Chapter 205: รวมการโจมตี

Chapter 205: รวมการโจมตี

ประชากรของเมืองถงหนานนั้นมีประมาณ 6.7ล้านคน ตามสัดส่วนการกลายพันธุ์ของเมล็ดพันธุ์แห่งดวงดาวแล้ว มันก็คนจำนวน4.5ล้านคนเป็นอย่างต่ำที่กลายพันธุ์เป็นซอมบี้ ยิ่งไปกว่านั้นจำนวนนี้คือการประมาณ ยังมีผู้รอดชีวิตที่สามารถหลบหนีออกมาจากเมืองถงหนานนั้นน้อยกว่า 2.2ล้านคน ส่วนมากนั้นก็ถูกกินไปโดยซอมบี้ในช่วงแรกของวันโลกาวินาศไปแล้ว

จางจิงก็รู้ว่าซอมบี้พวกนั้นจะฆ่ากันเอง แต่จำนวนซอมบี้ที่ยังคงเหลือนั้นก็มีมากกว่าสามล้าน แต่จำนวนซอมบี้สามล้านตัวจะสามารถมาที่นี่ได้งั้นเหรอ? จางจิงนั้นไม่รู้ แต่เขาสังเกตว่าเพียงเวลาไม่ถึงนาที ถนนทั่วทั้งถนนก็เต็มไปด้วยซอมบี้! ซอมบี้พวกนั้นวิ่งกันอย่างบ้าคลั่งเหมือนกับกลองแห่งความตายนั้นกำลังเคาะหัวใจของพวกมันอยู่

เมื่อเผชิญหน้ากับซอมบี้จำนวนมากแบบนี้ ทหารติดเกราะนั้นก็หน้าซีดเหมือนกับเป็นขี้เถ้าและเหงื่อก็ไหลลงมาจากหน้าผากพวกเขา ต่อหน้ากลุ่มซอมบี้จำนนวนมากแบบนี้นั้น การยิงปืนของพวกเขานั้นก็เหมือนการโจมตีช้างโดยใช้ไม้จิ้มฟัน

“ขับไปเลย! วิ่งหนี เร็วเข้า!”จางจิงคำรามและคนอื่นก็ฟื้นสติได้ในทันที

“เร็วเข้า! ยิงพวกมัน!”รถทุกคันนั้นก็หันกลับและขับไปหนีอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ปืนนั้นยิงอย่างกราดเกรี้ยว การยิงปืนของทหารนั้นอย่างหมดรูป แต่เมื่อซอมบี้นั้นล้มลงไปตัวหนึ่ง ซอมบี้จำนวนมากยิ่งขึ้นก็ปรากฏตัวขึ้น ตลอดทั่วทั้งถนนอันกว้างนั้น เมื่ออยู่ต่อหน้าพวกซอมบี้แล้ว พวกเขาก็เหมือนกับมดที่ถูกเหยียบย่ำได้ไม่ว่าเวลาไหนก็ตาม เมื่อพวกเขานั้นจมไปกับพวกมันละก็ แม้กระทั่งกระดูกก็จะไม่เหลือซาก! จางจิงรู้สึกโชคดีที่พวกเขานั้นกวาดล้างถนนไว้แล้ว มิฉะนั้นละก็พวกเขาก็จะโดนกวาดล้างอย่างสมบูรณ์

ในตอนนี้ ถนนเส้นนี้นั้นเป็นเส้นทางการหลบหนีของพวกเขา

“อย่าตื่นตระหนก ขับต่อไปเป็นรูปแบบ!”เสียงคำรามของจางจิงก็ดังขึ้นแลหลังจากนั้นเขาก็พูดกับคนขับ “ให้รถบรรทุกไปก่อน”

ฉู่ซงหมิงก็จ้องมาที่เขาอย่างฉับพลันและเขาก็ไม่สามารถที่จะควบคุมอารมณ์ได้อีกต่อไป “ให้รถบรรทุกไปก่อน? ทำไม?”

“พวกเรามีปืนกล ดังนั้นพวกเราควรที่จะช่วยทีมทั้งหมด!”จางจิงคำราม “ยิ่งไปกว่านั้น พวกเราเป็นผู้บังคับบัญชา…”

“อะไร? ฉันไม่เห็นด้วยกับนาย”ดวงตาของฉู่ซงหมิงนั้นแดงฉาน เขานั้นบ้าไปแล้ว ในความเป็นจริง ปกติแล้วเขาจะปลดปล่อยอารมณ์แบบนี้กับผู้หญิงในบาร์ อย่างไรก็ตาม เขานั้นควบคุมตัวของเขาเองตลอดเวลาในภารกิจ เพียงแค่หลังจากที่เขายิงทหารไป เขาก็รู้สึกพึงพอใจ

นอกจากช่วงไวรัสระบาดแล้ว เขาก็ตกอยู่ในสภาพตื่นตระหนก! ดังนั้นเมื่อมีซอมบี้จำนวนมากนั้นเขาก็ไม่เคยเจอพวกมันเลยในขณะที่พวกเขานั้นลาดตระเวนอยู่! แม้กระทั่งเมื่อพวกเขานั้นเตรียมที่จะถอนตัวออกมาจากเมือง เขาก็ไม่เคยเห็นซอมบี้จำนวนมากเท่านี่มาก่อน เขาไม่ต้องการที่จะตาย!

“สำหรับผู้บังคับบัญชาแล้ว…นายคิดว่านายมีคุณภาพพอกับเป็นผู้บังคับบัญชางั้นเหรอ? ถ้านายไม่พูดว่านายต้องการตรวจสอบสถานการณ์ละก็ พวกเราก็สามารถที่จะหลบหนีไปได้อย่างสมบูรณ์แล้ว คำสั่งของนายนั้นทำให้พวกเราตกอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ ดังนั้นฉันจะทำหน้าที่แทนนายเอง”จางจิงมองไปที่ฉู่ซงหมิงอย่างตกตะลึง ในความเป็นจริงนั้นไม่ได้มีความแตกต่างระหว่างฉู่ซงหมิงในตอนนี้และซอมบี้เลย

“เร่งความเร็วเข้า!”ฉู่ซงหมิงขู่ทหารที่ขับรถอยู่

“ฉู่ซงหมิง!”จางจิงตะโกน

เพียงแค่หลังจากนั้นฉู่ซงหมิงก็ชักปืนออกมาอย่างฉับพลันและเล็งปากกระบอกไปที่ท้องจางจิงและหลังจากนั้นเขาก็กระซิบอย่างเย็นชา “ถ้านายยังต้องการที่จะเป็น ‘คนนำ’ ละก็ฉันยินดีที่จะช่วยนายได้มันเลยละ”

จางจิงรู้สึกรำคาญ และปากของเขาก็กระตุก

“มันไม่สำคัญหรอกว่า ถ้านายต้องการที่จะฟ้องฉันหลังจากที่พวกเรากลับไป”ฉู่ซงหมิงมองไปที่จางจิงที่กราดเกรี้ยวแล้วก็เปิดเผยรอยยิ้ม จางจิงนั้นกำมือแน่น ที่จริงแล้วพ่อของฉู่ซงหมิงนั้นเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงที่ไม่ใช่คนที่มีจิตใจกว้าง ถึงแม้ว่าเขาจะด่าและตีฉู่ซงหมิง เขานั้นก็ยอมผ่อนปรนกับฉู่ซงหมิง ด้วยเหตุนี้นี่เอง ฉู่ซงหมิงนั้นไม่ได้หวาดกลัวใครโดยมีพ่อของเขานั้นหนุนหลังอยู่

เมื่อเห็นจางจิงรู้สึกรำคาญอย่างมาก แม้กระทั่งร่างกายของเขานั้นก็สั่น และไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลย ฉู่ซงหมิงก็รู้สึกมีความสุขจากก้นบึ้งของหัวใจ จางจิงนั้นจะทำหน้าที่เป็นผู้บังคับบัญชาตลอดมาเป็นเวลาหลายวัน ซึ่งมันทำให้ฉู่ซงหมิงที่บ้าคลั่งนั้นไม่มีความสุข

รถของกองทัพนั้นก็รีบพุ่งไปด้านหน้ารถบรรทุกพวกนั้น แต่ฉู่ซงหมิงก็ยังคงไม่ยอมแพ้ สุดท้ายแล้วจำนวนของซอมบี้นั้นน่าหวาดกลัวเกินไป!

“ไปต่อ! เร่งเข้าไปอีก!”ฉู่ซงหมิงพูด

คนขับนั้นเต็มไปด้วยเหงื่อและตอบกลับ “มันไม่สามารถที่จะเร่งไปได้มากกว่านี้แล้ว”ฉู่ซงหมิงสังเกตเห็นว่ารถมินิบัสของเจียงลู่ฉีนั้นเร็วกว่ารถของเขา และแม้กระทั่งรถFreezerก็เร็วกว่าพวกเขา ผู้รอดชีวิตพวกนั้นก็ยังคงเร็วกว่าเขา!

ถึงแม้ว่าฉู่ซงหมิงนั้นจะเป็นเพียงแค่รองผู้บังคับบัญชาก็ตามที เขาก็ดูถูกพวกผู้รอดชีวิต พวกเขาทำอะไรมาก่อนวันโลกาวินาศกัน? พวกชั้นต่ำ? นักเรียนที่ยากจน? พนักงานออฟฟิศงั้นเหรอ? พวกเขานั้นอาศัยอยู่ในโลกที่แตกต่างกัน แต่สถานการณ์ปัจจุบันนี้เป็นยังไง?

“เร่งอีก!”ฉู่ซงหมิงตะโกน อย่างไรก็ตาม ในตอนนี้เสียงคำรามก็ดังขึ้น และหลังจากนั้นกลุ่มของสัตว์กลายพันธุ์ก็พุ่งออกมจากด้านข้าง

สัตว์กลายพันธุ์พวกนั้นพุ่งมาหาพวกเขาและการกระทำของพวกมันนั้นก็คล่องแคล่วมาก ฉู่ซงหมิงนั้นตกตะลึงจนเกือบตาย!

พวกมันคือหนูกลายพันธุ์ยี่สิบตัว และแต่ละตัวนี้ยาวกว่าหนึ่งเมตร กรงเล็มของมันนั้นคมกริบ

“ช้าลง!”ภายใต้สถานการณ์แบบนี้แล้ว ฉู่ซงหมิงก็ไม่กล้าที่จะไปด้านหน้าอีกแล้ว เขารู้สึกโชคดีที่เขาอยู่ตรงกลาง ทีมของฉี่หยิงสามารถที่จะจัดการหนูกลายพันธุ์ได้และรถบรรทุกก็สามารถที่จะป้องกันซอมบี้ที่มาโจมตีพวกเขาได้

ในเวลานั้นเอง หนูกลายพันธุ์สองตัวก็พุ่งไปหารถมินิบัส หยิงก็รีบหักพวกมาลัยในทันที ดังนั้นรถมินิบัสจึงเปลี่ยนทิศในทันที ในเวลานั้นเอง เจียงจู้อิงก็ปลดปล่อยกระแสไฟฟ้าและร่างกายของหนูกลายพันธุ์นั้นก็แข็งค้าง ในเวลาเดียวกันนั้นเอง เจียงลู่ฉีก็ยิงมันไปที่หัว อย่างไรก็ตาม เจียงลู่ฉีก็ยังสังเกตเห็นว่าหนึ่งในหนู ยังคงสามารถเคลื่อนที่ได้ พลังชีวิตที่น่าหวาดกลัวนี่มันอะไรกัน…

หนูกลายพันธุ์ที่ตายลงนั้นถูกล้อมรอบโดยหนูกลายพันธุ์ตัวอื่นในทันทีและในชั่วพริบตา ก็เหลือเพียงแค่เศษซากกระดูก และหัวของมันนั้นก็แทบจะถูกแทะจนสะอาด หนังศีรษะของทุกคนนั้นเสียววาบเมื่อเห็นแกนี้ ถ้าพวกเขาที่เป็นคนที่ยังมีชีวิตโดนแบบนั้นละก็…

ฉู่ซงหมิงมองไปที่การต่อสู้นี้อย่างกังวล ในขณะที่ก็ยังกวาดตามองไปด้านหลัง เพียงแค่ช้าไปชั่วครู่หนึ่ง ซอมบี้ก็ขยับเข้ามาใกล้ขึ้นแล้ว!

ทันใดนั้น หนูกลายพันธุ์ก็กระโดดและแขวนตัวไว้บนรถFreezer ฟันหน้าของหนูกลายพันธุ์นั้นคมมาก และเล็บของมันนั้นก็ข่วนลงไปในตัวรถ และทำให้เกิดเสียงเสียดสีขึ้น

วู้วววว! รถมินิบัสของเจียงลู๋ฉีนั้นก็ขับเป็นเส้นตรงหารถFreezer และโดยปราศจากกลอุบายพิเศษ มันก็ชนเข้าไปที่หนูนั่นและทำให้มันกระเด็นออกไป ฟันหน้าของพวกมันนั้นก็เต็มไปด้วยเลือด แต่พวกมันก็ยังคงพุ่งมาอีกครั้ง

“ปัง!”เจียงลู่ฉียิงมัน กระสุนนั้นยิงไปโดนปากของมัน อย่างไรก็ตามมันก็ยังคงดิ้นรนอยู่

“นายเป็นอะไรหรือเปล่า?”เจียงจู้อิงถามจางไฮ่

“ทำไมพวกเขาขับรถกลับมา?”ฉู่ซงหมิงพูดไม่ออก เขานั้นกังวลมาก มันเสียเวลา! อย่างไรก็ตาม เขาก็ไม่กล้าที่จะขับไปด้านหน้าของทีมผู้รอดชีวิต

“ไร้สมอง”ฉู่ซงหมิงด่าในความคิดของเขา

ถ้าพวกเขายอมแพ้กับรถFreezer คันนั้นละก็ พวกเขาก็สามารถที่จะพุ่งหนีไปได้ในทันที

ทันใดนั้น รถSUVของทีมหลงซัวที่กำลังสู้กับหนูกลายพันธุ์สองตัวก็หันกลับมาหารถติดเกราะของกองทัพและตะโกน “คุ้มกันพวกเราด้วย! ช่วยพวกเราด้วย!”

รถของกองทัพที่ติดเกราะนั้นมีปืนกล ดังนั้นเป็นเรื่องธรรมชาติที่เขาจะถามหาความช่วยเหลือจากพวกเขา

“เหี้…! คนพวกนั้นแม่งพาหนูกลายพันธุ์มาหาพวกเรา”ฉู่ซงหมิงด่า