโจวใจกว้างมาก!" ]

[ "อาจารย์หลัวรับของแต่โดยดี ตั้งแต่เมื่อไหร่?” ]

[ "แต่โดยดีรึ!? นี่คืออาจารย์หลัวไว้หน้าผู้เฒ่าคนนั้นหรือไม่?!" ]

[ "เอ่อ ... เมื่อไหร่กัน ที่การรับของขวัญถูกยกย่องว่าเป็นการไว้หน้าอย่างงั้น?" ]

[ "มันยากสำหรับคนอื่น ๆ แต่สำหรับอาจารย์หลัว นี่คือไว้หน้าจริง ๆ”  ]

[ "ใช่ ถ้าคุณไม่ต้องการไว้หน้า ของขวัญไม่กี่วันก่อน อาจารย์หลัวจะส่งคืนเหรอ?”  ]

[ " เมื่อเทียบกับของขวัญเหล่านี้ เครื่องรางหยกที่ อาจารย์หลัวขายให้เขาเมื่อวานนี้ มีราคาแพงกว่าใช่ไหม? " ]

ช่างเป็นเรื่องบังเอิญ

ที่ชาวเน็ตได้เห็นคุณค่าพิเศษของขวัญเหล่านี้

มันยากที่จะบอกราคาของวิเศษ

แต่หยกสามชิ้นนั้นมีมูลค่านับล้านแน่นอน

แต่,บางคนคิดว่ามันไม่มีอะไร

หลังจากมอบของขวัญออกไปแล้ว

โจวชวน ถอนหายใจด้วยความโล่งอก จากนั้นก็พูดว่า "ที่จริงฉันต้องการขอซื้อยันต์กระดาษสักหน่อย”

เครื่องรางหยก

เขาไม่กล้าที่จะหวังอีกต่อไป

ดังนั้นเขาจึงให้ความสนใจกับยันต์กระดาษแทน

"สามารถ."หลังจากรับของมาจากอีกฝ่ายแล้ว หลัวเจี๋ยย่อมไม่ปฏิเสธ

"ดูเหมือนว่าเมื่อเร็ว ๆ นี้ คุณจะนอนไม่ค่อยหลับ เช่นนั้นคงต้องการยันต์สมาธิ!”

"ขอบคุณท่านอาจารย์หลัว"

โจวชวน ขอบคุณเขาทันที

ต้องชื่นชมการทำนายที่แม่นยำของอาจารย์หลัวมาก

ไม่ต้องเอ่ยอะไรมาก ก็รู้ปัญหาของเขาแล้ว

จริงหรือ.

เวลาต่อมาเมื่อถือยันต์สมาธิในมือ เขาก็รู้สึกสงบกายสบายใจทันที

คาดไม่ถึง แม้แต่ความคิดของเขาก็คมชัดขึ้น

"ยังไงก็ตามฉันอยากจะซื้อให้กับสมาชิกในครอบครัวของฉันด้วย ไม่รู้ว่าเป็นไปได้ไหม?”

"สามารถ."

หลัวเจี๋ย ไม่ได้ปฏิเสธเช่นกันและถามว่า "คุณมีรูปถ่ายครอบครัวหรือไม่?"

"ใช่ใช่ใช่ ... "

เมื่อเห็นความเอื้ออาทรของอาจารย์หลัว, โจวชวนย่อมไม่ปล่อยให้โอกาสครั้งนี้หายไป เขาได้พยักหน้าอย่างรวดเร็วและนำรูปถ่ายครอบครัวออกมา

หลัวเจี๋ยมองดูก่อนที่จะหรี่ตามอง

ครอบครัวนี้ดูใหญ่เกินไปจริง ๆ

ภรรยาของ ลูกชาย ลูกสะใภ้ และบุตรสาวตัวน้อย

มีสองครอบครัวใหญ่ในนั้น แต่ละคนต่างก็มีครอบครัวเป็นของตัวเอง

หากให้นับ เกรงว่าคงมากกว่ายี่สิบคน...

คุณมาที่นี่เพื่อเหมาเข่งจากฉันเลยรึ?

"เอ่อ..." โจวชวนที่ราวกับเข้าใจ ใบหน้าของเขาเขินอาย“เช่นนั้นนับเฉพาะครอบครัวของฉันก่อนได้หรือไม่?”

หลัวเจี๋ย พยักหน้า เมื่อจับจ้องมองไปยังภรรยาอีกฝ่าย "ภรรยาของคุณมีอาการเช่นเดียวกับคุณ และฉันจะขายยันต์สมาธิให้ ส่วนลูกชายของคุณที่แต่งงานใหม่   ...

... อืม ฉันให้ยันต์สุขภาพแก่เขา .... "

หลังจากการตรวจสอบหลัวเจี๋ยขายเครื่องรางทั้งหมดไปห้าชิ้น

ราคารวมทั้งหมดห้าแสน

"หืม!?"

ในเวลานี้ ดวงตาของหลัวเจี๋ย หยุดสักครู่และเขาถามอย่างสงบว่า "คนนี้คือ ... (ตาย) ... "

โจวชวนตอบกลับอย่างรวดเร็ว: "ชายคนนี้เป็นพี่ชายคนที่สองของฉัน?"

"ฉันจะขายยันต์คุ้มภัยให้เขาด้วย!"

โจวชวนเกิดข้อสงสัยบนใบหน้าของเขา

จากท่าทางของหลัวเจี๋ย เขาราวกับจะเข้าใจในความหมายของอีกฝ่าย

ผู้ชมเก่าบางคนเองก็เข้าใจเหมือนกัน

[ "หายนะเลือดตกยางออก!" ]

[ "เหล่าโจวพี่ชายคนที่สองของคุณ เกรงว่าจะเกิดหายนะเลือดตกยางออกแล้ว?!" ]

[ "มันไม่ใช่แค่ยันต์คุ้มภัยหรือไม่? ทำไมต้องเกิดภัยพิบัติเลือดตกยางออกล่ะ?!" ]

[ "คนขับรถบัส รับฉันไปด้วย? อธิบายหน่อย อธิบายที... ... " ]

ผู้มาใหม่บางคนงงงวย

ผู้ชมเก่าปรากฏตัวขึ้นทันทีเพื่อพูดว่า:

[ "ยันต์คุ้มภัยของอาจารย์หลัว มักจะไม่ขายโดยสมัครใจ แต่ตอนนี้เขาขายโดยสมัครใจ นั่นคือเป้าหมายกำลังประสบกับหายนะเลือดตกยางออก”  ]

[ "มันแม่นยำหรือไม่?!" ]

"อาจารย์หลัว กำลังจะเกิดสิ่งที่ไม่คาดคิดขึ้นกับพี่ชายคนที่สองของฉันหรือไม่?!"

ในเวลานี้ โจวชวนเห็นสัญญาณบางอย่างและถามออกมาโดยตรง

"ใช่!"หลัวเจี๋ย ไม่ได้ปฏิเสธเช่นกัน

อย่างไรก็ตามหลังจากเห็นความตื่นตระหนกบนใบหน้าของอีกฝ่าย เขายังคงกล่าวปลอบโยนเขา: "ไม่ต้องกังวล ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ยันต์คุ้มภัย เพียงพอที่จะทำให้เขาปลอดภัย"

การเอ่ยเช่นนั้น แสดงให้เห็นถึงความมั่นใจของหลัวเจี๋ย

นี่ไม่ใช่หลัวเจี๋ยคุยโว

ขณะที่ฐานบ่มเพาะของเขาลึกล้ำขึ้นเรื่อย ๆ

พลังของยันต์คุ้มภัยก็เพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน ......

"ตกลง เช่นนั้นฉันขอขอบคุณแทนพี่ชายคนที่สองของฉันด้วย"

ในขั้นต้นโจวชวน แค่ต้องการซื้อยันต์ทั่วไปให้กับครอบครัวของเขา

แต่ไม่ได้คาดหวัง

สิ่งนี้จะเกิดขึ้นได้อย่างไร!?

ผ่านสักพัก หัวใจของเขาก็เริ่มวิตกกังวลขึ้นเล็กน้อย

หลังจากเขาขอบคุณ จ่ายเงินเสร็จ เขาก็นำเครื่องรางกระดาษและรีบกลับทันที ด้วยกลัวว่าพี่ชายคนที่สองของเขาจะไม่ได้รับยันต์คุ้มภัย

เมื่อเทียบกับท่าทางร้อนรนของโจวชวน

ไม่ว่าจะเป็นโจวซินเหว่ย หรือผู้ชมเก่าพวกเขาดูสงบมาก

เมื่อได้รับยันต์คุ้มภัย ก็ถือว่าได้รับการปกป้องแล้ว

โดยเฉพาะ โจวซินเหว่ยผู้มีประสบการณ์ส่วนตัว

ในเรื่องนี้เธอมีความมั่นใจอย่างเต็มที่

หลังจากโจวชวนจากไป หลัวเจี๋ยอยู่ในร้านสักพัก

ในเวลานี้เฉิงเจี้ยนจวิน ส่งข้อความบอกว่าเขาได้ติดต่อผู้จัดงานมอเตอร์โชว์แล้ว

หลัวเจี๋ย เวลานี้กำลังเดินทางไปงานมอเตอร์โชว์แล้ว .....