บทที่ 22 ฉันขอโทษทุกคน ฉันเลือกเข้าร่วมศัตรู ...

มันน่าอัศจรรย์มาก

แม้ว่าจะมีข่าวลือมากมายบนอินเทอร์เน็ต

อะไรคือแผนการละครกัน?

แต่ในฐานะบุคคลที่เกี่ยวข้อง เขาจะไม่รู้ได้อย่างไรว่าความจริงของเรื่องราวดังกล่าวเป็นอย่างไร

นี่คือเทพเซียนชัด ๆ ...

"กริ๊ง ๆ ……"

ขณะที่โจวกานกำลังดูวิดีโอด้วยความเพลิดเพลินโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้นอย่างกะทันหัน

เมื่อดูหมายเลขผู้โทร

จู่ ๆ ใบหน้าของโจวกานก็กลายเป็นจริงจัง

แม้ว่าเขาจะอยู่ในเมืองซู

นอกจากนี้ยังถือได้ว่าเป็นคนที่มีหน้ามีตา มีชื่อเสียงระดับหนึ่ง

แต่ก็ยังด้อยกว่าคนผู้นี้

เขากลายเป็นผู้น้อยไปเลย ...

"ประธานหยางทำไมคุณถึงได้โทรหาฉันล่ะ?"

ไม่ใช่คนอื่นโทรที่โทรมา แต่เป็นประธานของหอการค้าเมืองซู: หยางหลิน

ทรัพย์สินของเขานั้นเกี่ยวข้องกับอสังหารริมทรัพย์มากมาย โรงแรม โรงพยาบาล อีกนับไม่ถ้วน สามารถเรียกได้ว่า เจ้าสัวหยาง

"ไม่ใช่ว่าคุณกลายเป็นผู้มีชื่อเสียงไปแล้วเหรอจึงต้องถามว่าทำไมถึงได้โทรหา?”

โจวกานยิ้มอย่างขมขื่น: "หยุดหยอกล้อผมเล่นเถอะ"

"ฮ่า ๆ……"

หยางหลินหัวเราะดัง ๆ และไม่ได้หยอกล้ออีกต่อไป: "ฉันโทรหาคุณครั้งนี้ เพื่อถามคุณเกี่ยวกับชายหนุ่มในวิดีโอ!"

"อาจารย์หลัวรึ?!"

เมื่อพูดถึงหลัวเจี๋ย โจวกานก็สั่นสะท้านไปเหมือนกัน

"เขาเป็นอาจารย์ตัวจริง เขาแม่นยำมาก ... "

โจวกานแทบรอไม่ไหวที่จะแบ่งปันเรื่องราวหลัวเจี๋ยกับอีกฝ่าย

"เขาทรงพลังจริง ๆ เหรอ?!"

หยางหลินไม่อยากเชื่อ

นอกจากนี้เขายังได้พบกับอาจารย์หมอดูมามากมาย

แต่เขาก็ไม่ได้เคยได้ยินโจวกานเอ่ยคุยเกินจริงเช่นนี้มาก่อนเลย?! -

ฟังจากปากของอีกฝ่าย ราวกับว่ากำลังเอ่ยถึงเทพเซียนที่ยังมีชีวิตอยู่ก็ไม่ปาน

"เป็นความจริง หากคุณพบเขาก็จะรู้เอง”

โจวกานสามารถบอกได้อย่างชัดเจน

อีกฝ่ายนั้นดูไม่ค่อยจะเชื่อเขาเท่าไหร่นัก

จริงหรือ?.

หยางหลินไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง

เขาเอ่ยออกมาว่า "ฉันต้องการพบอาจารย์หลัว คุณช่วยแนะนำเขาได้ไหม?"

"ไม่มีปัญหา!"โจวกานเห็นด้วยในทันที

เมื่อเทียบกับหยางหลิน ความมั่งคั่งของโจวกานไม่นับว่ามีอะไรเลย

ไม่ต้องพูดถึงว่า

อีกฝ่ายยังมีตำแหน่งเจ้าหน้าที่รัฐด้วย

ทั้งสองฝ่ายตกลงที่จะพบกันอย่างรวดเร็ว

จากนั้นพวกเขาก็รีบไปที่ถนนโบราณด้วยกัน

แต่เมื่อเรามาถึงถนนโบราณ

พวกเขากลายเป็นโง่งมไปเลย

แม้ว่าประตูร้านจะยังไม่เปิด

แต่กลับมีคิวยาวเฟื้อยที่หน้าประตูเต็มไปหมดแล้ว

หลายคนยังคงถือโทรศัพท์มือถือและถ่ายรูปร้านค้าทำนายดวง

ดูเหมือนร้านค้าแห่งนี้คือร้านผู้มีชื่อเสียงทางอินเทอร์เน็ตที่ผู้คนมักพูดคุยถึงบนอินเทอร์เน็ต ...

ด้วยการค้นหาที่ร้อนแรงบนเว็บค้นหา

ความร้อนแรงนี้ทำให้ผู้คนสนใจเป็นอย่างมาก

บวกกับการไลฟ์สดของเมื่อวานนี้

ทำให้ร้านทำนายดวงแห่งนี้ ถูกพูดถึงกันไม่หยุด

แม้แต่ข้อมูลส่วนตัวของหลัวเจี๋ย ก็ถูกเปิดเผยโดยชาวเน็ตด้วย

ตั้งแต่เช้าตรู่

ร้านค้ายังไม่เปิดทำการด้วยซ้ำ

คิวก็เริ่มยาวจนน่าตกใจแล้ว

ในหมู่พวกเขาส่วนมากเป็นคนดังทางอินเทอร์เน็ตที่มาเกาะกระแสความร้อนแรงนี้ ...

ในขณะนี้ ชายหนุ่มคนหนึ่งที่มีอายุราว ๆ สามสิบปี

ชายหนุ่มแต่งตัวหรูหราถือไม้เซลฟี่ในมือ

“ตอนนี้ฉันอยู่ที่ประตูร้านทำนายดวงชะตา แม้ว่าประตูยังไม่เปิด แต่ก็บอกได้ว่า จะเริ่มถ่ายทอดสดในสิบนาทีหรือมากกว่านี้”

ชายหนุ่มหันกล้องไปที่ตัวเองและพูดอย่างชอบธรรม:

"ตอนนี้คุณอยู่ยุคไหนกันแล้ว ยังมีคนที่เชื่อในการทำนายดวงชะตา อยู่อีกหรือไม่?"

"ฉันมาที่นี่ในครั้งนี้ เพื่อต่อสู้กับไสยศาสตร์ยุคศักดินาที่หลอกลวง"

"ฉันหวังว่าทุกคนจะให้การสนับสนุนฉันและให้ความสนใจกับตัวฉัน"

ชื่อของคนผู้นี้คือเจียงหวู

กล่าวได้ว่าเขาคือผู้ดูแลช่องเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง

โดยปกติมีคนดูเพียงไม่กี่ร้อยคนในห้องไลฟ์สดของเขา

แต่ในขณะที่เขาตั้งชื่อช่องเป็น "ปราบปรามหมอดูปลอมเมืองซู"

จำนวนคนในห้องไลฟ์สดก็ได้เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าจากผู้ชมที่น้อยนิด

เขารู้สึกว่าผู้คนกำลังเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ ด้วย ...

["ปราบปรามหมอดูปลอมรึ? อยู่ที่การตัดสินของคุณแล้ว?" ]

[ "ตามการวิเคราะห์ของฉัน ไม่ใช่ว่าต้องการเกาะกระแสความนิยมของอาจารย์หลัวหรือไม่?”  ]

["เป็นเรื่องทั่วไป ใครทำให้อาจารย์หลัวได้รับความนิยมในตอนนี้? ดูที่ประตูมีคนดังทางอินเทอร์เน็ตมากมายที่ต้องการเกาะกระแสความนิยมของเขา!" ]

["อาจารย์หลัวใช่ไหม? เขาไม่ใช่แค่หมอดู คุณมีคุณสมบัติอะไรบ้างที่จะถูกเรียกว่าอาจารย์?" ]

["หากผู้ดูแลช่องสามารถที่จะปราบปรามการหลอกลวงครั้งนี้ได้ ฉันจะมอบจรวดหนึ่งลำ.” ]

บอกได้เลยว่าหลัวเจี๋ยเวลานี้ได้เป็นดินปืนไปแล้ว

นอกจากนี้ยังเป็นดินปืนจำนวนมากอีกด้วย

ขณะที่ชาวเน็ตกำลังพูดคุยกันอยู่นั้น

ร่าง ๆ หนึ่งที่สวมหมวกยอดแหลมก้าวผ่านฝูงชน และเดินมาที่ร้านทำนายดวง

รูปลักษณ์หล่อเหลาสง่างามเป็นอย่างมาก กลายเป็นที่ดึงดูดต่อผู้คนจำนวนมากทันที

เมื่อเข้ามาใกล้

ก็เกิดความวุ่นวายปั่นป่วนขึ้นมาในทันที

"อาจารย์หลัว!"

"อาจารย์หลัว อยู่ที่นี่แล้ว"

ผู้มาย่อมเป็นหลัวเจี๋ย

หลาย ๆคนบอกได้ทันทีว่าอีกฝ่ายก็คือหลัวเจี๋ย

ผู้คนรอบ ๆ ต่างก็ต้องการเข้าไปรุมล้อมหลัวเจี๋ยพร้อม ๆ กัน

โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เจียงหวูผู้ซึ่งมุ่งมั่นที่จะปราบปรามหลัวเจี๋ย พุ่งเข้าไปขวางทางของเขาโดยตรง

แต่แทบจะในทันที ก็เกิดเรื่องแปลกประหลาดบางอย่างขึ้นในทันที

เช่นเดียวกับที่คนอื่น ๆ เคลื่อนที่เข้าหาหลัวเจี๋ย

พวกเขาก็รู้สึกหายใจไม่ออกขึ้นมาทันที

ทำให้ผู้คนชะงัก หวาดผวา และหวาดกลัวที่จะเข้าใกล้

แม้แต่เจียงหวูที่ต้องการขวางนทางของหลัวเจี๋ย และต้องการปราบปรามเปิดเผยการหลอกลวง

เขารู้สึกว่าหลัวเจี๋ยเป็นเหมือนสัตว์ร้ายที่พร้อมจะกลืนกินผู้คนเข้าไป

เขาอดไม่ได้ที่จะถอยหลังสองก้าวอย่างช่วยไม่ได้

"เกิดอะไรขึ้น?"

หลังจากหลัวเจี๋ยได้รับอีกหนึ่งจุดแต้มบุญ

การบำเพ็ญเพียรของหลัวเจี๋ยก็พัฒนาขึ้นอีกขั้น

เขาที่สามารถควบคุมกลิ่นอายได้

มีพลังยับยั้งและคุกคามแล้ว ...

["บัดซบ,นี่คืออาจารย์หลัว?!"]

["อ้าวเฮ้ย ไม่หล่อเหลาไปหน่อยรึ?!" ]

["เขาดูราวกับว่าไม่ใช่คนของโลกนี้แล้ว"]

["ฉันขอโทษทุกคนด้วย ฉันขอเลือกที่จะเข้าร่วมศัตรู ... "]