บทที่ 67 น้องโจวปิดไลฟ์สดก่อน

หวังเจิ้นตงกล่าวต่อว่า: "ตราบใดที่ฉันขายแอพนี้ ฉันไม่กล้าพูดได้ว่าอาจจะขายได้ราคาเป็นร้อย หรือหลายสิบล้าน แต่ราคาหลายแสนน่าจะขายได้"

เมื่อได้ยินสิ่งที่เขาพูดออกมา

จู่ ๆ ชาวเน็ตก็หัวเราะออกมาทันที

["หลายแสนเลยเหรอ คนหนุ่มสาวปัจจุบัน ช่างเพ้อฝันกันจริง ๆ!" ]

["นี่อะไรนะ? วัยรุ่นสร้างตัวอย่างงั้นรึ?" ]

["ฉันได้ยินมาว่าธุรกิจเริ่มต้น สิบคนล้มเหลวไปแล้วเก้า คุณต้องการขายแพลตฟอร์มการจัดส่งอาหารจริง ๆ เหรอ? ไม่ได้หลอกลวงฉันหรอกนะ!" ]

["คุณคิดจริง ๆ เหรอว่าเงินหาง่ายขนาดนั้น คุณคิดว่าต้องการเท่าไหร่ก็ได้ เพียงแค่ขยับปาก..เอ่อ อาจารย์หลัว คงไม่สนใจคุณหรอก!”  ]

หลัวเจี๋ยเผยยิ้ม

หวังเจิ้นตงเห็นภาพฉากนี้

คิดว่าอาจารย์หลัว เป็นเหมือนคนอื่น ๆ

คงคิดว่าเขาเป็นวัวหนุ่มไม่หวาดกลัวพยัคฆ์

ในความเป็นจริง,แพลตฟอร์มการจัดส่งอาหารของเขาได้รับการก่อตั้งขึ้นแล้วจริง ๆ

และ,ไม่นานหลังจากนี้ มันได้ทำให้เกิดการจ้างงานในหมู่นักเรียนวิทยาลัย และสร้างความสนใจเป็นอย่างมาก

ในเวลานั้น จะมีคนร่ำรวยรุ่นที่สองหลายคนที่สนใจแพลตฟอร์มจัดส่งอาหารนี้  ไม่มีปัญหาเลยที่จะขายได้หลายล้าน

แต่ก่อนที่เขาจะได้อธิบาย หลัวเจี๋ยก็พูดว่า "มันเล็กมาก เป็นเลย์เอาต์ที่ยังเล็ก!"

"หืม……"

หวังเจนตงอดไม่ได้ที่จะผงะ

“แม้ว่าคุณจะทุกข์ทรมานจากความเจ็บป่วยในตอนนี้ แต่คุณเต็มไปด้วยความมั่งคั่งและคุณอาจมีค่ามากกว่า 100 ล้านในอนาคต ดังนั้นจึงไม่มีปัญหา”

หวู่เจี๋ยหงปล่อยจรวด 80 ลูกในครั้งเดียว

เขาที่จ่ายเงินทำนายดวงชะตาไปแล้ว

โดยธรรมชาติแล้ว หลัวเจี๋ยไม่สนใจที่จะทำทำนายเพื่อคนอื่น

["???"]

["..."]

["จริงหรือเท็จ?" ]

["ของจริงหรือปลอม?" ]

["ไม่ได้หมายความว่าเขาป่วยหนักและจะตายเร็ว ๆ นี้หรอกรึ?" ]

["มันเป็นไปได้ว่า อาจารย์หลัวจะทำการเปลี่ยนชะตาที่ท้าทายสวรรค์ให้กับเขาหรอกนะ!" ]

["ทรงพลังจริง ๆ รึ? เป็นไปได้ว่าอาจารย์หลัวเอ่ยปลอบใจเพราะเขามีชีวิตอยู่ได้ไม่นานหรือไม่?”  ]

["อาจารย์หลัว ไม่ใช่คนแบบนั้น"]

["ศิษย์พี่หวัง เป็นนักศึกษาที่ประสบความสำเร็จสูงมากของมหาวิทยาลัยเสิ่นไห่ฟู่ต้า

แอพจัดส่งอาหารที่พัฒนาขึ้นด้วยตนเอง ได้ถูกจัดแสดงที่นิทรรศการโครงการผู้ประกอบการของสถาบัน ซึ่งสามารถสร้างความปั่นป่วนขึ้นมาได้เหมือนกัน

ว่ากันว่าคนรวยรุ่นสองมากมายที่สนใจโครงการของเขา  แต่เขายังไม่ได้ตอบรับใคร

เมื่อนึกถึงเรื่องที่เขาหยุดเรียนไปก่อนหน้านี้ ท้ายที่สุดเป็นเพราะว่าเขาได้รับความเจ็บป่วยเป็นมะเร็งนี่เอง น่าเศร้า ~~”]

ศิษย์เก่าบางคนรู้จักหวังเจิ้นตงในห้องไลฟ์สดและเริ่มอธิบาย

เกิดความปั่นป่วนขึ้นมาในทันที

["อ้าวเฮ้ย เขาไม่ได้บอกว่าเขาเป็นนักศึกษาวิทยาลัยธรรมดาของมหาลัยเสิ่นไห่หรอกรึ? แบบนี้ธรรมดาตรงไหนกัน?” ]

["ให้ตายเถอะ คนผู้นี้ ... " ]

["ตอนนี้มีแพลตฟอร์มการจัดส่งอาหารมากมาย ตอนนี้เขากำลังจะเติบโตพุ่งทะยานอย่างงั้นรึ?" ]

["เนื่องจาก อาจารย์หลัวพูดเช่นนั้น ไม่มีปัญหาแน่นอน เจ๋งโคตร”  ]

ในเวลานี้

ไม่ต้องพูดถึงผู้ชมในห้องไลฟ์สด

แม้แต่คนข้าง ๆ

พวกเขาทุกคน มองไปที่หวังเจิ้นตงด้วยความประหลาดใจเช่นกัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่งหวู่เจี่ยหง

เหตุผลที่เขาช่วยอีกฝ่าย เหตุผลหลัก ๆ เพราะอาจารย์หลัว

เขาไม่ได้หวังให้หวังเจิ้นตงตอบแทนเขาแม้แต่นิดเดียว

แต่เขาไม่ได้คาดหวังว่าอีกฝ่ายจะไม่ธรรมดา ...

พยัคฆ์ซ่อนมังกรหมอบเหรอ?

หวังเจิ้นตงเผยรอยยิ้มบนใบหน้าของเขา

ทว่า

เขาไม่ได้เหลิงเพราะคำพูดไม่กี่คำของหลัวเจี๋ย

เขาจ้องที่ หลัวเจี๋ย และพูดอย่างกระตือรือร้น: "อาจารย์หลัว ... "

หลัวเจี๋ยกลับเอ่ยออกมาว่า"การซื้อและขายเครื่องราง ไม่อาจให้เครดิตได้"

"เอ่อ……"

เมื่อเอ่ยจบ อย่าว่าแต่ผู้คนรอบ ๆ เลย

แม้แต่ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สดก็ยังตะลึง

เนื่องจากอาจารย์หลัว ทำนายว่าอีกฝ่ายจะมีมูลค่ามากกว่า 100 ล้านในอนาคต

ทำไมไม่ให้ซื้อเครดิตล่ะ?!

ไม่นานก็มีใครได้สติ

เพราะไม่สนใจ

ลองคิดดูด้วย

ด้วยความสามารถของอาจารย์หลัว ทำไมคุณต้องขายเครดิตเพื่อต้องการโปรดปรานล่ะ? -

ทำไมเขาต้องการความโปรดปราณล่ะ?

แม้แต่งูท้องถิ่นเช่น เจ้าสัวหยาง

เมื่อเขาได้พบกับ อาจารย์หลัวก็ยังให้ความเคารพหรือไม่?

การปฏิเสธของ หลัวเจี๋ย

มันทำให้หวังเจิ้นตงมีปัญหา

เดิมทีเขาต้องการขายแอพที่เขาทำงานพัฒนาอย่างหนักไป

แต่เขาไม่ได้คาดหวังว่าอาจารย์หลัวจะปฏิเสธทั้งที่บอกว่าความมั่งคั่งของเขาจะเพิ่มพูนและมูลค่าสุทธิของเขาเกินกว่า 100 ล้าน ...

อย่างไรก็ตามตอนนี้ถ้าหากให้เขาขายแอพหลักแสนในเวลานี้

โดยธรรมชาติเขาก็ไม่เต็มใจเช่นกัน

ในเวลานั้น ดวงตาของหวูเจี่ยหงสว่างขึ้นและเขาก็ก้าวไปข้างหน้าอย่างสงบ: "หากเป็นเช่นนี้ คุณยืมเงินฉัน ไปก่อน เป็นอย่างไร?”

หวังเจิ้นตงมองไปที่หวูเจี่ยหง

นั่นคือทั้งหมดที่เขาทำได้ ทำให้เขาทำได้แค่พยักหน้ารับ

หวู่เจี่ยหง ขอหมายเลขบัญชีธนาคารของหลัวเจี๋ย

ส่งเงิน 300,000 ไปยังบัญชีหลัวเจี๋ยทันที ...

หลังจากได้รับเงิน

หลัวเจี๋ย ส่งเครื่องรางฟื้นฟูให้กับหวังเจิ้นตง

"สามแสนฉันซื้อเครื่องรางเช่นนี้ ... "

หวังเจิ้นตงมองไปที่เครื่องรางในมือของเขา

แม้ว่ามันจะเป็นเพียงเครื่องรางกระดาษ แต่ก็มีพื้นผิวลื่นพิเศษ

แค่นี้เหรอ……

สามแสน!

สิ่งสำคัญคือ เขาไม่รู้ว่ามันใช้งานได้หรือไม่?

เมื่อหวังเจิ้นตงสงสัย

หลัวเจี๋ยพูดกับโจวซินเหว่ย: "น้องสาวโจว ปิดไลฟ์สดก่อน ฉันมีคำสองสามคำที่จะพูดกับเขา"

ทันทีที่คำพูดเขาเอ่ยออกมา

ชาวเน็ตรู้สึกไม่มีความสุขทันที

["อาจารย์หลัว กำลังปฏิบัติต่อเราในฐานะบุคคลภายนอก!" ]

["มีอะไรที่เราไม่คารได้ยิน?" ]

["อาจารย์หลัว คุณจะทำให้ฉันอยากรู้จนตายเลยเหรอ?” ]

["ถ้าคุณกล้าปิดมันเชื่อหรือไม่ ฉันจะแทงคุณด้วยดาบเลย" ]