เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 182: ไม่ควรที่จะยั่วยุเลย

Chapter 182: ไม่ควรที่จะยั่วยุเลย

Chapter 182: ไม่ควรที่จะยั่วยุเลย


“ถ้านายบริสุทธิ์จริงๆ ทำไมนายไม่ต้องการที่จะให้พวกเราตรวจสอบนายกันละ!? ตามกฎของคาสิโนนั้นใครก็ตามที่โกงจะต้องสูญเสียมือของพวกเขา!”นักพนันมากประสบการณ์ตะโกง การแสดงออกของชายคนนี้น่าสรรเสริญมาก เหมือนกับคำเก่าคำแก่ที่ว่า ‘ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว’ แน่นอนว่านักพนันนั้นจะถูกลงโทษจากเรื่องนี้ และเขานั้นก็รู้อย่างชัดเจนเกี่ยวกับบทลงโทษที่กำลังรอคอยเขาอยู่

หลังจากที่แสดงเป็นเหยื่อและเขาก็คิดว่าจะทุบตีเจียงลู่ฉีด้วยตัวเองแล้ว และการแสดงออกของเขานั้นก็กราดเกรี้ยวมากยิ่งขึ้น อย่างไรก็ตาม เจียงลู่ฉีก็หันกลับไปและมองไปที่เขาพร้อมกับรอยยิ้มซีดๆ

“นายกำลังมองอะไรอยู่อย่างงั้นเหรอ? อะไร? นายต้องการที่จะสู้กับคนจำนวนมากเช่นนี้เหรอ?”ก่อนที่เสียงของเขานั้นหายไป เขาสังเกตเห็นเจียงลู่ฉีนั้นก็ขยับไปข้างหน้าและส่งลูกเตะอันเหี้ยมโหด!

“อ๊า!”เขานั้นกรีดร้องออกมาแต่มันก็ไม่มีเวลาที่เขาจะตามการเตะอันทรงพลังอีกครั้งหนึ่งของเจียงลู่ฉีได้ทัน และก็ทำให้เขานั้นล้มลงกระแทกกับพื้นอย่างรุนแรง

“ปัง”หัวของนักพนันนั้นกระแทกเข้ากับพื้นควบคู่ไปกับการเหยียบของเจียงลู่ฉี!

การกระทำของเจียงลู่ฉีนั้นเร็วเกินไป แม้กระทั่งยามที่ยืนด้านหน้าเขาก็ไม่สามารถที่จะหยุดเขาได้ทัน

นักพนันที่มากประสบการณ์โอดครวญอย่างดัง

“หยุด!”ยามหลายคนนั้นก็ตะโกนขึ้นในทันทีและพุ่งเข้าหาเจียงลู่ฉีในเวลาเดียวกัน

อย่างไรก็ตาม เจียงลู่ฉีก็ไม่ได้สนใจกับพวกเขา และเขาก็ไม่มีท่าทางที่จะหยุดเลย

“อ๊า!”ชายที่น่าสงสารกรีดร้องขึ้นมาจากบาดแผลที่อดทนไม่ไหว เจียงลู่ฉีนั้นเหยียบลงไปที่นิ้วมือของเขา!

“ฉันเพียงแค่ช่วย ‘ตัด’ มือของนาย ในเมื่อนายเป็นคนที่โกงจริงๆ....ฉันคิดว่านายจะต้องขอบคุณกับฉันแน่ๆที่ฉันอ่อนโยนกับนาย”เจียงลู่ฉีเยาะเย้ยและพูด

นักพนันที่มีประสบการณ์นั้นได้รับความสูญเสียเนื่องจากผลลัพธ์จากการกระทำของเขาเอง

เจียงลู่ฉีนั้นทำให้ทุกคนในบ้านพนันนี้ตกตะลึง ชายหนุ่มที่หล่อเหลานั้นน่ามหัศจรรย์มากพร้อมกับความสำเร็จอันยอดเยี่ยมของเขา มันเป็นเรื่องจริงที่ว่าเจียงนั้นมีทั้งความกล้าหาญและความฉลาด

“นายกล้าที่จะอวดดีในคาสิโนของพวกเราอย่างงั้นเหรอ?”หัวหน้ายามเห็นฉากนี้และตะโกนในทันที เขานั้นรู้อย่างชัดเจนว่านักพนันเป็นคนธรรมดาเหมือนกับแสงแดดตอนกลางวัน ถึงแม้ว่านักพนันอันมากประสบการณ์จะเป็นแค่คนธรรมดาก็ตาม เขานั้นถูกจัดอันดับเป็นนักพนันจอมโกงอันดับหนึ่ง!

ก่อนวันโลกาวินาศเขานั้นทำงานเลวร้ายกับพวกคาสิโนใต้ดิน หลังจากวันโลกาวินาศ เขานั้นอาศัยอยู่ในเมืองฉานตี๋ ก่อนที่จะมายังเกาะและอาสาที่จะทำงานให้กับคาสิโน ในความเป็นจริงเขาเป็น นักพนันจอมโกงเพียงคนเดียวในคาสิโนและเจียงลู่ฉีก็ตัดมือของเขาไปแล้วในตอนนี้

“นายซวยแล้ว!”หัวหน้ายามพูด ในขณะที่จ้องไปที่ยามคนอื่น

ยามพวกนี้นั้นก็รู้ทันทีว่าต้องทำอะไรและรีบพุ่งตัวไปหาเจียงลู่ฉีและหลันซิหยู่ในทันที

“โอ้?”เจียงลู่ฉียิ้มและมีปฏิกิริยาในทันที

มันมีคนมากมายที่กำลังยืนดูอยู่รอบนอกในขณะที่ยามนั้นแบ่งแยกกันและเจียงลู่ฉีก็สามารถที่จะขยับตัวได้อย่างสบายๆในกลุ่มของฝูงคน ยามพวกนี้ก็รีบยกปืนขึ้นในทันทีเมื่อเห็นเจียงลู่ฉีมองไปที่พวกเขา แต่มันก็ประหลาดใจที่ว่าเจียงลู่ฉีนั้นใช้ปืนของเขาเองในการทำร้ายพวกเขา มันเหมือนกับเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ แต่มันเป็นไปแล้วจริงๆ

ในเวลาน้อยกว่าหนึ่งนาที คาสิโนก็เต็มไปด้วยผู้คนที่โอดครวญกรีดร้องบนพื้น เจียงลู่ฉีหยิบท่อเหล็กมาจากยามคนหนึ่งและตีใส่คนที่เหลือทีละคน ทีละคน ในชั่วพริบตาเหลือเพียงแค่หัวหน้าเท่านั้นที่ยังคงยืนอยู่....

เจียงลู่ฉีถือท่อเหล็กไว้ด้านหลังเขา ยิ้มและก็มองไปที่หัวหน้าและพูด “นายพูดว่า ฉันกำลังจะซวยใช่ไหม?”

“นาย…”หัวหน้ากลืนคำพูดของเขาลง เขานั้นเป็นพวกมีพลังเหนือธรรมชาติ แต่มันน่าเศร้าที่ความสามารถของเขานั้นอ่อนแอเกินไป เขามองไปที่ชายคนที่รับผิดชอบมอนิเตอร์อย่างช่วยไม่ได้ อย่างไรก็ตามชายคนนั้นก็ส่ายหัวเนื่องจากว่าเขานั้นไม่สามารถที่จะพบการไหลเวียนพลังงานจากเจียงลู่ฉีเลยแม้แต่น้อย

ทำไมกัน? หัวหน้านั้นยังคงสับสนหลังจากที่คิดชั่วครู่หนึ่งกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมด แต่เขาก็ยังไม่พ่ายแพ้เนื่องจากเขายังคงมีไพ่ตายอยู่

“ที่จริงแล้วนายนั้นไม่รู้เกี่ยวกับเจ้าของคาสิโน เขานั้นเป็นหัวหน้าของทีมพายุคลั่ง”หัวหน้านั้นเหมือนว่าจะคืนสติได้และเสียงของเขาก็ดังยิ่งขึ้น

“โทษที ฉันไม่รู้จักพวกเขา”เจียงพูด “แล้วยังไงต่อ?”

“ฮ่าๆ แ ล้วยังไงต่ออะนะ?”หัวหน้าเยาะเย้ยในทันที “ทีมพายุคลั่งนั้นทรงพลังอย่างมากตั้งแต่ที่นายยั่วยุพวกเขา นายก็จะไม่ได้เจอกับจุดจบที่ดีอย่างแน่นอน”

นักพนันก็พูด “ฉันได้ยินมาว่าใครบางคนได้ยั่วยุพวกเขาและหลังจากนั้นพวกเขาก็หายตัวไป”เมื่อฟังเสียงคนรอบข้างซุบซิบกัน ใบหน้าของกัปตันก็เผยให้เห็นถึงร่อยรอยอันภาคภูมิใจ เขารู้สึกว่าเจียงลู่จะตื่นตระหนก

อย่างไรก็ตาม เจียงลู่ฉีเพียงแค่ส่ายหัวและเดินมาหาหัวหน้า หัวหน้าก็ช็อคทันทีและรีบถอยหลังอย่างไม่ได้ตั้งใจ แต่หลังจากนั้นเขาก็จำได้ว่าเขาทำงานให้กับคาสิโนซึ่งเป็นการสนับสนุนทีมพายุคลั่ง ดังนั้นเขาจึงใจเย็นลงและพูด “ถ้านายขอโทษและจ่ายค่าเสียหายให้พวกเราละก็ หัวหน้าของทีมพายุคลั่งก็จะยกโทษให้นายแน่ๆ…”

“ปัง!”เจียงลู่ฉีก็ฟาดใส่หัวหน้าด้วยท่อเหล็ฏจนเขาล้มลงกระแทกลงกับพื้น

“เลิกพูดไร้สาระได้แล้ว!”เจียงลู่ฉีพูดอย่างโกรธๆ

หัวหน้านั้นตะโฏนในขณะที่เขามองไปยังเจียงลู่ฉีด้วยความหวาดกลัว

‘เคร้ง’ เจียงลู่ฉีโยนท่อเหล็กและจับตัวหลันซิหยู่และพาเธอออกจากคาสิโน คนทั้งหมดในคาสิโนนั้นก้มหัวลงเนื่องจากพวกเขานั้นหวาดกลัวว่าเจียงลู่ฉีจะสังเกตเห็นพวกเขา

อย่างไรก็ตาม เมื่อพวกเขาออกจากคาสิโน เจียงลู่ฉีก็รู้สึกถึงลางร้าย!

มันเป็นแสงที่เยือกเย็นเหมือนกับงูอันเงียบสงบและโจมตีด้านหลังเป้าหมายอย่างฉับพลัน แสงอันเยือกเย็นนี้นั้นรวดเร็วเหมือนกับสายฟ้า แม้กระทั่งคนรอบข้างก็ไม่ได้สังเกตถึงมัน

ปัง! ชายผอมนั้นมึนงงจากที่เห็นผู้หญิงที่สวยงามปรากฏขึ้นด้านหน้าเขา ที่จริงแล้วเขาคิดว่าเป็นเรื่องง่ายเหมือนปอกกล้วยในการฆ่าเจียงลู่ฉี เขาไม่ได้คาดคิดว่าผู้หญิงคนนี้จะปรากฏขึ้นมาในฉับพลันและเตะเข้าที่ข้อมือของเขา

หลังจากที่เตะอาวุธของเขาไป หญิงสาวก็ไม่ได้ลังเลยเลยแม้แต่น้อยและเริ่มโจมตีเขา ดังนั้นชายผอมก็ถูกผลักดันให้ร่นถอย และก็จ้องไปที่เจียงลู่ฉีอย่างลึกซึ้ง

“อย่าคิดไปว่านายชนะแล้ว ไม่ว่านายจะเป็นใคร นายยั่วยุพวกเราแล้ว”เขาพูดและเขาก็เดินเข้าไปในกลุ่มคนเดินเท้าและเขาก็หายไป

“ไม่ต้องตาม”เจียงลู่ฉีหยุดหยิง ในเมืองที่มีประชากรอันมากมายและมีสภาพแวดล้อมที่ซับซ้อนนั้นเป็นเรื่องยากที่จะไล่ตามได้ทัน

“ยังไงก็ตาม พวกมันก็จะต้องมาตามหาฉัน นักฆ่าควรที่จะเป็นหนึ่งในสมาชิกของทีมพายุคลั่ง”เจียงลู่ฉีพูด ในความเป็นจริง หยิงนั้นยืนอยู่ด้านข้างประตูคาสิโนมาโดยตลอด เธอนั้นเตรียมพร้อมในการสนับสนุนในทุกเวลาแต่ผู้ที่โจมตีก็รออยู่ด้านนอกเช่นกัน

แน่นอนมันไม่ได้มากเกินไปกว่าการคาดการณ์ของเจียงลู่ฉี ผลลัพธ์มันก็เหมือนกับสิ่งที่เจียงลู่ฉีเดาไว้

“เขาเป็นใครกัน?”หลันซิหยู่ถาม

เจียงลู่ฉีเยาะเย้ยและพูด “ฉันเดาว่าเขานั้นมาจากกองทัพ”มันมีเพียงแค่คาสิโนเพียงแห่งเดียว นั่นหมายความว่ามันจะได้รับผลประโยชน์อย่างมาก แล้วทีมไหนจะสามารถสนับสนุนมันได้กัน? นอกจากนี้ หัวหน้าที่แท้จริงของคาสิโนนั้นน่าจะเป็นคนที่มีอันดับสูงในกองทัพ

จบบทที่ Chapter 182: ไม่ควรที่จะยั่วยุเลย

คัดลอกลิงก์แล้ว