Chapter 180 : อันธพาลท้องถิ่น

เจียงลู่ฉีสังเกตเห็นชายหนุ่มที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามนั้นอยู่ตรงมุมทั้งสี่ของคาสิโน พวกเขานั้นทำหน้าที่คุ้มกันอันตราย พวกเขานั้นสวมชุดสูทสีดำ และก็เปิดเผยให้เห็นปืนตรงเอวของพวกเขาอย่างชัดเจน

เสียงหลันซิหยู่ก็ส่งเข้ามาในความคิดของเจียงลู่ฉีทันที “มันมีใครบางคนที่มีความสามารถทางด้านจิตวิทยาคล้ายกับของฉันด้วย”

“คล้ายกับของเธอ?”

“ใช่ เขานั่งด้านข้างโต๊ะเล็กๆด้านซ้ายนั่น”หลันซิหยู่พูดต่อ

เจียงลู่ฉีเดินไปในขณะที่ก็มองไปที่รอบๆ เขานั้นสังเกตเห็นคนที่มีดวงตาอันมืดสนิทกับกำลังนั่งอยู่ตรงมุมอย่างต้อยต่ำและก้มลงดูมือถืออยู่ ถ้าหลันซิหยู่ไม่ได้พูดถึงเขาละก็เจียงลู่ฉีก็ไม่ได้สังเกตเห็นเขาเลยแม้แต่น้อย

“เขาจะต้องทำหน้าที่ตรวจจับผู้คนแบบฉันและกำลังมองมาที่นี่อยู่อย่างแน่นอน”หลันซิหยู่พูด

“เธอรู้ได้ยังไงกัน?”เจียงถาม

“เมื่อพวกเราเดินเข้ามา ฉันรู้สึกว่ามีใครบางคนกำลังตรวจสอบพวกเราอยู่ค่ะ”หลันซิหยู่พูด

เจียงลู่ฉีคิดและหันไปด้านหลังและก็ถามหญิงสาวด้านหลัง “กฎของคาสิโนคืออะไรหรอครับ?”

“ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้ใช้พลังความสามารถพิเศษในทุกๆเกม ถ้าใครบางคนถูกจับได้ละก็ ถ้าใครบางคนถูกจับได้ เขาหรือเธอก็จะถูกบังคับให้ออกจากคาสิโน ยิ่งไปกว่าคนนั้นคาสิโนจะไม่คืนชิป ดังนั้นคุณควรที่จะใช้แสตมป์อาหารหรือไม่ก็ทรัพยากรอย่างอื่น”หญิงสาวพูด

“อ๊า”เจียงลู่ฉีพยักหน้า ถ้าอย่างงั้นเขาก็พูดในความคิด [เขาน่าจะเป็นคนที่ตรวจสอบพวกมีพลังเหนือธรรมชาติ

[ฉันรู้สึกว่าพลังทางด้านทางด้านจิตใจของเขาน่าจะอ่อนแกกว่าของฉัน] หลันซิหยู่พูด

เจียงพยักหน้าและตัดสินใจที่จะให้ความสนใจกับชายคนนั้นเล็กน้อย

“คุณลูกค้า ในคาสิโนของเรานั้นท่านสามารถเล่น แบล็คแจ็ค เท็กซัส โฮลเอ็ม บาคาร่าหรืออย่างอื่นได้ ซึ่งนั่นคือเกมการพนันหลักของพวกเรา คุณผู้ชายและคุณผู้หญิง คุณต้องการที่จะเล่นเกมไหนกันคะ?”หญิงสาวถามขึ้น

“ขอโทษที ฉันไม่รู้ว่ามันเล่นยังไง”เจียงลู่ฉีพูด

“ดังนั้น คุณผู้ชายนี่เป็นครั้งแรกของคุณที่มาเยือนคาสิโนสินะคะ? ฉันคิดว่าคุณควรเริ่มที่จะเล่นแครปส์(เกมลูกเต๋า)”รอยยิ้มของหญิงสาวนั้นอ่อนหวานเสมอๆ

แครปส์นั้นเป็นเกมที่เกี่ยวกับการทอยเต๋า เจียงลู่ฉีสังเกตเห็นบนโต๊ะหนึ่ง ที่เต็มไปด้วยชายหนุ่มกำลังตะโกน “สูง!” และ “ต่ำ!” เหล่านักพนันพวกนั้นเต็มไปด้วยใบหน้าอันแดงก่ำ

เมื่อเห็นเจียงลู่ฉีสนใจเพียงเล็กน้อยในเกมนี้ หญิงสาวก็ยิ้มและพูด “คุณผู้ชาย คุณสามารถที่จะเล่น…”

“เกมอะไรที่น่าสนใจมากที่สุด?”เจียงลู่ฉีพูดแทรกและถามขึ้น

หญิงสาวตกตะลึงไปชั่วครู่หนึ่งและหลังจากนั้นหญิงสาวที่สวมชุดสูท ถุงน่องสีดำและส้นสูง เหมือนกับพนักงานออฟฟิศเดินมาหาพวกเขาและพูด “คุณผู้ชายต้องการที่จะเล่นเกมที่ตื่นเต้นใช่ไหมคะ?”เจียงลู่ฉีกวาดตามองไปที่เธอโดยที่ไม่ได้พูดสิ่งใดตอบกลับแต่เขานั้นเผลอตัวหรือไม่เผลอตัวไปแตะกระเป๋าเงินของเขา

พนักงานออฟฟิศสาวนั้นเปิดเผยร่องรอยของรอยยิ้มอันสว่างสดใส “สวัสดีค่ะ คุณผู้ชาย ฉันเป็นผู้จัดการล็อบบี้ตรงนี้และชื่อของฉันก็คือนางฟ้า ถ้าคุณต้องการที่จะเล่นสนุกละก็ ถ้าอย่างงั้นละก็มีเกมไพ่สามใบก็จะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดให้แก่คุณผู้ชายค่ะ”

“โอเค พาฉันไปทีนั่น”เจียงลู่ฉีพยักหน้า

“ได้โปรดตามมาทางนี้ด้วยค่ะ” นางฟ้าพูดอย่างอบอุ่นและก็หันกลับไปมองที่หญิงสาว

นี่เป็นครั้งแรกที่ชายหนุ่มที่เยาว์วัยที่พาผู้หญิงที่สวยงามแบบนี้มาที่คูหาเงินทองแห่งนี้ แน่นอนว่าเขาจะต้องรักในการอวดความมั่งคั่งของเขาแน่นอน พวกลูกค้ามากมายที่เป็นแบบเจียงลู่ฉีนั้นไม่มีประสบการณ์และก็เป็นเหมือน ‘เด็กน้อย’ พร้อมกับหญิงสาวที่สวยงามที่พามาด้วย

นางฟ้ารีบนำเจียงลู่ฉีไปที่โต๊ะยาวอย่างตื่นเต้น

มันไม่มีคนมากมายที่กำลังเล่น ‘ไพ่สามใบ’ อยู่ มีเพียงสี่หรือห้าคนที่กำลังนั่งอยู่ตรงโต๊ะยาวและเจ้ามือนั้นก็มีความรับผิดชอบในการจัดการ

เมื่อพวกเขานั้นมาถึง คนพวกนี้ก็กำลังเล่นไปกลางเกม ดังนั้นเจียงลู่ฉีจึงมองมันชั่วครู่หนึ่งและเขาก็แทบจะเข้าใจกฎกับสิ่งที่เรียกว่า ‘ไพ่สามใบ’ หรือที่ยังถูกเรียกว่า HD โดยคนธรรมดาทั่วไป

“เธอเคยเล่นไพ่มาก่อนไหม?”เจียงลู่ฉีถามหลันซิหยู่

หลันซิหยู่ส่ายหัว “ไม่เคยค่ะ พี่ชายเจียง”

“มันไม่ได้สำคัญอะไรหรอก เมื่อพวกเราชนะละก็ฉันจะซื้ออะไรก็ตามที่เธอต้องการ”เจียงลู่ฉีพูด

หลันซิหยู่ยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้เนื่องจากเธอไม่ได้คาดคิดว่าเจียงลู่ฉีแกล้งทำตัวว่าเป็นคนที่เก่งกาจ แต่นางฟ้าก็ยังเปิดเผยร่องรอยของรอยยิ้มออกมาอย่างช่วยไม่ได้เช่นกัน เนื่องจากเธอคิดว่าการตัดสินของเธอเมื่อกี้นี้เป็นสิ่งที่ถูกต้อง เจียงลู่ฉีนั้นเป็นผู้เล่น

นางฟ้าจ้องไปที่เจียงลู่ฉีและเธอก็มั่นใจว่าเขานั้นถูกดึงดูดกับเกมนี้อย่างแน่นอน

“เหี้.. กูแพ้อีกแล้ว”ชายอ้วนโยนไพ่ในมือของเขาลง และก็ส่งแสตมป์อาหารนับสิบแสตมป์ออกมา

“คุณต้องการที่จะเล่นมันไหมคะ?”นางฟ้าถามและยิ้ม

เจียงลู่ฉีพยักหน้าและหลังจากนั้นเขาก็นั่งกับหลันซิหยู่

เจ้ามือนั้นกำลังสวมชุดสีเทา มันเหมือนกับเป็นชั้นของหมอกที่ลุกลามไปทั่วทั้งตัวของเธอ ถึงแม้ว่าเธอนั้นดูไม่ค่อยสวย แต่สายตาของเธอนั้นมีเสน่ห์อย่างมาก

“มาลองโชคกันเถอะ”เจียงลู่ฉีพูด

สิบนาทีต่อมา…

เจียงลู่ฉีเล่นไปไม่กี่รอบแต่มันเหมือนว่าโชคของเขานั้นแย่จริงๆ

นางฟ้ามองไปที่ด้านข้างและมั่นใจว่าชายหนุ่มคนนี้ไม่เคยเล่นไพ่มาก่อน ความลับของชัยชนะนั้นขึ้นอยู่กับความสามารถที่ทำให้ผู้คนนั้นเปลี่ยนความคิดไปทางด้านจิตวิทยา ในเวลาเดียวกัน เขาหรือเธอก็จะต้องใจเย็นและเด็ดขาด มิฉะนั้นละก็คู่ต้อสู้ก็จะจัดการพวกเขาได้อย่างง่าย ในอีกความหมายหนึ่งก็คือ เกมนี้คือสงครามจิตวิทยา

อย่างไรก็ตามหลังจากที่แพ้ไปหลายรอบแล้วเจียงลู่ฉีก็ยังคงความใจเย็นอยู่โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลงบนใบหน้าของเขาเลยแม้แต่น้อย

“การพนันจำนวนเงินน้อยๆแบบนี้มันค่อนข้างน่าเบื่อ”เขาหยิบแสตมป์อาหารออกมาจำนวนมากและโยนใส่พวกเขาและก็พูด

“เพิ่ม! 1000”

“สูงขนาดนั้นเลยเหรอ?”ใครบางคนที่อยู่บนโต๊ะส่ายหัว ในความเป็นจริง คนจำนวนมากนั้นยอมรับไม่ได้กับการพนัน เงินทั้งหมดนั้นถูกหามาโดยตัวของพวกเขาเอง อย่างไรก็ตาม มันเหมือนกับว่าความมั่งคั่งของเจียงลู่ฉีนั้นมากมายกว่าคนอื่น ถึงแม้ว่าจะมีใครบางคนที่ลุกจากโต๊ะไป แต่คนอื่นก็ยังคงอยู่ต่อ