บทที่ 7 ยันต์คุ้มภัยราคา 100,000!

วันถัดไป

ขณะหลัวเจี๋ย กำลังหมกมุ่นอยู่กับการบำเพ็ญ

ความนิยมของเขาบนอินเทอร์เน็ตนั้นไม่ได้ลดลงเลย

แต่มันยังเพิ่มมากขึ้นมากเรื่อย  ๆ

หลายคนต่างก็ได้เห็นวิดีโอดังกล่าวแล้ว

เดิมทีโจวซินเหว่ยเป็นเพียงผู้ดูแลช่องเล็ก  ๆ

แต่ด้วยการค้นหาที่ร้อนแรงเวลานี้ ทำให้เธอกลายเป็น คนมีชื่อเสียงเพียงคืนเดียว

ความนิยมช่องเธอนั้นได้รับความนิยมถึงขีดสุด

ไม่ต้องเอ่ยถึงโจวซินเหว่ย

แม้แต่เจ้าหน้าที่ดูแลระบบก็คาดไม่ถึงเช่นกัน

ความร้อนแรงยอดนิยมเรื่องนี้จะไปในถึงระดับใด?

ตอนเช้า

มีโทรศัพท์เข้ามาหาโจวซินเหว่ย

"ร้อนแรงมาก พี่สาวโจว คุณกลายเป็นผู้ทรงอิทธิพลแล้ว!”

เสียงที่เจือไปด้วยความตื่นเต้นที่ปลายสายโทรศัพท์ไม่สามารถปกปิดเอาไว้ได้

เสียงดังกล่าวก็คือเสี่ยวหยู จากแผนกการตลาด

หน้าที่หลัก ๆ ของเธอก็คือมองหาผู้ดูแลช่องคุณภาพ เพื่อเซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการ

เธอเป็นคนปั้นโจวซินเหว่ยขึ้นมาเอง

เมื่อเห็นว่าโจวซินเหว่ยร้อนแรงได้รับความนิยม

เธอย่อมมีความสุขมากกว่าคนอื่น

"นี่เป็นเพราะอาจารย์หลัว หลายคนถูกดึงดูดโดยอาจารย์ หลัว พูดตรง ๆ ช่องที่ได้รับความนิยมขึ้นมาก็เพราะอาจารย์หลัวล้วน ๆ "

แม้ว่าห้องไลฟ์สดจะร้อนแรงเหมือนถูกไฟไหม้

เธอเองก็ยังมีความสุขมาก

แต่เธอก็เข้าใจเช่นกัน

นี่เป็นเพราะหลัวเจี๋ย

ผู้คนมากมายกำลังตามหาหลัวเจี๋ย สนใจในตัวเขาต่างหาก ...

"ฉันรู้……" เสียวหยูพยักหน้า

เธอเองก็ได้ดูวิดีโอครั้งก่อนแล้ว ดังนั้นเธอจึงรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เสียวหยู ถามอย่างไม่ใจ: "อาจารย์หลัวเป็นที่นิยมในตอนนี้มาก คุณวางแผนที่จะร่วมมือกับเขาในไลฟ์สดหรือไม่?"

นั่นเป็นเหตุผลที่เธอโทรมา

ในฐานะพนักงานแผนกการตลาด

เธอย่อมเข้าใจเทรนต่าง ๆ ได้ดี

หมอดูที่หล่อเหลา มีพลังเหนือธรรมชาติ มีแนวโน้มที่จะกลายเป็นแม่เหล็กดึงดูดผู้ติดตาม! -

เพียงแค่ใช้มันอย่างถูกต้อง รับรองว่าเธออาจพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้าได้ ...

"ความร่วมมือ?!"

สมองของโจวซินเหว่ยนั้นมีความยืดหยุ่นด้วยเช่นกัน

เธอเข้าใจอย่างรวดเร็วว่าอีกฝ่ายนั้นหมายความว่าอย่างไร ทางบริษัทต้องการให้เธอใช้ความนิยมของอาจารย์หลัวมาใช้ประโยชน์นั่นเอง

เป็นผู้ช่วยให้รอดของเธอเอง

ทว่าในหัวใจส่วนลึกของโจวซินเหว่ยนั้น ไม่ต้องการใช้ประโยชน์จากความนิยมของอีกฝ่าย มันทำให้เธอรู้สึกว่าเธอกำลังเอาเปรียบอีกฝ่ายเกินไป ...

"ฉันจะคิดเรื่องนี้อีกครั้ง"โจวซินเหว่ยไม่เห็นด้วย

หลังจากตอบ เธอก็วางสายโทรศัพท์ไป

จากนั้นก็เปิดหน้าห้องไลฟ์

พบว่ามีจำนวนผู้ติดตามห้องไลที่เพิ่มขึ้นจำนวนมาก

เวลานี้มีผู้ติดตามเกินหนึ่งล้านคนไปแล้ว

เธอจำได้ว่าเธอออกอากาศไลฟ์สดนานกว่าครึ่งปีแล้ว

แต่ก็มีจำนวนผู้ติดตามเพียง 200,000 ถึง 300,000 คนเท่านั้น

การเพิ่มขึ้นที่มากมายอย่างคาดไม่ถึงนี้ ทั้งหมดนี้เพราะอาจารย์หลัว

เพียงคืนเดียวจำนวนผู้ติดตามเพิ่มเป็นสามเท่า ...

"ฉันไม่ต้องการใช้ประโยชน์จากความนิยมของคนอื่น แต่ไม่ใช่ว่าใช้ไปแล้วเหรอ?!"

โจวซินเหว่ย ไม่ต้องการเอาเปรียบผู้อื่น

แต่ตอนนี้มันไม่สำคัญแล้ว

ถ้าเป็นอย่างนี้ ก็ไม่มีทางเลือกอื่นเลย ...

เพียงไม่นาน

โจวซินเหว่ยได้ซื้อกระเช้าผลไม้ขนาดใหญ่

แล้วเดินทางไปที่ร้านค้าของหลัวเจี๋ย

เมื่อเห็นหลัวเจี๋ย,โจวซินเหว่ย ก็โค้งลงเล็กน้อย

"อาจารย์หลัว สวัสดีตอนเช้า!"

ในแง่ของอายุเพียงอย่างเดียว

ทั้งสองมีอายุเท่ากัน

แต่หลังจากเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อวานนี้

เธอจะกล้าปฏิบัติเท่ากันกับอีกฝ่ายได้อย่างไร

หลัวเจี๋ยมองไปที่โจวซินเหว่ย ด้วยรอยยิ้มครึ่งหนึ่งแล้วพูดว่า "คุณมาเร็วตามคาด เมื่อวานเป็นอะไรหรือไม่?”

ก็นะ ถ้าเธอเป็นอะไรไป

เธอคงไม่สามารถมายืนอยู่ด้านหน้าหลัวเจี๋ยได้เช่นกัน

ทว่าโจวซินเหว่ยยังคงกริ่งเกรงกับภาพเหตุการณ์กระถางดอกไม้ร่วงหล่นเฉียดหน้าของเธอไม่จางหาย

ห่างออกไปเพียงก้าวเดียว!

ถ้ามันไม่ใช่เพราะยันต์คุ้มภัยส่งสัญญาณเตือนล่ะก็

แม้ว่าเธอจะไม่ตาย แต่เกรงว่าคงนอนเป็นผักไปแล้ว

"ขอบคุณท่านอาจารย์หลัว สำหรับความช่วยเหลือของคุณ วันนี้ฉันมาที่นี่เพื่อขอบคุณ"

"เมื่อคุณพบฉัน แสดงว่าพวกเรามีวาสนาต่อกัน”

หากไม่มีวาสนาต่อกัน

เขาย่อมลังเลจริง ๆ ที่จะขายยันต์คุ้มภัยให้กับอีกฝ่าย

เขาไม่ใช่ผู้ถูกเลือกที่จะช่วยผู้คนทั่วทั้งโลกได้!

"เมื่อวานนี้ฉันไม่เห็นภูเขาไท่ ดังนั้นอาจารย์หลัว ยังไม่บอกราคาเลย วันนี้ฉันขอทราบราคายันต์คุ้มภัยเพื่อที่จะจ่ายค่าตอบแทน"

กล่าวจบ โจวซินเหว่ยก็นำมือถืออกมาเตรียมแสกนบาร์โคดเพื่อจ่ายค่ายันต์คุ้มภัย

หลัวเจี๋ย เหลือบไปที่อีกฝ่ายพยักหน้าในใจ ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายยังคงมีความรู้สึกผิดชอบชั่วดี: "เครื่องรางยันต์คุ้มภัยนั้นหนึ่งชิ้นมีราคา 100,000 หยวน!"

คนปรกติหากไม่รู้ค่าของยันต์คุ้มภัย ก็จะคิดว่ามันแพงมาก

หากเขาเอ่ยวันนั้น เกรงว่าทุคนคงจะบอกหลัวเจี๋ยเป็นคนเสียสติแน่นอน

ยันต์คุ้มภัยของคุณ ทำมาจากทองคำหรือไม่?! -

แต่,ยันต์คุ้มภัยนั้นคุ้มค่ากับราคา ...

"100,000!?"

โจวซินเหว่ยเหลือบมองดูหลัวเจี๋ย ด้วยความประหลาดใจ

ไม่เพียงแต่รู้สึกไม่แพง แต่ยังรู้สึกว่าถูกเล็กน้อย

ท้ายที่สุดนี่คือสมบัติช่วยชีวิต

หากไม่มีเครื่องรางคุ้มภัยดังกล่าวแล้ว เธอเกรงว่าไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง

อย่าว่าแต่หนึ่งแสนเลย

หนึ่งล้านก็ไม่ถือว่ามากเกินไป

"ได้รับเงิน 100,000 หยวน"

100,000 หยวน!? -

การได้รับหนึ่งแสนหยวน

มันถือได้ว่าเป็นการบรรเทาความยากจนเร่งด่วนของ หลัวเจี๋ยเหมือนกัน

โจวซินเหว่ย มองไปที่ร้านค้าที่ว่างเปล่าและถามอย่างระมัดระวัง: "อาจารย์หลัว ฉันยังต้องการซื้อยันต์คุ้มภัยเหมือนเมื่อวานนี้ ฉันสงสัยว่าคุณยังมีอยู่หรือไม่?"

หลังจากเกิดเรื่องเมื่อวานนี้แล้ว

เธอก็ปรารถนาเครื่องรางของหลัวเจี๋ย

การเดินไปตามถนน ใครจะคาดคิดล่ะว่าจะเกิดอุบัติเหตุที่ไม่คาดคิด เกิดขึ้นเวลาไหน...

หลัวเจี๋ย พูดอย่างใจเย็น: "ยันต์คุ้มภัยหมดไป ถ้าคุณต้องการมัน อาจต้องใช้เวลาสักสองสามวัน"

แม้ว่าหลัวเจี๋ยจะเป็นผู้ฝึกตนแล้ว

แต่เขาก็ยังไม่รู้เกี่ยวกับวิธีสร้างยันต์แต่อย่างใด

มีเพียงแค่ต้องผัดผ่อนไปก่อน ...

"ไม่เป็นไร ไม่เป็นไรนานแค่ไหน ก็รอได้ ... "

ในความเป็นจริง,

โจวซินเหว่ยรู้สึกใจร้อนอยู่เหมือนกัน

แต่เมื่ออาจารย์หลัวเอ่ยเช่นนั้น เธอก็ทำได้แค่พยักหน้าเห็นด้วย

และต่อไป ...