เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 202: ฝ่ายตรงข้ามที่น่าสะพรึงกลัว

Chapter 202: ฝ่ายตรงข้ามที่น่าสะพรึงกลัว

Chapter 202: ฝ่ายตรงข้ามที่น่าสะพรึงกลัว


Chapter 202: ฝ่ายตรงข้ามที่น่าสะพรึงกลัว

โจวหลงนั้นล้มเหลวในการฆ่าเจียงลู่ฉี ดังนั้นเขาจึงเริ่มรำคาญ

“เหี้...! หน้าต่างของรถมินิบัสมีกระจกกันกระสุนได้!”มันเป็นเรื่องยากที่จะเชื่อได้

ปากกระบอกปืนสีดำก็ยืดออกมาจากหน้าต่างแปละก็ทำให้โจวหลงหวาดกลัว มันเป็นที่เด่นชัดว่ากระจกกันกระสุนนั้นทำให้โจวหลงนั้นยอมแพ้ในความคิดที่จะสู้ เขานั้นต้องการที่จะวิ่งหนีไป “ไปกันเถอะ! เร่งความเร็วขึ้น!” โจวหลงตะโกน อย่างไรก็ตาม พวกเขาโดนปิดกั้นเส้นทางโดยรถFreezerจากด้านหลัง

โจวหลงไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากพุ่งออกไป สำหรับอีกทีมหนึ่งของเขาก็มีรถoff-roadนั้นตามติดเขาอยู่ แต่เมื่อโจวหลงมองไปที่กระจกมองข้าง เขาก็หักพวกมาลัยเลี้ยวกลับในทันที รถoff-roadที่ตามกลับแต่ชนเข้ากับขอบถนนข้างทาง

เขามองเห็นความเร็วที่น่าหวาดกลัวของรถมินิบัส ดังนั้นมันไม่มีทางเลยที่คนในรถoff-roadจะหลบหนีได้ ด้วยเหตุนี้นี่เอง โจวหลงจึงตัดสินใจที่จะหลบหนีเหมือนกับจิ้งจกที่ยอมโดนตัดหาง การกระทำของโจวหลงนั้นทำให้ทุกคนบนรถนั้นประหลาดใจ “กัปตันหลง! คุณทำอะไร?”

“หุบปาก! มึงต้องการที่จะมีชีวิตอยู่รอดไหม?”โจวหลงจ้องไปที่พวกเขาอย่างโกรธแค้นและพวกเขาก็ไม่กล้าที่จะพูดอะไรออกมาแม้แต่น้อย แน่นอนว่าพวกเขายังต้องการมีชีวิตรอด เมื่อเปรียบเทียบกับชีวิตของคนอื่นแล้ว แน่นอนว่าของตัวเองนั้นสำคัญที่สุด

“อ๊า!”รถนั้นโดนชนและมันก็หมุนไปรอบๆถนน เมื่อเห็นรถมินิบัสนั้นพุ่งมาหาพวกเขา คนบนรถทั้งหมดก็สิ้นหวัง ต่อหน้ารถมินิบัสแล้ว พวกเขาก็ไม่ได้แตกต่างไปจากซากเต้าหู้

ในเวลานั้นเอง เจียงลู่ฉีก็ยิง!

กระสุนของเจียงลู่ฉีนั้นเจาะเข้าที่กระจกหน้ารถด้านข้างและมันก็ทะลุเข้าไปโดนกับที่นั่งคนขับ! โจวหลงเปิดตากว้างในทันที เขาก็ก้มหัวลงและมองไปที่หน้าอกของเขา กระสุนนั้นเจาะไปที่นั่งคนขับและกระแทกเข้าไปที่หน้าอกของเขาหลังจากที่เขาฆ่าชายคนแรกแล้ว พลังของปืนรุ่น91นั้นเลวร้ายมาก แต่ความสามารถของการยิงปืนของเจียงลู่ฉีนั้นน่าหวาดกลัวกว่า

“เหี้...” โจวหลงกระอักเลือดและสายตาของเขานั้นก็เริ่มพร่าเบลอ ส่วนคนอื่นบนรถนั้นก็หวาดกลัวก่อนที่รถSUVจะเกิดเสียงเสียดทานขึ้นและหลังจากนั้นมันก็ปะทะเข้ากับร้านค้าด้านข้าง

“รีบ…..วิ่ง!”คนขับรถoff-roadนั้นไม่รู้ว่าจะขับอย่างไรดี

รถมินิบัสนั้นก็หยุดอยู่ในระยะที่ห่างออกไปเหมือนกับเทพเจ้าแห่งความตาย พวกเขารู้ว่าหลังจากการยิงกระสุนเพียงหนึ่งนัดนั้นโจวหลงก็เสียชีวิตแล้ว พลังการต่อสู้ของเขานั้นสูงเกินกว่าความเข้าใจของคนพวกนี้ ไม่ว่าอะไรก็ตามที่พวกเขาได้ทำมา พวกเขาก็เป็นเพียงแค่คนธรรมดา ทุกคนนั้นตกอยู่ในความหวาดกลัว และความคิดของพวกเขานั้นก็ว่างเปล่า...

“นั่นเสียงอะไร?”ในโรงนา จางจิงก็เลิกมองไปที่แผนที่และมองไปรอบๆแทน

หลังจากนั้นก็มีทหารวิ่งเข้ามาและรายงาน “มันมีระเบิดอยู่ในที่ที่ห่างไกล” ที่จริงแล้วเสียงยิงปืนนั้นเป็นเรื่องปกติ สุดท้ายแล้วมันก็ยังมีซอมบี้จำนวนมากในเมือง แต่มันจะเกิดเสียงดังแบบนั้นได้ยังไง? หรือว่ามันจะมีซอมบี้กลายพันธุ์อีกตัว? ฉู่ซงหมิงที่นั่งอยู่ด้านข้างจางจิงนั้นก็ถอดแว่นออกแล้วเขาก็รู้สึกถึงลางร้าย ที่เกี่ยวกับหายนะที่เกิดขึ้น

เมื่อพวกเขาไปถึง ซอมบี้นับไม่ถ้วนก็ปิดกั้นถนนอยู่ จางจิงก็รีบสั่งการให้หยุดและสังเกตด้วยกล้องส่องทางไกลชั่วครู่หนึ่ง เขาก็พบว่าซอมบี้จำนวนมากนั้นกำลังติดอยู่กับเศษซากของตึกปรักหักพัง มันเหมือนกับว่ามีอะไรที่อยู่ด้านใต้ดึงดูดพวกเขา หลังจากนั้น จางจิงก็เห็นเพดานของรถตรงกลางของหมู่ซอมบี้อันบ้าคลั่ง รถที่ถูกชนนั้นมีรูปร่างที่บิดเบี้ยว แต่มันก็ยังคงดูคุ้นเคย…

ในวินาทีนั้นเอง ถนนอีกด้านหนึ่งก็มีรถสามคันขับออกมา พวกเขาก็คือรถมินิบัส รถfreezer รวมไปทั้งรถoff-roadที่ดูแปลกประหลาด รถoff-roadนั้นได้เกิดอุบัติเหตุขึ้นและทำให้รูปร่างของมันนั้นเสียหาย

จางจิงหยุดดูซากปรักหักพังแล้วเขาก็ขมวดคิ้ว รถมินิบัสของเจียงลู่ฉีและรถfreezerก็หยุดลง และรถoff-roadนั้นก็หยุดด้านหน้าของจางจิง หลังจากนั้นก็มีร่างกายที่ไม่คุ้นเคยหล่นลงมาจากด้านในและซุนคุนก็กระโดดลงจากที่นั่งคนขับ เขาก็ส่ายหัวพร้อมกับการแสดงออกที่รังเกียจ

“เกิดอะไรขึ้น?”จางจิงถาม

“ชายคนนี้น่าจะเป็นผู้นำของเมืองนี้และพยายามที่จะปล้นพวกเรา! เมื่อพวกเราได้ยินเสียงอันดังก้องและก็ขับมาที่นี่ บ้านหลังนั้นก็พังลายลง กัปตันของทีมพายุคลั่งนั้นตัดสินใจที่แยกกัน พวกเราคิดว่าพวกเขานั้นโดนกวาดล้างโดยคนพวกนี้

“แล้วบ้านหลังนั้นพังลงได้ไง?”ฉู่ซงหมิงถาม

“ฉันจะไปรู้ได้ไง?”ซุนคุนตอบกลับ เขาตอบอย่างไม่มีความเกรงใจบนใบหน้าของเขา มันเหมือนกับว่าคุยเกี่ยวกับเรื่องที่ไม่สำคัญและสิ่งที่เลวร้าย เจียงลู่ฉีนั้นก็พึงพอใจกับท่าทางของซุนคุนที่สมัครใจที่จะทำงานนี้ อย่างไรก็ตามซุนคุนนั้นก็ไม่รู้จริงๆว่าบ้านหลังนั้นมันพังทลายลงได้ไง เขาเพียงแค่รู้ว่าเจียงลู่ฉีนั้นเป็นคนทำมัน

จางจิงสังเกตเห็นรถoff-roadที่ถูกปรับแต่ง และเมื่อเขาตรวจสอบร่างกาย เขาก็ค้นพบหนังมือที่ด้านของเขา

“ทหาร?”จางจิงขมวดคิ้ว มันเป็นเรื่องที่เป็นไปได้สำหรับทหารที่จะทำลายบ้าน ถ้าเขาเตรียมการดีๆ เมื่อจางจิงได้ยินเกี่ยวกับคำอธิบายของซุนคุนแล้ว เขาก็เริ่มที่จะสงสัยเกี่ยวกับความน่าเชื่อของทีมฉี่หยิง แต่บ้านหลังนั้น....รถมินิบัสนั่นไม่สามารถที่จะทำให้มันพังทลายได้ อย่างไรก็ตาม ร่างกายของเขานั้นเป็นหลักฐานที่ดี จางจิงจึงไม่สามารถที่จะพูดอะไรได้

“พวกเราควรที่จะออกจากที่นี่ได้แล้ว มันเป็นอันตรายสำหรับ…”จางจิงพูด และเพียงเวลาไม่นานซอมบี้ที่เดินเล่นอยู่ในเมืองนั้นก็รีบมารวมตัวกันและทั้งถนนก็เกือบที่จะถูกปิดกั้น

เมื่อฟังคำพูดของจางจิงแล้ว เจียงลู่ฉีก็โล่งอก รถoff-roadและร่างกายของโจวหลงนั้นก็ถูกทิ้งไว้ที่นี่ จางไฮ่นั้นได้รวบรวมปืนกลและกระสุนมันเรียบร้อยแล้ว

รถอีกคันหนึ่งของโจวหลงนั้นหลบหนีไป แต่เจียงลู่ฉีนั้นไม่ต้องการที่จะไล่ตามไป ตอนแรกเขาต้องการที่จะฆ่าพวกเขาทั้งหมด แต่หลังจากนั้นเขาก็เปลี่ยนความคิด

เมื่อเจียงลู่ฉีนั้นเริ่มสตาร์ทรถมินิบัส เขาก็รู้สึกว่ามีใครบางคนจ้องมาที่เขาอยู่ เขาก็หันกลับไปและเห็นชายที่สวมแว่นมองเขาอยู่ ชายคนนี้คือฉู่ซงหมิง ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นรองผู้บังคับบัญชาก็ตาม เจียงลู่ฉีก็รู้สึกว่าเขานั้นหยั่งไม่ถึง อย่างไรก็ตาม ฉู่ซงหมิงก็ส่งรอยยิ้มเป็นมิตรให้กับเจียงลู่ฉีและหลังจากนั้นเขาก็กระโดขึ้นไปบนรถติดเกราะ

“ไป!”พวกเขาก็รีบจากไปอย่างรวดเร็วที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้ สำหรับซอมบี้พวกนั้น ร่างกายที่ถูกฝังไว้นั้นเป็นสมบัติของพวกมัน

เลือด สิ่งมีชีวิต…

“โฮ่! โฮ่!”

ซอมบี้ก็รีบโดดเข้ามาอย่างฉับพลันและหลังจากนั้นเล็บที่แหลมคมของมันก็ฟันเข้าไปที่หน้าอกของเพื่อนมันตรงๆและหลังจากนั้นซอมบี้นับสิบตัวก็วุ่นวาย พื้นที่ตรงนั้นก็ย้อมไปด้วยเลือดในทันที….

“ปัง!”รถoff-roadก็รีบพุ่งกลับไปยังบริเวณตึกที่มีใต้ดิน และหลังจากนั้นพวกเขาก็ปิดประตูเหล็ก

“ปัง! ปัง!”เสียงของซอมบี้นั้นก็รีบทุบประตู ที่จริงแล้ว รถของพวกเขานั้นขับมาอย่างงรวดเร็ว คนพวกนี้นั้นจ้องไปที่ประตูอย่างหวาดกลัว แต่พวกเขาก็ไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เลย

“พวกเราจะทำอะไรต่อดี?” โจวหลงนั้นตายแล้วและคนพวกนี้ก็รู้สึกสิ้นหวัง อย่างไรก็ตาม พวกเขาก็รีบขยับสิ่งกีดขวางมากั้นประตูเหล็ก และก็ทำให้พวกเขาใจเย็นลงอย่าบงช้าๆและพวกเขาก็ตระหนักได้ถึงความจริงอันเลวร้ายอีกอย่างหนึ่งได้….

“อีกทางหนึ่ง….เมื่อขบวนรถจากไป พวกเราก็จะพาพวกผู้รอดชีวิตและไปหาที่ซ่อนใหม่ด้านนอกของเมืองนี้ ฉันรู้สถานที่ดีๆหลายที่ แต่พวกเราควรที่จะระมัดระวังกับพวกสัตว์ป่ากลายพันธุ์”หนึ่งในสมาชิกของทีมโจวหลงพูด ถึงแม้ว่าต่อหน้าโจวหลงพวกเขาจะไม่กล้าที่จะพูดอะไรก็ตาม อย่างไรก็ตาม โจวหลงนั้นตายแล้ว

“ใครคือชายที่น่าหวาดกลัวคนนั้นกัน?”ทุกคนนั้นคิดกันอยู่ชั่วครู่หนึ่ง ก่อนที่พวกเขาจะหลบซ่อนอยู่ชั้นบนต่อ

จบบทที่ Chapter 202: ฝ่ายตรงข้ามที่น่าสะพรึงกลัว

คัดลอกลิงก์แล้ว