บทที่ 18 โปรดรับค่ายันต์ 100,000 หยวน

โครมมมม!

เกิดเสียงดังกึกก้องบนท้องถนน

ผู้คนมากมายที่อยู่ใกล้  ๆ ต่างก็ก้าวออกมาจากร้าน

ท้ายที่สุด

นิสัยขี้สงสัยนั้นมันอยู่ในยีนของผู้คนทุกคนเป็นเรื่องธรรมดา

ฟังจากเสียงดังข้างนอก

หลัวเจี๋ยไม่ได้เข้าร่วมสนุกแต่อย่างใด

เนื่องจากอีกฝ่ายมียันต์คุ้มภัย จึงไม่มีความประหลาดใจใด ๆ

จริงหรือ……

หลังจากนั้นไม่นาน แต้มบุญ +1

แม้ว่ามันจะเป็นเพียงจุดเล็ก  ๆ ของแต้มบุญ

แต่หลัวเจี๋ยนั้นได้รับประสบการณ์จากผลของแต้มบุญมาแล้ว

1 แต้มบุญเทียบเท่ากับหนึ่งเดือนแห่งการบำเพ็ญ ...

ในขณะที่เขาคิด

ก็เกิดความปั่นป่วนนอกประตูขึ้น

เขาเห็นโจวซินเหว่ย พาโจวเฉียนกลับเข้ามาภายในร้านค้าของเขา

"อาจารย์หลัว ... "

ทันทีที่เขาเห็นหลัวเจี๋ย

โจวกานโค้งร่างของเขาทันทีและก้มศีรษะให้กับเขา "ขอบคุณท่านอาจารย์หลัว ที่ช่วยชีวิตคุณ!"

["ก่อนหน้านั้นเขาเรียกอีกฝ่ายว่าเสี่ยวหลัว หลังจากผ่านเหตุการณ์เป็นตาย ก็มาเรียกอาจารย์หลัวแล้ว!”

["นี่ไม่ใช่ว่านี่คือแผนการละครจริง ๆ หรอกใช่ไหม? มันจะพลิกจากหน้ามือเป็นหลังมือได้ง่าย ๆ เช่นนี้ได้อย่างไร?”

["แกล้งผายลมดิ คุณไม่เห็นว่าพวกเขา เรียกตำรวจมาแล้ว?”  ]

คิดย้อนกลับไปก่อนหน้านี้เถ้าแก่ใหญ่นั้น หยิ่งผยองเป็นอย่างมาก

ตอนนี้กลับมายืนอยู่ข้างหน้าเขาด้วยความเคารพ

ห้องไลฟ์สดแทบระเบิดขึ้นมาอีกครั้ง

หลังจากผู้ชมส่วนใหม่หลายคนได้สัมผัสเรื่องราว อารมณ์ของพวกเขาก็แกว่งไปแกว่งมา

มันน่าตื่นเต้นมาก

หลัวเจี๋ยมองไปที่โจวกาน ด้วยรอยยิ้มครึ่งหนึ่ง: "เถ้าแก่โจว คุณสบายดีไหม?"

"ไม่เป็นไร! ไม่เป็นไร! ขอบคุณอาจารย์หลัว สำหรับความช่วยเหลือของคุณ ไม่มีอันตรายดังนั้นฉันมาที่นี่เพื่อขอบคุณ"

คิดย้อนกลับเมื่อเห็นเครื่องรางได้กลายไปเป็นขี้เถ้าในกระเป๋ากางเกง โจวกานอดไม่ได้ที่จะขนลุกตั้งชัน

ในฐานะคนมั่งคั่งร่ำรวย

เขามักจะทำความรู้จักอาจารย์ทำนายมากมายหลายคน

ดังนั้นเมื่อหลัวเจี๋ยพูดว่า:เครื่องรางราคา 100,000 หยวน

เขาจึงคิดว่าอีกฝ่ายบ้าไปหรือไม่? -

กล้าขอ 100,000 หยวน โดยแทบไม่ทำอะไรเลย?

ฮิฮิ ... เอ่อ!  เมื่อเขาคิดอย่างนั้น

ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นต่อมา มันได้พลิกคว่ำจินตนาการของเขาไปอย่างสิ้นเชิง ...

หลัวเจี๋ย พูดอย่างไม่แยแส: "เถ้าแก่โจวถือว่าเป็นลูกค้าประจำปู่ของฉัน ดังนั้นฉันจึงไม่ได้ใส่ใจอะไร"

หัวใจของโจวกานสั่นเทา

จากคำพูดของหลัวเจี๋ย มันไม่ยากที่จะเผยให้เห็น

อีกฝ่ายได้แสดงให้เห็นว่า เขาไว้หน้าตัวเองเพราะปู่ของเขาอย่างสมบูรณ์

นั่นเป็นเหตุผลที่อีกฝ่ายต้องการช่วยชีวิตเขา

เมื่อเขาคิดย้อนกลับไป ดูเหมือนว่าเขาจะมองไม่เห็นภูเขาไท่อย่างแท้จริง

กับทัศนคติที่ไม่ดี เขาคงจดจำมันไว้จนตายแน่นอน

เวลานี้อดไม่ได้เลยที่จะหลั่งเหงื่อเย็นออกมา ...

ไม่มีทางเลือกนิ ใครจะคิดว่าเมื่อเทียบกับเหล่าหลัว

พฤติกรรมของชายหนุ่มคนนี้ ไม่ใช่แค่เปลี่ยนจากเขียวเป็นน้ำเงิน แต่อาจกล่าวได้ว่าอยู่ในระดับที่ ไม่อาจหยั่งถึงได้อย่างแท้จริง

โจวกานกล่าว ขอโทษอย่างเด็ดขาด: "อาจารย์หลัว โปรดยกโทษให้ฉันเรื่องนี้ด้วย เป็นเพราะฉันมีดวงตาที่มืดบอด แต่ไม่รู้จักภูเขาไท่!"

ระหว่างการพูดคุย

โจวกานหยิบโทรศัพท์มือถือออกมา

เขาสแกนรหัส QR บนโต๊ะของ หลัวเจี๋ย

"โปรดรับค่ายันต์ 100,000 หยวน"

["เย้ดเข้ นี่คือโลกของคนรวยหรือไม่? หนึ่งแสนหยวนหยวนจ่ายแทบไม่กระพริบตา!"]

["เมื่อเทียบกับชีวิต 100,000 หยวนมีอะไรกัน!!" ]

["เถ้าแก่โจวกล่าวว่าเขาเป็นนักธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ของเมืองซู และอาจารย์หลัวได้ช่วยชีวิตเขาไว้ ดังนั้นเขาจึงให้ 100,000 หยวนหรือไม่?" ]

["เขามีมากกว่าหนึ่งแสน แค่นี้ขนหน้าแข้งไม่ร่วงหรอก!" ]

ในเวลาอันสั้น

ตัวตนของโจวกานถูกขุดโดยชาวเน็ตทันที

เมื่อพวกเขารู้ว่าอีกฝ่ายมีส่วนเกี่ยวข้องในอุตสาหกรรมอสังหาริมทรัพย์ ที่มีมูลค่าหลายร้อยล้าน

ในเมืองชั้นสองและชั้นสาม เช่น เมืองซู

เขาถือว่าเป็นนักธุรกิจที่เป็นที่รู้จักเช่นกัน

"เถ้าแก่โจวสุภาพแล้ว!"

หลัวเจี๋ย ไม่ได้ปฏิเสธเช่นกัน

ต้องไม่ลืมว่า หากเขาปฏิเสธ เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายจะคิดอย่างไร! -

จริงหรือ,เมื่อเห็นว่าหลัวเจี๋ยไม่ได้ปฏิเสธ

แต่โจวกานก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอกและพูดว่า "เครื่องรางคุ้มภัยก่อนหน้านี้ได้รับความเสียหายโดยไม่ตั้งใจและฉันต้องการซื้ออีกอัน"

เมื่อมองไปที่รูปลักษณ์ที่ระมัดระวังของโจวกาน

โจวซินเหว่ย ย่อมมีความเข้าใจอย่างลึกซึ้ง

หลังจากเหตุการณ์เมื่อวานนี้

มันเหมือนมีเงาบางอย่างติดอยู่ในใจของเธออยู่เช่นกัน

น่าเสียดาย หลัวเจี๋ยส่ายหน้า

โจวกานหัวใจเต้นไปมาอย่างรวดเร็ว "ไม่ว่าราคาเท่าไหร่ ฉันก็เต็มใจจ่าย"

เขาคิดว่าเป็นเพราะความขุ่นเคืองของหลัวเจี๋ยไม่ได้ลดลง

จึงปฏิเสธที่จะขายให้เขา

ด้วยเหตุนี้เขาจึงเลือกที่จะขึ้นราคา เพื่อใช้เงินผ่านหายนะ

"คุณเข้าใจผิดแล้ว"

หลัวเจี๋ย เห็นความคิดของอีกฝ่ายและอธิบายว่า: "หลังจากเหตุการณ์นี้โชคของเถ้าแก่โจวจะแข็งแกร่งขึ้น ไม่ว่าคุณจะทำอะไร ก็จะราบรื่นซึ่งไม่จำเป็นต้องมียันต์คุ้มภัยอีกต่อไป"

ทันทีที่คำพูดดังกล่าวเอ่ยออกมา

ทันใดนั้นดวงตาของโจวกานก็สว่างขึ้น

"งั้นเหรอ, ขอบคุณอาจารย์หลัว..."

โจวกาน โค้งคำนับอีกครั้งและอีกครั้ง เพื่อขอบคุณเขา

เมื่อมองไปที่เถ้าแก่ใหญ่ที่มีมูลค่าทรัพย์สินมากกว่า 100 ล้าน กำลังสุภาพกับหลัวเจี๋ยที่มีอายุคราวหลาน

ชาวเน็ตในห้องไลฟ์สด ต่างก็ตื่นตะลึง ไม่อยากเชื่ออีกต่อไป

ยังไม่จบแค่นั้น

หลังจากขอบคุณแล้ว โจวกานก็หยิบมือถืออกมาแล้วแสกนรหัส QR อีกครั้ง

"ได้รับทรัพย์สิน 100,000 หยวน"

["อ้าวเฮ้ย จ่ายอีก 100,000แล้ว!" ]

["นี่ไม่ใช่ เพราะมีเงินมากเกินไปเหรอ!" ]

["ทำไม เขาถึงต้องจ่ายเงินอีกหนึ่งแสนหยวนกัน?”  ]

["ไลฟ์โค้ช,ฉันต้องการเรียนรู้การทำนายดวงชะตา!" ]