Chapter 174: ไม่สนใจ

“ปืนจำนวนมาก!”ชายที่แข็งแกร่งกลืนน้ำลายแล้วสายตาของเขาก็จับจ้องไปที่ปืนพวกนั้น

เจียงลู่ฉีหยิบอาวุธทีละกระบอกออกมาทีละอย่างจากระเป๋าใบโทรมๆด้านหน้าทุกคน

“ปืนไรเฟิลออโต้รุ่น95 หกกระบอก ปืนพก 6กระบอก ปืนกลมินิ...”หนึ่งในสมาชิกทีมมีดสีแดงนั้นนับพวกมันพร้อมกับตาที่เปิดกว้างออก หลังจากที่พวกเขานั้นเสร็จสิ้นภารกิจสุดท้ายแล้ว ปืนของพวกเขานั้นก็ไม่ได้มีเท่ากับเจียงลู่ฉีเลย

ปืนทุกกระบอกนั้นที่เจียงลู่ฉีต้องการขายนั้นไม่ใช่ปืนของทีมพวกเขา เจียงลู่ฉีนั้นชอบที่จะใช้อาวุธรุ่น81

“เหี้.!”

ทุกคนที่อยู่ในห้องประชุมแลกเปลี่ยนนั้นจ้องไปที่ปืนอันสุดยอด พวกเขานั้นไม่สามารถที่จะละสายตาออกกจากมันได้! ใครกันที่จะไม่ชอบปืนละ!?

นอกจากจำนวนของพวกมีพลังเหนือธรรมชาติแล้ว ความแข็งแกร่งสำหรับทีมเล็กๆนั้นสามารถที่จะจัดอันดับขึ้นได้ตามจำนวนปืนที่พวกเขามี

คนทั้งสามที่มีรูปร่างหน้าตาอันแสนธรรมดาและไม่มีความดึงดูดนั้นมีปืนมากอย่างน่ากลัว!

ใครบางคนนั้นอิจฉาโชคของพวกเขา ถ้าพวกเขาอยู่ด้านนอกละก็ พวกเขาจะพยายามที่ปล้นพวกเจียงลู่ฉีอย่างแน่นอน! โชคร้ายที่พวกเขานั้นอยู่ในหอประชุมแลกเปลี่ยน ในความคิดของพวกเขาแล้ว สิ่งของของเจียงลู่ฉีนั้นก็ถูกกลืนกินโดยแกะที่อ้วนไปนานแล้ว

เมื่อเห็นปืนจำนวนมาก ใครจะกล้าที่จะว่าเจียงลู่ฉีปัญญาอ่อนได้? ถึงแม้ว่าเขาจะปัญญาอ่อนก็ตามที เขาสามารถที่จะถูกพิจารณาได้ว่าอยู่ในระดับที่ปัญญาอ่อนอย่างโหดเหี้ยม!

เจียงลู่ฉีนั้นสัมผัสได้ถึงเจตนาร้ายอันมากมาย แต่เขาก็หันกลับไปมองแบบแตกต่างไปจากเดิมพร้อมกับรอยยิ้ม

“ฉันจะสามารถใชพวกนี้แลกเปลี่ยนน้ำมันดีเซลได้ไหม?”เจียงลู่ฉีถาม

ผู้หญิงในแผนกต้อนรับนั้นก็ช็อคเมื่อเห็นปืนจำนวนมากด้วยเช่นกัน ก่อนหน้านี้เธอนั้นคิดว่าเจียงลู่ฉีไม่สามารถที่จะซื้อน้ำมันดีเซลได้จำนวนมาก แต่ตั้งแต่ที่เธอนั้นเป็นผู้เชี่ยวชาญ เธอนั้นก็ยังคงความใจเย็นและกดความสงสัยไว้

อย่างไรก็ตาม เจียงลู่ฉีนั้นมีทุนเพียงพอสำหรับธุรกิจนี้ เขานั้นร่ำรวยมาก! ปืนพวกนั้นเพียงพอในการซื้อน้ำมันดีเซล 12ตัน!

ทหารผู้หญิงนั้นฟื้นสติได้รวดเร็ว ยิ้มแล้วก็พยักหน้า “แน่นอน คุณสามารถที่จะซื้อได้ค่ะ”ทหารอีกคนก็มาถึงและเริ่มที่จะนับปืน เพียงเวลาไม่นาน ผลลัพธ์ก็ออกมา

“สวัสดีค่ะ คุณผู้ชาย ถ้าคุณนั้นใช้ปืนพวกนี้ทั้งหมดซื้อน้ำมันดีเซล คุณสามารถที่จะซื้อมันได้ 16ตันค่ะ”ทหารผู้หญิงพูดพร้อมกับรอยยิ้ม เจียงลู่ฉีพยักหน้า เมื่อเขารู้สึกว่าราคานี้มันเหมาะสม

“โอเค ถ้าอย่างงั้นฉันจะซื้อน้ำมันดีเซล 13ตัน สำหรับที่เหลือแล้วฉันต้องการที่จะซื้อกระสุนปืนและแสตมป์อาหาร”เจียงลู่ฉีพูด เขานั้นเป็นคน ‘สิ้นเนื้อประดาตัว’ ในทันที ถึงแม้ว่าเนื้อกลายพันธุ์สามารถที่จะนับได้ว่าเป็นเงินสกุลที่แข็ง เขาก็ไม่สามารถที่จะแบกเนื้อกลายพันธุ์วิ่งไปมาได้

“ตามที่คุณต้องการเลยค่ะ”ทหารผู้หญิงพยักหน้า

เพียงเวลาไม่นาน เธอก็เตรียมกระเป๋าที่เต็มไปด้วยกระสุนและส่งให้แก่เจียงลู่ฉี เขาก็เปิดมันขึ้นมาดูและเห็นกระสุนสีเหลืองจำนวนมากและรังกระสุน กระสุนทุกประเภทนั้นถูกห่อไว้ตรงนั้น

สมาชิกทั้งสามคนของทีมมีดสีแดง เมื่อเห็นฉากนี้แล้วพวกเขาก็ช็อค พวกเขานั้นขายปืนจำนวนมากนั้นก็แปลว่าพวกเขามีปืนมากกว่านี้อีกอย่างงั้นเหรอ? ดังคำพูของคนเฒ่าคนแก่ที่ว่า “การเปรียบเทียบนั้นมันน่ากลัว”

“นี่คือสแตมป์อาหารของพวกคุณค่ะ”เจียงลู่ฉีสังเกตว่าพวกเขานั้นอาหารนับร้อยปอนด์ถูกพิมพ์ไว้

[นี่ก็เพียงพอสำหรับตอนนี้] เจียงลู่ฉีพูดในความคิดของเขา ที่จริงแล้วเขานั้นค่อนข้างพอใจกับผลลัพธ์ พวกเขานั้นได้เก็บเกี่ยวปืนพวกนี้มาจากตลาดมืด ไม่ต้องพูดถึงว่านี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่พวกเขาขายพวกมัน ดังนั้นมันสามารถที่จะพูดได้ว่ามันไม่ได้สิ้นเปลืองเลยแม้แต่น้อย

“น้ำมันดีเซลนั้นถูกเก็บไว้ที่คลังสินค้าของพวกเรา ดังนั้นได้โปรดทิ้งที่อยู่ของคุณไว้ค่ะ และมันจะถูกไปให้คุณภายในสองวันค่ะ”ผู้หญิงพูด

“โอเค”เมื่อทำธุรกิจกับกองทัพ เจียงลู่ฉีก็ไม่กังวลว่าพวกเขานั้นจะคืนคำ

หลังจากที่เจียงลู่ฉีนั้นทิ้งที่อยู่ไว้ พนักงานก็รีบพูดขึ้น “ทีมของคุณสามารถที่จะทำภารกิจของกองทัพได้ที่หอประชุมแลกเปลี่ยน ถ้ามีพวกมีพลังเหนือธรรมชาติอยู่ในทีมของคุณ พวกเขาสามารถที่จะออกไปล่าได้”

“ฉันจะบอกให้นายรู้ละกํน ถ้าพวกเราต้องการที่จะหาอะไรบางอย่าง”เจียงลู่ฉีตอบอย่างสบายๆ

พนักงานพยักหน้า ที่จริงแล้ว ทุกคนในหอประชุมแลกเปลี่ยนนั้นก็คิดว่าเจียงลู่ฉีนั้นเตรียมพร้อมแล้วในการออกจากเมือง เนื่องจากว่าพวกเขานั้นได้ซื้อกระสุนปืนจำนวนมากรวมไปทั้งน้ำมันดีเซล

เจียงลู่ฉี ซุนคุนและจางไฮ่ก็เดินออกมาจากหอประชุมแลกเปลี่ยนท่ามกลางท่าทางอิจฉาที่ซับซ้อนของผู้คนที่จ้องมองมายังพวกเขา

ทันใดนั้น หลังจากเดินไปไม่กี่ก้าว เสียงก็ดังขึ้นด้านหลัง “น้องชาย หยุดก่อน”

เจียงลู่ฉีก็หยุดและหันกลับไป เขาก็เห็นชายหนุ่มที่มีตรามีดเดินมาหาพวกเขา “สวัสดี ฉันเป็นผู้นำของทีมมีดสีแดง ฉันมีชื่อว่าหวังขุ่ย พวกเราต้องการที่จะออกไปทำภารกิจที่ยากลำบากมากกว่านี้ ดังนั้นฉันหวังว่านายจะสนใจเข้าร่วมกับพวกเรา?”

ภารกิจที่ยาก? นั่นก็คือภารกิจในการปิดสถานีพลังงานนิวเคลียร์.....

“ขอโทษด้วย ไม่สนใจ”เจียงลู่ฉีพูดอย่างเย็นชา เหมือนกับว่าเขานั้นถูกหลอกลวงโดยใครบางคนที่ดู ‘ใจกว้าง’ เช่นนี้

เจียงลู่ฉีปฏิเสธโดยที่ไม่คิดเลยแม้แต่น้อย ดังนั้นรอยยิ้มของหวังก็แข็งค้างในทันที

“น้องชาย ฉันคิดว่านายควรที่จะคิดเกี่ยวกับมันอีกครั้ง”

“มันไม่จำเป็นที่จะต้องคิดเกี่ยวกับ”เจียงลู่ฉีพูดและหันหลังจะเดินจากไป จางไฮ่และซุนก็หัวเราะขึ้นและมองไปที่หวังขุ่ยและหลังจากนั้นก็เดินตามหัวหน้าของพวกเขาไป

“บอส พวกเราจะทำยังไงต่อ?”สมาชิกอีกคนก็พูดขึ้น

หวังขุ่ยพูดอย่างโกรธแค้น“พวกมันไม่รู้หรอกว่าความแตกต่างของสวรรค์และพื้นดินเป็นยังไง!”

เขามองไปยังทิศทางของพวกเขาและหลังจากนั้นก็พูดขึ้น “ฉันมั่นใจว่าพวกเขาก็เป็นแค่แมงเม่าตัวเล็กที่วิ่งเข้าหาผลประโยชน์จากหัวหน้าของพวกเขา ฉันเชื่อว่าเขานั้นไม่มีสิทธิ์ในการตัดสินใจ ดังนั้นฉันจะปล่อยมันทิ้งไปก่อน ครั้งหน้า ถ้าพวกเราพบเจอกับหัวหน้าของพวกเขา พวกเราสามารถที่จะถามได้ขึ้นอีกครั้ง พวกเราก็จะสามารถบอกหัวหน้าพวกเขาเกี่ยวกับท่าทางการกระทำของพวกเขาด้วย…”หวังขุ่ยนั้นต้องการเพียงแค่ใช้ปืนของพวกเขา ดังนั้นเขาจึงไม่ได้สนใจอย่างอื่นที่เหลือบนกระดาน แต่เขานั้นโหดเหี้ยมมาก เมื่อเขาต้องการที่จะใช้ความมั่งคั่งของเจียงลู่ฉีแทน

สถานที่นี้อันตรายเกินไป แต่ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่สามารถทำภารกิจเสร็จวันไหน ผลประโยชน์มันก็ยิ่งใหญ่มากเช่นกัน ในอนาคต อย่างน้อยในสายตาของกองทัพแล้ว พวกเขาก็จะได้รับการดูแลอย่างจริงจัง อย่างไรก็ตาม หวังขุ่ยนั้นเชื่อว่ามีเพียงพวกไร้ประสบการณ์ของทีมใหม่ที่มั่งคั่งแบบนี้นั้นเป็นเพื่อนร่วมงานที่เหมาะสมที่สุด