ตอนที่ 50 ผมสงสัยอย่างร้ายแรงว่าคุณชอบผม!

ตอนที่ 50 ผมสงสัยอย่างร้ายแรงว่าคุณชอบผม!

แม้ซูอี้จะยังไม่ฟื้นความทรงจำ แต่ก็รับรู้ถึงสถานการณ์ปัจจุบันได้แล้ว เขาควบคุมสีหน้า แล้วก้มหน้าตอบว่า

“แน่นอนว่าไม่ใช่ อย่าขัดจังหวะผมคิดสิ”

หลิวหงหรี่ตามอง แต่ไม่ได้พูดอะไรต่อ

…

เวลาผ่านไปช้าๆ ความคิดของซูอี้ที่ลอยละลิ่ว ในที่สุดก็กลับมาเป็นปกติ

สมองอันขุ่นมัวค่อยๆ ฉายแสงแห่งความกระจ่างออกมา

คราวนี้ เขาไม่พลาด

ซูอี้รู้สึกอ่อนล้าไปทั้งกายใจ ความรู้สึกที่สมองเหมือนจมลงไปในโคลนเช่นนั้น เขาทนไม่ไหวจริงๆ เหมือนถูกดูดกลืนอย่างไม่อาจดิ้นรนได้

เขาจำได้แล้วว่านี่คือวันที่หกที่เขามาอยู่ที่นี่ สถานที่แห่งนี้คือดันเจี้ยนของเกมปีศาจ!

เขาจำได้แม้กระทั่งสิ่งที่เขาเคยเขียนใส่ในบันทึกเพื่อใส่ร้ายซูอวี้หราน ดูท่าแล้วแม้เขาจะเขียนแบบนั้น ความรู้สึกที่มีต่อซูอวี้หรานก็ยังไม่เปลี่ยน

ซูอี้เอนพิงเก้าอี้ ถอนหายใจอย่างโล่งอก

“ฮู่ว…”

“เจออะไรหรือยัง?ไ หลิวหงถามด้วยรอยยิ้มโดยไม่ถือสาเรื่องก่อนหน้า

“แน่นอน” ซูอี้สีหน้าจริงจังขึ้น

หลิวหงเอนตัวไปข้างหน้า

แม้แต่โจวอี้ชิงก็เผลอขยับเข้าใกล้อย่างไม่รู้ตัว

“ไม่มีอะไรเลย”

หลิวหงกับโจวอี้ชิงต่างพ่นลมหายใจพรืดพร้อมกัน

ว่าแล้วเชียว หมอนี่เล่นเรานี่เอง โจวอี้ชิงจ้องเขาอย่างไม่พอใจ

“คุณคิดว่ามันสนุกหรือไง?”

“อย่าเข้าใจผิด ผมแค่อยากจะบอกว่า ถ้าผมเห็นแล้วไขคดีได้ในพริบตา ทั้งที่ทีมสืบสวนใช้เวลาหลายเดือนก็ยังทำไม่ได้ มันก็เหมือนกับบอกว่าทีมพวกคุณไร้ฝีมือสิ”

“เพราะคำของคุณคำเดียว เราต้องมานั่งเฝ้าอยู่กับคุณหลายชั่วโมง

เกมนักสืบนี่มันสนุกนักหรือ?” โจวอี้ชิงบ่นด้วยใบหน้าไม่พอใจ พลางเหล่มองเขา

“รองสารวัตรโจว” ซูอี้สีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจังอีกครั้ง

“ฮึ!” เสียงฮึมตอบกลับมาแทน

“ปีนี้คุณอายุเท่าไหร่แล้ว?”

“มีอะไรก็ว่ามา” โจวอี้ชิงเริ่มหงุดหงิด

“ตอนนี้ผมสงสัยอย่างร้ายแรงว่าคุณชอบผม!”

“หา?ไ โจวอี้ชิงนึกว่าตนฟังผิด

“ไม่งั้นคุณจะคอยเรียกร้องความสนใจจากผมทำไม? มุกนี้ผมใช้ตั้งแต่ประถมแล้ว เด็กผู้หญิงข้างบ้านยังร้องไห้เพราะผมเลย ใช้ไม่ได้หรอก”

“คุณยังแสดงความรักได้งี่เง่าอยู่เลยนะ”

“คุณ... คุณร้ายกาจนัก!” ใบหน้าโจวอี้ชิงขึ้นสีแดงระเรื่อ

โกรธจนไม่รู้จะหาคำพูดอะไรมาตอบโต้

“กลับเข้าเรื่องเถอะ” ซูอี้กล่าว

อย่างน้อยคุณก็รู้ว่าพูดไปไกลถึงตายายแล้วนะ ยังดีที่กลับมาเข้าเรื่องได้!

โจวอี้ชิงเบ้ปากแล้วหันหน้าหนี

เมื่อกำจัดคนข้างตัวที่พูดจารบกวนสำเร็จ ซูอี้จึงหันไปพูดกับหลิวหงที่เงียบอยู่นาน

“แม้ตอนนี้ผมยังสรุปผลไม่ได้ แต่ภายในสามวัน ผมจะไขคดีนี้ให้สำเร็จ!”

โจวอี้ชิงถึงกับอึ้ง ก่อนแสดงสีหน้าราวกับว่า “ไอ้นี่มันเพ้ออีกแล้ว”

แต่ก็ไม่พูดโต้ตอบอีก กลัวจะโดนล่อให้หลุดอีกครั้ง

แม้แต่หลิวหงยังตกตะลึง

ไอ้คนเมื่อกี้เพิ่งพูดว่า ถ้าผมไขคดีที่ทีมตำรวจทำไม่ได้นี่เท่ากับดูถูกทีมสืบสวน

ตอนนี้บอกว่าจะไขได้ภายในสามวัน

ถ้าคุณทำได้ งั้นทีมเราก็ไร้ฝีมือใช่ไหม?

“สามวัน?” แม้หลิวหงจะตกใจ แต่ก็แสดงความสนใจอย่างมาก เพราะนั่นคือเหตุผลที่เขาให้ซูอี้อ่านแฟ้มคดีนั่นเอง

“ใช่แล้ว สามวัน!” ซูอี้พยักหน้าอย่างหนักแน่น

ความจริงแล้วเขารู้ว่าอาการสูญเสียความทรงจำของเขาอาจทนได้ไม่ถึงสามวันด้วยซ้ำ

แม้จะผ่านไปแค่วันเดียวก็ยากแล้ว เขาไม่แน่ใจด้วยซ้ำว่าตนจะอยู่รอดถึงวันที่สาม

ดังนั้น การบอกว่าจะไขคดีภายในสามวัน… สำหรับเขา มันคือขีดเส้นตายที่แท้จริง

“ผมจะส่งมอบคำตอบที่สมบูรณ์แบบให้พวกคุณ” ซูอี้กล่าวอย่างจริงจัง

“ดี ถ้าอย่างนั้นช่วงนี้คุณต้องการให้พวกเราช่วยอะไร ก็บอกมาได้เลย” หลิวหงพยักหน้า

“"เช่นนั้นสะดวกขึ้นมากแล้ว”

ทั้งสองพูดคุยตกลงกันได้ทันที ซูอี้เองก็ไม่รอช้าที่จะใช้ประโยชน์จากกำลังตำรวจ

ความคิดในใจของเขา… เริ่มเป็นรูปร่างชัดเจนขึ้นแล้ว

เวลาสามวัน

อย่าว่าแต่สามวันเลย ตอนนี้ซูอี้นับเวลาทุกลมหายใจ!

หากสามารถไขได้วันนี้ เขาจะไม่มีวันผลักมันไปถึงพรุ่งนี้!

เมื่อครู่ที่ผ่านมา ซูอี้ได้เข้าใจเรื่องราวของคดีทั้งหมดแทบจะครบถ้วนแล้ว

โดยทั่วไปแล้ว สำหรับคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง การสังเกตเหยื่อสามรายแรกที่เสียชีวิตก่อนหน้ามักจะสามารถช่วยให้คาดเดาได้ว่า ฆาตกรชอบแบบใด และมีพฤติกรรมอย่างไร

ในเดือนกันยายน ปี 2022 เหยื่อรายแรกที่ถูก X จับตามอง เป็นชายวัยทำงานอายุสี่สิบปี เสียชีวิตเวลาราวสองทุ่มตอนกลางคืน ตอนพบศพในบ้าน เขาเสียชีวิตจากการถูกวางยา

เหยื่อรายที่สองในเดือนเดียวกัน เป็นหญิงสาวอายุสามสิบห้าปีที่เปิดร้านเสื้อผ้า เสียชีวิตในบ้านเช่นกัน แต่ครั้งนี้ตายจากการถูกของแข็งกระแทกที่ศีรษะ

เหยื่อรายที่สามเกิดขึ้นในเดือนตุลาคม เป็นชายหนุ่มวัยยี่สิบเก้าปีที่ทำงานขายอสังหาริมทรัพย์ เสียชีวิตที่ไซต์ก่อสร้าง โดยถูกทุบศีรษะจากด้านหลัง

และเหยื่อรายที่สิบเจ็ด เป็นเจ้าของร้านขายล็อตเตอรี่วัยสามสิบหกปี ซึ่งเสียชีวิตในห้องน้ำของพิพิธภัณฑ์ที่ซูอี้อยู่ด้วยตอนนั้น สาเหตุคือถูกอาวุธมีดแทงจนตาย

เหยื่อทุกรายจะถูกฆาตกรกรีดเป็นรูป X ไว้ที่กลางหน้าอก แต่ความลึกและความแม่นยำต่างกันไปทุกครั้ง ดูไม่เหมือนเป็นฝีมือของคนคนเดียว ทว่า ความเป็นไปได้ที่จะมีหลายคนร่วมกันก่อเหตุแทบจะไม่มี จึงอาจตัดทิ้งได้

ด้วยเหตุนี้ ตำรวจจึงยังคงจัดว่าเป็นคดีฆาตกรรมต่อเนื่อง

ในบรรดาผู้เสียชีวิตทั้งสิบเจ็ดราย ฆาตกรเหมือนปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศ แล้วหายตัวไปกลางอากาศ ตำรวจไม่สามารถหาหลักฐานใด ๆ ได้เลย ยกเว้นคดีที่ซูอี้อยู่ในเหตุการณ์ด้วย

โดยปกติ ฆาตกรต่อเนื่องจะลงมือฆ่าตามรูปแบบใดรูปแบบหนึ่ง เหยื่อมักจะมีลักษณะร่วมกัน ยกเว้นว่าจะเป็นพวกโรคจิตที่ฆ่าแบบไม่เลือกหน้า

หลังจากซูอี้สังเกตดู เขาพบว่า แม้ดูผิวเผินแล้วเหยื่อเหล่านี้จะไม่มีอะไรคล้ายกันเลย แต่กลับมีสิ่งหนึ่งที่ประหลาดอย่างมาก

พวกเขาทุกคนมีลูก!

ตั้งแต่เด็กแรกเกิด ไปจนถึงวัยยี่สิบต้น ๆ แม้แต่รายหนึ่งที่เป็นชายตกงานวัยยี่สิบหก ซึ่งไม่มีลูก แต่แฟนของเขากำลังตั้งครรภ์อยู่

นี่เป็นจุดร่วมของเหยื่อที่น่าสงสัยอย่างยิ่ง

แน่นอนว่าตำรวจเองก็สังเกตเห็นจุดนี้แล้ว แต่ไม่ได้เปิดเผยต่อสาธารณะ เพราะไม่ช่วยอะไรเลย คดีพวกนี้ราวกับตกลงมาจากฟ้า พวกเขาไม่มีแม้แต่ผู้ต้องสงสัย แล้วจะเอาหลักฐานนี้ไปวิเคราะห์จิตใจของ X ได้อย่างไร การเก็บเงียบไว้ยังจะดีกว่า เพื่อไม่ให้ฝ่ายตรงผมมระแวง

การวิเคราะห์ของตำรวจมาถึงจุดนี้ก็เหมือนจะมืดแปดด้าน

แต่ซูอี้กลับพิจารณาจากมุมที่ตำรวจไม่มีทางคิดถึงได้

นั่นก็คือ “พลังพิเศษ!”

ขณะนี้มีข้อมูลว่า X ไม่ได้ใช้วิธีปกติในการฆ่าเหยื่อ

ถ้าเช่นนั้น วิธีที่ไม่เป็นธรรมชาติของเขานี้ มีข้อจำกัดหรือเงื่อนไขหรือไม่ เช่น เขาต้องลากเหยื่อเข้าสู่พื้นที่เฉพาะก่อนจึงจะฆ่าได้ งั้นการจะลากเหยื่อเข้าไปได้ต้องมีเงื่อนไขอะไรบ้าง

เขาอาจจะต้องมีการสัมผัสกับเหยื่อในช่วงที่ผ่านมา หรือจำเป็นต้องปล่อยสื่อบางอย่าง หรือมีข้อจำกัดด้านระยะทาง ดังนั้นเขาต้องเคลื่อนไหวอยู่ใกล้กับเหยื่อ

ถ้าพลังพิเศษของ X ไม่มีข้อจำกัดเลย อยากลงมือเมื่อไรก็ได้ งั้นก็คงไม่มีใครรอด ซูอี้มองว่าแบบนั้นไม่น่าเป็นไปได้

ดังนั้น ถ้าเริ่มต้นจากจุดนี้ ค้นหาผู้มีพลังพิเศษ อาจจะเป็นแนวทางที่ดีที่สุด

ถ้าผู้เสียชีวิตมีเพียงหนึ่งหรือสองราย แน่นอนว่าคงเหมือนงมหาเข็มในมหาสมุทร แต่ตอนนี้มีถึงสิบเจ็ดราย ถ้านำเงื่อนไขจำกัดและวิธีการกระตุ้นของพลังพิเศษมาหาจุดร่วม คงต้องได้อะไรสักอย่างแน่นอน!

ซูอี้เชื่อว่า เกมของปีศาจไม่มีทางวางกับดักที่หลีกเลี่ยงไม่ได้อย่างแน่นอน

………………….