ตอนที่ 65 หวนคืน หักล้าง ความจริงของ X! (ตอนจบ)

ตอนที่ 65 หวนคืน หักล้าง ความจริงของ X! (ตอนจบ)

ซูอี้ไม่ได้หวั่นไหว ยังคงจ้องมองซูอวี้หราน พร้อมกับเปล่งเสียงให้ดังยิ่งขึ้น “X แทนความไม่รู้และไร้ขอบเขต แต่ก็ยังหมายถึงเป้าหมายและความหวัง”

“ในบันทึกประจำวัน ตามแผนของ X ได้เขียนไว้ว่า ‘ให้เด็กเป็นผู้ไขว่คว้าความหวังด้วยตนเอง ลงมือลากเส้นแห่งความหวังด้วยมือของตนเอง’”

“ก็เหมือนกับเธอที่เป็นเช่นนั้น!”

“เธอคลานออกจากนรกด้วยตนเอง ไม่มีใครเข้าใจได้ดีกว่าเธอหรอกว่าเด็กที่อยู่ในห้วงลึกเหล่านั้นต้องการสิ่งใดจริง ๆ ดังนั้นเธอจึงวางแผน X ขึ้นมา”

“ในทางกลับกัน ฉันไม่เคยผ่านการถูกทรมานจากลัทธินั้น ฉันจึงไม่อาจเขียนแผนเช่นนี้ออกมาได้เลย”

“ความจริงแล้วเธอไม่ใช่ปีศาจ เธธอเพียงแต่สร้างสะพานแห่งความฝันขึ้นมา ให้เด็กเหล่านั้นได้เลือกด้วยตัวเอง เคารพในความปรารถนาของพวกเขา”

“ดังนั้น X ก็คือเด็กทุกคนที่เคยถูกลัทธิเทียนฝู่กดขี่ X คือรหัสที่สมบูรณ์แบบที่สุดของพวกเขา”

“พวกเขาอยู่ในขุมนรก เต็มไปด้วยความไม่รู้และความมืดมนในอนาคต แต่เธอก็สร้างสะพานขึ้นมา ด้วยมือตนเองทำให้พวกเขาลากเส้นแห่งความหวังขึ้นมาในฝันร้ายได้สำเร็จ”

“ใช้มือตนเองสลัก X ลงบนร่างของพ่อแม่ผู้กดขี่ตนเอง เสมือนเป็นสัญลักษณ์ของความหวัง เป็นสัญลักษณ์แห่งการเกิดใหม่”

“จาก X เดิม กลายเป็น X ใหม่ ตัวอักษรเหมือนกัน แต่ความหมายแตกต่างโดยสิ้นเชิง พวกเขาก็คือเธอ! คือ X!”

“กรี๊ด!” ซูอวี้หรานกรีดร้อง ล้มตัวลงนั่งกับพื้น

เรียวขาขาวผ่องทั้งสองข้างอยู่ในท่าคุกเข่าทรงพับเป็ด

ภาพสะท้อนในกระจกสะท้อนเพียงเงาความจริง

หาใช่ตนเองที่แท้จริงไม่!

ซูอี้ได้ไขปริศนาเบื้องหลังตัวตนและบุคลิกของตนเอง

ในเวลาเดียวกันก็กระชากโลกแห่งจินตนาการของซูอวี้หรานให้แตกพังลง

ยังได้ชี้ให้เห็นถึงข้อเท็จจริงที่ว่า เด็กทุกคนที่เป็นเหยื่อล้วนแล้วแต่เป็นฆาตกร

“นาย…พูดถูก…” ซูอวี้หรานยกมือกุมหน้าผาก ตัวเอนไปมา กระโปรงปลิวเล็กน้อย ท่าทางอ่อนแรง ชวนเวทนา

“นายฉลาดขนาดนั้น…ฉันขอถามอะไรสักคำถามได้ไหม” ซูอวี้หรานคล้ายเปิดกล่องความทรงจำที่ปิดตาย กลายเป็นคนอ่อนแรงในทันใด

ซูอี้พยักหน้า

“ประกายไฟเล็ก ๆ สามารถลุกลามเผาไหม้ผืนแผ่นดินได้หรือไม่”

ซูอี้นิ่งเงียบ

เขารู้ว่าเธออาจหมายถึงการกระทำของตนเอง หรืออาจหมายถึงเด็ก ๆ เหล่านั้นที่ถูกส่งต่อเชื้อไฟ และเดินออกมาจากนรก

แต่เขาก็ไม่รู้จะตอบอย่างไร

ดูท่าในตอนนี้ซูอวี้หรานได้ค้นพบความทรงจำที่แท้จริงแล้ว และเหตุผลที่เธอเป็นเช่นนี้ ซูอี้คาดว่าเป็นเพราะพลังจิตที่แข็งแกร่งและประหลาดนี้ รวมถึงความยึดติดต่อเขาที่ไม่รู้มาจากที่ใด

ทำให้ความทรงจำเปลี่ยนแปลง บุคลิกก็เปลี่ยนแปลง…

เมื่อเห็นซูอี้ไม่ตอบ ซูอวี้หรานยิ้มให้เขา แววตาใสกระจ่าง น้ำตาคลอหน่วย

“สุดท้ายก็ยังเป็นนาย…ที่นำความหวังมาให้ฉัน ได้รับการช่วยเหลือจากนาย”

“นายทำตามคำสัญญาได้จริง ๆ นะ วีรบุรุษของฉัน…ลาก่อน”

“ขอบใจนายนะ…X”

ใบหน้างดงามของซูอวี้หรานชื้นด้วยหยดน้ำตา แววตาฉ่ำเยิ้มอ่อนโยนดั่งธารา

สิ้นคำพูด เธอก็จู่โจมอย่างฉับพลัน เร็วดั่งสายฟ้า ชั่วพริบตาก็คว้าปืนที่วางอยู่ข้างตัวขึ้นมาจ่อใส่ซูอี้

“ปัง!”

เสียงปืนดังขึ้น และซูอวี้หรานล้มลงเบื้องหน้าซูอี้อย่างเบาหวิว เลือดสีแดงสดแต้มลงบนกระโปรงลายดอกไม้สีขาว ราวกับดอกซากุระโปรยปรายในอากาศ

ซูอี้โอบรับร่างเธอไว้แนบอก รับรู้ถึงไออุ่นสุดท้ายจากตัวเธอ

ผู้ที่เหนี่ยวไกคือโจวอี้ชิงที่เฝ้าระวังอยู่ไม่ห่าง เห็นซูอี้กำลังตกอยู่ในอันตรายจึงไม่ลังเล ยิงแม่นยำใส่ซูอวี้หรานทันที

ฆาตกรในคดีพยายามฆ่า ได้ถูกสังหารในที่เกิดเหตุ

ซูอี้ยังคงใจเย็นตลอดเวลา เพราะทันทีที่ซูอวี้หรานกล่าวว่า “ขอบใจนายนะ… X” เสียงประกาศความสำเร็จของภารกิจก็ได้ดังขึ้นในโสตประสาทของเขาแล้ว

เขารู้ดี…ว่าซูอวี้หรานต้องการตาย

แต่…ทำไม?

ทำไมเธอถึงยังเรียกฉันว่า X

ในหัวของเขายังมีคำถามอีกมากมายที่ยังไม่ได้รับคำตอบ ทำไมซูอวี้หรานถึงเข้าใจว่าตนเป็น X คิดว่าแผนทั้งหมดเป็นของตน แล้วใครกันแน่ที่เคาะประตูในวันนั้น…

ซูอี้อุ้มซูอวี้หรานไว้พลางครุ่นคิด…

สติของเขาก็กลายเป็นละอองแสงดาว ค่อย ๆ สลายไปจากโลกจำลอง

ครั้งนี้ เขาไม่ได้ไปที่ห้วงรางวัลทันที แต่กลับรู้สึกล่องลอยสูงขึ้นเรื่อย ๆ

เบื้องหน้าปรากฏภาพคล้ายกับฉาก CG

สวนสาธารณะในเขตที่พัก

ในภาพ เด็กชายอายุประมาณสิบขวบคนหนึ่งถือไม้เล็ก ๆ ทำท่าชักกระบี่แบบนักดาบอย่างจริงจัง “ผู้ที่ไม่ย่อท้อ จะได้รับการไถ่บาป! สิ่งที่ไม่อาจฆ่าคุณได้ จะทำให้คุณแข็งแกร่งยิ่งขึ้น!”

ข้างหลังผนัง มีเด็กหญิงคนหนึ่งดวงตาทอประกายจ้องมองเด็กชายคนนั้น

“ซูอี้ กลับบ้านได้แล้ว วันนี้แม่ทำปีกไก่ทอดโคล่าเมนูโปรดของลูกนะ!”

เด็กชายโยนไม้ทิ้ง วิ่งไปทางมารดาทันที

“อวี้หราน กลับบ้านได้แล้ว วันนี้ต้องขยันเรียนเพิ่มอีกนะ”

เด็กหญิงหดตัวเล็กน้อย หันกลับไปมองเด็กชายที่กระโดดโลดเต้น แววตาไม่มีความอิจฉา มีเพียงความใฝ่ฝัน และแล้วก็เดินตามบิดากลับบ้านด้วยท่าทางเงียบงัน

……

ภาพตัดไปอย่างรวดเร็ว เด็กหญิงแอบมองเด็กชายหลายครั้งจนถูกจับได้ จนกลายเป็นเพื่อนสนิทกันในที่สุด

“ทำไมถึงดูไม่ดีใจเลยล่ะ?” เด็กชายที่โตขึ้นเล็กน้อย ถามอย่างอ่อนโยนกับเด็กหญิงตรงหน้า

“สัญญากันแล้วไม่ใช่หรือ ว่าจะไม่กลายเป็นคนเฉื่อยชาเร็วเกินไป ต้องยินดีกับทุกช่วงเวลาที่มีความสุข คว้าไว้ทุกชั่วขณะที่ดีงาม ฉันว่า พวกเธอจะกลายเป็นดวงดาวใช่ไหม”

“แม้ในความฝันที่ไม่ค่อยสุขนัก ฉันก็จะปราบมังกรร้ายแทนเธอ กลายเป็นวีรบุรุษของเธอนะ!”

เด็กหญิงมีแววตาเปล่งประกาย พยักหน้าอย่างแรงด้วยความฝันอันงดงาม

ดูออกว่าเด็กชายได้เปลี่ยนจากเด็กเลือดร้อนกลายเป็นหนุ่มที่อบอุ่นแบบในนิยาย

……

ภาพเลื่อนไปอีกครั้ง วันนี้สีหน้าของมารดาเด็กชายเต็มไปด้วยความกังวล มือกำขวดน้ำที่มีฉลากแปลกประหลาด “ซูอี้ กลับมากินข้าวได้แล้ว!”

เด็กชายดูโตขึ้นอีกหน่อย เขากำลังจะกลับบ้าน แต่ก็เห็นว่าเด็กหญิงตรงหน้ามีอะไรบางอย่างในใจที่พูดไม่ได้

“เป็นอะไร? วันนี้ดูเศร้ากว่าปกตินะ”

“ฉัน…” เด็กหญิงไม่รู้จะพูดอย่างไร เพียงแต่มองไปยังขวดน้ำในมือแม่ของเด็กชายด้วยแววตากังวล

“เธอโดนใครรังแกอีกแล้วใช่ไหม! ทำไมถึงถูกรังแกที่โรงเรียนอยู่เรื่อยเลย? คราวหน้าฉันจะไปที่โรงเรียนเธอสักทีดีไหม?”

“ไม่…ไม่ต้องหรอก…” เด็กหญิงพูดเสียงแผ่วเบา

“ใครที่รังแกเธอ เธอก็ทำเครื่องหมาย X ไว้ในใจ ต่อไปจะไม่เจอคนพวกนั้นอีก คิดซะว่าไม่เคยมีอยู่ก็แล้วกัน”

“แต่ว่า……” เด็กหญิงดูเหมือนยังไม่มีความกล้าพอ

“ไม่มีอะไรน่ากลัวหรอก ฉันอยู่นี่ไง” เด็กชายตบเบา ๆ ที่หลังมือของเด็กหญิง จากนั้นก็ยกกำปั้นสองข้างขึ้นทำท่าทางเท่ ๆ อย่างมั่นใจ

“อืม!” ดวงตาของเด็กหญิงเปล่งประกายเจิดจ้า พยักหน้าแรง ๆ

คืนนั้น บ้านของเด็กชายเกิดไฟลุกท่วม…

เด็กหญิงกำลังถือมีดทำครัวซึ่งหยดเลือดยังหยดลงมาอย่างต่อเนื่อง ฉากนั้นชวนขนลุกเป็นอย่างยิ่ง แต่…เธอกลับยิ้มอยู่

ทันใดนั้น ภาพก็มืดดับลงอย่างกะทันหัน…

……

ซูอวี้หรานฆ่าคนครั้งแรกก็เพราะฉัน… เมื่อเห็นถึงตรงนี้ ซูอี้ก็ได้คลายข้อสงสัยที่ค้างคาในใจเสียที

เหตุใดซูอวี้หรานถึงมีความยึดติดลึกซึ้งถึงเพียงนี้ ถึงกับต้องให้ตนเองกลายเป็น X ถึงกับต้องลงมือเพื่อให้ได้เข้าใจอย่างแท้จริง

พลังจิตประหลาดที่รุนแรงทำให้ความทรงจำของเธอบิดเบี้ยว และยังทำให้นิสัยเปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง

เหตุใดในวาระสุดท้าย เธอยังเรียกเขาว่า X นั่นก็เพราะว่าเขาเพิ่งกล่าวไปเองว่า เด็กทุกคนที่ถูกมัทธิเทียนฝู่กดขี่ต่างก็เป็น X ส่วนเขาเพียงแค่เป็นหนึ่งในคนที่ได้รับความช่วยเหลือจากวีรบุรุษเท่านั้น

ณ ตอนนี้ ขณะที่ซูอี้คิดว่าภาพได้จบลงแล้ว…

ฉากภาพก็สว่างขึ้นอีกครั้ง

โรงพยาบาล

ภาพแสดงให้เห็นว่าซูอี้นอนอยู่ในห้องพยาบาล เป็นภาพระยะใกล้

มองไม่เห็นบุคคลอื่น แต่มีเสียงสนทนา

“จากวันนั้นจนถึงตอนนี้ เขาหมดสติไปแล้วหนึ่งสัปดาห์” เสียงบุรุษที่สงบนิ่งกล่าวขึ้น

“จะฟื้นได้ไหม ก็คงได้แต่ปล่อยให้โชคชะตาตัดสินสินะคะหัวหน้าหลิว” เสียงสตรีไพเราะดังขึ้น

“ฉันได้เรียกหมอด้านประสาทที่เก่งที่สุดของโรงพยาบาลนี้แล้ว ใครจะคิดว่าเขาจะป่วยหนักถึงเพียงนี้ กลับอาศัยเพียงแค่สมุดบันทึก…ต่อกรกับฆาตกรต่อเนื่องได้สำเร็จ…”

“เขาเก่งจริง ๆ ฉันต้องเรียนรู้จากเขาบ้างแล้ว”

หลังจากเสียงถอนหายใจไม่กี่ครั้ง ก็มีเสียงฝีเท้าค่อย ๆ เดินจากไป

จู่ ๆ!

ซูอี้ในภาพก็กระตุกแรงราวกับตกจากตึกสูง

เขาค่อย ๆ ลืมตาขึ้น และเมื่อเห็นสภาพแวดล้อมรอบตัวก็เผยรอยยิ้มจาง ๆ ที่มุมปาก

“ในที่สุด…ก็กลับมาแล้ว…”

ทันใดนั้น ก็ได้ยินเสียงผู้หญิงดังมาจากทางเดิน

“หัวหน้าหลิว ลั่วกู่เฟย…ตายแล้ว!”

ภาพตัดขาดทันที

จากนั้น ทันใดนั้นเอง ก็มีเสียง “ซ่า ซ่า ซ่า” คล้ายเทปม้วนเริ่มเล่น เป็นภาพจากกล้องวงจรปิดในวันนั้น ที่มีคนมาหาเขาที่หน้าห้อง สวมเสื้อคลุมสีดำมีฮู้ดปิดหน้า

เมื่อคนคนนั้นเงยหน้าขึ้นก็เผยใบหน้าที่ชัดเจน ใบหน้าเรียวยาว ดวงตาเล็ก ๆ

คือลั่วกู่เฟย!

อะไรกัน!? เรื่องบ้าอะไรกันเนี่ย!?

ยังไม่ทันที่ซูอี้จะได้ขบคิดอะไรมาก เขาก็ถูกดีดออกจากพื้นที่ฉาย CG ทันที

【ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นซูอี้ สำเร็จเควสด่านที่สามของเกมปีศาจ“ฉันผู้สูญเสียความทรงจำกับฆาตกรโรคจิต”】

【การประเมิน: ระดับ S】

【บัฟเสริม: รางวัลเพิ่มของดันเจี้ยนระดับฝันร้ายล่าคนเดียว, บัฟนักเสี่ยงโชคผู้ได้รับเลือกจากสวรรค์ +10%, รางวัลเสริมของการแข่งขันผู้เล่นใหม่ข้ามชั้น +30% (หมายเหตุ: เป็นรางวัลแข่งขันสำหรับผู้เล่นใหม่ที่ได้ MVP ตั้งแต่รอบแรก การชนะรอบที่สองจะเพิ่มอีก 20% รอบที่สามเพิ่มเป็น 30% และเพิ่มตามลำดับ สูงสุด 100% หากแพ้ รางวัลการแข่งขันข้ามชั้นจะถูกยกเลิกทันที)】

【รางวัลค่าประสบการณ์: 40 หน่วย, บัฟเพิ่มอีก 16 หน่วย】

【รางวัลเงิน: ห้าล้าน, บัฟเพิ่มอีก สองล้าน】

【รางวัลไอเทม: หยกแห่งเกียรติยศที่ถูกสลักไว้ (อุปกรณ์พิเศษสีแดง), โล่เมฆแห่งความห่วงหา, คทาจิตวิญญาณ, ยาวิญญาณระดับสูง, ชื่อปลอมวิญญาณกล่องสำรอง, แก่นพลังจิต X สิบหกหน่วย】

【รางวัลตำแหน่ง: นักฆ่าผู้เย็นชาในอ้อมแขนแห่งยานางิ】

(หมายเหตุ 1: ตำแหน่งนี้ได้มาจากการสุ่มตามการแสดงฝีมือในเกม หลังติดตั้งจะเพิ่มบัฟรางวัลในแต่ละรอบ +10% ใช้ได้เพียงรอบเดียว ใช้ซ้ำไม่ได้ เก็บไว้ชมได้เท่านั้น

หมายเหตุ 2: ในสถานการณ์ที่คู่ตรงข้ามเป็นพวกวิปริตจิตใจ แต่ยังสามารถรักษาสติได้อย่างสมบูรณ์ สุดท้ายสามารถแยกตัวจากอีกฝ่ายได้โดยไม่บาดเจ็บ แถมให้อีกฝ่ายตายลงในอ้อมแขนของตนเอง ถือเป็นยอดฝีมือผู้เยือกเย็น นักฆ่าไร้ความลังเล)

ว้าว รางวัลค่าประสบการณ์นี่สุดยอดจริง ๆ สมกับเป็นดันเจี้ยนฝันร้ายเดี่ยวระดับลบล้าง

ห้าสิบหกแต้ม! เทียบเท่ากับคนอื่นที่เล่นตั้งเจ็ดแปดรอบเลยทีเดียว!

แบบนี้แค่เล่นแค่สามเกมก็เลื่อนขั้นเป็นผู้มีพลังจิตระดับสองแล้วสิ!

ยังมีไอเทมรางวัลอีกเพียบ!!

……

ในเวลาเดียวกัน ฟอรัมของผู้ใช้พลังจิตก็แทบระเบิด!

ประกาศทั่วทั้งฟอรัม! นักต้มตุ๋นในตำนาน!

ผ่านดันเจี้ยนฝันร้ายเดี่ยว! ได้คะแนนระดับ S! เคลียร์ได้อย่างสมบูรณ์แบบ!

ดันเจี้ยนเดี่ยวระดับฝันร้ายที่มีคนผ่านได้เพียงทุก ๆ ไม่กี่ปี ผู้ที่ผ่านได้ล้วนเป็นศิษย์ระดับสูงจากสำนัก หรือบุตรหลานตระกูลใหญ่ หรือไม่ก็เป็นดาวรุ่งของทางการหรือองค์กรใต้ดิน

ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ยังไม่เคยได้ยินชื่อ “นักต้มตุ๋นในตำนาน” เลยด้วยซ้ำ

แล้วไอ้ “นักต้มตุ๋นในตำนาน” คนนี้มันเป็นใครกันแน่!? ชื่อก็ดูแปลกประหลาดไม่เบา!

หรือว่าจะเป็นไพ่ลับขององค์กรมืด!?

………………..